บทที่ 8 ช่วงเวลาแห่งจินตนาการของอุจิวะ มาดาระ
บทที่ 8 ช่วงเวลาแห่งจินตนาการของอุจิวะ มาดาระ
บทที่ 8 ช่วงเวลาแห่งจินตนาการของอุจิวะ มาดาระ
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ อุจิวะ มาดาระก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
หากเขาได้รับวิธีการที่แสนพิเศษเช่นนี้ แผนการของเขาก็จะยิ่งมั่นคงมากยิ่งขึ้น!
และเมื่อถึงเวลานั้น เขาจะมีโอกาสเปลี่ยนเจ้าทึ่มเซนจู ฮาชิรามะ ให้กลายมาเป็นสัตว์อัญเชิญของเขาได้หรือไม่?!
หึหึหึหึหึ... แค่คิดว่าในอนาคตเซนจู ฮาชิรามะอาจจะกลายมาเป็นสัตว์อัญเชิญของเขา ริมฝีปากของอุจิวะ มาดาระก็เผลอยกยิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
หากเขามีวิธีนี้ล่ะก็ เขาจะสามารถเรียกเจ้าทึ่มฮาชิรามะออกมาเล่นด้วยเมื่อไหร่ก็ได้ที่เขารู้สึกเบื่อ!
แค่คิดก็รู้สึกสุดยอดไปเลย!!!
แถมเขายังสามารถชุบชีวิตน้องชายของเขาได้อีกด้วย ถึงตอนนั้น ครอบครัวที่มีกันสามคน... ถุยๆๆ!
ถึงตอนนั้น เขาจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับน้องชายต่างหากเล่า!
ส่วนเซนจู ฮาชิรามะน่ะเหรอ?!
ก็เป็นแค่สัตว์อัญเชิญหน้าโง่ตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ!!!
"นี่! มาดาระ! ปากนายจะเบี้ยวไปถึงหน้าผากอยู่แล้ว!!! กำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย ทำไมถึงทำหน้าตากรุ้มกริ่มน่าขนลุกแบบนั้นฮะ?!"
เสียงหนึ่งดึงอุจิวะ มาดาระให้หลุดจากภวังค์ความคิดกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง
บ้าเอ๊ย!!!
เขาเพิ่งจะจินตนาการไปว่าเจ้าทึ่มเซนจู ฮาชิรามะกลายมาเป็นสัตว์อัญเชิญของเขา แต่พอย้อนกลับมาดู สัตว์อัญเชิญที่ว่าดันเป็นตัวเขาเองซะงั้น!
แบบนี้เรียกว่าอะไรกัน?! นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า 'ตัวตลกก็คือฉันเอง'?!
บัดซบเอ๊ย!!!
"ชิ! ไอ้หนู! แล้วแกจะทำยังไงต่อไป?! ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่า ต่อให้ชายชราคนนี้จะกลายเป็นสิ่งที่เรียกว่าสัตว์อัญเชิญของแก แต่ลืมเรื่องที่จะมาสั่งการฉันไปได้เลย!"
"พูดตามตรงผมไม่เคยคิดเลยว่าจะสั่งท่านได้ ท้ายที่สุดแล้วในโลกใบนี้ นอกจากท่านเซนจู ฮาชิรามะแล้ว ก็คงไม่มีใครสั่งท่านได้อีก..."
เมื่ออิโต้ ฮิโรฟุมิพูดแบบนี้ เขาก็นึกถึงฉากฉากหนึ่งขึ้นมา
นั่นคือตอนที่กองกำลังพันธมิตรนินจาในอนาคตเผชิญหน้ากับอุจิวะ มาดาระ ในตอนนั้น อุจิวะ มาดาระตื่นเต้นสุดๆ ที่ได้เห็นเซนจู ฮาชิรามะที่ถูกชุบชีวิตด้วยคาถาสัมภเวสีคืนชีพ!
เขาแทบจะพุ่งเข้าไปปะทะอย่างดุเดือดในทันที!
แต่เซนจู ฮาชิรามะกลับบอกให้อุจิวะ มาดาระรอแป๊บหนึ่ง เพราะตอนนี้เขายังไม่มีเวลาให้!
ผลก็คือ อุจิวะ มาดาระยอมนั่งรออยู่ตรงนั้นจริงๆ...
"หึหึ!!! เจ้าทึ่มเซนจู ฮาชิรามะน่ะเหรอ?! หมอนั่นมีสิทธิ์อะไรมาสั่งคนอย่างฉัน?! ก็แค่เจ้าโง่คนหนึ่งเท่านั้นแหละ!!!"
"เอาล่ะ มาดาระ ถ้าท่านมีคำถามอะไร ไว้เราค่อยคุยกันทีหลัง ตอนนี้ผมจะคลายคาถาอัญเชิญ แล้วท่านก็จะไปโผล่ในมิติอัญเชิญของฉัน!
ถึงตอนนั้น เราสามารถเจอกันได้ตลอดเวลาในมิติอัญเชิญ
ท้ายที่สุดแล้ว ฉันถูกใช้คาถาอัญเชิญย้อนกลับมาที่ดินแดนบริสุทธิ์ได้สักพักใหญ่แล้ว ป่านนี้คนข้างนอกคงกระวนกระวายใจแย่แล้วล่ะมั้ง?!"
"ชิ! เข้าใจแล้ว ไอ้หนู..."
อันที่จริง อุจิวะ มาดาระไม่มีทางปฏิเสธได้เลย เขาไม่สามารถปฏิเสธการจัดการของไอ้หนูนี่ได้ในตอนนี้ จึงทำได้เพียงโอนอ่อนผ่อนตามไปก่อน
เมื่อใดที่เขาเข้าใจความลับในตัวของไอ้หนูนี่ บางทีเขาอาจจะได้ครอบครองวิธีการที่ฝืนกฎสวรรค์แบบนี้บ้าง!
เมื่อถึงวันนั้น เขาจะจัดการกับไอ้เด็กน่ารำคาญคนนี้อย่างสาสม!!!
ฆ่างั้นเหรอ?! ไม่ ไม่ ไม่! แบบนั้นมันง่ายเกินไปสำหรับหมอนี่!
เขาจะทำให้ไอ้เด็กนี่กลายมาเป็นสัตว์อัญเชิญของเขาบ้าง!!!
โดยที่เขาไม่รู้ตัว อุจิวะ มาดาระได้รับอิทธิพลจากจักระของอินทราไปเสียแล้ว
เพราะด้วยความหยิ่งทะนงของอุจิวะ มาดาระ การกลายเป็นสัตว์อัญเชิญนั้นเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้ยิ่งกว่าความตายเสียอีก!
แต่อุจิวะ มาดาระในตอนนี้กลับไม่มีความคิดที่จะฆ่าอิโต้ ฮิโรฟุมิเลย... และอุจิวะ มาดาระก็ไม่รู้ตัวถึงการเปลี่ยนแปลงทางความคิดที่เกิดขึ้นอย่างแนบเนียนนี้
อิโต้ ฮิโรฟุมิประสานอินเพื่อคลายคาถาอัญเชิญ เสียง 'ปุ้ง' ดังขึ้น พร้อมกับร่างของอุจิวะ มาดาระตรงหน้ากลายเป็นควันสีขาวและหายวับไป
ในขณะเดียวกัน อิโต้ ฮิโรฟุมิก็ค้นพบมิติอันน่าอัศจรรย์ภายในร่างกายของเขา ซึ่งน่าจะเป็นมิติอัญเชิญที่ระบบเคยพูดถึงก่อนหน้านี้!
เขาสามารถรับรู้ถึงมิตินี้ได้อย่างง่ายดายด้วยจักระของเขา
แม้ว่ามันจะคล้ายกับมิติผนึกของเก้าหาง แต่ต้องบอกเลยว่าสภาพแวดล้อมนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง!
มิติผนึกของอุซึมากิ นารูโตะเป็นท่อระบายน้ำที่มืดมิด
แต่มิติอัญเชิญของเขากลับเต็มไปด้วยภูเขาที่สวยงาม สายน้ำใสสะอาด เสียงนกร้อง และดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอม
เขายังสามารถเห็นใบหน้าประหลาดใจของอุจิวะ มาดาระได้อย่างชัดเจนหลังจากที่อีกฝ่ายเข้ามาในมิติอัญเชิญ!
โดยไม่ให้ความสนใจกับอุจิวะ มาดาระมากนัก อิโต้ ฮิโรฟุมิก็สื่อสารกับระบบโดยตรง
"ระบบ! ถึงเวลาส่งฉันกลับไปหรือยัง?!"
[โฮสต์ โปรดเตรียมตัวให้พร้อม!]
เสียง 'ปุ้ง' ดังขึ้นพร้อมกับประกายควันสีขาว ดินแดนบริสุทธิ์ก็กลับคืนสู่ความเงียบสงบตามปกติ...
ในห้องเรียนของสถาบันนินจาสำหรับคาบเรียนถัดไป
ในเวลานี้ ห้องเรียนอัดแน่นไปด้วยผู้คน
มีทั้งครูอิรุกะและนักเรียนทุกคนในห้องเรียน รวมถึงโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นด้วย
และยังมีอิโต้ อาโอยามะ กับ อิโต้ ไทกะ ที่เพิ่งได้รับข่าว ทั้งคู่ดูเป็นกังวลอย่างมาก สายตาคอยเหลือบมองไปที่นั่งที่ว่างเปล่าของอิโต้ ฮิโรฟุมิอยู่ตลอดเวลา
นอกจากคนเหล่านี้แล้ว ยังมีชายตาเดียวที่มีผ้าพันแผลที่แขนอยู่ในห้องเรียนด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ชิมูระ ดันโซ นั่นเอง!
ชิมูระ ดันโซได้รับข่าวมาจากที่ไหนสักแห่ง และรีบรุดมาที่สถาบันนินจาอย่างรวดเร็ว
อันที่จริงเขาไม่ได้สนใจความเป็นความตายของนักเรียนสถาบันนินจาเลยสักนิด สิ่งที่เขาสนใจก็คือ หากไอ้หนูอิโต้ ฮิโรฟุมิ ถูกอัญเชิญย้อนกลับไปยังดินดินแดนบริสุทธิ์แห่งใดแห่งหนึ่งจริงๆ ความสำเร็จในอนาคตของเด็กคนนี้ก็มีแนวโน้มสูงที่จะทัดเทียมกับหมอนั่น... จิไรยะ!
หากเขาสามารถดึงไอ้หนูคนนี้เข้ามาอยู่ในหน่วยรากของเขา... หึหึหึหึหึ... ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็คือผู้นำหน่วยรากที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของหมู่บ้านโคโนฮะ!
ไอ้หนูนี่คงจะไม่ปฏิเสธเขาหรอกมั้ง?!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นปรายตามองชิมูระ ดันโซแต่ไม่ได้พูดอะไรมากนัก ทว่าดวงตาของเขากลับหรี่ลงเล็กน้อย
เหตุการณ์ที่สถาบันนินจาเพิ่งจะเกิดขึ้นแท้ๆ แต่ดันโซกลับได้รับข่าวแล้วงั้นเหรอ?
ดูเหมือนว่ามือของดันโซจะยื่นยาวเกินไปแล้ว...
อิโต้ ไทกะกระวนกระวายใจอย่างหนัก หลานชายของเขาหายตัวไปอย่างลึกลับแบบนี้ได้ยังไงกัน?!
อายุของเขาพอๆ กับโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และในวัยหนุ่ม เขาก็เคยอยู่ใต้บังคับบัญชาของฮิรุเซ็นด้วยซ้ำ
"ท่านโฮคาเงะ... ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ?!
หลานชายของฉัน ฮิโรฟุมิ จู่ๆ หายตัวไปได้ยังไง?!
ถ้าเป็นการถูกอัญเชิญย้อนกลับจริงๆ แล้วเด็กคนนี้จะกลับมาได้เมื่อไหร่กันล่ะครับ?!"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสูบไปป์เฮือกใหญ่...
"ไทกะ... เรื่องนี้มันอยู่นอกเหนืออำนาจของฉันจริงๆ!
ฉันรู้จักแค่คนเดียวที่ถูกอัญเชิญย้อนกลับไปตอนฝึกคาถาอัญเชิญ ซึ่งนั่นก็คือจิไรยะ ลูกศิษย์ของฉัน!
แต่ตอนนี้จิไรยะไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน ฉันได้ส่งหน่วยลับออกไปตามหาเขาแล้วล่ะ!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อิโต้ ไทกะก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่...
และในตอนนั้นเอง เสียง 'ปุ้ง' ก็ดังขึ้น พร้อมกับกลุ่มควันสีขาวที่พวยพุ่งขึ้นมาจากที่นั่งของอิโต้ ฮิโรฟุมิ!
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงที่นั่งนั้น