บทที่ 125 : การฆ่าจุดสูงสุดของขอบเขตสร้างรากฐานก็เหมือนกับการเชือดไก่!
บทที่ 125 : การฆ่าจุดสูงสุดของขอบเขตสร้างรากฐานก็เหมือนกับการเชือดไก่!
บทที่ 125 : การฆ่าจุดสูงสุดของขอบเขตสร้างรากฐานก็เหมือนกับการเชือดไก่!
หัวหน้าผู้ดูเเลกฎของสำนักเทียนเซียว
คนที่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้ในแคว้นกว่างหลิง มีไม่กี่คนเท่านั้น!
หวูหย่งไม่คิดเลยว่าหลินเสวียนที่เพิ่งจะเข้าสำนักเทียนเซียวได้ไม่ถึงปี…จะสร้างสายสัมพันธ์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้
"ใช่เเล้ว!"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน
"พวกเราไม่ได้เจอกันนานเลยนะ…น่าจะสามสิบปีได้เเล้ว"
"ใช่ครับ!"
หวูหย่งพยักหน้ารับอย่างต่อเนื่อง
"ครั้งสุดท้ายที่พวกเราเจอกัน น่าจะเป็นที่ตงอีนะ?"
หวูหย่งกล่าวเเละอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ
สามสิบปีก่อน หวูหย่งเป็นแค่รักษาการณ์เจ้าสำนัก ส่วนท่านชุนหยูเป็นแค่ผู้อาวุโสธรรมดาของหอลงทัณฑ์
ตอนนี้สามสิบปีผ่านไป ท่านชุนหยูกลับกลายเป็นหัวหน้าผู้ดูเเลกฎไปแล้ว!
"จริงสิ ข้าได้ยินมาว่าน้องสาวหลิงหลงก็ได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าผู้ดูเเลกฎของหอหลอมสร้างอาวุธไปแล้ว"
"สมัยก่อน พวกท่านทั้งสองคนช่างเป็นคู่ที่ยอดเยี่ยม พวกท่านได้สร้างชื่อเสียงไว้มากมายที่อาณาจักรลับตงอี"
เมื่อเห็นท่านชุนหยู…หวูหย่งก็ไม่รู้สึกกังวลอะไรอีก
เเต่เมื่อท่านชุนหยูได้ยินคำทักทายเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความอึดอัด
ซึ่งหลินเสวียนที่อยู่ข้างๆก็สังเกตเห็นเเละรู้สึกประหลาดใจ
ดูเหมือนว่า…ความสัมพันธ์ระหว่างท่านชุนหยูกับอาจารย์ของศิษย์พี่ยู่หยาน ท่านสวีหลิงหลงคงจะไม่ธรรมดา
เเต่ท่านชุนหยูก็ได้เเต่ยิ้มโดยไม่ได้พูดอะไร เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้
…….
"พี่หวูหย่ง เรื่องเห็ดวิญญาณปีศาจกับสำนักเทียนเหล่ย…เรื่องราวมันเป็นยังไงกันเเน่?"
หลินเสวียนเห็นบรรยากาศเริ่มอึดอัด เขาจึงรีบเปลี่ยนเรื่อง
"เฮ้อ!"
"มันเป็นความผิดของเห็ดวิญญาณปีศาจนี่แหละ!"
"ประมาณหนึ่งเดือนก่อน ศิษย์ของข้าคนหนึ่งได้นำเห็ดวิญญาณปีศาจนี้กลับมา"
"เเละหลังจากที่ข้าเห็นเห็ดวิญญาณปีศาจ ข้าก็สั่งห้ามศิษย์ทุกคนไม่ให้นำเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาด"
"เเต่น่าเสียดายที่ตอนที่เขาไปเก็บสมุนไพร มันน่าจะมีผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นเห็นเข้า"
"ดังนั้น เรื่องนี้มันก็เลยเเพร่กระจายออกไป"
"มีสำนักมากมายที่ต้องการเห็ดวิญญาณปีศาจ เเต่สำนักเทียนเหล่ย…คือสำนักที่ทำตัวอวดดีมากที่สุด"
"ความจริง, ถ้าพวกมันมีท่าทีดีสักหน่อย ข้าก็คงจะมอบเห็ดวิญญาณปีศาจให้พวกมันไปแล้ว"
"เเละขอแค่หลังจากนั้น พวกมันมอบโอสถทลายปีศาจให้ข้าสักหนึ่งเม็ด…มันก็เพียงพอเเล้ว"
"แต่สำนักเทียนเหล่ยมันโลภมาก ไม่เพียงแต่พวกมันจะไม่ยอมให้โอสถทลายปีศาจแก่ข้า พวกมันยังคิดจะทำลายสำนักธาราอีก!"
"นี่ยังโชคดีที่ถึงสำนักธาราของพวกเราจะอ่อนแอ แต่พวกเราก็ยังมีค่ายกลคุ้มครองสำนักที่บรรพบุรุษทิ้งเอาไว้….มันช่วยป้องกันการโจมตีของสำนักเทียนเหล่ยได้หลายครั้ง!"
"แต่การที่จะรักษาการทำงานของค่ายกลคุ้มครองสำนักไว้นั้น มันต้องใช้ศิลาวิญญาณจำนวนมาก!"
"ถึงจะใช้ทรัพย์สมบัติทั้งหมด…มันก็คงจะรักษาค่ายกลได้แค่สิบถึงสิบห้าวันเท่านั้น"
"เเถมคนของสำนักเทียนเหล่ย…พวกมันเจ้าเล่ห์มาก!"
"พอพวกเรายกเลิกค่ายกล พวกมันก็จะลงมือทันที, แต่พอพวกเราเปิดใช้งานค่ายกล พวกมันก็จะหนีไปทันที"
"พวกมันคิดจะฆ่าพวกเราด้วยวิธีนี้!"
หวูหย่งกล่าวถึงสำนักเทียนเหล่ยด้วยความโกรธ
การที่ถูกคนอื่นบุกมาที่สำนัก ไม่ว่าสำนักไหน…มันก็เป็นเรื่องที่น่าอับอายทั้งนั้น
"อย่างนี้นี่เอง!"
หลินเสวียนได้ยินเช่นนั้น สายตาของเขาก็เย็นชาลง
"ไม่ต้องเป็นห่วง!"
"ในเมื่อพวกเรามาแล้ว สำนักเทียนเหล่ยคงจะไม่สามารถทำอะไรได้!"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยสายตาที่เย็นชา
……
"หวูหย่ง!"
"ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง รีบมอบเห็ดวิญญาณปีศาจมาซะ!"
"ถ้าเจ้ายอมมอบเห็ดวิญญาณปีศาจ, สำนักเทียนเหล่ยของข้าจะไม่ทำลายสำนักธาราของเจ้า"
"มิฉะนั้น, เมื่อค่ายกลคุ้มครองสำนักของเจ้าพังทลายลง สำนักธาราของเจ้าจะต้องถูกทำลายราบคาบอย่างเเน่นอน"
ทันใดนั้นเอง!
เสียงที่หยิ่งผยองก็ดังลงมาจากท้องฟ้าของสำนักธารา
ตอนนี้, มีศิษย์ของสำนักเทียนเหล่ยจำนวนมากที่กำลังลอยอยู่บนท้องฟ้า…เเละล้อมสำนักธาราเอาไว้
เมื่อได้ยินเสียงนี้, หลินเสวียนและท่านชุนหยู ต่างก็มองไปยังท้องฟ้า
บนท้องฟ้า เหนือสำนักธาราตอนนี้มีผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดห้าคนกำลังยืนอยู่
พวกเขาปล่อยออร่าอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนทำให้พลังวิญญาณโดยรอบเกิดการปั่นป่วน
"พวกมันมาอีกแล้ว!"
"คาดว่าพวกมันคงจะมีคนคอยสังเกตการณ์อยู่บริเวณนี้ พอพวกมันเห็นพวกท่านเข้ามาในสำนักธารา…พวกมันคงกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน จึงรีบมาที่นี่เพื่อที่จะรีบเอาเห็ดวิญญาณปีศาจไป"
หวูหย่งกล่าว
"ยกเลิกค่ายกล ให้พวกมันเข้ามา!"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างใจเย็น
"ตกลง!"
หวูหย่งร่ายวิชา จากนั้นค่ายกลที่ปกคลุมสำนักธาราก็หายไป
ตูม!
เมื่อค่ายกลคุ้มครองสำนักหายไป!
ผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดห้าคนของสำนักเทียนเหล่ยก็พุ่งลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลินเสวียนและคนอื่นๆอย่างรวดเร็ว
เเต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่าผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดทั้งห้าคน…พวกเขาต่างก็จ้องมองหลินเสวียนและท่านชุนหยูด้วยความหวาดระแวง
"ข้าจำเจ้าได้ เจ้าคือหลินเสวียน ศิษย์สายในของสำนักเทียนเซียว!"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยกล่าว ขณะที่เขาจ้องมองหลินเสวียน…จากนั้นสายตาของเขาก็หยุดลงที่ท่านชุนหยู
ก่อนที่เขาจะมาที่เมืองหลางหยา เขาได้ตรวจสอบข้อมูลของผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่ที่เมืองหลางหยา เพราะเขาถือคติ
รู้เขารู้เรา…รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
ถ้าเป็นหลินเสวียนคนเดียว เขาไม่ได้สนใจมากนัก
ก็แค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้คนหนึ่ง, ขอแค่ไม่ทำร้ายหลินเสวียน สำนักเทียนเซียวก็คงไม่เข้ามายุ่ง
แต่ท่านชุนหยูนั้นแตกต่างออกไป เเค่ดูก็รู้ว่าเขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐาน
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานจากสำนักเทียนเซียว…มันทำให้พวกเขาต้องระมัดระวัง
"ท่านผู้นี้ น่าจะเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของสำนักเทียนเซียวใช่หรือไม่?"
"เรื่องในวันนี้ เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างสำนักเทียนเหล่ยกับสำนักธารา สำนักเทียนเซียว…ถ้าท่านไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว ในอนาคตพวกเราสำนักเทียนเหล่ยจะตอบแทนบุญคุณนี้อย่างแน่นอน"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยกล่าวอย่างระมัดระวัง
"เดาเอาสิ ว่าพวกเราจะลงมือใหม!"
หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส
"ใช่เเล้ว เดาเอาสิ!"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างใจเย็น
"พวกเจ้า…"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยถึงกับพูดไม่ออก
เดาเอา?
พวกเราจะไปเดาอะไรได้?
"พวกอวดดี….ถึงแม้ว่าสำนักเทียนเซียวของพวกเจ้าจะแข็งแกร่ง แต่พวกเจ้าก็ไม่สามารถทำอะไรตามอำเภอใจได้”
“ขอแค่ไม่ทำร้ายพวกเจ้ามากเกินไป สำนักเทียนเซียวจะเสียเวลามาลงมือกับพวกเราจริงๆเหรอ?”
"ใช่เเล้ว!"
"ตอนนี้พวกเจ้ารีบจากไปซะ เเล้วพวกเราจะไม่ทำอะไรพวกเจ้า เเต่ถ้าไม่ถอยเเล้วเกิดอะไรขึ้น…ก็อย่ามาโทษพวกเราเลย!"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยยังไม่ทันได้พูดอะไร ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดสองคนด้านหลังก็รีบพูดขึ้นมาก่อน
พวกเขาเห็นว่าท่านชุนหยูเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐาน, ส่วนหลินเสวียนก็เป็นแค่ศิษย์สายในธรรมดา
ดังนั้น, ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานที่หลินเสวียนเชิญมา…ก็คงจะไม่ได้มีตำแหน่งที่สูงส่งอะไรมากนัก
ดังนั้น สำนักเทียนเซียวคงจะไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก!
"เหรอ?"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างใจเย็น จากนั้นเขาก็ยกยิ้มขึ้นมา
ฟิ้วววว!
หลินเสวียนเห็นภาพตรงหน้าเบลอๆ จากนั้นท่านชุนหยูก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหน้าผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดที่เพิ่งจะพูดจบ
ท่านชุนหยูเอื้อมมือไปที่คอของผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นอย่างรวดเร็ว!
"หาที่ตาย!"
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดคนนั้นกำลังจะลงมือต่อต้าน!
แต่ท่านชุนหยูแค่มองเขาเพียงแวบเดียว…เขาก็ชะงักไปชั่วขณะ และมือของท่านชุนหยูก็ได้บีบคอของเขาเอาไว้ได้สำเร็จ
"เจ้า…"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยและคนอื่นๆต่างก็ตกตะลึงกับฉากนี้อย่างมาก!
"ข้าทำไมหรือ?"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน จากนั้นมือของเขาก็ออกแรงบีบเล็กน้อย เเล้วมันก็มีแสงสว่างหลายพันสายพุ่งเข้าไปทำลายจุดชีพจรของผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นทันที
"ปังงงงง!"
จากนั้นท่านชุนหยูก็สะบัดมือเบาๆ
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดที่เคยทำตัวอวดดีก็กลับกลายเป็นเหมือนกระสอบทรายที่ถูกโยนลงพื้น
ตาย!
ถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะมีระดับพลังเท่ากัน แต่ท่านชุนหยูกลับสามารถฆ่าอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย
"นี่มัน..…"
ตอนนี้ ไม่เพียงแต่เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยเท่านั้นที่ตกตะลึง…แม้แต่หลินเสวียนที่อยู่ข้างๆ ก็ยังต้องตกตะลึงอย่างมาก!
ปกติแล้วท่านชุนหยูดูเป็นคนใจเย็น จนดูเหมือนนักวิชาการมากกว่าผู้ฝึกยุทธ์…แต่ตอนนี้เขากลับทำตัวโหดร้ายเช่นนี้!
"ข้าชุนหยู…ไม่ได้ถูกท้าทายมาสามสิบปีแล้ว"
"สำนักเทียนเหล่ย ความกล้าของพวกเจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ!"
ท่านชุนหยูไม่ได้สนใจความตกตะลึงของคนอื่น
หลังจากจัดการศัตรูคนเเรก เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดที่เพิ่งจะพูดจาอวดดีอีกคน
เเต่ครั้งนี้ ผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นได้เตรียมตัวเอาไว้แล้ว
พลังสายฟ้ามากมายพุ่งกระจายออกมาปกคลุมร่างกายของเขาอย่างเเน่นหนา
"สามสิบปีเเล้วที่ข้าไม่ได้ลงมือ ไม่รู้ว่า ยังมีใครจำวิชาฝ่ามือหยกของข้าได้หรือไม่?"
ท่านชุนหยูถอนหายใจเบาๆ
จากนั้นแขนของเขาก็กลายเป็นสีขาวเหมือนหยก มันทะลุผ่านม่านสายฟ้าไปอย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็บีบหัวของผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นเอาไว้
"ปัง!"
เสียงระเบิดดังขึ้น!
เลือดพุ่งกระจาย!
ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดอีกคนของสำนักเทียนเหล่ยก็ได้ตกตายไปในทันที
"เอาล่ะ ตอนนี้พวกเรามาคุยกันได้แล้ว"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างใจเย็น
"อะไรนะ?"
"ท่านชุนหยู?"
"ท่าน…ท่านคือท่านชุนหยู หัวหน้าผู้ดูเเลกฎของหอลงทัณฑ์สำนักเทียนเซียว!"
ตอนนี้เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยหวาดกลัวอย่างมาก!
หัวหน้าผู้ดูเเลกฎของหอลงทัณฑ์สำนักเทียนเซียว!
หอลงทัณฑ์สำนักเทียนเซียว…พวกเขาสามารถทำลายสำนักที่ไม่มีผู้เชี่ยวชาญระดับแก่นทองคำได้อย่างง่ายดาย!
เเน่นอนว่าอำนาจของท่านชุนหยู ย่อมสามารถทำลายสำนักอย่างสำนักเทียนเหล่ยได้อย่างง่ายดายเช่นกัน
"เข้าใจผิด…ท่านชุนหยู นี่มันเป็นแค่การเข้าใจผิด!"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยพยายามที่จะอธิบายอย่างมาก
ถ้าคนที่มาเป็นหัวหน้าผู้ดูเเลกฎคนอื่น พวกเขาคงจะไม่รู้สึกกลัวมากขนาดนี้
แต่คนที่มาคือท่านชุนหยู!
ท่านชุนหยูในอดีตเป็นคนที่โหดร้ายมาก ไม่มีใครในสำนักเทียนเซียวที่สามารถเทียบกับเขาได้
แค่การที่เขาสามารถฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดทั้งสองคนได้อย่างง่ายดาย…มันก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่าเขาน่ากลัวมากขนาดไหน
"เข้าใจผิดงั้นหรือ?"
ท่านชุนหยูกล่าว จากนั้นเขาก็ยกยิ้มอย่างอ่อนโยน
"ใช่ครับ มันเป็นความเข้าใจผิดกัน!"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยรีบกล่าว
"พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้แหละ…จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ!"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยกำลังจะหนีไปหลังจากพูดจบ
"เดี๋ยวก่อน!"
เเต่ทันใดนั้น เสียงของหลินเสวียนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คำพูดนี้ ทำให้คนของสำนักเทียนเหล่ยตกใจอย่างมาก
"หลินเสวียน เจ้ามีเรื่องอะไรหรือ?"
เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ยกล่าวด้วยความหวาดกลัว
"ในเมื่อเป็นการเข้าใจผิด พวกท่านก็ควรจะชดเชยให้กับสำนักธาราใช่หรือไม่?"
หลินเสวียนมองไปที่เจ้าสำนักของสำนักเทียนเหล่ย เเล้วกล่าวด้วยสายตาจริงจัง
…………………….