บทที่ 114 : เศียรพระพุทธรูปยาวหนึ่งร้อยจั้ง!
บทที่ 114 : เศียรพระพุทธรูปยาวหนึ่งร้อยจั้ง!
บทที่ 114 : เศียรพระพุทธรูปยาวหนึ่งร้อยจั้ง!
เมื่อหลินเสวียนแปลงร่างเป็นยักษ์ทองคำ
ทันใดนั้นเปลวเพลิงทองคำที่โหมกระหน่ำ กับอสรพิษสายฟ้าก็ปรากฏออกมาพันอยู่รอบๆร่างกายของเขาเเละปลดปล่อยออร่าอันยิ่งใหญ่ออกมา!
เคร้ง!
เคร้ง!
เคร้ง!
ปราณดาบและกระบี่พุ่งเข้าใส่หลินเสวียน แต่มันกลับไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้เลยเเม้เเต่นิดเดียว
จากนั้นพวกมันก็ถูกเปลวเพลิงทองคำและอสรพิษสายฟ้าทำลายลงจนหมด!
แข็งแกร่ง!
โหดเหี้ยม!
ไร้เทียมทาน!
…..
"บัดซบ!"
"นั่นมันวิชาฝึกฝนร่างกายของสำนักพุทธ!"
"เเถมออร่าพลังของมันช่างแข็งแกร่งมากจริงๆ!"
"เร็ว…รีบหนีเร็วเข้า!"
เมื่อเห็นว่าการโจมตีของพวกเขาไม่สามารถทำลายการป้องกันของหลินเสวียนได้…ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดคลุมสีดำทั้งสองคนรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก
พวกเขารีบหันหลังกลับเเล้วเตรียมตัวหนีอีกครั้ง
"คิดหนีตอนนี้…มันก็สายไปแล้ว!"
ตูม!
หลังจากที่หลินเสวียนรับการโจมตีของผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดคลุมสีดำทั้งสองคน
ทันใดนั้นเขาก็สะบัดมือ จากนั้นเชือกพันวิญญาณก็พุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดคลุมสีดำระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่หก
"ฉัวะ!"
ในเวลาเดียวกัน, ดาบตัดวิญญาณในมือของหลินเสวียนก็พุ่งเข้าใส่ผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมชุดคลุมสีดำระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่เจ็ด!
ดาบพุ่งทะลุฟ้า, ปลดปล่อยออร่าอันน่าสะพรึงกลัวออกมา!
เเละก่อนที่ปราณดาบจะพุ่งถึงตัว, ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่เจ็ดก็พบว่ามีเจตนาดาบอันแหลมคมได้พุ่งเข้าใส่ทะเลจิตวิญญาณของเขา
มันทำให้ทะเลจิตวิญญาณของเขารู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก จนทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
"ฉัวะ!"
ก่อนที่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่เจ็ดจะรู้สึกตัว ปราณดาบก็พุ่งผ่านร่างกายกายของเขา…เเละผ่าร่างของเขาออกเป็นสองส่วน
"อ้ากกก!"
"นี่มันสมบัติวิญญาณอะไรกัน!"
ทันทีที่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่เจ็ดถูกหลินเสวียนฆ่าตาย, ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่หกก็ถูกเชือกพันวิญญาณมัดเอาไว้…จากนั้นเขาก็ถูกดึงลงไปในพื้นทะเลทราย
เเละทันทีที่ถูกเชือกพันวิญญาณมัด, ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่หกก็พบว่าพลังปราณภายในร่างกายของเขาเหือดหายไปจนหมด
"ฉัวะ!"
หลินเสวียนสะบัดดาบตัดวิญญาณตัดหัวผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่หก จากนั้นเขาก็เรียกเชือกพันวิญญาณกลับมา
"เชือกพันวิญญาณนี่ใช้งานได้สะดวกดีจริงๆ!"
"มันสามารถผนึกพลังของผู้ฝึกยุทธ์ระดับขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่หกได้ในทันที”
“คงมีเเต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเเก่นเเท้ขั้นที่เก้า ถึงจะสามารถต้านทานได้บ้าง…แต่ก็คงได้รับผลกระทบอย่างมาก”
หลินเสวียนหยิบแหวนมิติของศพทั้งสองออกมาด้วยรอยยิ้ม
แต่ครั้งนี้ หลินเสวียนกลับผิดหวังเล็กน้อย
ภายในแหวนมิติทั้งสองวงมีแค่ศิลาวิญญาณไม่กี่พันก้อน, และโอสถคุณภาพต่ำ
ไม่มีแม้แต่สิ่งของที่สามารถระบุตัวตนของพวกเขาได้…เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีการเตรียมการมาเป็นอย่างดี!
"เอาเถอะ, อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย"
หลินเสวียนกล่าว หลังจากที่ค้นหาสมบัติจนหมดแล้ว
[นายท่าน, ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ!]
[ออร่าพุทธะมาจากทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ!]
ทันใดนั้น วิชาราชาทองคำอมตะก็กล่าวอย่างตื่นเต้น
"ทิศตะวันตกเฉียงเหนืองั้นเหรอ?"
หลินเสวียนพยักหน้า, จากนั้นเขาก็ควบคุมกระบี่บินไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ!
ในทิศทางนี้, ยิ่งเขาเดินทางไปไกลมากเท่าไหร่ อุณหภูมิก็ยิ่งสูงมากขึ้นเท่านั้น
ดังนั้นหลินเสวียนจึงจำเป็นต้องแปลงร่างเป็นยักษ์ทองคำสูงหกจั้งเพื่อเดินทางต่อ!
เปลวเพลิงทองคำที่พันรอบตัวยักษ์ทองคำสามารถช่วยดูดซับพลังงานความร้อนได้
……
"แปลกจัง!"
"ดูเหมือนว่าที่นี่ จะมีคนอยู่!"
ไม่นานนัก, หลินเสวียนก็หยิบเข็มทิศที่องครักษ์สิบสามมอบให้ออกมา
ตอนนี้ บนเข็มทิศนั้นมีจุดสีเขียวหลายจุดกำลังเปล่งประกาย
"นี่คือพลังงานที่เหลืออยู่ในเข็มทิศ!"
"ผู้เชี่ยวชาญที่ประจำการอยู่ที่หุบเขาโฮ่วซางเคยมาที่นี่, หรือว่าพวกเขาจะหายตัวไปที่นี่?"
หลินเสวียนพึมพำกับตัวเองเเละรีบควบคุมกระบี่บินไปยังทิศทางที่เข็มทิศชี้
[ท่านหัวหน้า, จุดที่คนของหุบเขาโฮ่วซางหายตัวไป…มันเป็นทิศทางเดียวกับที่ที่พวกเรากำลังมุ่งหน้าไป!]
วิชาราชาทองคำอมตะกล่าว
"น่าสนใจ!"
หลินเสวียนหรี่ตาลง
จากนั้นเขาก็เพิ่มความเร็วของกระบี่บินยิ่งขึ้นไปอีก
……
"นี่มัน…"
เมื่อหลินเสวียนมาถึงจุดหมายปลายทาง เขาก็รู้สึกตกตะลึงอย่างมาก!
เพราะว่าที่นี่…มีเศียรพระพุทธรูปสีทองตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางทะเลทราย
เศียรพระพุทธรูปนี้มีความสูงถึงร้อยจั้ง!
หลินเสวียนไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า ถ้าหากเป็นรูปปั้นทั้งตัว…มันจะมีขนาดใหญ่โตขนาดไหน
[ออร่าพุทธะ!]
[ออร่าพุทธะที่นี่หนาแน่นมาก!]
วิชาราชาทองคำอมตะร้องตะโกนอย่างตื่นเต้น
…
[วิชาราชาทองคำอมตะได้รับผลกระทบจากออร่าพุทธะที่หนาแน่น, ทำให้มันเริ่มปรับปรุงเคล็ดวิชา!]
[วิชาราชาทองคำอมตะค้นพบว่าขีดจำกัดของยักษ์ทองคำสูงหกจั้งนั้นไม่ใช่แค่หกเท่า…มันกำลังทำความเข้าใจขีดจำกัดที่แท้จริงของยักษ์ทองคำสูงหกจั้ง!]
…
[ไม่ถูกต้อง!]
[นายท่าน! รูปปั้นนี้มันแปลกๆ!]
[มันไม่ใช่สิ่งที่พวกเราต้องการ, สิ่งที่พวกเราต้องการมันอยู่ข้างใน!]
วิชาราชาทองคำอมตะกล่าว
"อยู่ข้างใน?"
หลินเสวียนที่ได้ยินดังนั้นก็รีบควบคุมกระบี่บินไปยังเศียรพระพุทธรูป
เศียรพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ปลดปล่อยออร่าอันศักดิ์สิทธิ์ออกมาตลอดเวลา
เมื่อมาถึงที่นี่ หลินเสวียนก็สามารถสัมผัสได้ถึงออร่าพุทธะที่หนาแน่น
มันทำให้จิตใจของเขาสงบนิ่งลง
[ปากของพระพุทธรูป!]
[ปากของพระพุทธรูปมันแปลกๆ!]
เมื่อหลินเสวียนตรวจสอบคร่าวๆ, เขาพบว่าปากของพระพุทธรูปมีพลังงานธาตุไฟหลงเหลืออยู่
"ออร่าของตัวไหมทองคำเพลิงแดง!"
หลินเสวียนสามารถแยกแยะได้อย่างรวดเร็วว่าออร่านั้นคือออร่าของตัวไหมทองคำเพลิงแดง
[นายท่าน, ข้างในนี้มีพลังพุทธะ!]
วิชาราชาทองคำอมตะกล่าวเตือนอีกครั้ง
"ตัวไหมทองคำเพลิงแดงที่ได้รับผลกระทบจากพลังพุทธะ?"
"ดูเหมือนว่าการหายตัวไปของผู้ฝึกยุทธ์ที่หุบเขาโฮ่วซาง มันจะไม่ใช่เรื่องธรรมดาเเล้ว"
"ปากของพระพุทธรูปนี้…น่าจะเป็นทางเข้า!"
หลินเสวียนพึมพำ
"ตูม!"
เมื่อหลินเสวียนสัมผัสที่ปากของพระพุทธรูป…เขาก็พบว่ามีออร่าพุทธะไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
ในเวลาเดียวกัน, เมื่อปากของพระพุทธรูปสัมผัสได้ถึงพลังของวิชาราชาทองคำอมตะที่อยู่ในตัวหลินเสวียน มันจึงเปิดปากออก…จากนั้นทางเดินสีทองก็ปรากฏขึ้น
"มันมีทางเข้าจริงๆด้วย!"
หลินเสวียนลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปในปากของพระพุทธรูป
ทันทีที่หลินเสวียนเข้ามา เขาก็พบศพของตัวไหมทองคำเพลิงแดงหลายตัว
แต่ตัวไหมทองคำเพลิงแดงพวกนี้…มันแตกต่างจากตัวไหมทองคำเพลิงแดงทั่วๆไป!
ตัวไหมทองคำเพลิงแดงทั่วๆไปจะมีสีแดงทอง
แต่ตัวไหมทองคำเพลิงแดงพวกนี้ กลับมีสีเหลืองทอง
นอกจากนี้, พวกมันยังมีออร่าพุทธะไหลเวียนอยู่รอบๆตัว!
หลินเสวียนเก็บศพของตัวไหมทองคำเพลิงแดง จากนั้นเขาก็เดินต่อไป
[นายท่าน ระวัง!]
[ข้างหน้ามีค่ายกล!]
ทันใดนั้น วิชาค่ายกลเหมันต์ก็กล่าวเตือน
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเสวียนก็หยุดเดินเเล้วมองไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
จากนั้น เขาก็พบว่ามันมีลวดลายค่ายกลสลักอยู่บนผนังทั้งสองข้าง…นอกจากนี้มันยังมีพลังพุทธะไหลเวียนอยู่
"ค่ายกลเหมันต์, เจ้ารู้ไหมว่าค่ายกลนี้มีไว้ทำอะไร?" หลินเสวียนถาม
[นายท่าน ค่ายกลนี้น่าจะเป็นค่ายกลภาพลวงตา!]
[แต่ว่ามันเป็นค่ายกลของสำนักพุทธ, มันจึงแตกต่างจากวิชาของพวกเรา…ตอนนี้ ข้ายังไม่สามารถทำความเข้าใจหรือหาวิธีการทำลายมันได้]
[นายท่านไม่จำเป็นต้องทำลายมัน!]
[ข้ารู้สึกได้ว่าค่ายกลนี้ไม่มีอันตรายต่อพวกเรา!]
วิชาราชาทองคำอมตะกล่าว
"เจ้าแน่ใจแค่ไหน?" หลินเสวียนถาม
"มั่นใจอย่างแน่นอน!"
วิชาราชาทองคำอมตะกล่าว
"งั้นลองดูก็แล้วกัน!"
หลินเสวียนกล่าวอย่างระมัดระวัง จากนั้นเขาก็เดินต่อไป
"สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของสำนักพุทธ, คนนอกห้ามเข้า!"
ทันทีที่หลินเสวียนเดินเข้ามาในเขตแดนของค่ายกล…มันก็มีเสียงอันทรงพลังดังขึ้นในหัวของเขา
จากนั้น มันก็เหมือนกับว่าเขาเห็นแสงสีทอง, และในแสงสีทองนั้นมีพระพุทธรูปขนาดใหญ่กำลังจ้องมองเขาอยู่
หลินเสวียนไม่ได้ตกใจ เขาสะบัดมือเบาๆ…จากนั้นภาพทั้งหมดก็หายไป
"เป็นอย่างที่พระน้อยบอกเลย"
หลินเสวียนรู้สึกดีใจ แล้วก็เดินต่อไป
……
"ศพ!"
หลังจากเดินไปได้สักพัก หลินเสวียนก็หยุดเดิน
เพราะตอนนี้มีศพของผู้ฝึกยุทธ์ที่สวมป้ายประจำตัวของสำนักเทียนเซียวจำนวนมาก ได้นอนตายเกลื่อนอยู่บนทางเดิน
ดูจากร่องรอยการต่อสู้…มันเหมือนกับว่าพวกเขาฆ่ากันเอง
หลินเสวียนครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เข้าใจได้ในทันที
พวกเขาไม่มีวิชาฝึกฝนร่างกายของสำนักพุทธคอยป้องกัน มันจึงทำให้พวกเขาต้องตกอยู่ในภาพลวงตา เเละสุดท้ายก็ฆ่ากันเอง
หลินเสวียนสงบนิ่งยิ่งขึ้น!
ก่อนหน้านี้ วิชาราชาทองคำอมตะป้องกันเขาเอาไว้ ทำให้ภาพลวงตาไม่มีผลกับเขา…เขาจึงสามารถตรวจสอบสถานการณ์ต่างๆได้อย่างราบรื่น
หลินเสวียนเก็บแหวนมิติของศพทั้งหมด จากนั้นเขาก็เก็บศพพวกนั้นไว้ในแหวนมิติ
เพราะว่าพวกเขาล้วนเป็นศิษย์ของสำนักเดียวกัน, ดังนั้นเขาจึงต้องนำร่างของพวกเขากลับไปฝังอย่างดี
เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น หลินเสวียนก็เดินต่อไป
ไม่นานนัก, หลินเสวียนก็ได้เห็นบันไดสีทอง
บันไดนี้มุ่งหน้าลงไปข้างล่าง, เเละไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุดของบันได้เลย
หลินเสวียนเดินลงบันได จากนั้นเขาก็พบศพที่ฆ่ากันเองอีกหลายศพ
หลังจากที่หลินเสวียนเก็บศพทั้งหมด…เขาก็เดินลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงจุดสิ้นสุดของบันไดสีทอง
……
"นี่มัน…"
เมื่อหลินเสวียนเดินลงมาถึงจุดสิ้นสุดของบันได…เขาก็มองไปยังทิศทางเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึง!
……………………