บทที่ 24 กับดัก, แจ็ค

บทที่ 24 กับดัก, แจ็ค

ด้วยฮาคิเกราะที่ถูกยกระดับขึ้นมาจนถึงระดับปัจจุบัน, แอรอนสามารถนับได้ว่าเป็นหนึ่งในยอดฝีมือระดับแนวหน้าของท้องทะเลแล้ว

ต่อให้ความแข็งแกร่งของเขาจะยังไม่ถึงขั้นระดับขุนพลจักรพรรดิ, แต่มันก็คงจะใกล้เคียงมากแล้ว

อย่างไรก็ตาม, แอรอนก็ยังคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่ออุดช่องโหว่และข้อบกพร่องต่างๆ

หลังจากใช้แต้มเงินเดือนไป 4,000 เบรีเพื่ออัปเกรดฮาคิสังเกตของเขาให้เป็นระดับ B, เขาก็ยกระดับฮาคิราชันย์ขึ้นมาอีกหนึ่งระดับเช่นกัน

แอรอนวางแผนที่จะใช้แต้มที่เหลือไปกับการสุ่มกาชาครั้งใหญ่เพื่อดูว่าเขาจะสุ่มได้ของดีอะไรมาบ้าง

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ: กระบวนท่า - จิ้มทะลวงข้ามสหัสวรรษ】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ: ดาบไม้โทยะโกะ (ของเลียนแบบ)】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ: ควอนตัม นูก้า-โคล่า】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ: อะจึ๋ยสวรรค์รำไร】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ...】

【ติ๊ง! รางวัลการันตีจากการสุ่ม 10 ครั้ง: ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ ค้อนยักษ์ราชันย์คนเถื่อน】

เมื่อเห็นรางวัลเหล่านี้, ใบหน้าของแอรอนก็มืดครึ้มลงในทันที. แม้ว่าระบบจะให้ไอเทมที่พอใช้ได้มาบ้าง...

แต่มันแทบจะไม่ช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งของแอรอนเลยแม้แต่น้อย

“นี่มันหลอกลวงกันชัดๆ ไม่ใช่รึไง?”

แอรอนขว้างกองไอเทมในมือลงกระแทกกับพื้น

ด้วยความที่ไม่ยอมแพ้, แอรอนจึงเตรียมที่จะใช้แต้มอันน้อยนิดที่เหลืออยู่สำหรับการสุ่มครั้งสุดท้าย

และในครั้งนี้, รางวัลการันตีก็ให้ของดีมาจนได้

【ติ๊ง! รางวัลการันตีจากการสุ่ม 10 ครั้ง: ขอแสดงความยินดี, คุณได้รับ เทพคันนนร้อยวิถี!】

เมื่อเห็นรางวัลนี้, แอรอนก็ถึงกับยืนอึ้งอยู่กับที่:

“ให้ตายสิโว้ย!”

เทพคันนนร้อยวิถี นี้คือท่าไม้ตายก้นหีบของ ไอแซค เนเทโร่, ประธานสมาคมฮันเตอร์ในโลก Hunter x Hunter

พลังทำลายล้างของมันนั้นมหาศาลเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยคำอื่นใดนอกจากคำว่าน่าสะพรึงกลัว

มันถึงขั้นเคยเกือบจะซัดสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่าง ราชามด จนปางตายมาแล้ว

เทคนิคระดับนี้, ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นมาผ่านการขัดเกลานับครั้งไม่ถ้วน, ย่อมเป็นการเสริมพลังครั้งใหญ่ให้กับแอรอน

เพียงแต่ว่าในโลกของโจรสลัดไม่มีแนวคิดเรื่อง เน็น, ดังนั้นเขาจึงไม่รู้เลยว่ามันจะออกมาหน้าตาเป็นยังไงเมื่อเขาเป็นคนใช้มันด้วยตัวเอง

แอรอนกำลังคันไม้คันมืออยากจะหาใครสักคนมาประลองฝีมือใจจะขาด... ในขณะที่แอรอนกำลังมองหาการต่อสู้, ทางด้านเวอโก้ก็ได้วางกับดักของเขาเสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน

หลังจากที่ ดอนกิโฮเต้ โดฟลามิงโก้ ติดต่อไปยังกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร, ไคโดก็ส่งหนึ่งในดารานำของเขา, แจ็ค แห่งสามภัยพิบัติ, มาช่วยเหลือแผนการของโดฟลามิงโก้โดยตรง

เมื่อได้รับข่าวนี้, เวอโก้ก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่ไม่น้อย

ตราบใดที่เขาสามารถสังหารไอ้สารเลวแอรอนได้, เขาก็จะสามารถสั่งสอนพวกสารเลวในฐาน G5 ที่เอาแต่ขัดคำสั่งเขาได้อย่างเหี้ยมโหด

ตอนนี้, สิ่งเดียวที่เขาต้องพิจารณาก็คือจะล่อแอรอนออกมาได้อย่างไร

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง, เวอโก้ก็ตรงดิ่งไปหาแอรอน

“พลเรือตรีแอรอน, วันนี้คุณก็ยังคงทำตัวตามสบายเหมือนเคยเลยนะครับ!”

เวอโก้กล่าวกับแอรอนตรงๆ ที่ริมทะเล

ในเวลานี้, แอรอนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้พักผ่อน, โดยมีน้ำผลไม้คั้นสดที่เบบี้-5 นำมาเสิร์ฟวางอยู่ข้างๆ

คันเบ็ดถูกตั้งทิ้งไว้ตรงหน้าเขา, ท่าทางดูผ่อนคลายอย่างเหลือเชื่อ

แอรอนค่อนข้างประหลาดใจกับการมาเยือนอย่างกะทันหันของเวอโก้:

“พลเรือตรีเวอโก้, มีธุระอะไรงั้นรึ?”

“มีเรื่องที่ผมอยากจะหารือกับคุณจริงๆ นั่นแหละครับ. เมื่อเร็วๆ นี้มีเรือลาดตระเวนของกองทัพเรือประสบอุบัติเหตุ, และศูนย์บัญชาการใหญ่ก็ต้องการให้พวกเราไปตรวจสอบ!”

เวอโก้กล่าวกับแอรอนตรงๆ

“ไม่ทราบว่าคุณมีความคิดเห็นยังไงบ้างครับ, พลเรือตรีแอรอน?”

แอรอนโบกมือและกล่าวว่า,

“พลเรือตรีเวอโก้, คุณไปจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเองได้เลย! ไม่จำเป็นต้องมาแจ้งให้ชั้นทราบหรอก!”

เวอโก้กล่าวอย่างจนใจ,

“ปัญหาคือ, ผมไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ด้วยตัวคนเดียวน่ะสิครับ! ทำไมคุณไม่ลองติดต่อศูนย์บัญชาการใหญ่ด้วยตัวเองดูล่ะครับ?”

แอรอนขมวดคิ้ว, รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

อย่างไรก็ตาม, เขาก็ยังคงใช้โทรศัพท์หอยทากสื่อสารเพื่อติดต่อกลับไป และได้รู้ว่ากองเรือจากประเทศพันธมิตรรัฐบาลโลกถูกโจรสลัดโจมตีและขาดการติดต่อไปในที่เกิดเหตุ

ศูนย์บัญชาการใหญ่ได้ออกคำสั่งเช่นนั้นมาจริงๆ, โดยหวังว่าพลเรือตรีทั้งสองแห่งฐาน G5 จะเดินทางไปตรวจสอบยังที่เกิดเหตุ

ในเมื่อเป็นคำสั่งจากศูนย์บัญชาการใหญ่, แอรอนก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

ดังนั้น, เขาจึงพูดกับเวอโก้ว่า,

“ในเมื่อเป็นคำสั่งจากศูนย์บัญชาการใหญ่, งั้นชั้นจะยอมเดินทางไปกับคุณสักรอบก็แล้วกัน!”

เมื่อได้ยินแอรอนตอบตกลง, ประกายแห่งความปิติยินดีก็วาบขึ้นมาบนใบหน้าของเวอโก้

เขารีบสั่งให้คนเตรียมเรือรบและออกทะเลไปพร้อมกับแอรอนในวันนั้นเลย

“การที่หมอนี่ทำตัวกระตือรือร้นขนาดนี้, มันต้องมีอะไรทะแม่งๆ แน่ๆ!”

แอรอนคิดในใจพลางลูบคางตัวเอง

“ชั้นแค่ยังไม่รู้ว่ามันกำลังวางแผนจะทำอะไรกันแน่!”

ในไม่ช้าเรือรบก็เดินทางมาถึงน่านน้ำที่กำหนด. และก็เป็นอย่างที่คิด, พวกเขาสามารถมองเห็นซากปรักหักพังของเรือ; เห็นได้ชัดเลยว่ากองเรือถูกโจมตี

อย่างไรก็ตาม, นอกเหนือจากซากปรักหักพังแล้ว, กลับไม่มีผู้รอดชีวิตในทะเลเลยแม้แต่คนเดียว

เวอโก้สั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาออกค้นหาบริเวณโดยรอบ

ในไม่ช้า, ทหารเรือ G5 ก็ค้นพบร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์บนเกาะนิรนามที่อยู่ใกล้เคียง

“ท่านครับ, พวกเราจะขึ้นฝั่งที่เกาะนี้เลยไหมครับ?”

พลทหารเรือเอ่ยถามเวอโก้และแอรอน

เวอโก้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวกับแอรอน,

“เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียโดยไม่จำเป็น, พลเรือตรีแอรอน, ให้พวกเราสองคนไปกันเองเถอะครับ”

ความรู้สึกผิดปกติของแอรอนทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น, แต่เนื่องจากสิ่งที่เวอโก้พูดนั้นไม่มีอะไรผิดแปลก, เขาย่อมตอบตกลง:

“เอาล่ะ, งั้นเราไปดูกันเถอะ!”

สิ้นคำพูด, ทั้งสองก็กระโดดลงไปในเรือลำเล็กจากเรือรบและมุ่งหน้าตรงไปยังเกาะร้างเบื้องหน้า, โดยมีทหารเรือติดตามไปอีกสองสามคน

เมื่อแกะรอยตามรอยเท้าบนพื้น, แอรอนและเวอโก้ก็บุกเข้าไปในป่าทึบใจกลางเกาะ

ในไม่ช้าพวกเขาก็พบผู้รอดชีวิตจากการโจมตีซ่อนตัวอยู่ในถ้ำภายในเนินดิน

“เฮ้, เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ?”

แอรอนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ผู้รอดชีวิตทุกคนต่างก็หวาดผวา, คำพูดของพวกเขาอ้อแอ้และฟังไม่รู้เรื่อง

พวกเขาทำท่าทางอธิบายอย่างบ้าคลั่ง, และนั่นจึงทำให้แอรอนเข้าใจได้ว่ากองเรือของพวกเขาถูกโจรสลัดโจมตี

และคนที่โจมตีพวกเขาก็คือสัตว์ประหลาดร่างยักษ์, ดารานำแห่งกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร และหนึ่งในสามภัยพิบัติ, แจ็ค

เมื่อได้ยินคำพูดของผู้รอดชีวิตเหล่านี้, แอรอนก็ตระหนักได้ในทันทีว่าเจตนาของไอ้สารเลวเวอโก้ที่ชวนเขาออกมากลางทะเลในครั้งนี้คืออะไร

นี่มันคือกับดักชัดๆ!

จากสมมติฐานเบื้องต้นเกี่ยวกับการร่วมมือกันระหว่างโดฟลามิงโก้กับกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร, และความจริงที่ว่าเขาได้ทำลายแผนการของโดฟลามิงโก้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน...

มันเป็นไปได้มากที่อีกฝ่ายจะดึงกลุ่มโจรสลัดร้อยอสูรเข้ามาพัวพันในเรื่องนี้ด้วย

ดังนั้น, แอรอนจึงพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบากับเวอโก้ที่อยู่ข้างๆ,

“เวอโก้, ตระกูลดอนกิโฮเต้ของแกนี่ทุ่มสุดตัวเพื่อกำจัดชั้นเลยสินะ? การดึงตัวแจ็คมาที่นี่คงต้องจ่ายราคาแพงหูฉี่เลยล่ะสิ!”

เวอโก้ชะงักไปชั่วขณะ, ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งร้ายและเปิดฉากโจมตีใส่แอรอนในทันที

เมื่อสองเดือนก่อนที่หมู่เกาะชาบอนดี, เวอโก้ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแอรอนอยู่แล้ว

สองเดือนผ่านไป, และความแข็งแกร่งของแอรอนก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างสะเทือนเลื่อนลั่นอีกครั้ง

ความเร็วในการอัปเกรดผ่านระบบของเขานั้นก้าวข้ามจินตนาการของเวอโก้ไปไกลลิบ

เมื่อต้องเผชิญกับการเปิดฉากโจมตีอันไร้เกียรติของเวอโก้, การหวด ปีศาจไม้ไผ่ เล็งตรงไปที่ศีรษะของแอรอน...

แอรอนก็รีบเคลือบฮาคิเกราะแข็งทั่วทั้งร่างอย่างรวดเร็วและสวนกลับด้วยลูกเตะ โคโนฮะ ไดเซมปู

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═