บทที่ 34 : กลับบ้าน

บทที่ 34 : กลับบ้าน

เพลิงโอสถนั้นมีจิตวิญญาณ!

มันมีความสัมพันธ์พิเศษที่สามารถสัมผัสได้ว่าคนๆนั้นมีพรสวรรค์ในการหลอมโอสถหรือไม่

หลินเสวียนใช้แค่เลือดหยดเดียว บวกกับวิชาควบคุมเพลิงก็สามารถเก็บเกี่ยว​เพลิงโอสถได้อย่างง่ายดายเเล้ว

นี่แสดงให้เห็นว่าหลินเสวียนมีพรสวรรค์ในการหลอมโอสถสูงมาก!

ถ้าเป็นคนอื่น, เพลิงโอสถคงจะต่อต้านอย่างรุนแรง​!

เเละมีผู้ฝึกยุทธ​์จำนวนไม่น้อยที่เคยถูกเพลิงโอสถเล่นงาน

ณ​ ขณะนี้…ซูเหอมองหลินเสวียนด้วยสายตาที่ร้อนแรงยิ่งขึ้น

เขสรู้สึกว่าการเดินทาง​ครั้งนี้ของเขาคุ้มค่ามากจริงๆ

ทำไมผู้อาวุโสหลิวถึงได้เป็นผู้นำของบรรดาผู้อาวุโสสายนอก?

นอกจากผู้อาวุโสหลิวจะมีเส้นสายในศิษย์สายในเเล้ว…ที่สำคัญที่สุดก็คือผู้อาวุโสหลิวเป็นนักหลอมอาวุธ

นักหลอมอาวุธและผู้​ปรุง​โอสถ​ล้วนเป็นที่ต้องการตัวอย่างมาก

พวกเขา​มีสถานะสูงส่งกว่าผู้ฝึกยุทธ​์ทั่วไปโดยกำเนิด!

เเละด้วยพรสวรรค์นี้ของหลินเสวียน…การเข้าเป็นศิษย์สายในเป็นเรื่อง​ของเวลาเท่านั้น​

เมื่อเขาเข้าเป็นศิษย์สายใน บุญคุณเล็กๆน้อยๆในวันนี้ก็น่าจะทำให้ซูเหอได้รับผลประโยชน์มากมาย

"ผูกมิตรกับศิษย์น้องหลิน…อาจเป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาดที่สุดในชีวิต​ของข้า!" ซูเหอพึมพำกับตัวเอง

………

"ฟู่ๆๆๆๆๆ!"

ณ​ ขณะนี้, เพลิงบัวแดงก็ได้เข้าไปหลอมรวมกับร่างกายของหลินเสวียน!

พลังที่ร้อนแรงได้ไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขาเเละสุดท้ายก็​ตรงไปยังทะเลลมปราณ

[คัมภีร์เตาหลอมโลหิต ดูดซับพลังของเพลิงบัวแดง…เลื่อนระดับเป็นระดับสีเหลืองขั้นกลาง!]

การเลื่อนระดับของคัมภีร์เตาหลอมโลหิตทำให้หลินเสวียนยิ้มออกมา

ก่อนหน้านี้…คัมภีร์เตาหลอมโลหิต เลื่อนระดับจากระดับพื้นฐานขั้นต้น เป็นระดับพื้นฐานขั้นสูงในงานพบปะแลกเปลี่ยน

เเต่ตอนนี้หลังจากที่ดูดซับพลังเพลิงโอสถ…มันกลับเลื่อนระดับเป็นระดับสีเหลืองขั้นกลางในทีเดียว​!

"หรือว่าการเลื่อนระดับแบบนี้ จะเกี่ยวข้องกับการที่เพลิงบัวแดงเป็นระดับสีเหลืองขั้นกลาง?" หลินเสวียนคาดเดาในใจ

[สมใจ!]​

[สมใจจริงๆ!]​

[นี่แหล่ะ​คือพลังของเพลิงโอสถ]​

[หลอมโอสถ!]​

[นายท่าน, ข้าอยากหลอมโอสถเดี๋ยวนี้เลย!]​

คัมภีร์เตาหลอมโลหิตส่งเสียงหัวเราะอย่างสะใจ

แม้แต่ความอำมหิตปกติของเขาก็ลดลงไปมาก

"ได้เลย!"

"พอกลับถึงบ้าน พวกเราก็เริ่มหลอมโอสถกันเลย!" หลินเสวียนพูดในใจด้วยความยินดี

[วิช​าระฆัง​ทองคำอมตะได้รับพลังจากเพลิงบัวแดง เข้าใจขอบเขตแห่งการเผาไหม้…เพิ่มคุณสมบัติการเผาไหม้ให้กับวิชาระฆัง​ทองคำอมตะ!]

"อื้อ!"

คราวนี้, ระฆัง​ใหญ่ที่ห่อหุ้มร่างของหลินเสวียนเอาไว้ก็ได้ปลดปล่อยพลังที่ร้อนแรงออกมา!

[วิชาฝึกปราณขั้นพื้นฐาน เข้าใจพลังของเพลิงโอสถ…เลื่อนระดับเป็นระดับสีเหลืองขั้นสูง, เพิ่มคุณสมบัติ: เพลิง!]

คุณสมบัติ​เพลิง!

วิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานมีคุณสมบัติเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง!

ตอนที่หลินเสวียนฟังศิษย์พี่หญิงคนที่สองสอนเป็นครั้งแรก…วิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานก็เข้าได้ใจคุณสมบัติ "น้ำแข็ง"

ตอนนี้หลังจากที่หลอมรวมเพลิงโอสถเรียบร้อย​แล้ว….มันก็เพิ่มคุณสมบัติ "เพลิง" ขึ้นมาอีก!

"เพลิงโอสถนั้นไม่เพียงแต่มีประโยชน์ต่อคัมภีร์เตาหลอมโลหิต…เเต่แม้แต่วิชา​ระฆัง​ทองคำ​อมตะ​และวิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานก็ยังได้รับประโยชน์ทั้งคู่!"

สิ่ง​เหล่านี้​ทำให้​หลินเสวียนรู้สึกตกตะลึง!

ค่าแผนที่ 10,000 ตำลึงนี้…คุ้มค่ามากเกินไปแล้ว

[นายท่าน, ข้าขอแนะนำให้ท่านเก็บเพลิงโอสถมาอีกเยอะๆเลย!]​

วิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานที่ได้เลื่อนระดับเก็รีบพูดขึ้น

[ใช่เเล้ว, พระน้อยก็เห็นด้วย!]​

[เเน่นอนนายท่า​น, ยิ่งมีเพลิงโอสถให้ข้าดูดซับ​เยอะก็ยิ่งดี]​

วิชา​ระฆัง​ทองคำ​อมตะ​กับคัมภีร์เตาหลอมโลหิตต่างเอ่ยออกมาพร้อมๆกัน

[หึ…ก็แค่เพลิงโอสถ]

[จะดีใจอะไรกันขนาดนั้น…เจ้าพวกอ่อนหัด!"

วิชาดาบคลั่งสามวิถีพูดอย่างไม่สบอารมณ์

[เจ้าพิโรธ​น้อย!]​

[ช่วงนี้เจ้าขี้เกียจไปหน่อยนะ]​

[ก่อนหน้านี้ระดับของเจ้าสูงที่สุดในหมู่พวกเรา แต่ตอนนี้กลับตามหลังไปเยอะ, ต้องขยันฝึกฝนหน่อยนะ!]​

วิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานพูดด้วยรอยยิ้ม​

ตอนนี้วิชา​ฝึกปราณขั้นพื้นฐานก้าวหน้า​มากที่สุด…มันย่อมต้องภูมิใจในตนเองเป็นธรรมดา

[เจ้า…..]

[ฮึ่ม….เจ้าคอยดูไปเถอะ]​

วิชาดาบคลั่งสามวิถีขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น, เเล้วเขาก็เงียบไป

[พวกเจ้านี่ช่างน่าเบื่อจริงๆ!]​

[มีทิวทัศน์ดีๆแบบนี้อยู่​ตรงหน้า…เเต่พวกเจ้ากลับเอาเเต่ทะเลาะกัน น่าเสียดายจริงๆ]

[ปล่อยวาง​ แล้วมาสัมผัสความงดงามของโลกใบนี้…เเบบนั้นมันไม่ดีกว่าหรือ?]​

วิชาทะยานเหนือคลื่นนอนหลับอย่างสบายใจ…โดยไม่สนใจการเลื่อนระดับของวิชาอื่นๆ

…….

เเน่นอนว่าหลินเสวียนไม่ได้​สนใจเรื่องที่วิชาต่างๆกำลังทะเลาะกัน (ชินละ)​

ตอนนี้, เขากำลังเพ่งสมาธิทำความเข้าใจวิชาต่างๆที่ได้เลื่อนระดับ

หลินเสวียนทำความเข้าใจตลอดทั้งคืน…ส่วนซูเหอก็คอยคุ้มกันหลินเสวียนตลอดทั้งคืนเช่นกัน​!

จนกระทั่งแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่อง…หลินเสวียนจึงลืมตาขึ้นมา

"ยินดีกับศิษย์น้องหลินที่เก็บเกี่ยว​เพลิงโอสถได้สำเร็จ!"

ซูเหอรีบทักทาย​ด้วยท่าทีนอบน้อมกว่าเมื่อก่อน

"ต้องขอบคุณศิษย์​พี่ที่คอยช่วยคุ้มกัน​ข้า!" หลินเสวียนพูดด้วยรอยยิ้ม

"ข้าแค่พามาส่ง…เเล้วคุ้มครองยาวเจ้าหลอมรวมเพลิงโอสถ​เท่านั้น"

"เเต่ส่วนใหญ่​เป็นเพราะพรสวรรค์อันน่าทึ่งของศิษย์น้องต่างหาก…ที่ทำให้เพลิงโอสถยอมรับ!" ซูเหอรีบพูดประจบประแจง​

"ศิษย์​พี่ซู, ท่านคอยคุ้มกันข้าทั้งคืน คงเหนื่อยมาก…เชิญไปพักที่บ้านข้าสักหน่อยเถอะ?"

"ให้ข้าได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีสักหน่อย?" หลินเสวียนถาม

เพื่อตอบแทนน้ำใจอีกฝ่าย…หลินเสวียนก็ต้องแสดงความกระตือรือร้นบ้าง

อีกอย่างตอนนี้เขาไม่มีเงินแล้ว

ดังนั้น, เขาต้องกลับไปเอาเงิน 5,000 ตำลึงที่บ้านเพื่อ​ให้ซูเหอ

"ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง!" ซูเหอรีบตอบรับคำชวน

โอกาสดีๆที่จะผูกมิตรกับครอบครัว​ของหลินเสวียนแบบนี้…ซูเหอจะพลาดได้อย่างไร?

"งั้นพวกเราก็ออกเดินทางไปที่บ้านของข้ากันเถอะ!"

หลินเสวียนยิ้มแล้วพาซูเหอตรงไปยังตระกูลหลิน

……

ณ​ ตระกูลหลิน!

ตระกูลเศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหลางหยา!

คฤหาสน์​ของตระกูลหลินนั้นใหญ่โตมาก

มันใหญ่กว่าถ้ำบ่มเพาะของผู้อาวุโสหลิวเสียอีก!

"พี่สาม!"

หลินเสวียนกับซูเหอเพิ่งมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์​

เขาก็ได้ยินเสียงใสๆดังขึ้น​

จากนั้นร่างเล็กๆก็พุ่งเข้ามากอดเขาอย่างรวดเร็ว​!

………………….