บทที่ 30
บทที่ 30
เป็นที่ยอมรับกันว่า สหรัฐอเมริกานำหน้าประเทศอื่นทั้งในด้านเทคโนโลยีและการพัฒนาทางทหาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการพัฒนาอุปกรณ์ทหารสุดล้ำ เช่น โดรนและเครื่องบินขนส่ง สิ่งนี้เน้นให้เห็นถึงคุณค่ามหาศาลของแผนผังทางเทคนิคของอุปกรณ์เหล่านี้ ด้วยแผนผังเหล่านี้ แม้แต่ประเทศที่มีทรัพยากรจำกัดก็สามารถทำซ้ำหรือเข้าใจเทคโนโลยีเหล่านี้ได้ โดยเข้าถึงนวัตกรรมที่สำคัญ
แผนผังเหล่านี้มีเทคโนโลยีสำคัญ และหากสามารถทำความเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ก็อาจช่วยลดช่องว่างระหว่างประเทศนั้น ๆ กับสหรัฐในด้านความสามารถทางทหารได้ ด้วยเหตุนี้ สหรัฐจึงรักษาเทคโนโลยีของตนไว้อย่างเข้มงวดมาก และทุกครั้งที่มีการรั่วไหลจะได้รับการตอบโต้ทันที โดยการแทรกแซงจากหน่วยข่าวกรองหรือแม้แต่ทหารเอง ผู้ที่เกี่ยวข้องกับการทรยศเช่นนี้ต้องพบกับผลที่ตามมาที่รุนแรง ซึ่งมักจะถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ทรยศต่อชาติ
สหรัฐจะไม่ยอมให้ประเทศอื่น ๆ มีเทคโนโลยีและอำนาจทางทหารเทียบเท่าตนเองได้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมข้อมูลเหล่านี้ถึงมีค่าอย่างยิ่ง นาตาชาไม่ได้พูดเกินจริงเมื่อเธอเอ่ยถึงคุณค่าของข้อมูลนี้; อันที่จริง เธออาจจะกล่าวน้อยไปด้วยซ้ำ ลีออนเข้าใจเรื่องนี้อย่างถ่องแท้
เขามองไปที่นาตาชา และเธอก็เข้าใจความหมายของเขา เธอยักไหล่ "ถ้านายต้องการขาย ฉันสามารถทำให้มันเกิดขึ้นได้แน่นอน แต่เพื่อความปลอดภัย ฉันจะต้องการความช่วยเหลือ"
“ใครที่เธอคิดไว้?” ลีออนถาม
“วานด้ากับปีเอโตร ความสามารถของวานด้าสามารถอ่านและแม้กระทั่งเขียนความทรงจำใหม่ได้ ซึ่งจะช่วยรักษาความลับสูงสุดของเรา”
“งั้นพวกเขาจะมีบทบาทในการเดินทางของเธอ” ลีออนพยักหน้า มั่นใจในความเชี่ยวชาญของนาตาชา
สำหรับคุณสมบัติพิเศษของอะดาแมนเทียม มันมีความหนาแน่นสูง ทำให้มีทั้งความแข็งและพลังในการเจาะทะลุ แม้จะไม่เหมาะสมที่สุดสำหรับการทำอาวุธ แต่คุณค่าที่แท้จริงของมันอยู่ที่การทำซ้ำและขยายผล
ด้วยการที่นาตาชาดาวน์โหลดสูตรลงในแฟลชไดรฟ์ พวกเขามีวิธีการผลิตอะดาแมนเทียมได้อย่างไม่จำกัด กล่าวง่าย ๆ คือ พวกเขาจะไม่ขาดแคลนวัสดุนี้ และหากต้องการเงินด่วน พวกเขาก็สามารถขายให้กับผู้เสนอราคาสูงสุดได้
การเดินทางครั้งนี้เป็นไปด้วยผลลัพธ์ที่คุ้มค่า และลีออนอยู่ในอารมณ์ที่ดี เขารู้สึกดีจนถึงขั้นกินอาหารไปหลายจานในมื้อนี้
กลุ่มของพวกเขามีสมาชิกใหม่เพิ่มสองคนคือ ยูริโกะและคลาริส ด้วยการมีวานด้าอยู่ด้วย ความภักดีของยูริโกะไม่เป็นที่น่าสงสัย แต่การสนทนากับเด็กหญิงตัวเล็ก คลาริส กลับเผยเรื่องที่ทำให้ลีออนยิ่งรู้สึกดีใจ
ความสามารถของคลาริสคือการเทเลพอร์ต
เธอมีพลังที่สามารถบิดเบือนอวกาศและสร้างประตูมิติได้ เมื่อพิจารณาจากชื่อและความสามารถของเธอ ลีออนจึงตระหนักได้ว่าเธอคือ "บลิ๊งก์" ในอนาคต ความตระหนักนี้ทำให้เขารู้สึกยินดีอย่างมาก
พลังของบลิ๊งก์ถือว่าแข็งแกร่ง แม้ว่าลีออนจะรู้เรื่องเธอเพียงเล็กน้อย แต่เขาจำได้ว่าหากพัฒนาความสามารถของเธอจนเต็มที่ เธอสามารถสร้างประตูมิติข้ามระยะไกลได้มาก แม้แต่ระหว่างโลกและดวงจันทร์
แม้ว่าในเชิงการต่อสู้ ความสามารถของเธออาจไม่สูงสุด แต่ในเชิงการสนับสนุน พลังของเธอนับว่าเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่า
ลีออนมีความอ่อนโยนต่อเด็กหญิงตัวเล็กคนนี้มากขึ้น และในระหว่างมื้ออาหาร เขาเสิร์ฟผักให้เธอหลายครั้ง ท่าทีนี้ทำให้คลาริสรู้สึกดีใจและซาบซึ้ง เธอเป็นเด็กกำพร้ามาตลอดชีวิต ไม่เคยได้รับความอบอุ่นและความเอื้ออาทรเช่นนี้มาก่อน
ขณะทานอาหารเย็น ลีออนได้ขอให้วานด้าและปีเอโตรช่วยนาตาชาขายแปลนทางเทคนิคเพื่อหาเงิน ทั้งสองตกลงอย่างไม่ลังเล แม้ว่าภายนอกจะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ในกระท่อมไม้ที่อบอุ่นกลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความสามัคคี พวกเขาใช้เวลาทั้งคืนด้วยกัน ปลอดภัยจากลมและหิมะ
.
.
.
เช้าวันถัดมา ลีออนและกลุ่มของเขากำลังเตรียมตัวกลับไปยังเทือกเขายูรัล แน่นอนว่าเด็กหญิงตัวน้อย คลาริส ได้รับพาสปอร์ตและบัตรประชาชนปลอมแล้ว เพื่อให้ขึ้นเครื่องได้โดยไม่มีปัญหา
ขณะรอที่สนามบินในแคนาดา จู่ ๆ ก็เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้น ผู้คนที่เดินไปมาอยู่ดี ๆ ก็หยุดนิ่ง ราวกับเวลาหยุดเดิน
ลีออนที่นั่งอย่างสงบในเก้าอี้ไม่ได้ตื่นตระหนก เขาสังเกตเห็นชายชราบนรถเข็นนั่งอยู่ข้างหน้า มองไปรอบ ๆ แล้วก็รู้ว่านี่ไม่ใช่เหตุการณ์ธรรมดา ชายคนนั้นใช้พลังจิตสร้างโลกเสมือนขึ้นมาเพื่อสนทนาในครั้งนี้
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่การบุกรุกจิตใจ ลีออนซึ่งเชี่ยวชาญทั้งฮาคิและเทคนิคการหายใจขั้นสูงสามารถรับรู้การรบกวนเล็กน้อยได้อย่างรวดเร็ว หากต้องการ เขาก็สามารถสลายภาพลวงนี้ได้ทันที
“ยินดีที่ได้พบคุณ คุณลีออน ขออภัยที่ต้องใช้วิธีนี้” ชายชรากล่าว
ลีออนไม่ได้แปลกใจที่ชายชรารู้ชื่อของเขา เพราะเซอร์เกเคยกล่าวชื่อเขาที่ฐานทัพ สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือการที่ชายชราตามหาตัวเขาพบได้เร็วขนาดนี้ ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน
“ศาสตราจารย์เอ็กซ์” ลีออนกล่าวทักทายด้วยการพยักหน้ากลับ น้ำเสียงเยือกเย็น
ศาสตราจารย์เอ็กซ์ยิ้มอย่างอ่อนโยน ไม่สนใจท่าทีของลีออน “ขอบคุณมากสำหรับการช่วยเหลือผมและเด็ก ๆ ผู้บริสุทธิ์”
“ฉันยอมรับคำขอบคุณ” ลีออนตอบตรง ๆ โดยไม่อ้อมค้อม เขามองสบตาชายชราตรง ๆ และกล่าวต่อ “การช่วยเหลือคุณเป็นเรื่องที่พ่วงมาด้วยเป้าหมายที่เเท้จริงของเราคือการกำจัดขยะพวกนั้นและช่วยเหลือผู้คน แต่เนื่องจากข้อมูลในแฟลชไดรฟ์นี้มีคุณค่า ฉันอยากจะเสนอข้อตกลงบางอย่าง”
สีหน้าของศาสตราจารย์ยังคงสงบ “กรุณาบอกเงื่อนไขของคุณได้เลย คุณลีออน”
“ฉันต้องการความช่วยเหลือของคุณในการสร้างเครื่องบินล่องหน” ลีออนพูดตรง ๆ “เครื่องบินที่สามารถหลบเลี่ยงเรดาร์และดาวเทียมทหารได้ เพื่อให้ฉันเดินทางไปทั่วโลกโดยไม่ถูกติดตาม”
แม้เขาจะมีบลิ๊งก์อยู่ข้าง ๆ แต่เธอยังเด็กและพลังเทเลพอร์ตของเธอยังพัฒนาไม่เต็มที่ เขาจึงต้องการสิ่งที่พร้อมใช้งานทันที เครื่องบินที่สามารถเลี่ยงการตรวจจับได้
ลีออนมั่นใจในทักษะของบีสต์ และศาสตราจารย์ หลังจากครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก็ตอบรับด้วยการพยักหน้า “มันอาจต้องใช้เวลาสักระยะ”
“หนึ่งปีพอไหม?” ลีออนถาม
“แน่นอน เวลาหนึ่งปีเพียงพอแล้ว”
“ดี คุณสามารถให้คนของคุณมารับแฟลชไดรฟ์ได้”
“ขอบคุณมาก” ศาสตราจารย์เอ็กซ์ตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “ถ้าคุณต้องการอะไรเพิ่มเติม สามารถติดต่อมาได้ทุกเมื่อ พวกเราจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่”
ฟู่!
ภาพลวงแตกสลายไปในทันที โลกที่อยู่รอบตัวลีออนกลับมาเป็นปกติ ผู้คนที่สนามบินยังคงเดินขวักไขว่กันไปมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีเพียงเซอร์เกและคนอื่น ๆ ที่มีประสาทสัมผัสจากฮาคิที่พอจะสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในท่าทีของลีออน
เมินสายตาสงสัยของพวกเขา ลีออนหันหัวไปเล็กน้อย ไม่ไกลจากนั้น หญิงสาวผมสีเบอร์กันดีกำลังมองเขาอยู่
เสียงประกาศเรียกขึ้นเครื่องดังก้องในสนามบิน ลีออนยืนขึ้นแล้วทำสัญญาณให้ทุกคนเดินตาม ทิ้งหญิงสาวคนนั้นไว้เบื้องหลังโดยไม่หันกลับไปมอง
แต่บนที่นั่งของเขา แฟลชไดรฟ์ USB ยังคงวางอยู่เงียบ ๆ รอคอยอย่างไม่เด่นชัด
ติดตามเเละอ่านต่อได้ที่ เพจ tran นิยายเเปล