- หน้าแรก
- กลายเป็นเทพเจ้า!! ด้วยหัวใจอมตะ
- บทที่ 14 : วิชากายาทองแดง
บทที่ 14 : วิชากายาทองแดง
บทที่ 14 : วิชากายาทองแดง
บทที่ 14 : วิชากายาทองแดง
ตอนนี้มู่เสวี่ยชิงกำลังเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้สูงศักดิ์ด้วยความรู้สึกจนใจ แต่เธอก็ไม่สามารถทำให้เขาขุ่นเคืองได้
เพราะอีกฝ่ายคือ "องค์ชายเจ็ด" แห่งแคว้นฉู่ผู้มีฐานะสูงส่ง อีกทั้งราชวงศ์เบื้องหลังยังมีอำนาจมากพอที่จะส่งผลต่อความรุ่งเรืองและตกต่ำของตระกูลนาง
ตระกูลใหญ่สามตระกูลในเมืองเซียงหยาง ไม่ได้อยู่ในสายตาของเขาเลย
….
อีกด้าน
ตอนนี้ เฉินหยูได้เดินเข้าไปในชั้นสองของหอเทียนอู่เเล้ว
พื้นที่ในชั้นสองเล็กลง และมีตำราวิชาน้อยกว่าชั้นหนึ่งมาก
แต่วิชาส่วนใหญ่ในที่นี้เป็นวิชาขั้นสูง แม้แต่จำนวนวิชาขั้นสูงสุดก็ยังมีน้อย…อย่างไรก็ตามแต้มภารกิจที่ต้องใช้แลกก็สูงลิ่วตามไปด้วย
《ดาบเหิน》:ดาบหนึ่งเดียว สังหารปีศาจและอสูร! เมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด สามารถตัดเหล็กใต้น้ำและทำร้ายคนจากระยะไกลได้ เมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด จะสามารถควบคุม "ดาบอากาศเหิน" ที่ไม่มีสิ่งใดทำลายได้ และช่วยในการทะลวงสู่ระดับควบคุมพลังภายใน!
แต้มภารกิจที่ใช้แลก: 15,000 แต้ม
หลังจากอ่านคำอธิบาย เฉินหยูก็ตกตะลึงอย่างมาก
วิชานี้ทรงพลังมาก ถ้าฝึกสำเร็จก็อาจจะสามารถสังหารราชาหมีเหล็กสีน้ำตาลได้ในพริบตาเดียว…ขั้นสูงสุดของวิชานี้ แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นหลอมอวัยวะภายในยังเทียบไม่ติด
แต่นี่เป็นวิชาขั้นสูงสุด แต้มภารกิจ 15,000 แต้มนั้น ยังไงเฉินหยูก็ไม่มีทางจ่ายไหว
เฉินหยูส่ายหัว มองหาวิชาอื่นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยุดที่วิชาขั้นสูงที่เหมาะกับเขา
《หมัดเมฆาปีศาจ》:วิชาแขนงของ《ศิลปะศักดิ์สิทธิ์เทพปีศาจ》 วิชาหลักของนิกายเมฆาคราม
เมื่อใช้ร่วมกับเคล็ดวิชาเมฆาปีศาจ จะทำให้หมัดมีพลังปีศาจ สามารถกวาดล้างศัตรูได้มากมาย
วิชานี้ ยิ่งสังหารได้มากเท่าไหร่พลังปีศาจก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด จะมีโอกาสควบคุม "พลังเมฆาปีศาจ" ที่สามารถบดขยี้เหล็กและหินได้ แม้แต่เนื้อหนังที่สัมผัสโดนก็จะเน่าเปื่อยในทันที นอกจากนี้ผู้ฝึกวิชานี้ยังสามารถฝึกฝน《ศิลปะศักดิ์สิทธิ์เทพปีศาจ》ต่อได้อีกด้วย
แต้มภารกิจที่ใช้แลก: 6,000 แต้ม
หลังจากอ่านคำอธิบาย ดวงตาของเฉินหยูก็เป็นประกายทันที
《หมัดเมฆาปีศาจ》เป็นวิชาขั้นสูง ที่มีพลังทำลายล้างรุนแรงไม่แพ้วิชาขั้นสูงสุด แถมยังสามารถต่อยอดไปฝึกฝน《ศิลปะศักดิ์สิทธิ์เทพปีศาจ》 วิชาหลักของนิกายเมฆาครามได้อีกด้วย!
เมื่อเทียบกับวิชาขั้นสูงอื่นๆ ที่มีราคาสี่ถึงห้าพันแต้มภารกิจ…《หมัดเมฆาปีศาจ》ถือว่าคุ้มค่ามากที่สุด
แต่ไม่นาน เฉินหยูก็พบสาเหตุที่ราคามันดีเเบบนี้
ใต้คำอธิบายของ《หมัดเมฆาปีศาจ》 มีข้อความเตือนอยู่
ข้อควรระวัง: วิชานี้มีข้อเสีย เนื่องจากไม่ใช่วิธีการฝึก《ศิลปะศักดิ์สิทธิ์เทพปีศาจ》โดยตรง…ในระหว่างการฝึกฝน อาจถูกพลังปีศาจครอบงำจิตใจ เสี่ยงต่อการควบคุมตัวเองไม่ได้ ผู้ที่จิตใจไม่แข็งแกร่ง ควรพิจารณาให้ดีก่อนฝึกฝน
เมื่อเห็นเช่นนี้ เฉินหยูก็ลังเลเล็กน้อย
《หมัดเมฆาปีศาจ》นั้นทรงพลังและคุ้มค่ามาก แต่ก็มีอันตรายถึงชีวิต
เฉินหยูจึงเก็บมันไว้ในใจ เเล้วมองหาวิชาขั้นสูงอื่นๆต่อ
วิชาต่างๆในชั้นสอง ล้วนเป็นวิชาขั้นสูง หรือไม่ก็วิชาขั้นสูงสุด เเต่มีจำนวนไม่มากนัก
วิชาขั้นสูงสุดนั้น แต้มภารกิจของเฉินหยูไม่พอ
…ส่วนวิชาขั้นสูง ส่วนใหญ่ต้องใช้แต้มภารกิจสี่ถึงห้าพันแต้ม แต่พลังทำลายก็ยังสู้《หมัดเมฆาปีศาจ》ไม่ได้
แน่นอนว่ามันก็มีวิชาขั้นสูงบางวิชาที่พอเทียบเคียงกับ《หมัดเมฆาปีศาจ》ได้
《ดาบคลื่นทอง》:ดาบฟาดฟันดุจคลื่นทอง กวาดล้างใบไม้ร่วง วิชาดาบนี้ทั้งรุกและรับ เมื่อฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด พลังดาบสามารถตัดสะพานและผ่าตกน้ำตกได้ พลังดาบ "คมดาบทอง" ที่ฝึกฝนถึงขั้นสูงสุด สามารถตัดคนทะลุกำแพงได้ เทียบเท่ากับพลังแท้ของผู้ฝึกตนขั้นควบคุมพลังภายใน!
แต้มภารกิจที่ใช้แลก: 7,000 แต้ม
วิชาดาบนี้ ถือว่าเป็นวิชาขั้นสูงระดับท็อป พลังทำลายไม่ด้อยไปกว่า《หมัดเมฆาปีศาจ》มากนัก
ที่สำคัญ วิชาดาบนี้ทั้งรุกและรับ ไม่มีข้อเสียใดๆเลย
แต่น่าเสียดายที่เป็นวิชาดาบ
วิชาที่เหมาะกับเฉินหยู ควรเป็นวิชาประเภทหมัดหรือฝ่ามือมากกว่า…《หมัดเมฆาปีศาจ》นั้นเหมาะกับการต่อยอดจาก《หมัดเหล็ก》มากๆ
"ในบรรดาวิชาที่เหมาะกับข้า 《หมัดเมฆาปีศาจ》นั้นทรงพลังและคุ้มค่าที่สุด" เฉินหยูคิดอย่างรอบคอบในใจ
….
เเละในขณะที่เขากำลังจะตัดสินใจ มันก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลังเขาเสียก่อน
"เสวี่ยชิง แต้มภารกิจของเจ้าไม่พอแลก《วิชาเท้าลมกรด》 ข้าให้เจ้าสองพันแต้มภารกิจเอาไหม?" เสียงขององค์ชายเจ็ดดังขึ้น
"ขอบคุณในความหวังดีเพคะ, แต้มภารกิจที่ข้าขาดไปเพื่อแลก《วิชาเท้าลมกรด》แค่พันกว่าแต้ม แค่ออกไปทำภารกิจสักครั้งก็พอแล้วเพคะ" มู่เสวี่ยชิงพูดอย่างสุภาพ
หืม?
เฉินหยูหันกลับไปมอง ก็เห็นหญิงสาวที่งดงามราวกับภาพวาด
"พี่เฉิน?"
มู่เสวี่ยชิงชะงักไป
ตอนที่นางเข้ามาในชั้นสอง นางเห็นเฉินหยูแวบหนึ่ง แต่แค่รู้สึกคุ้นๆเท่านั้น ไม่ได้จำได้ในทันที
เเละการเปลี่ยนแปลงของเฉินหยูวันนี้ ทำให้นางประหลาดใจเล็กน้อย
เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่วัน เด็กหนุ่มที่ดูอ่อนแอ กลับสูงขึ้น ผิวพรรณดีขึ้น เเถมยังมีออร่าแห่งความแข็งแกร่งและปราดเปรียว
ทำให้นางเกือบจำเขาไม่ได้
บางทีตัวเฉินหยูเองก็ไม่รู้ตัวว่า หลังจากหลอมรวมหัวใจลึกลับแล้ว ร่างกายและจิตใจของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากเช่นกัน (ออร่า ++++)
ในชั่วขณะนั้น หัวใจของมู่เสวี่ยชิงเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย
"เสวี่ยชิงก็มาเลือกวิชาเหมือนกันเหรอ?" เฉินหยูถามอย่างสงบ
พร้อมกันนั้น ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจคว้าตำรา《หมัดเมฆาปีศาจ》ขึ้นมา
"《หมัดเมฆาปีศาจ》?" องค์ชายเจ็ดหรี่ตามองด้วยความสนใจ
"เจ้าเป็นแค่ศิษย์สายนอก กลับมีแต้มภารกิจพอแลกวิชาที่เกือบจะเป็นขั้นสูงสุดเนี่ยนะ?"
"ทำไมจะไม่พอ?" เฉินหยูตอบอย่างไม่สะทกสะท้าน
เขาไม่รู้จักองค์ชายเจ็ด แต่ดูจากการแต่งกายและท่าทาง ก็รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา
พูดจบ เขาก็ถือตำรา《หมัดเมฆาปีศาจ》เเล้วเดินออกไป
มู่เสวี่ยชิงมองด้วยความสงสัยเช่นกัน
เฉินหยูมีแต้มภารกิจมากขนาดนั้นจริงๆเหรอ?
《วิชาเท้าลมกรด》ที่นางอยากได้นั้น เป็นวิชาตัวเบาขั้นสูงที่ดีที่สุดในที่นี่ ต้องใช้แต้มภารกิจสี่ถึงห้าพันแต้ม
"เจ้าหนู เจ้าแน่ใจนะว่าจะแลกวิชานี้ แถมยังจะใช้เป็นวิชาหลักอีก?" ชายชราหน้าแดงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
"ขอรับ ผู้อาวุโส" เฉินหยูตอบอย่างหนักแน่น
ชายชราส่ายหัวแล้ววเอ่ยเตือน
"ไม่ต้องพูดถึงอันตรายของ《หมัดเมฆาปีศาจ》 แค่เรื่องที่วิชานี้เป็นวิชาแขนงของวิชาหลักของนิกาย …มันเลยต้องการพรสวรรค์ในการฝึกฝนที่สูงมาก"
แต่คำพูดของชายชรา ไม่สามารถทำให้เฉินหยูเปลี่ยนใจได้
ชายชราจึงไม่พูดอะไรต่อ มอบตำรา《หมัดเมฆาปีศาจ》ฉบับเต็มให้เฉินหยู และหักแต้มภารกิจไป
เมื่อเห็นเฉินหยูแลก《หมัดเมฆาปีศาจ》ได้ องค์ชายเจ็ดและมู่เสวี่ยชิงก็ตกใจเล็กน้อย
"หึหึ เพื่อนของเจ้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ" องค์ชายเจ็ดหรี่ตามอง เหมือนจะสนใจเฉินหยูขึ้นมา
แน่นอนว่าในฐานะองค์ชายเจ็ดแห่งแคว้นฉู่ เขาไม่จำเป็นต้องหาเรื่องศิษย์สายนอก และจะไม่จำเป็นต้องมองอีกฝ่ายเป็นคู่แข่ง
เด็กหนุ่มคนนี้ แค่ทำให้เขาสนใจขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้น
….
หลังจากได้ตำราฉบับเต็มมาแล้ว ชายชราหน้าแดงก็ย้ำเตือนเฉินหยูตามธรรมเนียม
ข้อแรก ตำราที่ยืมไป ต้องนำกลับมาคืนภายในสองเดือน เเละห้ามคัดลอก
ข้อที่สอง ตำรามีไว้สำหรับฝึกฝนด้วยตัวเองเท่านั้น ห้ามเผยแพร่
หากฝ่าฝืนข้อใดข้อหนึ่ง ตามกฎของนิกาย จะถูกทำลายพลังยุทธและขับไล่ออกจากนิกาย!
"เสวี่ยชิง เจ้าหนูนั่นยังแลก《หมัดเมฆาปีศาจ》ได้เลย…ในฐานะศิษย์สายใน เจ้าจะด้อยกว่าเขาได้ยังไง ถ้าแต้มภารกิจไม่พอ ข้าให้เจ้าได้ทุกเมื่อ" องค์ชายเจ็ดยิ้มอย่างอ่อนโยน
เขาพอจะเดาออกว่าเฉินหยูเป็นใคร เขาจึงใช้คำพูดนี้เพื่อยั่วยุมู่เสวี่ยชิง
"ไม่เป็นไรเพคะ" มู่เสวี่ยชิงยังคงส่ายหัวปฏิเสธความหวังดีขององค์ชายเจ็ด
องค์ชายเจ็ดไม่ได้โกรธ มองมู่เสวี่ยชิงที่เดินลงไปชั้นล่าง พร้อมรอยยิ้ม
"น่าสนใจจริงๆ หญิงสาวผู้นี้สามารถต้านทานสิ่งล่อใจได้หลายครั้ง จิตใจแน่วแน่จนเกินความคาดหมายจริงๆ…แต่ผู้หญิงแบบนี้ ยิ่งได้มายิ่งรู้สึกภูมิใจ"
….
ด้านเฉินหยู ตอนนี้เขากำลังถือตำรา《หมัดเมฆาปีศาจ》 เดินลงมาจากชั้นสองของหอเทียนอู่
เขากำลังจะออกไป แต่ก็หยุดชะงักเล็กน้อย
เฉินหยูรออยู่ครู่หนึ่ง จนมั่นใจว่าองค์ชายเจ็ดและมู่เสวี่ยชิงออกไปแล้วค่อยเดินออกมา
"เจ้าหนู"
ชายชราหน้าแดงปรากฏตัวขึ้นข้างๆเขาอีกครั้ง แต่รอบนี้ถือกล่องไม้กล่องหนึ่งไว้ในมือ
"ผู้อาวุโส ท่านเรียกข้ามีอะไรหรือขอรับ?" เฉินหยูถามด้วยความเคารพ
ตอนที่เดินลงมาจากชั้นสอง เขาได้ยินเสียงชายชราส่งข้อความมาหา บอกให้เขารอก่อน
"ข้าแค่เห็นว่าร่างกายของเจ้ามีพรสวรรค์มาก แต่กลับถูกทิ้งขว้างอย่างน่าเสียดายแบบนี้”
“ข้ามีวิชาพิเศษอย่างหนึ่ง เจ้าอาจจะลองฝึกดูก็ได้” ชายชราพูดจบ ก็เปิดกล่องไม้ออก
ในกล่องไม้ มีตำราเก่าๆเล่มหนึ่งที่มีฝุ่นเกาะอยู่หนาเตอะ
เฉินหยูรับตำรามาเป่าฝุ่นออก เขาก็เห็นชื่อวิชาทันที
"《วิชากายาทองแดง》?"
เขาอดไม่ได้ที่จะมองด้วยความสงสัย ถ้านี่เป็นวิชาดีๆทำไมถึงถูกเก็บไว้จนฝุ่นเกาะขนาดนี้?
มันดูเหมือนจะไม่มีใครแตะต้องมานานหลายปีแล้ว
"แค่กๆ!" ชายชราไอเบาๆ
"เจ้าหนู เจ้ามองข้าแบบนั้นหมายความว่ายังไง? วิชานี้ถ้าฝึกสำเร็จ พลังของมันจะเหนือกว่า《หมัดเมฆาปีศาจ》ของเจ้าอีกนะ"
ขนาดนั้นเลยเหรอ?
เฉินหยูตกใจกับคำพูดนี้มาก
พลังเหนือกว่า《หมัดเมฆาปีศาจ》…นั่นไม่เท่ากับเป็นวิชาที่เหนือกว่าขั้นสูงสุดแล้วเหรอ?
"แต่ว่า..."
ชายชราเว้นวรรคเล็กน้อย แล้วพูดต่อ
"ข้าไม่สามารถให้เจ้าไปฟรีๆได้หรอก, ตามราคามันต้องใช้แต้มภารกิจหกถึงเจ็ดพันแต้ม ข้าจะลดราคาให้เหลือสองพันห้าร้อยแต้มก็แล้วกัน"
"แต่ทำไมข้าไม่เคยได้ยินวิชา《วิชากายาทองแดง》มาก่อนล่ะขอรับ?”
“เเถมเหมือนไม่เคยเห็นใครฝึกเลย” เฉินหยูอดไม่ได้ที่จะถาม
ดูยังไงตำราที่เต็มไปด้วยฝุ่นนี้ ก็ดูไม่น่าเชื่อถือเอาซะเลย
บังเอิญที่หลังจากจ่ายแต้มภารกิจไป แต้มภารกิจของเฉินหยูก็เหลือสองพันห้าร้อยเเต้มพอดี
"ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเจ้า,《วิชากายาทองแดง》นี้ค่อนข้างพิเศษ, มันมีข้อกำหนดที่เข้มงวดมากเกี่ยวกับร่างกายของผู้ฝึก ถ้าไม่มีความมุ่งมั่นก็ยากที่จะฝึกสำเร็จ" ชายชราพูดด้วยสีหน้าจริงจัง รอการตัดสินใจครั้งสุดท้ายของเฉินหยู
"งั้นตกลงขอรับ" ในที่สุดเฉินหยูก็ตกลง
ด้วยชื่อเสียงระดับสูงของนิกาย อีกฝ่ายคงไม่หลอกเขาหรอกมั้ง
อีกอย่าง เขาไม่กล้าปฏิเสธความหวังดีของอีกฝ่ายหลายครั้ง ถ้าไปทำให้ผู้อาวุโสของนิกายไม่พอใจ เขาคงอยู่ที่นิกายเมฆาครามลำบากแน่
"ดีมาก"
ชายชราหน้าแดงยิ้มอย่างพอใจ เเล้วมอบตำรา《วิชากายาทองแดง》ให้เฉินหยู
ในที่สุด เฉินหยูก็ถือตำราวิชา《หมัดเมฆาปีศาจ》และ《วิชากายาทองแดง》 ออกจากหอเทียนอู่
….
ฟุ่บ!
ทันทีที่เฉินหยูออกไป มันก็มีชายชราผมขาวมายืนอยู่ข้างหน้าชายชราหน้าแดง
"เจ้ามอบ《วิชากายาทองแดง》ให้กับศิษย์สายนอกเนี่ยนะ…วิชาบ้าๆนี่ ยี่สิบปีมานี้ไม่มีใครฝึกวิชานี้สำเร็จเลยนะ" ชายชราผมขาวกล่าวอย่างไม่เข้าใจ
"ฮิฮิ ลองเสี่ยงดูหน่อยไง ถ้าสำเร็จ มันก็จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อแผนการนั้น" ชายชราหน้าแดงพูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
"เอาล่ะ ถึงตาข้าเฝ้ายามแล้ว" ชายชราผมขาวพูดอย่างไม่ใส่ใจ
ดูเหมือนจะไม่เชื่อว่าชายชราหน้าแดงจะทำสำเร็จ
…………………………..