บทที่ 9 - เข้าทำงาน

บทที่ 9 - เข้าทำงาน

พอชายร่างกำยำเห็นทองแท่งเล็ก ดวงตาก็เป็นประกาย ท่าทีก็อ่อนลงไม่น้อย "ตกลง งั้นฉันจะพยายามหาวิธีให้ก็แล้วกัน อีกหนึ่งเดือนมาเจอกันที่นี่"

จางหมิงพยักหน้ารับแล้วหมุนตัวเดินจากไป

เมื่อออกจากตลาดมืด จางหมิงก็เร่งฝีเท้ากลับบ้าน ระหว่างทาง เขาเอาแต่ครุ่นคิดถึงแผนการขั้นต่อไป หากได้กล้าไม้ผล เมล็ดพันธุ์ และลูกสัตว์เหล่านี้มาได้อย่างราบรื่น เขาก็จะสามารถพัฒนาการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ในมิติได้อย่างเต็มที่ จะได้ไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องข้าวปลาอาหารหรือเนื้อสัตว์อีกต่อไป

เมื่อกลับมาถึงนอกกำแพงลานบ้าน เขาลองสัมผัสดู เมื่อพบว่าข้างในไม่มีใครสังเกตเห็น เขาก็ปีนกำแพงเข้าไปในลานบ้าน พอถึงห้องของตัวเอง จางหมิงก็รีบเข้าไปในมิติ นำอาวุธที่ซื้อมาออกมาลูบคลำพิจารณาดูอย่างละเอียด หลังจากการตรวจสอบ เขาก็พบว่าอาวุธเหล่านี้ล้วนมีสภาพใหม่ถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งทำให้เขาดีใจเป็นอย่างยิ่ง

จากนั้นเขาก็เริ่มฝึกซ้อมการใช้อาวุธทั้งสองชนิดนี้อยู่ภายในมิติ ไม่นานนัก เขาก็สามารถใช้อาวุธทั้งสองชนิดได้อย่างคล่องแคล่ว

เมื่อออกจากมิติ ในใจของจางหมิงก็ยังคงตื่นเต้นไม่หาย ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร กว่าเขาจะค่อยๆ เผลอหลับไป เมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็เป็นเวลาแปดเก้าโมงเช้าแล้ว เขาไปหาอาหารเช้ากินที่ห้องครัวก่อน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางสือช่าไห่อีกครั้ง

ตลอดทาง จางหมิงเอาแต่คำนวณในใจว่าวันนี้เขาจะได้เก็บเกี่ยวอะไรบ้าง เมื่อถึงสือช่าไห่ เขาก็เช่าเรือเหมือนอย่างเคย และเริ่มออกสำรวจหาสิ่งของในทะเลสาบ...

ในช่วงเวลาหลายวันหลังจากนั้น จางหมิงก็นั่งเรือกวาดล้างสือช่าไห่ไปจนทั่วทั้งผืนน้ำ และก็ทำให้เขาได้ของดีมาอีกไม่น้อยจริงๆ แค่ทองคำแท่งกับทองคำก้อนก็ได้มาถึง 20 หีบ นอกเหนือจากนั้นยังมีเครื่องประดับอัญมณีล้ำค่าและของเก่าหยกแกะสลักต่างๆ อีกมากมาย จางหมิงนำของเหล่านี้เข้าไปเก็บไว้ในมิติ ภายในใจยิ่งเต็มไปด้วยความปิติยินดี

เย็นวันหนึ่ง ขณะที่คนทั้งครอบครัวกำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ ซุนเสี่ยวลี่ก็เอ่ยขึ้นว่า "ลูก พรุ่งนี้ลูกต้องไปที่โรงเรียน เพื่อรับใบแจ้งการจัดสรรงานแล้วนะ"

จางหมิงเคี้ยวข้าวอยู่ในปากพลางรับคำ "รู้แล้วครับแม่ ผมจำได้อยู่"

จางเจี้ยนกั๋วพูดเสริม "ไม่ว่าจะถูกจัดสรรให้ไปทำที่ไหน ก็ต้องตั้งใจทำงานให้ดีล่ะ"

จางหมิงพยักหน้า "พ่อครับ พ่อวางใจเถอะครับ"

กินข้าวเสร็จ จางหมิงช่วยเก็บล้างถ้วยชาม แล้วก็กลับมาที่ห้องเพื่อขบคิดเรื่องที่จะไปโรงเรียนในวันพรุ่งนี้ เขาคิดว่าในเมื่อตัวเองมีมิติอยู่ งานที่เหมาะสมที่สุดก็คือการเป็นพนักงานจัดซื้อเหมือนกับพ่อ

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จางหมิงตื่นแต่เช้า สวมเสื้อผ้าที่สะอาดเรียบร้อย บอกกล่าวพ่อกับแม่แล้วก็ออกจากบ้านไปโรงเรียน พอไปถึงโรงเรียน เพื่อนร่วมชั้นต่างก็พากันจับกลุ่มคุยเรื่องสถานที่ทำงานที่ตัวเองอาจจะถูกส่งไป จางหมิงนั่งเงียบๆ อยู่ที่โต๊ะของตัวเอง รอให้ครูเรียกชื่อ

ในที่สุด ครูก็ถือใบแจ้งการจัดสรรงานแล้วเรียกชื่อจางหมิง เขาเดินออกไปรับใบแจ้งมา เปิดดูด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า เมื่อเห็นว่าหน่วยงานที่เขาถูกจัดสรรให้ไปทำคือโรงงานทอผ้า ในใจก็โล่งอกขึ้นมาทันที

ตอนเย็นหลังพ่อแม่เลิกงาน จางหมิงก็บอกผลการจัดสรรงานให้ทั้งสองคนฟัง ซุนเสี่ยวลี่พูดด้วยความประหลาดใจระคนดีใจ "ลูก โรงงานทอผ้าก็ดีนะ ต่อไปเราสองแม่ลูกจะได้ไปทำงานและเลิกงานพร้อมกันเลย"

จางเจี้ยนกั๋วพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้วลูก แม่ลูกอยู่โรงงานทอผ้า ลูกไปทำที่นั่นก็จะได้คอยดูแลกันและกันด้วย"

จางหมิงรับคำ "พ่อครับ แม่ครับ ผมเข้าใจครับ แค่ยังไม่รู้ว่าพอไปถึงแล้ว เขาจะให้ผมไปทำตำแหน่งไหนน่ะสิครับ?"

ซุนเสี่ยวลี่ปลอบใจ "ไม่ต้องรีบร้อนหรอกลูก เดี๋ยวพอไปถึงก็รู้เอง ไม่ว่าจะให้ไปทำตำแหน่งไหน เราก็ตั้งใจทำให้ดีก็แล้วกัน"

จางหมิงพยักหน้า "ครับ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน"

ครอบครัวคุยกันต่ออีกครู่หนึ่งก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน จางหมิงนอนอยู่บนเตียง ภายในใจเฝ้าครุ่นคิดถึงการทำงานและการใช้ชีวิตในโรงงานทอผ้าในอนาคต

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ ซุนเสี่ยวลี่ก็พาจางหมิงมุ่งหน้าไปยังโรงงานทอผ้า เมื่อถึงหน้าประตูใหญ่ ซุนเสี่ยวลี่ก็หันไปบอกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยว่า "นี่ลูกชายฉันเอง วันนี้มารายงานตัวที่โรงงานเราจ้ะ"

พอจางหมิงเห็นแม่พูดแบบนั้น ก็รีบล้วงเอาใบแจ้งการเข้าทำงานจากในกระเป๋าเสื้อส่งให้ เจ้าหน้าที่รับไปดูแวบหนึ่งแล้วก็บอก "เรียบร้อย พวกคุณเข้าไปได้เลย"

สองแม่ลูกเดินเข้าไปในโรงงานทอผ้า ซุนเสี่ยวลี่อธิบายรายละเอียดต่างๆ ในโรงงานให้จางหมิงฟังไปตลอดทาง ไม่นานพวกเขาก็มาถึงห้องทำงานแผนกบุคคล ซุนเสี่ยวลี่ทักทายพนักงานด้านใน แล้วปล่อยให้จางหมิงเข้าไปทำเรื่องมอบตัวเข้าทำงาน ส่วนตัวเธอก็กลับไปทำงานของตัวเอง

จางหมิงเริ่มจากการแจกบุหรี่ให้กับทุกคนในห้องทำงาน จากนั้นก็กรอกแบบฟอร์มต่างๆ และยื่นเอกสารตามที่พนักงานแจ้ง เมื่อจัดการเอกสารเสร็จเรียบร้อย พนักงานก็พาจางหมิงเดินออกไปข้างนอก พลางพูดอธิบายไปตามทาง "คุณเรียนจบสายอาชีพ ถือว่าเป็นบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถระดับสูง ทางเราจึงจัดให้คุณไปอยู่แผนกจัดซื้อ เงินเดือนจะได้ตามมาตรฐานของพนักงานระดับเจ็ด คือเดือนละ 37.5 หยวน"

เมื่อจางหมิงได้ยินข่าวนี้ ในใจก็ลิงโลด นี่มันเข้าทางเขาสุดๆ เขาจึงรีบกล่าวขอบคุณพนักงาน "ขอบคุณครับหัวหน้า ผมจะตั้งใจทำงานอย่างแน่นอนครับ"

พนักงานยิ้มและพยักหน้าตอบ "ตั้งใจทำงานเข้านะ งานแผนกจัดซื้อไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย อ้อ แล้วคุณยังมีสิทธิ์ได้จัดสรรบ้านหนึ่งหลังด้วยนะ เดี๋ยวพอเสร็จธุระแล้ว คุณไปลงทะเบียนที่แผนกจัดการที่พักอาศัยก็เรียบร้อย ตอนนี้ผมจะพาคุณไปที่แผนกจัดซื้อก่อนก็แล้วกัน"

จากนั้นทั้งสองก็มาถึงหน้าห้องทำงานแผนกจัดซื้อ พนักงานเคาะประตู

"เข้ามา" เสียงตอบรับดังมาจากในห้อง ทั้งสองจึงผลักประตูเข้าไป

พนักงานเอ่ยขึ้น "หัวหน้าแผนกจางครับ นี่คือพนักงานใหม่ที่เพิ่งมารายงานตัววันนี้ชื่อจางหมิง ถูกจัดสรรให้มาอยู่แผนกจัดซื้อของพวกคุณครับ"

หัวหน้าแผนกจางวางเอกสารในมือลง เงยหน้ามองจางหมิงแล้วยิ้มทักทาย "ยินดีต้อนรับสู่แผนกจัดซื้อนะพ่อหนุ่ม ดูหน่วยก้านทะมัดทะแมงดีนี่"

จางหมิงรีบตอบ "สวัสดีครับหัวหน้าแผนกจาง ต่อไปคงต้องรบกวนให้คุณช่วยชี้แนะด้วยนะครับ"

หัวหน้าแผนกจางพยักหน้า ชี้ไปที่ที่นั่งว่างข้างๆ แล้วบอก "เสี่ยวจาง นายไปนั่งตรงนั้นก่อนนะ เดี๋ยวฉันจะอธิบายลักษณะงานของแผนกจัดซื้อเราให้ฟัง"

จางหมิงเดินไปนั่งที่ที่นั่งว่าง ตั้งใจฟังหัวหน้าแผนกจางอธิบาย

หัวหน้าแผนกจางกระแอมเบาๆ แล้วพูดว่า "แผนกจัดซื้อของเรามีหน้าที่หลักคือการจัดซื้อวัตถุดิบที่จำเป็นต่อการผลิตในโรงงาน รวมถึงการจัดซื้ออุปกรณ์ป้องกันภัยส่วนบุคคลและเครื่องใช้สำนักงานต่างๆ นอกจากนี้ เรายังมีหน่วยจัดซื้อที่สี่ ซึ่งรับผิดชอบเฉพาะการจัดซื้อสินค้านอกแผนโดยเฉพาะ ตอนนี้ภาระหลักของพวกเขาคือการหาสินค้านอกแผนพวกเสบียงอาหารและเนื้อสัตว์ต่างๆ มาให้โรงงาน และตอนนี้ก็มีแค่หน่วยนั้นที่คนขาด นายไปทำงานที่นั่นก่อนก็แล้วกันนะ"

จางหมิงรีบตอบรับทันที "ได้ครับหัวหน้าแผนก ผมยินดีทำตามที่ได้รับมอบหมายครับ"

หัวหน้าแผนกจางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "ดีมาก งั้นเดี๋ยวให้เสี่ยวหลี่พานายไปทำความรู้จักกับสถานที่และเพื่อนร่วมงานก็แล้วกัน"

ไม่นานเสี่ยวหลี่ก็เดินเข้ามา พาจางหมิงมุ่งหน้าไปยังหน่วยจัดซื้อที่สี่ ระหว่างทาง เสี่ยวหลี่ก็อธิบายสถานการณ์ในกลุ่มให้จางหมิงฟังคร่าวๆ

เมื่อถึงหน่วยจัดซื้อที่สี่ เสี่ยวหลี่ก็บอกกับผู้ชายคนหนึ่งในห้องทำงานว่า "หัวหน้าหน่วยหลิว วันนี้ผมพาพนักงานใหม่มาส่งให้หน่วยพวกคุณครับ"

คนที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าหน่วยหลิวเงยหน้าขึ้น มองมาที่จางหมิงแล้วยิ้มพูดว่า "ยินดีต้อนรับๆ พ่อหนุ่มคนนี้ดูลักษณะท่าทางเอาการเอางานดีนะ"

เสี่ยวหลี่แนะนำต่อ "นี่จางหมิง เพิ่งถูกจัดสรรให้มาอยู่แผนกจัดซื้อเรา หัวหน้าแผนกสั่งให้มาอยู่หน่วยพวกคุณก่อน" จากนั้นเสี่ยวหลี่ก็หันไปบอกจางหมิง "นี่หลิวเหมิ่ง เป็นหัวหน้าหน่วยของหน่วยจัดซื้อที่สี่"

จางหมิงรีบก้าวเข้าไปทักทาย "สวัสดีครับหัวหน้าหน่วยหลิว" พูดจบเขาก็ล้วงเอาบุหรี่ออกจากกระเป๋าส่งให้อีกฝ่าย

หลิวเหมิ่งรับบุหรี่ไป พยักหน้ารับ แล้วหันไปพูดกับเสี่ยวหลี่ "โอเค เสี่ยวหลี่ นายไปทำงานของนายต่อเถอะ จางหมิง มานี่สิ เดี๋ยวฉันจะแนะนำงานของหน่วยเราให้นายฟัง"

(จบแล้ว)