บทที่ 9: นาเบะคาเงะรุ่นแรก ชิมูระ ดันโซ
บทที่ 9: นาเบะคาเงะรุ่นแรก ชิมูระ ดันโซ
บทที่ 9: นาเบะคาเงะรุ่นแรก ชิมูระ ดันโซ
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนในห้องเรียนก็หันมาให้ความสนใจทันที
อิโต้ ฮิโรฟุมิมองไปรอบๆ เช่นกัน
ให้ตายเถอะ!
โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มาด้วยงั้นเหรอ?!
พ่อกับท่านปู่โฮคาเงะของเขาก็มา... แล้วคนตรงนั้นนั่นมัน... นาเบะคาเงะรุ่นแรกแห่งหมู่บ้านโคโนฮะผู้โด่งดัง โฮคาเงะรุ่นที่ห้าครึ่ง ชิมูระ ดันโซ ไม่ใช่หรือไง?!
ทำไมตาเฒ่าจอมเจ้าเล่ห์คนนี้ถึงมาด้วยล่ะ?!
"ไง! สวัสดีครับทุกคน!!! มีเรื่องเอะอะอะไรกันเหรอครับ?!"
อันที่จริง อิโต้ ฮิโรฟุมิเตรียมใจไว้แล้ว การที่เขาหายตัวไปจากห้องเรียนอย่างกะทันหันจะต้องทำให้เกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่แน่!
ในตอนนั้น เขาอาจจะถูกเพ่งเล็งจากพวกที่มีเจตนาแอบแฝงด้วยซ้ำ
แม้ว่าตอนนี้เขาจะมีอุจิวะ มาดาระ เป็นสัตว์อัญเชิญแล้ว แต่อุจิวะ มาดาระรับฟังคำสั่งก็จริง แต่ไม่ได้ยอมรับใช้แต่โดยดี!
ในตอนนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะออกคำสั่งกับอุจิวะ มาดาระ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเอาอดีตอสุราแห่งโลกนินจามาเป็นลูกน้องส่วนตัว อย่างมากที่สุด อุจิวะ มาดาระก็คงยื่นมือเข้ามาช่วยเฉพาะตอนที่ชีวิตเขาตกอยู่ในอันตรายถึงตายเท่านั้น
ท้ายที่สุดแล้ว หากเขาตาย อุจิวะ มาดาระก็จะกลับไปอยู่ในสภาพดวงไฟวิญญาณเช่นเดิม การได้อยู่ในสภาพแบบตอนนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต่างอะไรกับการคืนชีพ!
ดังนั้น ตอนที่อยู่ในดินแดนบริสุทธิ์ เขาจึงคิดทบทวนมาอย่างดีแล้ว
เขาจะไม่ปริปากพูดเรื่องระบบเด็ดขาด และเรื่องการคืนชีพของคนตายก็ยังเปิดเผยไม่ได้ในตอนนี้ ดังนั้น สิ่งเดียวที่เขาต้องทำก็คือตีหน้าซื่อ!
เขาแค่โผล่ไปในมิติปริศนาอย่างงงๆ จากนั้นก็ไม่รู้อะไรเลย แล้วก็กลับมาอย่างงงๆ!
ยังไงซะ คนพวกนี้ก็ไม่มีทางพิสูจน์ได้หรอกว่าเขาโกหก...
ทันทีที่อิโต้ ฮิโรฟุมิพูดจบ อิโต้ ไทกะ ผู้เป็นคุณปู่โฮคาเงะของเขาก็รีบพุ่งเข้ามาสวมกอดเขาไว้แน่น!
"หลานรักของปู่!!! หลานทำเอาปู่โฮคาเงะตกใจแทบแย่!!! ปู่แก่ป่านนี้แล้ว รับความตกใจขนาดนี้ไม่ไหวหรอกนะ! ต่อไปนี้หลานอยากจะทำอะไร ปู่โฮคาเงะจะยอมตามใจทุกอย่าง แต่ต้องสัญญามานะว่าจะไม่หายตัวไปแบบนี้อีก!!!"
ส่วนอิโต้ อาโอยามะ เมื่อเห็นลูกชายปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก... หากลูกชายหายตัวไปดื้อๆ แบบนั้น เขาคงไม่รู้จะอธิบายให้ภรรยาฟังอย่างไรดี กลับมาได้ก็ดีแล้ว! กลับมาได้ก็ดีแล้ว!!!
สองพ่อลูกอย่างอิโต้ ไทกะ และอิโต้ อาโอยามะ ไม่สนใจเลยว่าอิโต้ ฮิโรฟุมิจะเผชิญกับสิ่งที่เรียกว่าคาถาอัญเชิญย้อนกลับหรือไม่ ในสายตาของพวกเขา ขอเพียงแค่อิโต้ ฮิโรฟุมิปลอดภัยดี นั่นก็ดีกว่าสิ่งใดแล้ว!
ทางด้านซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่ยืนอยู่ข้างๆ แม้จะร้อนใจอยากรู้ว่าอิโต้ ฮิโรฟุมิไปเจออะไรมาบ้างในช่วงที่หายตัวไป แต่เขาก็ไม่ได้พูดแทรกขึ้นมาเมื่อเห็นสภาพของอิโต้ ไทกะ
อันที่จริง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเข้าใจดี ท้ายที่สุดแล้ว หากหลานชายของเขาหายตัวไปอย่างกะทันหัน เขาก็คงจะร้อนใจไม่ต่างกัน!
แต่ชิมูระ ดันโซ ที่ยืนอยู่อีกด้านไม่ได้คิดเช่นนั้น เขาใช้ไม้เท้าพยุงร่างเดินตรงเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าอิโต้ ฮิโรฟุมิ!
"อิโต้ ฮิโรฟุมิ! ฉันคือชิมูระ ดันโซ ผู้อาวุโสแห่งหมู่บ้านโคโนฮะ! จงบอกมาว่าแกเพิ่งไปเจออะไรมา! ทำไมจู่ๆ ถึงหายตัวไป แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่แกหายตัวไป?!"
อิโต้ ฮิโรฟุมิรีบเอื้อมมือไปตบไหล่อิโต้ ไทกะ ผู้เป็นท่านปู่โฮคาเงะ น้ำมูกของชายชราแทบจะเลอะตัวเขาอยู่แล้ว!
"ท่านปู่โฮคาเงะ! ผมก็ไม่เป็นไรแล้วนี่ไงครับ! ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วนะครับ!"
"อิโต้ ฮิโรฟุมิ! ฉันกำลังพูดกับแกอยู่นะ!!!" ชิมูระ ดันโซเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
เมื่อได้ยินน้ำเสียงแข็งกร้าวของดันโซ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยโดยแทบไม่มีใครสังเกตเห็น
"ดันโซ! เด็กเพิ่งจะกลับมา อย่าเพิ่งรีบร้อนนักเลย!"
"ฮึ่ม!!! เข้าใจแล้วน่า!"
อิโต้ ฮิโรฟุมิปลอบใจท่านปู่โฮคาเงะของเขาก่อน จากนั้นจึงพยักหน้าให้ผู้เป็นพ่ออย่างอิโต้ อาโอยามะ เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่าเขาสบายดี
เมื่อเห็นดังนั้น อิโต้ อาโอยามะก็พยักหน้าตอบรับ
"ท่านโฮคาเงะ!"
อิโต้ ฮิโรฟุมิยืนเผชิญหน้ากับโฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น โดยตรง แต่กลับเมินเฉยต่อชิมูระ ดันโซอย่างสิ้นเชิง
เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็รู้สึกพึงพอใจในตัวอิโต้ ฮิโรฟุมิเป็นอย่างมาก
ดูเหมือนว่าจะเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายและรู้ความ!
"อิโต้ ฮิโรฟุมิสินะ? นายช่างเป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายและรู้ความจริงๆ ท่านปู่โฮคาเงะของนายเคยเป็นลูกน้องของฉันเมื่อนานมาแล้ว ดังนั้นนายไม่ต้องทำตัวห่างเหินกับฉันนักหรอก เรียกฉันว่าท่านปู่โฮคาเงะหรือท่านปู่โฮคาเงะรุ่นที่สามก็ได้!"
อิโต้ ฮิโรฟุมิจึงแสร้งทำสีหน้าประหลาดใจเป็นอย่างมากมองไปยังโฮคาเงะรุ่นที่สามทันที
อาจกล่าวได้ว่าครอบครัวของเขามีภูมิหลังที่ไร้ที่ติ และเมื่อรวมกับรูปลักษณ์ที่ดูเป็นเด็กอ่อนวัย มันจึงกลายเป็นเกราะป้องกันตามธรรมชาติชั้นเยี่ยม!
"จริงเหรอครับ ท่านปู่โฮคาเงะ?!"
"ฮ่าๆ... แน่นอนสิ!"
ต้องยอมรับเลยว่า โฮคาเงะรุ่นที่สาม ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เป็นนักการเมืองที่ยอดเยี่ยมจริงๆ หากอิโต้ ฮิโรฟุมิไม่ได้เป็นผู้ข้ามมิติ ประโยคสั้นๆ เพียงไม่กี่ประโยคนี้ก็คงเพียงพอที่จะทำให้อิโต้ ฮิโรฟุมิเกิดความรู้สึกดีๆ ต่อโฮคาเงะรุ่นที่สามอย่างมหาศาลแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน สองประโยคนี้จากโฮคาเงะรุ่นที่สามยังสามารถซื้อใจตระกูลอิโตะได้อีกด้วย เพราะทั้งผู้นำตระกูลคนปัจจุบันและคนก่อนต่างก็อยู่ที่นี่พร้อมหน้ากัน!
ประการแรก เขาประกาศถึงความสัมพันธ์ที่มีต่ออิโต้ ไทกะ ซึ่งเป็นการลดช่องว่างระหว่างตัวเขากับตระกูลอิโตะลงอย่างแนบเนียน และจากนั้นก็แสดงให้เห็นว่าอิโต้ ฮิโรฟุมิก็อยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกับหลานชายของเขา นับว่าเป็นครอบครัวเดียวกัน!
ในขณะเดียวกัน ดันโซที่เห็นว่าอิโต้ ฮิโรฟุมิเมินเฉยต่อเขาซึ่งเป็นถึงผู้อาวุโสแห่งโคโนฮะอย่างสิ้นเชิง ก็อดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าบูดบึ้งลงเล็กน้อย...
"ถ้าอย่างนั้น... ฮิโรฟุมิ ช่วยเล่าให้ท่านปู่โฮคาเงะฟังหน่อยได้ไหมว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น? ท่านปู่โฮคาเงะและทุกคนที่นี่ต่างก็สงสัยกันมากเลยนะ!"
อิโต้ ฮิโรฟุมิเกาหัวพลางแสดงสีหน้าไร้เดียงสา
"เอ่อ... ท่านปู่โฮคาเงะครับ อันที่จริงผมก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น! เมื่อกี้ครูอิรุกะกำลังอธิบายเกร็ดความรู้เกี่ยวกับคาถาอัญเชิญและการประสานอิน ผมก็เลยลองเรียนรู้และทำตามดู... ผลก็คือ จู่ๆ ผมก็ไปโผล่ในมิติปริศนาอย่างงงๆ! ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับว่าที่นั่นคือที่ไหน!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็มั่นใจว่าสาเหตุการหายตัวไปของอิโต้ ฮิโรฟุมิคือคาถาอัญเชิญย้อนกลับ! และสถานที่ที่อิโต้ ฮิโรฟุมิเพิ่งไปเยือนก็มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นหนึ่งในดินแดนบริสุทธิ์ทั้งสาม!
"แล้วนายได้เจอสิ่งมีชีวิตแปลกๆ บ้างไหม?!"
"อืม... ไม่นะครับ! ที่นั่นไม่มีอะไรเลย ผมก็ไม่เจออะไรด้วย! หลังจากเดินวนไปวนมาอย่างงงๆ อยู่พักหนึ่ง ผมก็กลับมานี่แหละครับ!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
มันจะไม่มีอะไรอยู่เลยได้ยังไงกัน?!
ตอนที่จิไรยะเข้าไปในภูเขาเมียวโบคุสมัยก่อน เขาก็ยังได้พบกับพวกคางคกแห่งภูเขาเมียวโบคุจนได้เริ่มเรียนรู้โหมดเซียนเลย!
หากอิโต้ ฮิโรฟุมิเข้าไปในดินแดนบริสุทธิ์ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่เจอสิ่งมีชีวิตอื่นๆ!
หรือว่าสถานที่นั้นจะไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าดินแดนบริสุทธิ์?!
หรือบางทีอิโต้ ฮิโรฟุมิอาจจะไม่ได้รับการยอมรับงั้นหรือ?
หรือว่าเด็กคนนี้กำลังปิดบังอะไรอยู่...