บทที่ 25 ปะทะ แจ็ค ภัยแล้ง

บทที่ 25 ปะทะ แจ็ค ภัยแล้ง

เวอโก้แทบจะไม่มีโอกาสได้ต่อต้านเลยก่อนที่แอรอนจะเตะเขาจนปลิวกระเด็น

หลังจากการยกระดับพลังหลายต่อหลายครั้ง, ฮาคิเกราะของแอรอนก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ

เพียงแค่อานุภาพจากกระบวนท่าของเขาก็แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัวแล้ว

เวอโก้ตกตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงของแอรอน; เขาไม่เข้าใจเลยว่าแอรอนพัฒนาขึ้นมากขนาดนี้ในเวลาเพียงแค่สองเดือนได้อย่างไร

หลังจากซัดอีกฝ่ายจนปลิวกระเด็น, แอรอนก็ร่อนลงจอดอย่างแผ่วเบาและเหยียดหยิ้มใส่เวอโก้

“ชั้นรู้ว่าแกมีอะไรทะแม่งๆ...แต่ไม่คิดเลยนะว่าแกจะมาดักรออยู่ที่นี่!”

เวอโก้เลิกเสแสร้งเล่นละคร

“วันนี้ แจ็ค ภัยแล้ง อยู่ที่นี่แล้ว...มาดูกันซิว่าแกจะตายยังไง!”

เขาหันไปหาแจ็คและตะโกนลั่น,

“ท่านแจ็ค, ฆ่ามันเลย!”

แต่แจ็ค ภัยแล้ง กลับไม่ขยับเขยื้อน, ทำเพียงแค่มองดูทั้งสองคนด้วยความสนใจ

เมื่อได้ยินคำพูดของเวอโก้ เขาก็หัวเราะอย่างเย็นชา

“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่หนูสกปรกของดอนกิโฮเต้มีสิทธิ์มาสั่งชั้น? ชั้นไม่ร่วมมือกับใครหรอก. ถ้าไอ้เด็กนั่นฆ่าแก, ชั้นค่อยแก้แค้นให้แกทีหลังก็แล้วกัน”

เวอโก้รู้สึกจุกจนแทบจะกระอักเลือด

เขาอุตส่าห์คิดว่าแจ็คจะเป็นไพ่ตายของเขา, ทว่าผู้ชายคนนี้กลับทอดทิ้งเขาในหน้าสิ่วหน้าขวานเสียนี่!

รอยยิ้มของแอรอนแปรเปลี่ยนเป็นความดุร้าย

“ไม่ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น, แกก็ต้องตาย. คราวที่แล้วแกทำโบนัสเบี้ยขยันของชั้นพังพินาศ...ตอนนี้แกต้องชดใช้คืนมาให้หมดทุกบาททุกสตางค์!”

เมื่อเผชิญกับออร่าที่พุ่งพล่านของแอรอน, เวอโก้ทำได้เพียงขบกรามแน่นและพุ่งเข้าปะทะตรงๆ

เขาจะปล่อยให้กับดักที่วางไว้อย่างระมัดระวังพังทลายลงไม่ได้...ถ้าแอรอนหนีรอดไปได้, ตระกูลดอนกิโฮเต้จะต้องรับผลกรรมนั้นอย่างแน่นอน

หมัดสายน้ำทลายหิน ของแอรอนนั้นร้ายกาจอย่างยิ่ง; ไม่ว่าเวอโก้จะแทงไม้ไผ่เข้ามายังไง, แอรอนก็สามารถปัดป้องการโจมตีได้ทั้งหมด

หลังจากทำลาย ปีศาจไม้ไผ่ ของเวอโก้, แอรอนก็ใช้ ก้าวพริบตา เพื่อไปโผล่ที่ด้านหลังของเขาในพริบตา

เขาคว้าแขนของเวอโก้เอาไว้และทุ่มเขากระแทกลงกับพื้นอย่างแรง

มันคือ เปลนรก อันน่าสะพรึงกลัว

ในวินาทีที่แขนของเขาถูกจับ เวอโก้ก็รู้ตัวว่าเขากำลังแย่แล้ว; และในเสี้ยววินาทีต่อมา เขาก็ถูกบดขยี้อัดกระแทกเข้ากับผืนดิน

ตึง!!

แรงกระแทกนั้นมหาศาลจนให้ความรู้สึกราวกับเกิดแผ่นดินไหว

ทุ่มแค่ครั้งเดียวยังไม่พอ...แอรอนคว้าคอเสื้อของเวอโก้, บิดสะโพก, และจัดการทุ่มซูเพล็กซ์ครั้งที่สองตามไปติดๆ

จับทุ่มอัดกระแทกห้าครั้งรวด, จากนั้นแอรอนก็ประทับฝ่าเท้าลงบนหน้าอกของเวอโก้และถีบเขากระเด็นไถลครูดไปกับพื้น

แม้ว่าเวอโก้จะเคลือบฮาคิเกราะเอาไว้ทั่วตัวแล้วก็ตาม, แต่การถูกจับทุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ทำให้เขามีสภาพยับเยินจนจำแทบไม่ได้, กระดูกแตกหัก, กลายเป็นเศษซากที่นอนกองนิ่งสนิทอยู่บนพื้น

แจ็ค ภัยแล้ง และลูกน้องโจรสลัดของเขาต่างก็มองแอรอนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เหล่าทหารเรือยืนงุนงง, ไม่แน่ใจว่าจะเข้าไปช่วยฝ่ายไหนดี

“ไอ้หนู, แกแข็งแกร่งดีนี่”

แจ็คตะโกนก้อง

“ดูเหมือนว่าลูกน้องของโดฟลามิงโก้จะไปแหย่คนที่ไม่ธรรมดาเข้าให้แล้วสิ”

เพียงแค่การแสดงพลังเมื่อครู่นี้ก็ชัดเจนแล้วว่าฮาคิเกราะของแอรอนนั้นอยู่ในระดับท็อป...ไม่ใช่แค่ทหารเลวธรรมดาๆ แน่

ทว่าแอรอนก็รู้ดีว่าแจ็คไม่ใช่แค่พวกบ้าพลังสมองกลวง; ในมังงะ หมอนี่ถึงขั้นเคยพุ่งเข้าปะทะกับฟูจิโทระ, เซ็นโงคุ, และซึรุเพื่อชิงตัวโดฟลามิงโก้มาแล้ว

ในเมื่อโดฟลามิงโก้ส่งแจ็คมา, แอรอนก็ตระหนักได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว

แอรอนออกคำสั่งกับทหารเรือที่อยู่ด้านหลัง,

“เอาตัวเจ้านี่ไปคุมขังซะ”

พวกสวะแห่งฐาน G5 อยากจะเผ่นหนีมาตั้งนานแล้ว

เมื่อเห็นกลุ่มโจรสลัดของสี่จักรพรรดิ พวกเขาก็ลนลานทำอะไรไม่ถูก; ปกติพวกเขาก็เก่งแต่รังแกพ่อค้ารายย่อยกับพวกโจรสลัดกระจอกๆ เท่านั้นแหละ

เมื่อได้รับคำสั่งจากแอรอน พวกเขาก็รีบลากตัวเวอโก้และเตรียมจะวิ่งหนี

แจ็คไม่มีทางยอมให้เป็นแบบนั้น; เขาโบกมือสั่งให้ลูกน้องเข้าไปล้อมพวกนั้นเอาไว้

แจ็คหัวเราะอย่างชั่วร้าย

“ถ้าแกยังล้มชั้นไม่ได้, พวกแกก็ไม่ต้องไปไหนทั้งนั้นแหละ”

เขาพุ่งทะยานเข้าหาแอรอน

ด้วยรูปร่างสูงตระหง่านและมัดกล้ามเนื้อที่อัดแน่น, เขาก็คือรถบดถนนมนุษย์ดีๆ นี่เอง

มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่า แจ็ค ภัยแล้ง ไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็น มนุษย์เงือก

ตึง! ตึง!

ผืนดินสั่นสะเทือนตามจังหวะฝีเท้าของเขา

เพียงแค่ออร่าของเขาก็มากพอที่จะกระตุ้นความหวาดผวาให้ตื่นขึ้นมาได้แล้ว

แต่สำหรับแอรอนแล้ว มันไม่ระคายผิวเลยสักนิด

เมื่อต้องเผชิญกับหมัดที่พุ่งเข้ามาดั่งท่อนซุงทะลวงกำแพง, แอรอนก็รวบรวมฮาคิเกราะไว้ที่ข้อมือและปลดปล่อย หมัดเจตจำนง ออกไป

เปรี้ยง!!

หมัดขนาดใหญ่และเล็กปะทะเข้าหากัน; คลื่นกระแทกฉีกทึ้งผืนหญ้าและต้นไม้จนแหลกละเอียดกลายเป็นผุยผง

แม้แต่เซเฟอร์ก็ยังเคยถูกซัดกระเด็นจากการโจมตีเต็มกำลังของแอรอนมาแล้ว

แม้ว่าแจ็คจะมีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าเขามาก, แต่มันก็ไม่อาจเมินเฉยต่อพละกำลังดิบเถื่อนนี้ได้เลย

หมัดนั้นส่งผลให้แจ็คเซถลาล้มลุกคลุกคลาน, ร่างกระแทกทะลวงต้นไม้ใหญ่ไปถึงสามต้นก่อนจะหยุดนิ่ง

กร๊อบ!

นิ้วมือข้างหนึ่งของแจ็คหักสะบั้น

เหล่าทหารเรือรอบตัวแอรอนส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี

“พลเรือตรีแอรอนสุดยอดไปเลย!”

“เขาแข็งแกร่งจนน่าขนลุกเลยล่ะ!”

“จัดการไอ้โจรสลัดนั่นเลยครับ, พลเรือตรีแอรอน!”

เมื่อเห็นแอรอนเป็นฝ่ายได้เปรียบ, ทหารเรือ G5 ก็กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น

ความพ่ายแพ้ในยกแรกไม่ได้ทำให้พลังรบของแจ็คลดทอนลงเลย

เขาสะบัดแขนข้างที่บาดเจ็บ, ดึงเครื่องประดับงาช้างที่ไหล่ออกมา, และชักดาบที่มีลักษณะคล้ายเคียวสองเล่มออกมา

เขากระโจนขึ้นไปบนอากาศและตวัดดาบทั้งสองเล่มฟันลงมาเป็นรูปกากบาท

ด้วยความแตกต่างของขนาดตัวที่มากขนาดนั้น แอรอนคงไม่โง่พอที่จะยืนทื่อรับการโจมตีตรงๆ หรอก

ฟุ่บ!

เพียงแค่แตะปลายเท้าเบาๆ เขาก็หายวับไปในพริบตา

ก้าวพริบตา ทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมเมื่อต้องรับมือกับพวกยักษ์ใหญ่

เคียวคู่ของแจ็คฟันฉีกพื้นดินจนเกิดเป็นรอยแยกขนาดใหญ่

แอรอนไปโผล่ที่ด้านหลังของเขาเรียบร้อยแล้ว, หมัดเจตจำนง อีกลูกถูกซัดกระแทกเข้าที่เอวของอีกฝ่ายอย่างจัง

เมื่อได้สัมผัสถึงพลังของแอรอนแล้ว, แจ็คก็จะไม่ประมาทเขาอีกต่อไป

หยิ่งผยองไม่ได้แปลว่าโง่เขลา; ในจังหวะที่หมัดพุ่งเข้ามา เขาก็ตวัดตัวหมุนกลับ, ไขว้ดาบทั้งสองเล่มเพื่อรับการโจมตีนั้นเอาไว้

แม้จะถูกซัดจนต้องถอยร่นไปอีกครั้ง, แต่แจ็คก็สามารถคว้าแขนของแอรอนเอาไว้ได้สำเร็จ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═