บทที่ 71 : เหยียบคลื่นและดูทะเล!
บทที่ 71 : เหยียบคลื่นและดูทะเล!
บทที่ 71 : เหยียบคลื่นและดูทะเล!
สภาวะหยั่งรู้สำหรับผู้ฝึกยุทธนั้น เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง
ในสภาวะนี้, ความเร็วในการฝึกฝนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก…นอกจากนี้สภาวะหยั่งรู้ที่ได้รับ ยังสามารถเพิ่มศักยภาพของผู้ฝึกยุทธได้อีกด้วย
"นี่เป็นสภาวะหยั่งรู้ครั้งที่สามของหลินเสวียนแล้วสินะ?" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ถามขึ้น
"น่าจะใช่นะ!" องครักษ์สิบสามยิ้มเจื่อนๆ
…….
ในเวลานี้!
พลังวิญญาณจากสวรรค์และโลก ถูกดึงดูดมาทีละเส้นเเละหลอมรวมเข้ากับร่างกายของหลินเสวียน…จนทำให้พลังปราณขอบเขตก่อกำเนิดภายในร่างกายของหลินเสวียนไหลเวียนด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!
"จี้ดๆ!"
ณ ตอนนี้หนูสายฟ้าเองก็ดีใจมาก
มันนอนนิ่งอยู่บนตัวของหลินเสวียน รับการชำระล้างจากพลังวิญญาณจากสวรรค์และโลก
หนูสายฟ้าเป็นสัตว์อสูร…มันจึงไวต่อพลังวิญญาณเช่นนี้เป็นพิเศษ
ดังนั้น, มันเองก็สามารถได้รับผลประโยชน์จากสภาวะหยั่งรู้ของหลินเสวียนเช่นกัน!
เเน่นอนว่าความรู้สึกของสภาวะหยั่งรู้นั้นลึกลับมาก!
บางครั้งหลินเสวียนรู้สึกเหมือนมันเพิ่งผ่านไปแค่ชั่วพริบตา…แต่บางครั้งก็รู้สึกเหมือนผ่านไปนานแสนนาน
เเละทันใดนั้นเอง, พลังปราณขอบเขตก่อกำเนิดสายที่สี่ก็รวมตัวกันได้ในที่สุด!
[วิชาทะยานเหนือคลื่นค้นพบเส้นทางการเลื่อนระดับแล้ว!]
[ตอนนี้…มันจึงอยากจะเห็นทะเลใจจะขาด!]
พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงของวิชาทะยานเหนือคลื่น, หลินเสวียนก็ลืมตาขึ้นจากสภาวะหยั่งรู้
"ตูม!"
ทันทีที่หลินเสวียนลืมตาขึ้น เขาก็ได้ยินเสียงคลื่นที่ดังสนั่น!
หลินเสวียนมองออกไปก็เห็นทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา!
คลื่นในทะเลซัดสาด!
บางครั้งก็ยังเห็นแสงวาบผ่านไปมาบนผิวน้ำ…ออร่าพลังของคลื่นเหล่านี้แข็งแกร่งมาก
"ข้าฝึกฝนไปนานแค่ไหนกัน?"
"พวกเรามาถึงชายฝั่งทะเลเหนือแล้วหรือ?"
หลินเสวียนถามด้วยความประหลาดใจ
"หนึ่งวันหนึ่งคืน!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์พูดด้วยรอยยิ้ม
"ผ่านไปหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว?" หลินเสวียนตกตะลึงเล็กน้อย
ตอนที่เขาอยู่ในสภาวะสภาวะหยั่งรู้ เขารู้สึกเหมือนเพิ่งฝึกฝนไปไม่นานเอง
เขาไม่คิดว่าเวลาจะผ่านไปถึงขนาดนี้เเล้ว
"อืม!"
"พวกเราก็เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ยิ้มแล้วพูดต่อ
"เอาล่ะ…พวกเรามาปรึกษากันดีกว่าว่าจะหาอาณาจักรลับยังไงดี"
เมื่อได้ยินเช่นนี้, หลินเสวียนและองครักษ์สิบสามก็พยักหน้าพร้อมกัน
"มีตำนานเล่าขานว่า อาณาจักรลับที่ปรากฏขึ้นในชายฝั่งทะเลเหนือ…เป็นเกาะแห่งหนึ่ง"
"คนที่ปล่อยข่าวออกไป คือชาวประมงกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่ที่ชายฝั่งทะเลเหนือ!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์เริ่มอธิบาย
"ชาวประมง?" หลินเสวียนรู้สึกสนใจ
"ใช่แล้ว!"
"ชาวประมงกลุ่มหนึ่งออกไปหาปลา แล้วเจอกับพายุใหญ่จนเรือประมงของพวกเขาถูกพายุพัดไปติดเกาะ"
"จากคำบอกเล่าของชาวประมง…"
"พวกเขาเห็นดอกไม้และต้นไม้แปลก ๆมากมายบนเกาะ, แถมยังมีก้อนหินที่สวยงามมากอีกด้วย"
"แต่ก่อนที่ชาวประมงจะสำรวจเกาะ ได้มากกว่านั้น…มันก็มีลมกรดพัดพวกเขากลับออกมา!"
"เเน่นอนว่าชาวประมงเหล่านั้นบาดเจ็บล้มตายกันเป็นจำนวนมาก!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์เล่าอย่างละเอียด
"เกาะที่มีดอกไม้และต้นไม้แปลกๆ งั้นหรือ?"
"ในเมื่อชาวประมงเหล่านั้นสามารถกลับมาที่ชายฝั่งได้, มันก็แสดงว่าเกาะแห่งนี้น่าจะอยู่ไม่ไกลจากชายฝั่งมากนัก"
หลินเสวียนครุ่นคิดแล้วพูดขึ้น
"นั่นแหละคือสิ่งที่แปลกที่สุด!"
"จุดที่ชาวประมงถูกพัดตกไปอยู่ใกล้กับชายฝั่งมาก"
"เเต่ชาวประมงแถวนี้ ที่ส่วนใหญ่จะอาศัยอยู่ริมชายฝั่งมาหลายชั่วอายุคน…กลับไม่เคยมีใครเห็นเกาะแบบนี้มาก่อน!"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ส่ายหัว
"และหลังจากนั้น ก็มีผู้ฝึกยุทธไปหาชาวประมงเหล่านั้น…เพื่อให้พวกเขานำทาง"
"พวกเขาพยายามตามหาจุดที่ชาวประมงเจอกับพายุเเละค้นหาพื้นที่ทะเลสามร้อยลี้โดยรอบ…แต่ก็ยังไม่พบเกาะแห่งนั้น"
"หรือว่าชาวประมงเหล่านั้นจะตาฝาด?" องครักษ์สิบสามถามอย่างอดไม่ได้
"เป็นไปไม่ได้!"
"แม้ว่าชาวประมงเหล่านั้นจะไม่มีเวลาสำรวจเกาะ แต่พวกเขาก็นำบางอย่างกลับมา"
"ในนั้นมีสมุนไพรฟื้นฟูพลังอยู่หลายต้น!"
"สมุนไพรฟื้นฟูพลังเป็นสมุนไพรหลักในการปรุงโอสถฟื้นฟูพลัง"
"ถึงแม้ว่ามันจะไม่ได้ล้ำค่ามากมายอะไร…แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเก็บมาได้ง่ายๆ"
"และยังมีก้อนหินอีกหลายก้อน, หลังจากตรวจสอบแล้ว….พบว่าเป็นวัสดุสำหรับหลอมสร้างอาวุธชั้นดี"
"สิ่งเหล่านี้สามารถพิสูจน์ได้ว่า ชาวประมงเหล่านั้นได้เจอกับเกาะที่มีสมุนไพรและวัสดุหลอมสร้างอาวุธมากมายจริงๆ"
"ส่วนสาเหตุที่หาไม่พบ, ก็เพราะเกาะแห่งนั้น…อาจจะเป็นอาณาจักรลับขนาดเล็ก!"
"สามารถเข้าไปได้ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งเท่านั้น" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์วิเคราะห์
"พายุ!"
หลินเสวียนรู้สึกถึงบางอย่าง, แล้วเขาก็พึมพำด้วยความสงสัยเล็กน้อย
"ใช่…พายุ!"
"ตอนนี้ผู้ฝึกยุทธที่มาที่นี่ ต่างก็รอให้พายุมา!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ยิ้ม
"แล้วพวกเรายังรออะไรอยู่ ไปรอด้วยกันเลยสิ" องครักษ์สิบสามยกยิ้ม
"อืม!"
"แต่ภารกิจของพวกเราครั้งนี้, ต้องระวังสำนักหลิงสุ่ย!" ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์กำชับ
"สำนักหลิงสุ่ยเป็นเจ้าถิ่น, พวกเขาแข็งแกร่งกว่าสำนักธาราที่หลินเสวียนเคยเจอมาก"
"ถ้าไม่จำเป็น ก็อย่าให้เกิดเรื่อง"
สำนักเทียนเซียวแข็งแกร่งจริง…แต่ชายฝั่งทะเลเหนือมันไกลจากที่ตั้งของพวกเขามากเกินไป
มังกรที่แข็งแกร่งก็ไม่สามารถสู้กับงูเจ้าถิ่นได้
ถ้าหากเกิดการต่อสู้ขึ้นมา การสนับสนุนจากสำนักเทียนเซียวก็คงมาไม่ทัน
"ครับ!"
หลินเสวียนและองครักษ์สิบสามต่างพยักหน้าเข้าใจ
"พวกเราบินไปกันเลยละกัน!"
"ระยะทางแค่นี้, ไม่จำเป็นต้องใช้กระสวยเเห่งความว่างเปล่า!"
เมื่อผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์พูดจบ, เขาก็เก็บกระสวยเเห่งความว่างเปล่าทันที
จากนั้น, พวกเขาทั้งสามคนก็ลงไปยืนบนผิวน้ำ
"เอาล่ะ…ตามข้ามา!"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ดีดนิ้ว!
ทันใดนั้น, กระบี่เล่มหนึ่งก็บินออกมาจากร่างกายของผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์….รองรับร่างกายของเขาแล้วกลายเป็นลำแสงกระบี่บินออกไปไกล
วิชาควบคุมกระบี่!
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์ฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่ด้วย!
"ฟูมมม!"
อีกด้าน, ร่างกายขององครักษ์สิบสามก็พุ่งออกไปเหมือนผี!
ส่วนหลินเสวียน
เขายกยิ้มเเล้วก้าวเดินลงบนผิวน้ำ
[วิชาทะยานเหนือคลื่นก้าวเดินบนผิวน้ำเป็นครั้งแรก…เริ่มพัฒนาตัวเองอีกครั้ง!]
"การใช้วิชาทะยานเหนือคลื่นบนผิวน้ำช่วยให้วิชาทะยานเหนือคลื่นพัฒนาได้งั้นหรือ?"
หลินเสวียนพูดพึมพำกับตัวเอง
"ทะยานเหนือคลื่น!"
หลินเสวียนปลดปล่อยความหมายที่แท้จริงของวิชาทะยานเหนือคลื่นออกมา!
ราวกับว่าเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทะเล…ทุกย่างก้าวของเขาล้วนสอดคล้องไปกับคลื่นทะเล
นอกจากนี้, คลื่นทะเลยังช่วยพยุงหลินเสวียนให้ก้าวไปข้างหน้าได้อย่างรวดเร็ว!
"เก็บซ่อนออร่า!"
หลินเสวียนเก็บซ่อนออร่าม, ในชั่วพริบตาออร่าของเขาก็หายไป
มันราวกับว่าเขากลายเป็นหยดน้ำในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่
"สายฟ้าเเลบ!"
หลินเสวียนร่ายวิชาสายฟ้าเเลบออกมาเสริม!
ภายใต้วิชาสายฟ้าเเลบ, เขาราวกับสายฟ้าที่พุ่งผ่านสวรรค์
[ทะเลมีการเปลี่ยนแปลงนับพัน!]
[วิชาทะยานเหนือคลื่นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทะเลอันกว้างใหญ่…เข้าสู่สภาวะแห่งการยกระดับ!]
ระหว่างนั้น, วิชาทะยานเหนือคลื่นก็เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง
……
ครู่ต่อมา, หลินเสวียนก็หยุดลง
เเน่นอนว่าผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์และองครักษ์สิบสามก็หยุดลงเช่นกัน
เพราะที่นี่คือจุดที่ชาวประมงเจอกับพายุ
พื้นที่ทะเลแห่งนี้ เต็มไปด้วยผู้คน
ผู้ฝึกยุทธจากทั่วทุกสารทิศ ล้วนหยุดอยู่บนผิวน้ำด้วยวิธีการที่หลากหลาย
หลินเสวียนเห็นพระรูปหนึ่งที่ร่างกายเปล่งประกาย, เขาเหยียบไม้ไผ่ มือประสานกันเเละลอยขึ้นลงไปตามคลื่น
ชายหนุ่มคนหนึ่ง มีรูปร่างหน้าตาแปลกประหลาด…เขานั่งอยู่บนพัดเเละออร่าของเขาดูแปลกประหลาดมาก
และยังมีเรือลำใหญ่อีกหนึ่งลำที่จอดอยู่ไม่ไกล
เรือลำนั้นหรูหรามาก บนดาดฟ้ามีผู้ฝึกยุทธในชุดเเบบเดียวกันยืนอยู่…เเละบนเรือมีธงของสำนักหลิงสุ่ย!
เห็นได้ชัดว่าสำนักหลิงสุ่ยในฐานะเจ้าถิ่น…พวกเขาจึงมีจำนวนผู้ฝึกยุทธมามากที่สุด
"พวกเขาก็มาด้วย!" หลินเสวียนมองไปยังอีกฝั่งหนึ่ง
รั่วหยุน, สุ่ยหนิง, และสุ่ยหาน, พวกเขาทั้งสามคนยืนอยู่บนผิวน้ำ…เสื้อผ้าปลิวไสวไปตามสายลม!
"หลินเสวียน!"
เมื่อหลินเสวียนเห็นพวกเขาทั้งสามคน…พวกเขาทั้งสามคนก็เห็นหลินเสวียนเช่นกัน
รั่วหยุนบินตรงมาหาหลินเสวียน, แล้วทักทายอย่างเป็นมิตร
"รั่วหยุน ทำไมวันนี้ถึงได้เป็นมิตรขนาดนี้?"
"ไม่ต่อสู้กันแล้วเหรอ?" องครักษ์สิบสามพูดแซว
"เห็นแก่หลินเสวียน, ข้าจะไม่สู้กับเจ้าอีก!" รั่วหยุนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"เจ้ากลัวแล้วสินะ!"
"เเต่ถ้าสู้กัน…พวกเจ้าก็สู้พวกข้าไม่ได้!"
"การปรุงโอสถ พวกเจ้าสามคนรวมกัน…ก็ยังสู้หลินเสวียนไม่ได้!"
"ส่วนการหลอมสร้างอาวุธ ข้าไม่คิดจะแข่งกับเจ้าอยู่แล้ว!"
องครักษ์สิบสามพูดจายียวนอย่างอารมณ์ดี
"ใครบอกว่าแข่งไม่ได้!"
"ครั้งนี้ข้าจะแข่งกับเจ้า”
“ระหว่างพวกเรา…มาดูกันว่าใครจะหาทางเข้าอาณาจักรลับได้เร็วกว่ากัน!” รั่วหยุนตอบกลับด้วยอารมณ์
"พอได้แล้ว!"
"พวกเจ้าสองคนอายุรวมกันเกินร้อยปีแล้วนะ…ยังจะมาทะเลาะกันเป็นเด็กๆอีก"
ผู้อาวุโสหนึ่งลงทัณฑ์จ้องมององครักษ์สิบสามเขม็ง
องครักษ์สิบสามจึงรีบหุบปาก, เเล้วไม่พูดอะไรอีก
……
"โอ้โห!"
"ครึกครื้นจังเลยนะ!"
"ดูเหมือนว่าพวกเราจะยังมาไม่สายเกินไป!"
ทันใดนั้น!
มันก็มีเสียงที่หยิ่งผยองและแข็งกร้าว ดังมาแต่ไกล
หลังจากนั้นผิวน้ำที่อยู่ไกลออกไปก็ระเบิดออก
ปรากฏร่างที่แข็งแกร่งและหยิ่งผยองที่กำลังเดินมาบนผิวน้ำ!
………………….