บทที่ 124 : หกด่านสามภัยพิบัติ!
บทที่ 124 : หกด่านสามภัยพิบัติ!
บทที่ 124 : หกด่านสามภัยพิบัติ!
“สำนักธาราเกิดเรื่องขึ้นงั้นเหรอ?”
เมื่อหลินเสวียนได้ยินเช่นนั้น สายตาของเขาก็เย็นชาลงทันที!
ความสัมพันธ์ระหว่างสำนักธารากับหลินเสวียนนั้นเเน่นเเฟ้นมาก
ไม่ว่าจะเป็นการที่สำนักธาราดูแลตระกูลหลินในอดีต หรือการที่หวูหย่งอนุญาตให้หลินเสวียนเอาดาบตัดวิญญาณไป, หลินเสวียนได้จดจำความรู้สึกดีๆเหล่านี้ไว้ในใจเสมอ!
ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้หลินเสวี่ยกินโอสถโดยไม่ทันระวัง…ก็ได้หวูหย่งนี่แหละที่ช่วยเอาไว้
"อืม!"
"ข่าวนี้มาจากท่านพ่อของเจ้า!"
องครักษ์สิบสามตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว
"แล้วมันเกิดอะไรขึ้น?"
หลินเสวียนรีบถามทันที
"เรื่องลายระเอียด…ท่านพ่อของเจ้าก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าอยู่ๆสำนักธาราก็เรียกตัวผู้คุ้มครองของตระกูลหลินกลับไป"
"หลังจากนั้น, คนของตระกูลหลินก็พบว่าบริเวณสำนักธารามีเสียงดังระเบิดออกมาเป็นครั้งคราว เเละมีคนบอกว่า บนท้องฟ้าของสำนักธารามีเซียนกำลังต่อสู้กันอยู่!"
องครักษ์สิบสามกล่าว
"เซียนกำลังต่อสู้กันงั้นเหรอ?"
"หมายความว่ามีคนบุกไปที่สำนักธารา?"
"ถ้าเป็นแบบนั้น พลังของสำนักที่ลงมือ คงจะแข็งแกร่งกว่าสำนักธารามาก!"
หลินเสวียนครุ่นคิด
ปกติเเล้ว ถ้าหากพลังไม่ได้เหนือกว่าอย่างชัดเจน… ก็คงไม่มีใครกล้าบุกไปที่สำนักของคนอื่น
สำนักต่างๆที่สามารถสืบทอดมาได้นานขนาดนี้ พวกเขาล้วนมีภูมิหลังอันยิ่งใหญ่!
ถ้าพลังไม่เพียงพอเเล้วบุกเข้าไป…นั่นมันคือการหาที่ตาย!
ยกตัวอย่างเช่นสำนักดาวเหนือฟ้า!
ตอนนั้น พวกเขาถูกสำนักต่างๆรุมโจมตี, ซึ่งในนั้นก็มีอยู่หลายสำนักที่พลังของพวกเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าสำนักดาวเหนือฟ้าเลย
เเต่ถึงเเม้จะเป็นแบบนั้น พวกเขาก็ยังไม่สามารถทำลายสำนักดาวเหนือฟ้าได้ทั้งหมด , ยังมีศิษย์ที่เหลือรอดจนมาสร้างกลุ่มดาวเหนือฟ้า เเละคอยต่อต้านพวกเขาได้!
"ใช่เเล้ว!" องครักษ์สิบสามตอบ
"ว่าเเต่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมสำนักธาราไม่ติดต่อมาหาข้า?"
หลินเสวียนขมวดคิ้ว
"เรื่องนั้นมันง่ายมาก!"
"นั่นก็เป็นเพราะว่าพลังของสำนักที่ลงมือ มันแข็งแกร่งเกินไป หวูหย่งคงคิดว่าต่อให้เจ้าไปที่นั่นก็คงไม่มีประโยชน์อะไร”
"เเละเขาคงไม่อยากจะให้เจ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวจนเดือดร้อนไปด้วย"
องครักษ์สิบสามตอบ
หวูหย่งเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐาน!
ถึงแม้ว่าหลินเสวียนจะมีความเร็วการฝึกฝนที่น่าทึ่ง แต่ตอนนี้เขาก็ยังเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้
ถึงแม้ว่าสถานะศิษย์สายในของสำนักเทียนเซียวจะทำให้หลายๆสำนักต้องเกรงใจ…แต่พวกเขาก็แค่ไม่กล้าทำอะไรหลินเสวียนเท่านั้น
เเละสำนักธารา มันก็ไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของสำนักเทียนเซียว!
"แต่หลินเสวียน เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้อีกต่อไป…ตอนนี้ท่านชุนหยูมาหาเจ้าเเล้ว!"
องครักษ์สิบสามกล่าวอีกครั้ง
"ท่านชุนหยูมางั้นเหรอ?"
หลินเสวียนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
"ใช่เเล้ว!"
"ตอนที่ข้าได้รับข่าว ข้าก็รีบไปเเจ้งท่านชุนหยูทันที”
“เเละที่ข้าทำเเบบนั้น เพราะข้ารู้ดีว่าเจ้าต้องพยายามช่วยสำนักธาราอย่างเเน่นอน”
หลินเสวียนได้ยินเช่นนั้น เขาก็รีบลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว
หลินเสวียนเพิ่งจะลงมาถึงข้างล่าง ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ยอดเขาหยูเสวียนในชั่วพริบตา
"หลินเสวียนขอคารวะท่านชุนหยู!"
หลินเสวียนรีบทำความเคารพท่านชุนหยูที่กำลังควบคุมกระบี่บินอยู่
เเละกระบี่บินใต้เท้าของท่านชุนหยู, มันคือสมบัติวิญญาณระดับลึกลับขั้นสูงอย่างเเน่นอน
ไม่เพียงเท่านั้น!
ณ เวลานี้ บนท้องฟ้าของยอดเขาหยูเสวียนก็มีร่างเงาปรากฏขึ้นอีกสองร่างปรากฏขึ้น
ซึ่งนั่นก็คือ เย่เพียน, หัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอหลอมสร้างอาวุธเเละ ตู้จง, รองหัวหน้าผู้ดูแลกฎของหอปรุงโอสถ!
เมื่อเย่เพียนและตู้จงปรากฏตัวขึ้น พวกเขาต่างก็มองท่านชุนหยูด้วยความประหลาดใจ
"เย่เพียน ตู้จง พวกท่านก็มาด้วยเหรอ?"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ฮ่าฮ่าฮ่า…ข้าได้ยินมาว่าบ้านเกิดของหลินเสวียนมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ข้าจึงคิดจะไปดูสักหน่อย"
"แต่ในเมื่อท่านชุนหยูตัดสินใจลงมือด้วยตัวเอง, พวกเราก็ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรเเล้ว"
เย่เพียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่องครักษ์สิบสามมอบธุรกิจที่ภูเขาหลางหยาให้กับตระกูลหลิน
…หลินเทียนก็สามารถติดต่อหอลงทัณฑ์สายนอกได้โดยตรง
เเละพวกเขาทั้งสองคน, ล้วนเป็นคนที่มีหูตาเป็นอย่างดี พวกเขาจึงได้รับข่าวนี้มาเช่นกัน
"ข้าคิดจะพาหลินเสวียนไปที่สำนักธารากับข้าสักครั้งอยู่เเล้ว ครั้งนี้ถือว่าเป็นโอกาสดีเลย"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ข้า หลินเสวียน ต้องขอโทษที่ทำให้พวกท่านทั้งสามคนต้องลำบาก"
หลินเสวียนรีบกล่าวขอโทษ
"หลินเสวียน เจ้าไม่ต้องสุภาพกับพวกเราขนาดนั้น!"
"ใช่เเล้ว….หลินเสวียน ถ้าเจ้ามีเรื่องอะไรก็เเจ้งพวกเรามาได้เลย พวกเราหอปรุงโอสถถือว่าเจ้าเป็นคนของพวกเราเเล้ว"
ตู้จงกล่าวด้วยสายตาที่จริงจัง
"ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น…หลินเสวียนจะไม่ลืมบุญคุณของพวกท่านอย่างแน่นอน"
หลินเสวียนกล่าวพรางพยักหน้า
"หลินเสวียน พวกเราไปกันเถอะ!"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างอ่อนโยน จากนั้นเขาก็ดีดนิ้วเบาๆ…ทำให้กระบี่บินใต้เท้าของเขาขยายใหญ่ขึ้นจนสามารถรองรับได้หลายคน!
"ท่านชุนหยู ข้าก็มีกระบี่บินเหมือนกัน!"
หลินเสวียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม จากนั้นกระบี่บินก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของเขา
ชิ้งงงงงง!
เเน่นอนว่าภาพนี้ มันทำให้ท่านชุนหยู เย่เพียน และตู้จงต้องขมวดคิ้ว
พวกเขาไม่คิดเลยว่าหลินเสวียนจะมีกระบี่บิน และดูเหมือนว่าเขาน่าจะหลอมสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเอง
เเละนั่นมันหมายถึงคงเขาเป็นผู้หลอมสร้างอาวุธระดับลึกลับ!
"ยอดเยี่ยมมากหลินเสวียน"
"เอาล่ะ, ที่เมืองหลางหยาไม่มีจุดเชื่อมต่อ…เราไปจากทางสายนอก จะไปถึงที่นั่นได้เร็วกว่า"
ท่านชุนหยูกล่าวอย่างรวดเร็ว จากนั้นกระบี่บินก็พาเขาบินจากไป
ส่วนหลินเสวียนก็บินตามไปอย่างไม่ลังเล
……
ตูม!
กระบี่บินสองเล่มพุ่งผ่านท้องฟ้าของสำนักเทียนเซียวอย่างรวดเร็ว
"หลินเสวียน!"
"ผู้ยิ่งใหญ่สองคนที่กำลังควบคุมกระบี่บิน…หนึ่งในนั้นคือหลินเสวียน!"
"หลินเสวียน?"
"ศิษย์พี่หลินเสวียน…ตำนานที่ใช้เวลาสองเดือนจากศิษย์บันทึกชื่อ กลายเป็นศิษย์สายในงั้นเหรอ?"
กระบี่บินของท่านชุนหยูและหลินเสวียนได้ดึงดูดสายตาของศิษย์สายนอกมากมาย
พวกเขาต่างก็รู้สึกอิจฉาหลินเสวียน
ตอนนี้ หลินเสวียนสามารถควบคุมกระบี่บินได้เเล้ว…ชายคนนี้แตกต่างจากพวกเขาโดยสิ้นเชิงแล้ว!
……
กระบี่บินนั้นไม่สามารถเทียบกับกระสวยเเห่งความว่างเปล่าได้ แต่มันก็เร็วกว่าอินทรีปีกสีเขียวมาก!
ดังนั้น ไม่นานนักพวกหลินเสวียนก็มาถึงเมืองหลางหยา
"สำนักธารายังอยู่!"
หลินเสวียนมองเห็นสำนักธาราที่อยู่ไกลออกไป เขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ตอนนี้สำนักธาราถูกปกคลุมไปด้วยค่ายกล ศิษย์สำนักธาราจำนวนมากต่างก็กำลังต่อสู้ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ดูเหมือนว่าสถานการณ์จะไม่ค่อยดีนัก!
"มาอีกแล้ว!"
"รีบเตรียมตัวรับมือ!"
ทันทีที่หลินเสวียนและท่านชุนหยูมาถึง…ศิษย์ของสำนักธาราก็ร้องตะโกนด้วยความหวาดหวั่น
ตูม!
หวูหย่งพุ่งออกมาจากห้องโถง!
"หลินเสวียน!"
"หลินเสวียนมาแล้ว!"
"รีบเก็บสมบัติวิญญาณของพวกเจ้า!"
หวูหย่งมีสีหน้าซีดเผือด บนชุดของเขายังคงมีเลือดติดอยู่ แต่เมื่อเขาเห็นหลินเสวียน ภายในใจของเขาก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย
"หลินเสวียน?"
"ศิษย์พี่หลินเสวียน เขาคือศิษย์ของสำนักเทียนเซียว!"
"ศิษย์พี่หลินเสวียนมาแล้ว พวกเรารอดแล้ว!"
ศิษย์ของสำนักธาราที่ได้ยินเช่นนั้น พวกเขาต่างก็มองหลินเสวียนด้วยความยินดี
"ฟิ้วววว!"
หวูหย่งร่ายวิชา จากนั้นค่ายกลของสำนักธาราก็เปิดออก
หลินเสวียนและท่านชุนหยู พวกเขาก็บินเข้าไปในสำนักทันที
"หลินเสวียน ฟังข้าก่อน!"
"เอาของพวกนี้ไป เเล้วรีบกลับสำนักเทียนเซียวเดี๋ยวนี้เลย!"
"ถ้าเจ้ามีพลังมากพอในอนาคต อย่าลืมเเก้เเค้นให้ข้านะ!"
หวูหย่งมองท่านชุนหยูด้วยความสงสัย เขารู้สึกคุ้นหน้าท่านชุนหยูอยู่บ้าง…แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลาคิดเเล้ว
เขากำลังรีบหยิบสมบัติวิญญาณมิติอันหนึ่งออกมามอบให้กับหลินเสวียน
"พี่หวูหย่ง นี่ท่านหมายความว่ายังไง?"
หลินเสวียนกล่าวอย่างงงๆ
"หลินเสวียน ข้าเข้าใจความรู้สึกของเจ้าดี"
"เเล้วนั่นมันพิสูจน์เเล้ว ว่าข้าไม่ได้มองคนผิด"
"แต่ตอนนี้เวลามันมีน้อย ศิษย์ของสำนักเทียนเหล่ยอาจจะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ เเละค่ายกลของสำนักธาราคงจะต้านทานได้อีกไม่นาน!"
"ในสมบัติวิญญาณมิตินี้ มันมีทรัพย์สมบัติที่พวกเราสะสมมาหลายปี และยังมีเห็ดวิญญาณปีศาจอยู่หนึ่งต้น"
"สำนักเทียนเหล่ย พวกมันต้องการเห็ดวิญญาณปีศาจของพวกเรา!"
หวูหย่งไม่ได้ให้โอกาสหลินเสวียนพูดอะไร, เขารีบอธิบายเรื่องต่างๆออกมาอย่างรวดเร็ว
"เห็ดวิญญาณปีศาจงั้นเหรอ?"
หลินเสวียนได้ยินเช่นนั้น เขาก็รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เห็ดวิญญาณปีศาจ!
สมุนไพรระดับลึกลับขั้นสูง เเละมันเป็นของที่หาได้ยากมาก!
มูลค่าของมันไม่ได้ด้อยไปกว่าผลหยั่งรู้ขอบเขตก่อกำเนิดที่หลินเสวียนเคยได้รับมาเลย!
เห็ดวิญญาณปีศาจสามารถใช้ปรุงโอสถทลายปีศาจได้!
และโอสถทลายปีศาจสามารถใช้ทำลายจิตมารได้!
ผู้ฝึกยุทธ์ต้องการผ่านหกด่านสามภัยพิบัติ…เพื่อที่จะเดินบนเส้นทางการบ่มเพาะจนถึงขั้นสูงสุด!
การที่จะทะลวงจากขอบเขตสร้างรากฐานไปยังขอบเขตแก่นทองคำ, ผู้ฝึกยุทธ์ต้องผ่านภัยพิบัติจิตมาร!
สำหรับคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ พวกเขาสามารถผ่านภัยพิบัติจิตมารได้อย่างง่ายดาย
แต่ในโลกนี้ มีสักกี่คนที่สามารถรักษาความบริสุทธิ์ของจิตใจไว้ได้?
แม้แต่สำนักพุทธก็ยังต้องมีวิถีจิตมารไว้สำหรับการชำระล้างจิตใจ, แล้วผู้ฝึกยุทธ์ทั่วๆไปจะทำได้อย่างไร?
โอสถทลายปีศาจสามารถทำลายจิตมารได้… มันจึงช่วยลดความยากลำบากในการทะลวงจากขอบเขตสร้างรากฐานไปยังขอบเขตแก่นทองคำได้มาก!
ไม่แปลกใจเลยที่สำนักเทียนเหล่ยถึงกับยอมลงมือบุกมาที่นี่!
"ใช่เเล้วหลินเสวียน เอาเห็ดวิญญาณปีศาจ และทรัพย์สมบัติของสำนักธารา…เเล้วรีบหนีไปซะ!"
หวูหย่งกล่าวอย่างร้อนรน
หวูหย่งรู้ดีว่าผู้ฝึกยุทธ์ที่มากับหลินเสวียนเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐานอย่างแน่นอน
แต่เเล้วยังไงล่ะ?
สำนักเทียนเหล่ยมีผู้เชี่ยวชาญระดับขอบเขตสร้างรากฐานขั้นสูงสุดถึงห้าคน!
ถ้าไม่ใช่เพราะค่ายกลจากบรรพบุรุษของสำนักธารา…สำนักธาราคงจะถูกทำลายไปนานแล้ว
"หนี?"
"หวูหย่ง พวกเราก็เคยพบกันมาหลายครั้งเเล้ว…เจ้าลืมข้าไปเเล้วเหรอ?"
ท่านชุนหยูกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ท่านคือ…ท่านชุนหยูนี่!"
หวูหย่งตกใจอย่างมาก จากนั้นเขาก็จ้องมองท่านชุนหยูอย่างไม่อยากจะเชื่อ
หัวหน้าผู้ดูเเลกฎของหอลงทัณฑ์!
หลินเสวียน…เขาถึงกับเชิญผู้ยิ่งใหญ่เเบบนี้มาได้ด้วย!
…………….