เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 50​ : ศิษย์น้องหลิน, เจ้ายอมแพ้ได้นะ!

บทที่ 50​ : ศิษย์น้องหลิน, เจ้ายอมแพ้ได้นะ!

บทที่ 50​ : ศิษย์น้องหลิน, เจ้ายอมแพ้ได้นะ!


บทที่ 50​ : ศิษย์น้องหลิน, เจ้ายอมแพ้ได้นะ!

หมายเลขว่าง!

หลินเสวียนไม่คิดเลยว่าตัวเองจะมีโชคดีขนาดนี้

เพียงแค่ครั้งเดียว…เขาก็จับได้หมายเลขว่างแล้ว

"หลินเสวียนได้หมายเลขว่าง…รอแข่งรอบต่อไปได้เลย!" ผู้อาวุโส​หลิวกล่าว​อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

ในใจของผู้อาวุโส​หลิว แม้หลินเสวียนจะมีพรสวรรค์…แต่รากฐานของเขานั้นยังตื้นเขินเกินไป

การแข่งขันชิงตำแหน่งศิษย์สายนอกลำดับที่สิบในครั้งนี้ หลินเสวียนก็แค่มาสร้างสีสันเท่านั้น

ผู้ที่มีคุณสมบัติเพียงพอจริงๆคงต้องเป็น,​ หนานเซิง, ลู่เหยา, และตู้ถิง….ศิษย์ขอบเขต​หลอมรวมลมปราณขั้นที่เก้าทั้งสามคนนี้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง…ตู้ถิง!

ในการแข่งขันจัดลำดับครั้งก่อน ตู้ถิงพ่ายแพ้ให้กับโจวหลิน,​ ศิษย์ลำดับที่สิบอย่างน่าเสียดาย

เขาจึงได้เพียงลำดับที่สิบเอ็ด

เเต่ในตอนนั้น ตู้ถิงยังฝึกฝนวิชาควบคุมกระบี่ได้ไม่ถึงขั้นนี้!

ณ​ ตอนนี้…ความแข็งแกร่งของตู้ถิงคงเหนือกว่าโจวหลินแล้ว!

ส่วนช่วงเวลาที่หลินเสวียนจะได้แสดงฝีมือจริงๆ…คงเป็นการแข่งขันจัดลำดับ​ศิษย์สายนอกปลายปี

เมื่อถึงตอนนั้น ด้วยพรสวรรค์ของหลินเสวียน อย่าว่าแต่จะชิงอันดับ​ที่สิบเลย…แม้แต่อันดับ​ที่​หนึ่ง​ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

…….

เมื่อหลินเสวียนได้ยินดังนั้น, ก็เดินลงจากเวทีไป

ส่วนศิษย์สายนอกอีกสิบสองคนที่อยู่บนเวทีต่างก็ทยอยจับสลาก, ก่อนจะขึ้นประลองฝีมือกัน

เเละผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด!

หนานเซิง!

ลู่เหยา!

ตู้ถิง!

ทั้งสามต่างก็เอาชนะคู่ต่อสู้, เเละผ่านเข้ารอบต่อไปได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องออกแรงมากนัก!

ส่วนอีกสามคู่,​ ต้องต่อสู้กันอย่างดุเดือดกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะ

เเละผู้ชนะทั้งสามคนล้วนมีระดับพลังอยู่ที่ขอบเขต​หลอมรวมลมปราณขั้นที่แปดและขอบเขต​หลอมรวมลมปราณขั้นที่เก้า

แต่ในแง่ของความแข็งแกร่ง, พวกเขา​ก็ยังคงห่างชั้นกับตู้ถิงและอีกสองคนอยู่มาก

"จบรอบแรกแล้ว!"

"เริ่มจับสลากรอบที่สอง!"

หลังจากจบรอบแรกแ ผู้อาวุโส​หลิวก็ทำหน้าที่จับสลากอีกครั้ง

รวมหลินเสวียนที่ได้หมายเลขว่างด้วย…ก็เป็นเจ็ดคน!

ดังนั้น, จึงสามารถใช้ศิลาเพลิงแบบเดิมได้เลย

เเละครั้งนี้​ต้องบอกว่าโชคของหลินเสวียนดีเกินไปแล้ว!

ครั้งที่สอง….หลินเสวียนก็ยังคงได้หมายเลขว่างอีกครั้ง

ส่วนลู่เหยากับหนานเซิง, จับสลากได้หมายเลขเดียวกัน

นี่หมายความว่า ในบรรดาผู้ที่มีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับตำแหน่งที่สิบ…จะต้องมีหนึ่งคนที่ตกรอบไปก่อน

ส่วนศิษย์ที่จับสลากได้หมายเลขเดียวกับตู้ถิง…ถึงกับยอมแพ้ทันที​!

ภายใต้วิชาควบคุมกระบี่...เขาไม่มีทางชนะอีกฝ่ายได้อย่างแน่นอน!

เเละในการประลอง​ครั้งนี้, หลินเสวียนไม่ค่อยสนใจการต่อสู้ของคนอื่นเท่าไหร่​

สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขา, มีเเค่การต่อสู้ระหว่างลู่เหยากับหนานเซิงเท่านั้น​!

..…

"ตูม!"

ทันทีที่ลู่เหยากับหนานเซิงขึ้นมาบนเวที, ร่างกายของหนานเซิงก็เปล่งประกายสีเหลืองทองออกมา

จากนั้น, แผ่นศิลาหกแผ่นก็ปรากฏขึ้นล้อมรอบร่างของหนานเซิง

"ศิษย์พี่หนาน, ท่านไม่คิดจะออมมือให้ข้าเลยหรือ?"

"เพิ่งเริ่มก็ใช้ท่าไม้ตายเลยหรือไง?" ลู่เหยาพูดด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

"ศิษย์น้องลู่เหยา, เจ้าพูดแบบนี้ก็ใจร้ายกับข้าเกินไปแล้ว"

"ความสามารถทั้งหมดของข้าก็อยู่ที่วิชาแผ่นศิลาสวรรค์นี้​เท่านั้น, ไม่ใช้วิชานี้…แล้วจะให้ข้าใช้วิชาอะไรเล่า"

"เอาอย่าง​นี้, ถ้าเจ้าสามารถทำลายแผ่นศิลาสวรรค์ทั้งหกของข้าได้…ข้ายอมแพ้เจ้าทันที" หนานเซิงพูดด้วยรอยยิ้ม​

"ท่านพูดเองนะ!"

"งั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว!"

ทันใดนั้นลู่เหยาก็สะบัดมือ!

ฟุ่บบ!!

ใยบัวสีเลือดพุ่งออกจากแขนเสื้อของเธอไปเข้าปะทะแผ่นศิลาที่ล้อมรอบร่างของหนานเซิง!

"ตูมมมมม!"

เวทีสั่นสะเทือน!

ใยบัวสีเลือดที่ดูอ่อนนุ่ม, เเต่เมื่ออยู่ภายใต้พลังลมปราณอันบริสุทธิ์ มันกลับรุนแรงราวกับเหล็กกล้า

ตูมๆๆๆๆๆๆ!

ส่วนหนานเซิงก็พยายาม​ป้องกัน​อย่างเต็​มที่​!

แผ่นศิลาทั้งหกแผ่น, เคลื่อนไหวปัดป้อง​อย่างรวดเร็ว​!

นอกจากนี้, แผ่นศิลาแต่ละแผ่นล้วนหนักแน่นมั่นคง…พวกมันสามารถต้านทานพลังของลู่เหยาได้อย่างง่ายดาย

..…

[วิชาระฆังทองคำอมตะกำลังวิเคราะห์วิชาฝึกฝนร่างกายที่แตกต่างออกไป]

[วิชาระฆังทองคำอมตะกำลังพยายามเลียนแบบวิชาแผ่นศิลาสวรรค์!]

[เลียนแบบล้มเหลว!]

…..

[นายท่าน!]​

[วิชาแผ่นศิลาสวรรค์นี่ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!]​

[ข้ารู้สึกเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง…แต่มันก็ยังขาดอะไรไปนิดหน่อย!]

[ข้าก็อยากสู้กับเขา]​

[เส้นทางสู่ระดับลึกลับของข้า, อาจจะอยู่ที่วิชานี้ก็ได้!]​

วิชาระฆังทองคำอมตะร้องขอด้วยความหวัง

"รออีกหน่อย"

"ไม่ว่าหนานเซิงจะแพ้หรือชนะ…เราก็มีโอกาส" หลินเสวียนพึมพำกับตัวเอง

…..

"ตูม!"

"ตูม!"

"ตูม!"

บนเวทีประลอง

การโจมตีของลู่เหยานั้นเริ่มรุนแรงราวกับพายุ!

ใยบัวสีเลือดที่ห่อหุ้มด้วยพลังลมปราณ, กระหน่ำโจมตีการป้องกันของหนานเซิงอย่างไม่ลดละ!

บางครั้งการโจมตี​ก็แหลมคมราวกับดาบ!

บางครั้งการโจมตี​ก็ว่องไวราวกับงูพิษ!

การโจมตีแต่ละครั้ง ล้วนทรงพลัง ทำให้เวทีสั่นสะเทือน!

เเต่น่าเสียดายที่...ไม่ว่าลู่เหยาจะโจมตีอย่างไร​ หนานเซิงก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงราวกับภูผา

"ไม่สู้แล้ว! ไม่สู้แล้ว!"

"แข็งอย่างกับกระดองเต่า ข้าโจมตีไม่เข้าเลย!"

หลังจากผ่านไปนาน…ในที่สุดลู่เหยาก็ยอมแพ้

เห็นได้ชัดว่า เธอไม่สามารถหาวิธีทำลายการป้องกันของวิชาแผ่นศิลาสวรรค์ได้

"ศิษย์น้องลู่เหยา ยอมรับความพ่ายแพ้แล้วหรือ​ (^_^)​"

หนานเซิงยกยิ้ม, จากนั้น​ก็เก็บแผ่นศิลาสวรรค์ทั้งหกแผ่น

"ฮึ่ม!"

ลู่เหยาจ้องมองหนานเซิงอย่างไม่พอใจ ก่อนจะกระโดดลงจากเวที แล้วหันไปยิ้มให้ตู้ถิง

"ศิษย์พี่ตู้ถิง, ถ้าเจอกับศิษย์​พี่หนานเซิงรบกวนท่านจัดการให้หนักเลยนะ…ข้าจะเป็นกำลังใจให้!"

"เอ่อ…การป้องกันของหนานเซิง, แม้แต่ข้าก็ไม่มั่นใจว่าจะทำลายได้" ตู้ถิงส่ายหน้าอย่างขมขื่น

"เอาล่ะ…เราได้ผู้ชนะแล้ว, เริ่มจับสลากรอบที่สามได้!" ผู้อาวุโส​หลิวกล่าวอีกครั้ง

ตอนนี้ จากสิบสามคน…เหลือเพียงสี่คนเท่านั้น

ซึ่งนั่นก็คือ, หลินเสวียนที่ได้หมายเลขว่างสองครั้งติด!

หนานเซิง, ตู้ถิง, และศิษย์ขอบเขต​หลอมรวมลมปราณขั้นที่เก้าอีกหนึ่งคนที่หลินเสวียนไม่รู้จัก!

ทั้งสี่คนขึ้นมาบนเวทีเพื่อจับสลาก และครั้งนี้จะไม่มีหมายเลขว่างอีกแล้ว

"หนึ่ง!" หลินเสวียนบีบศิลาเพลิงจนแตกแล้วกล่าว

"ศิษย์น้องหลิน บังเอิญจัง…ข้าก็ได้หมายเลขหนึ่งเหมือนกัน!" หนานเซิงมองหลินเสวียนด้วยรอยยิ้ม​

"ศิษย์น้องหลิน เจ้ายอมแพ้ได้นะ…ไม่มี​ใครกล่าวว่าเจ้าหรอก"

"ยอมแพ้?" หลินเสวียนยกยิ้ม

จากนั้น, ภายใต้สายตาของหนานเซิง…เขาก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีอย่างรวดเร็ว​

"ศิษย์พี่หนานเซิง!"

​"ขอคำชี้แนะด้วย!"

"บูมมมมม!"

ทันทีที่หลินเสวียนพูดจบ, พลังลมปราณขอบเขต​หลอมรวมลมปราณขั้นที่เก้าก็ปะทุออกมา!

………………..

จบบทที่ บทที่ 50​ : ศิษย์น้องหลิน, เจ้ายอมแพ้ได้นะ!

คัดลอกลิงก์แล้ว