บทที่ 49 : กฎการประลอง!
บทที่ 49 : กฎการประลอง!
บทที่ 49 : กฎการประลอง!
"ศิษย์น้องหลิน!"
"ศิษย์พี่หลิน!"
ตลอดทาง, มีศิษย์สายนอกมากมายทักทายหลินเสวียน!
เมื่อหลินเสวียนมาถึงลานประลอง ก็พบว่าลานประลองเต็มไปด้วยศิษย์สายนอกที่มารวมตัวกันอย่างเนืองแน่เเล้ว
การประลองชิงตำแหน่งศิษย์สายนอกลำดับที่สิบ!
แม้จะเป็นการประลองภายใน, แต่มันก็ไม่อาจหยุดยั้งความกระตือรือร้นของเหล่าศิษย์สายนอกได้
เพราะศิษย์ที่ผ่านการประเมินระดับยากส่วนใหญ่ล้วนเป็นตัวแทนของศิษย์สายนอกที่แข็งแกร่งที่สุด!
การได้ชมการต่อสู้ของพวกเขา…ย่อมได้รับประโยชน์ไม่น้อย
แน่นอนว่า...หลินเสวียนเป็นข้อยกเว้น
เพราะเขาเพิ่งเข้าสำนักได้ไม่นาน, มันยังไม่ถึงหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ
……
บนเวทีประลอง
ตอนนี้มีศิษย์สายนอกสามคนยืนอยู่ก่อนแล้ว
ทั้งสามคนล้วนมีพลังลมปราณอันบริสุทธิ์เเละมีสายตามุ่งมั่น
พวกเขาแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา
"ศิษย์พี่หลินมาแล้ว, หลีกทางเร็วเข้า!"
มีคนเห็นหลินเสวียน, เขาจึงรีบตะโกนบอก
เหล่าศิษย์ที่เบียดเสียดกันอยู่ก็รีบเปิดทางให้หลินเสวียนทันที
หลินเสวียนไม่เกรงใจ เดินตรงขึ้นไปบนเวทีโดยตรง
"ฉับ!"
เเต่ทันใดนั้น, มันก็มีร่างหนึ่งพุ่งผ่านเหนือหัวของเหล่าศิษย์สายนอก ราวกับสายรุ้ง…เเละปรากฏตัวบนเวทีประลอง
เขาเป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าปี, สะพายดาบยาวไว้ที่หลัง พร้อมแผ่รังสีความแข็งแกร่งและเย็นชาออกมา
"ศิษย์พี่ตู้ถิง!"
"วิชาควบคุมกระบี่ระดับสีเหลืองขั้นสูง!"
"เมื่อสองปีก่อน ศิษย์พี่ตู้ถิงนำข่าวสารเกี่ยวกับถ้ำลึกลับกลับมาให้สำนัก…ผู้อาวุโสสายในจึงมอบวิชานี้ให้เขาเป็นรางวัล"
"ลือกันว่าวิชาควบคุมกระบี่ของเขา...สามารถสังหารศัตรูในระยะสามสิบกว่าเมตรได้เลย!"
"นี่ถือว่าเป็นหนึ่งในวิชาโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาวิชาระดับสีเหลือง!"
เหล่าศิษย์สายนอกต่างพากันฮือฮาเมื่อตู้ถิงปรากฏตัวขึ้น!
เเละศิษย์สายนอกสามคนที่อยู่บนเวทีก่อนหน้า…ต่างก็มองตู้ถิงด้วยสายตาหวาดกลัว
…
"วิชาควบคุมกระบี่ของศิษย์พี่ตู้ถิงช่างน่าทึ่งมากจริงๆ"
"ดูท่าแล้ว, ตำแหน่งอันดับสิบคงตกเป็นของศิษย์พี่ตู้ถิงอย่างแน่นอน!"
ทันใดนั้น, เสียงใสกังวานราวกับกระดิ่งสวรรค์ก็ดังขึ้น
ตามมาด้วยแหญิงสาวรูปร่างบอบบาง เเละมีใบหน้างดงามราวกับหยก
เธอก้าวเท้าเหยียบดอกบัวสีแดง...ลอยตัวลงบนเวทีประลองอย่างงดงาม
ทันใดนั้น, เมื่อหญิงสาวสะบัดมือเบาๆ…ดอกบัวสีแดงก็ลอยกลับเข้าไปในแขนเสื้อของเธอ!
เมื่อตู้ถิงเห็นหญิงสาวคนนี้, ดวงตาของเขาก็เป็นประกายเล็กน้อยเเละกล่าวว่า
"ศิษย์น้องลู่เหยามีอาวุธวิญญาณอย่างใยบัวสีเลือดอยู่ในมือ, ด้วยพลังของสิ่งนี้ศิษย์พี่ก็ไม่กล้ารับประกันหรอกว่าจะเอาชนะเจ้าได้!"
"ศิษย์พี่ก็ถ่อมตัวเกินไปแล้ว!" ลู่เหยาหัวเราะเบาๆ
จากนั้น, ดวงตาอันงดงามก็หันไปมองหลินเสวียน
"นี่คงเป็นศิษย์น้องหลินที่เพิ่งชักนำลมปราณเข้าสู่ร่างได้เมื่อสามวันก่อนสินะ?"
"หลินเสวียน, คารวะศิษย์พี่ลู่เหยา!"
หลินเสวียนรีบโค้งคารวะ
"อย่างที่ล่ำลือกันจริงๆ, ศิษย์น้องหลินทั้งมีพรสวรรค์เเละมารยาทอันงดงาม"
"ไม่ต้องกังวลไป…ศิษย์พี่จะคอยดูแลเจ้าเอง!" ลู่เหยาพูดติดตลก
"ศิษย์น้องลู่เหยา เจ้าอย่าไปแกล้งศิษย์น้องหลินที่เพิ่งเข้าสำนักมาใหม่เลย…ใครๆก็รู้ว่าเจ้าชอบกลั่นเเกล้งผู้คนมากเเค่ใหน"
ในตอนนั้นเอง, มันก็มีเสียงหัวเราะดังก้องกังวานจนดึงดูดความสนใจจากทุกคน
ตามมาด้วยชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง…ที่เดินออกมาจากฝูงชนอย่างสง่างามและขึ้นไปบนเวทีประลอง
"เพ้ย!"
"เจ้าหนานเซิง, ปิดปากเสียๆของเจ้าเดี๋ยวนี้นะ!"
"ใครในสายนอกบ้างที่ไม่รู้ว่าข้าลู่เหยาชอบดูแลน้องใหม่ที่สุด…เเล้วข้าจะไปรังแกศิษย์น้องหลินได้อย่างไร"
ลู่เหยาจ้องมองชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ
"ศิษย์น้องหลิน!"
"ข้าหนานเซิง, อยากจะทำความรู้จักกับศิษย์น้องหลินมานานแล้ว…เพียงแต่ข้าติดภารกิจข้างนอกมาโดยตลอด"
"หลังจากการประลองครั้งนี้จบลง ศิษย์น้องหลินแวะไปหาข้าที่พักได้นะ….ข้ามีของดีๆกลับมาฝากมากมายเลย"
หนานเซิงตบบ่าหลินเสวียนอย่างสนิทสนม
"ข้าจะไปหาศิษย์พี่อย่างแน่นอน!" หลินเสวียนตอบรับด้วยรอยยิ้ม
ตู้ถิง!
ลู่เหยา!
หนานเซิง!
ทั้งสามคนล้วนแข็งแกร่งเเละคาดว่าจะเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวสำหรับตำแหน่งอันดับที่สิบ!
"ดี!….ศิษย์พี่รอเจ้าอยู่นะ!" หนานเซิงยิ้มบาง
จากนั้นก็มีศิษย์สายนอกอีกหลายคนก็ขึ้นมาบนเวที
เเน่นอนว่าพวกเขาล้วนเป็นศิษย์ที่ผ่านการประเมินระดับยาก
แต่ในใจของหลินเสวียน, ผู้ที่มีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับตำแหน่งอันดับที่สิบ…ก็ยังคงมีเพียง, หนาน, เซิงตู้ถิง, เเละลู่เหยาเท่านั้น
….
"เอาล่ะ!"
"มากันครบแล้วสินะ…งั้นก็เริ่มจับสลากกันเลย!"
ทันใดนั้นแสงเพลิงก็สว่างวาบ, เเละผู้อาวุโสหลิวก็ปรากฏตัวขึ้นบนเวทีประลอง
"คารวะท่านผู้อาวุโสหลิว!"
หลินเสวียนและศิษย์สายนอกอีกสิบสองคนรีบคารวะ
"อืม!"
"พวกเจ้ามีสิบสามคน"
"งั้นข้าจะใช้ศิลาเพลิงสิบสามก้อน"
"ภายในนี้จะมีศิลาเพลิงหนึ่งก้อนที่จะเป็นหมายเลขว่าง, อีกสิบสองก้อนจะมีตัวเลขตั้งแต่หนึ่งถึงหก"
"ผู้ที่จับได้หมายเลขว่าง…จะได้ผ่านเข้ารอต่อไปโดยอัตโนมัติ!"
"ผู้ที่จับได้หมายเลขเดียวกัน ให้ออกมาต่อสู้กันตามลำดับตัวเลข…ใครชนะจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป"
ผู้อาวุโสหลิวถือกล่องใบหนึ่ง…เเละภายในมีศิลาเพลิงสิบสามก้อน
"กฎนี้ยุติธรรมดี" หลินเสวียนพึมพำในใจ
"ศิษย์น้องหลิน, เจ้าอายุน้อยที่สุด… งั้นเจ้าเลือกก่อนเลยเป็นอย่างไร" ลู่เหยาหรี่ตามองหลินเสวียน
"ใช่!"
"ศิษย์น้องหลิน…เจ้าเลือกก่อนเลย!"
ศิษย์คนอื่นๆต่างก็เห็นด้วย
"เช่นนั้นก็ขอขอบคุณทุกท่าน" หลินเสวียนไม่เกรงใจเเล้วยื่นมือออกไปหยิบศิลาเพลิงหนึ่งก้อนทันที
"เปรี้ยง!"
เมื่อบีบศิลาเพลิงจนแตกออก, หลินเสวียนก็จ้องมองศิลาเพลิงที่ว่างเปล่าด้วยสีหน้าประหลาดใจ
เขาได้หมายเลขว่าง!
………………….