บทที่ 14: นักล่าอสูรโรเจอร์

ทะเลอีสต์บลูดูภายนอกเหมือนจะเป็นทะเลที่สงบที่สุด แต่จริงๆ แล้วกลับเป็นสถานที่ที่พิลึกพิลั่นที่สุด จะเรียกว่าปลอดภัยที่สุดนั้นก็คงพูดได้ไม่เต็มปากนัก ทั้งว่าที่โจรสลัดในอนาคต ว่าที่ราชาโจรสลัดลูฟี่ และเรื่องราววุ่นวายอีกสารพัด แต่เมื่อเทียบกับทะเลอื่นแล้ว ที่นี่ไม่มีโจรสลัดที่มีค่าหัวมหาศาลหรือดูน่ากลัวจนเกินไปนัก

อย่างไรก็ตาม โรเจอร์ยังคงยืนกรานที่จะไปที่นั่น เพราะเขาเคยลั่นวาจาไว้ว่าจะต้องกระชากหน้าไอ้คนชื่อแชงค์สคนนั้นให้ได้! และสถานที่ที่แชงค์สแวะเวียนไปเป็นประจำก็คือหมู่บ้านฟูชา บ้านเกิดของการ์ป อีกอย่างโรเจอร์ก็อยากลองทำอะไรสนุกๆ ดูบ้าง เช่น ถ้าหากเหตุการณ์ทั้งหมดที่ลูฟี่ต้องเจอหลังจากออกทะเลไปถูกเขาสับเปลี่ยนหรือวางแผนไว้ล่ะ? โรเจอร์คิดแล้วก็รู้สึกว่าแผนนี้น่าตื่นเต้นไม่น้อย ถือเป็นความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ ในช่วงที่ต้องฝึกฝนตนเองในทุกวัน

"อีสต์บลูงั้นเหรอ?" เซเฟอร์แปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินจุดหมายที่โรเจอร์เลือก ถึงแม้ตอนนี้อีสต์บลูจะยังไม่ใช่ทะเลที่ปลอดภัยที่สุด แต่จำนวนโจรสลัดก็ถือว่ามากพอสมควร การที่โรเจอร์จะไปที่นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ทำได้จริง

"ตกลงตามนั้น อีกครึ่งปีเตรียมตัวไปรับตำแหน่งได้เลย" เซเฟอร์กล่าว

"ขอบคุณครับอาจารย์เซเฟอร์"

"ไม่ต้องสุภาพกับฉันขนาดนั้นก็ได้" เซเฟอร์มองลูกศิษย์คนนี้ด้วยความพอใจ เขาพบว่าตนเองแทบไม่ต้องสอนอะไรเลย พรสวรรค์ในการเรียนรู้ที่รวดเร็วและการฟื้นตัวดุจสัตว์ประหลาดของโรเจอร์มันก้าวกระโดดไปไกลมาก

"ยังไงคุณก็เป็นอาจารย์ของผมครับ" โรเจอร์ไม่เคยมีข้อกังขาต่อชายผู้โชคร้ายอย่างเซเฟอร์เลย

"ฮ่าฮ่า งั้นฉันจะขอรับคำเรียกนั้นไว้ก็แล้วกัน"

...

ภายในพื้นที่จิตสำนึกของโรเจอร์

"มีคนใหม่มาอีกแล้วเหรอ?" เสียงจากพื้นที่จิตสำนึกดังขึ้น

"น่าเสียดายที่นายยังเป็นคนที่แกร่งที่สุดในกลุ่มนี้นะ" โรเจอร์โลกโจโจ้ผายมือให้โรเจอร์โลกวันพีซ ขณะที่สมาชิกคนใหม่เพิ่งมาถึง

"สวัสดีทุกคน" สมาชิกใหม่ทักทาย

"โรเจอร์โลกนักล่าอสูร" โรเจอร์โลกไอ้หนุ่มหมัดเมาแนะนำ

"โชคของนายดูจะแย่กว่าพวกเราอีกนะ" ทันทีที่โรเจอร์โลกวันพีซได้ยินที่มาของอีกฝ่าย เขาก็รู้สึกเห็นใจขึ้นมาทันที โลกนักล่าอสูรน่ะเหรอ? การมีอยู่ของอสูรมันเป็นอะไรที่เหนือชั้นกว่ามนุษย์ทั่วไปหลายขุม ต่อให้เข้าหน่วยพิฆาตอสูรไป ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกฆ่าตาย

"ใช่ ผมซวยสุดๆ ไปเลย" โรเจอร์โลกนักล่าอสูรยอมรับ "ผมเจออสูรตั้งแต่วันแรกที่ข้ามมา ถ้าไม่ได้สมาชิกหน่วยพิฆาตอสูรที่ผ่านมาช่วยไว้ ผมคงตายไปแล้ว"

"แล้วตอนนี้เป็นช่วงเวลาไหนล่ะ?"

"ก่อนเนื้อเรื่องหลักหลายปีครับ ผมยังไม่แน่ใจรายละเอียดนัก ตอนนี้ผมอ่อนแอมาก เพิ่งฝึกมาได้สองสามวัน กำลังรับจ้างทำงานจิปาถะในหน่วยอยู่ แต่ตอนนี้พอได้พลังฟื้นฟูของ Healing Angel มา ผมก็พอจะมีกำลังต่อสู้บ้างแล้ว"

"เอาล่ะ มาแชร์พลังกันเถอะ" โรเจอร์โลกวันพีซสวมบทพี่ใหญ่ ถ่ายทอดความก้าวหน้าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาให้ทุกคนได้รับรู้

"โอ้โห..." โรเจอร์โลกนักล่าอสูรอุทาน ร่างกายที่เคยผอมแห้งของเขาพลันเปี่ยมไปด้วยพลัง

"ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนฆ่าอสูรข้างแรมได้เลย!"

"ดีมาก! พวกเราทุกคนจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เพิ่มเติม ไม่ว่าจะเป็น ปราณ, โลกที่มองเห็น, หรือปานนักล่าอสูร สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นประโยชน์ทั้งสิ้น โดยเฉพาะวิชาดาบในโลกวันพีซ" โรเจอร์โลกวันพีซวิเคราะห์

"จริงด้วย กลับไปคราวนี้ผมจะเสนอตัวเข้าหน่วยอย่างเป็นทางการและตั้งใจเป็นนักล่าอสูรให้ได้"

ในโลกไอ้หนุ่มหมัดเมา โรเจอร์เริ่มฝึกฝนพลังปราณอย่างจริงจัง และเริ่มทำความรู้จักกับคนในวงการผู้มีพลังพิเศษ โดยบังเอิญเขาได้เจอกับ "หวังเจิ้นฉิว" ตัวร้ายจากภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่หลงใหลในพลังพิเศษทุกรูปแบบ ทั้งคู่ดูจะเข้าขากันได้ดี

ส่วนในโลกโจโจ้ โรเจอร์เริ่มใช้ความสามารถของแสตนด์และวิชาการต่อสู้จัดการพวกพ่อค้ายาเสพติดเพื่อเก็บเงินและสร้างชื่อเสียง ซึ่งเริ่มไปสะดุดตาแก๊งค์มาเฟียเจ้าถิ่นเข้าเสียแล้ว

และในโลกนักล่าอสูร โรเจอร์ที่ได้รับการช่วยเหลือจาก "เสาหลักหินผา" ก็เริ่มต้นการฝึกฝนสุดโหดเพื่อมุ่งหน้าสู่การเป็นนักดาบแห่งหน่วยพิฆาตอสูรอย่างเต็มตัว ทุกคนต่างยิ้มให้กันด้วยความหวัง เพราะรู้ดีว่าตราบใดที่พวกเขายังแชร์พลังกันอยู่ อนาคตข้างหน้าย่อมสดใสไร้ขีดจำกัด!