บทที่ 25: ฉันเลือกนาย ฟุชิกิดาเนะ
บทที่ 25: ฉันเลือกนาย ฟุชิกิดาเนะ
"เลิกแกล้งตายได้แล้ว คุโระ" หลังจากจัดการกับคนนั้นแล้ว โรเจอร์โลกโจรสลัดก็พูดกับโจรสลัดที่นอนอยู่บนพื้น
"น่าเสียดายที่ถูกจับได้" โจรสลัดที่ "ร่วงในการรบ" บนพื้นยืนขึ้นทันที
"ใช้การสะกดจิตเพื่อให้ลูกน้องปลอมตัวเป็นแกเหรอ? แกคิดง่ายไปหน่อยมั้ง" โรเจอร์โลกโจรสลัดเยาะเย้ยอย่างไม่ปรานี
"ถึงแม้ฉันจะไม่คิดว่าแม้แต่ตอนที่ถูกสะกดจิตแล้ว เขาก็ยังใช้ท่าของแกได้อยู่ดี"
"ทำไมไม่ลองดูล่ะ? เผื่อมันจะสำเร็จ" คุโระไม่คิดว่าการทำแบบนั้นเป็นเรื่องผิดอะไร ต่อให้ลูกเรือทุกคนต้องตายเพราะเขา แต่นั่นไม่ใช่เรื่องน่าอับอายเลยสักนิด
"น่าเสียดายที่มันล้มเหลว"
"ใช่ ล้มเหลว" คุโระไม่ได้วิงวอนขอชีวิตก่อนตาย
"ว่าแต่ แกชื่ออะไร?" คุโระถามขึ้นกะทันหัน
"ทหารเรือ โรเจอร์" หลังจากตอบคำถามแล้ว โรเจอร์ก็ชกทะลุอกคุโระจนสิ้นใจไปจริงๆ
"การสะกดจิตใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ?" โรเจอร์ถอนมือออกมาพลางคิดถึงวิธีที่ลูกน้องของคุโระใช้ท่าที่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่าฝึกยาก "ช่างเถอะ ยังไงก็ไม่ใช่พลังของตัวเอง"
"ทำความสะอาดสมรภูมิ จัดการพวกมันให้หมด แล้วไปหาโจรสลัดกลุ่มถัดไป"
"โย่! มีคนมาเพิ่มอีกแล้ว!"
ภายในพื้นที่จิตสำนึก โรเจอร์โลกโจรสลัดเพิ่งจัดการกับกลุ่มโจรสลัดนักเต้นกลุ่มสุดท้ายเสร็จก็ได้รับข่าวอีกครั้ง
"คราวนี้มาเร็วมาก ฉันยังไม่ได้วิวัฒนาการเลย" โรเจอร์โลกโจโจ้ยักไหล่
"ศักยภาพการเติบโตน่ะสูง แต่ฉันยังไม่ได้สู้กับผู้ใช้แสตนด์คนอื่นเลย ทำให้ปลดล็อกศักยภาพไม่ได้"
"ใจเย็นๆ ฉันแย่กว่าอีก แค่เพิ่งเริ่มติดต่อกับวงการผู้มีพลังพิเศษเอง" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาทักทายทุกคน
"ได้อะไรดีๆ มาบ้างไหม?" โรเจอร์โลกโจรสลัดถาม
"เพิ่งได้มานิดหน่อย หวังเจิ้นฉิวสอนฉันน่ะ" เขาจับมือกับทุกคน "เป็นการแลกเปลี่ยน ฉันสอนวิชาทั้งหกท่าก้าวพริบตาและลูกเตะพายุให้เขา หมอนั่นอัจฉริยะจริงๆ เรียนรู้เร็วมาก ตอนนี้ยังมาตื้อให้สอนท่าอื่นเพิ่มอยู่เลย"
"โอ้ สิ่งที่นายเรียนมาจากเขาก็ไม่เลวเหมือนกันนี่" โรเจอร์โลกโจรสลัดกล่าวหลังจากแชร์พลังกัน
"วิชาไฟ" เขาแบมือออกแล้วเปลวไฟก็ลุกโชนขึ้น
"เขารู้สึกว่าขโมยวิชานี้มาจากสำนักฮั่วเต๋อ แล้วกำชับว่าอย่าให้คนของสำนักจับได้"
"หึ ฉันรู้แล้วว่าไอ้เด็กนั่นไม่มีเจตนาดี สอนของที่ขโมยจากสำนักอื่นให้นาย" โรเจอร์โลกโจโจ้ก็สนใจวิธีจุดไฟนี้เช่นกัน ในโลกไอ้หนุ่มหมัดเมา มันคือการดึงลมปราณออกจากร่างแล้วจุดไฟ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
"ท่านี้ก็น่าสนใจเหมือนกัน" โรเจอร์โลกโจโจ้แบมือออกมา เป็นท่ากรงเล็บอินทรีที่คมกริบ
"กรงเล็บอินทรีน่ะถือเป็นวิชาต่อสู้ภายนอก หวังเจิ้นฉิวบอกว่ามันยังไม่นับ แล้วพยายามจะสอนอย่างอื่นให้"
"ยังมีอีกท่า เป็นวิชาของสำนักจิงอี้" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาเสริม
"ท่านี้สำหรับสร้างความมั่นคงให้กับจิตวิญญาณ ป้องกันไม่ให้ถูกผู้อื่นรบกวน นับเป็นทักษะติดตัวและเป็นวิชาพื้นฐานของสำนักจิงอี้"
"อะไรที่เกี่ยวกับจิตวิญญาณเหรอ? เยี่ยมเลย! นั่นคือสิ่งที่ฉันขาดอยู่พอดี!" แสตนด์คือการปรากฏตัวของพลังจิต
"ขอโทษที่มาสาย" โรเจอร์โลกนักล่าอสูรมาถึงช้า
"ฉันเพิ่งฝึกปราณอัสนีจนเกือบจะเชี่ยวชาญแล้ว" เขาตื่นเต้นมากที่ในที่สุดก็มีส่วนร่วมกับคนอื่นได้
"ปราณอัสนี! เยี่ยมไปเลย!" ทุกคนตื่นเต้นมากและร่วมแชร์พลังกัน
"วูบ!!"
"สวัสดีทุกคน" เงาอีกสองร่างปรากฏตัวขึ้นรอบๆ ทั้งสี่คน
"มากันครบแล้ว!" โรเจอร์โลกโจรสลัดกวักมือเรียก
คนหนึ่งดูเหมือนโรเจอร์ธรรมดา แต่อีกคนมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นมาก คุณจะบอกว่าเขาไม่ใช่คนก็ได้ เพราะเขาเป็นสัตว์!
"ฟุชิกิดาเนะ!" ใช่แล้ว มันคือฟุชิกิดาเนะ
"นายมาเป็นโปเกมอนได้ยังไง?" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาลูบหลอดบนหลังฟุชิกิดาเนะด้วยความสงสัย
"ใครจะไปรู้ล่ะ? พวกนายทุกคนเป็นคน แต่ฉันไม่มีร่างคนแล้ว กลายเป็นโปเกมอนซะงั้น! ซวยที่สุด!" โรเจอร์ในร่างฟุชิกิดาเนะบ่นไม่หยุดเหมือนได้เจอญาติ
"ตอนแรกคิดว่าการไม่ตายก็ดีแล้ว กลายเป็นโปเกมอนยังดีกว่าตาย แต่พอเห็นพวกนายแล้วรู้สึกไม่ยุติธรรมเลย"
โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมากับโรเจอร์โลกโจโจ้ล้อมฟุชิกิดาเนะไว้แล้วคลำไปมาเหมือนทารกขี้สงสัย
"แบบนี้นี่เอง ความรู้สึกของการเป็นโปเกมอน"
โรเจอร์โลกโจรสลัดดึงโรเจอร์อีกคนออกมาถามว่ามาจากไหน
"โรเจอร์จากโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์"
"ลอร์ดโวลเดอมอร์ตายหรือยัง?"
"ตายแล้ว ฉันเพิ่งได้รับจดหมายตอบรับจากฮอกวอตส์ น่าจะได้เรียนรุ่นเดียวกับแฮร์รี่"
ในตอนนี้เมื่อทุกคนแชร์ความสามารถและเข้าใจมุมมองของโลกกันและกัน ความทรงจำเฉพาะเจาะจงไม่ได้ถูกแชร์ต่อเพื่อป้องกันสมองระเบิด
"เวทมนตร์มันช้าไปนิดไหม?" โรเจอร์โลกแฮร์รี่คิดหลังจากแชร์พลัง เขาเริ่มรู้สึกว่าตนเองสามารถใช้ไทจุตสึหลบเวทมนตร์ส่วนใหญ่แล้วเข้าไปฉีกร่างลอร์ดโวลเดอมอร์ด้วยมือเปล่าได้แล้ว
"บางเวทมนตร์ก็ยังทรงพลังอยู่" โรเจอร์โลกโจรสลัดคิดถึงคาถาในโลกเวทมนตร์ ทั้งคาถาลบความจำ คาถาแปลงร่าง และที่สำคัญที่สุดคือคำสาปพิฆาต!
"เอาเถอะ อย่างน้อยฉันก็รู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์ขึ้นมาบ้าง"
"แต่ฉันยังอยากใช้ดาบตัดหัวลอร์ดโวลเดอมอร์ เพื่อสร้างความตื่นตะลึงให้โลกนี้สักหน่อย"
"ตราบใดที่ไม่ทำให้คนทั้งโลกเป็นศัตรู ก็ไม่มีปัญหา"
อีกด้านหนึ่ง
"ตอนนี้แกกลายเป็นฟุชิกิดาเนะธาตุพืช ธาตุไฟ ธาตุไฟฟ้า และธาตุพิษแล้ว!"
"หายากระดับโลกจริงๆ!" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาตบหลังฟุชิกิดาเนะเพื่อปลอบใจ
"ฮ่าฮ่าฮ่า!"