บทที่ 12 ซัดเหล่า G จนพิการ, ลักพาตัวเมดสาวน้อย
บทที่ 12 ซัดเหล่า G จนพิการ, ลักพาตัวเมดสาวน้อย
บทที่ 12 ซัดเหล่า G จนพิการ, ลักพาตัวเมดสาวน้อย
“ไม่จำเป็น ลำนี้แหละ ยึดได้เลย!”
แอรอนเอ่ยสั่งทันทีที่เห็นชายชราตรงหน้า
เรือที่คิซารุต้องการให้เขายึดนั้นเป็นของตระกูลดอนกิโฮเต้ และชายชราที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเขาก็คือหนึ่งในระดับ “ผู้บริหาร” ของตระกูลดอนกิโฮเต้ นามว่า เหล่า G ผู้มีค่าหัวถึง 60 ล้านเบรี
เหล่า G ขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “คุณนาวาเอก ทำแบบนี้มันไม่ดูข่มเหงกันเกินไปหน่อยรึไง?”
แอรอนเหยียดหยิ้ม “หนึ่งในผู้บริหารของตระกูลดอนกิโฮเต้แห่งเจ็ดเทพโจรสลัด ‘เหล่า G’ สินะ? บนเรือของแกขนอะไรมาล่ะ?”
เหล่า G ตอบด้วยใบหน้าไม่เป็นมิตร “นั่นไม่ใช่กงการอะไรของทหารเรือ ชั้นแนะนำว่าแกอย่ามาสอดจะดีกว่า!”
แอรอนแค่นเสียง “พวกลูกน้องเจ็ดเทพโจรสลัดนี่นึกว่าตัวเองจะมาเบ่งใส่ทหารเรือยังไงก็ได้งั้นเหรอ? แค่หมายจับของพวกแกถูกยกเลิกชั่วคราวเท่านั้นแหละ ถ้ากล้าก่อคดีเมื่อไหร่ แกก็ยังต้องถูกจับอยู่ดี!”
“ตอนนี้หลีกไปซะ ชั้นจะตรวจเรือ ไม่งั้นชั้นจะจับแกเดี๋ยวนี้แหละ!”
“ไอ้หนู ปากดีนักนะ!” เหล่า G พูดอย่างดุดัน “แล้วถ้าชั้นไม่หลีกเลี่ยงล่ะ?”
“ไม่หลีกงั้นเหรอ?” แอรอนแสยะยิ้ม จากนั้นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาก็เปิดฉากโจมตีเหล่า G ทันที
ตาแก่นี่คือปรมาจารย์ด้านกระบวนท่า (ไทจุตสึ) ภายใต้บัญชาของโดฟลามิงโก้ และประจวบเหมาะที่แอรอนเองก็เป็นปรมาจารย์ด้านนี้เช่นกัน
เขาส่งลูกเตะ โคโนฮะ ไดเซมปู เข้าใส่เหล่า G จนตาแก่นั่นปลิวไปไกลโข
จากนั้น เหล่าทหารเรือที่เหลือก็กรูเข้าไปยึดเรือของตระกูลดอนกิโฮเต้ทันที
ในขณะที่ทหารเรือกำลังควบคุมกะลาสีเกือบทั้งหมดบนเรือสินค้าได้นั้น จู่ๆ ก็มีเสียงคำรามของหญิงสาวดังแทรกขึ้นมา: “ไสหัวไปให้พ้นจากตัวชั้นนะ!”
จากนั้น หญิงสาวในชุดเมดสีม่วงพร้อมบุหรี่ในปากก็พุ่งตัวออกมา
แขนที่เรียวบางและขาวผ่องของเธอกลายสภาพเป็นใบมีดขนาดใหญ่ในทันที บีบให้ทหารเรือรอบข้างต้องถอยร่นไป
แอรอนไม่คาดคิดว่าตระกูลดอนกิโฮเต้จะส่งผู้บริหารมาถึงสองคนเพื่อขนส่งผลปีศาจเทียมล็อตนี้
นอกจากเหล่า G แล้ว พวกเขายังส่ง เบบี้-5 มาด้วย
ทว่า แอรอนไม่ได้รู้สึกกดดันเลยแม้แต่น้อยในการรับมือกับทั้งสองคนนี้
ในขณะที่แอรอนชะงักไปครู่หนึ่ง เหล่า G ก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาและพุ่งเข้าใส่เขาโดยตรง
“ไอ้หนู แกหาที่ตายแล้ว!” ในฐานะผู้เชี่ยวชาญกระบวนท่าของตระกูลดอนกิโฮเต้ เหล่า G ย่อมไม่พ่ายแพ้ง่ายๆ ขนาดนั้น
ถึงเขาจะแก่ แต่พละกำลังก็ยังไม่ด้อยไปกว่าใคร
ยิ่งไปกว่านั้น หมัดจีโอเคน ของเขายังรับมือยากกว่าพวกผู้เชี่ยวชาญกระบวนท่าทั่วไปมากนัก
“เพลงหมัดจีโอเคน...ท่าปวดหลังรุนแรง!”
เหล่า G หมุนตัวเข้าโจมตีแอรอน
แอรอนแค่นเสียงเย็นชา หมัดของเขาถูกเคลือบด้วยฮาคิเกราะทันที และใช้ หมัดสายน้ำทลายหิน เข้าปะทะสวนกลับตาแก่ไป
หลังจากแลกหมัดกันเพียงไม่กี่กระบวนท่า สีหน้าของเหล่า G ก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
ทหารเรือหนุ่มตรงหน้าแข็งแกร่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก
อย่างน้อยในแง่ของชั้นเชิงการจับยึดและความพลิ้วไหว หมัดสายน้ำทลายหินนั้นเหนือชั้นกว่าหมัดจีโอเคนของเขาไปไกล
ไม่เพียงแต่หมัดของเหล่า G จะถูกแอรอนปัดป้องไปได้ทั้งหมด แต่เขายังโดนพลังกระแทกแฝงเล่นงานจนอ่วม
“เพลงหมัดจีโอเคน...ท่าเก็บสะสมกำลัง!” สีหน้าของเหล่า G จริงจังขึ้นมาทันทีขณะที่เขาปลดปล่อยร่างสุดยอดออกมา
ตาแก่นี่มีฝีมือจริงๆ อย่างน้อยท่าเก็บสะสมกำลังนี้ก็ดูซับซ้อนในสายตาของแอรอน
เทคนิคนี้คือการใช้พลังปราณเก็บกักความแข็งแกร่งในวัยหนุ่มเอาไว้ในร่างกาย
หลักการคล้ายคลึงกับผนึกเบียคุโกในนินจานารูโตะอยู่บ้าง
หลังจากใช้ท่านี้ ร่างที่เหี่ยวแห้งของเหล่า G ก็ขยายใหญ่ขึ้น กลายเป็นชายชราที่มีกล้ามเนื้อกำยำล่ำสัน
ออร่าบนร่างกายของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างรุนแรง
แอรอนเหยียดหยิ้ม เขารวบรวมพลังออร่าไว้ที่หมัดขวาเช่นกัน
“อักษร G แห่งชัยชนะ!”
“หมัดเจตจำนง!”
ทั้งสองปลดปล่อยการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาแทบจะพร้อมกัน
ทว่า พละกำลังของแอรอนยังคงเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด แม้จะเทียบกับเหล่า G ในร่างสุดยอดก็ตาม
พลังที่สะสมในหมัดเจตจำนงนั้นสามารถซัดแม้แต่ยอดฝีมือระดับตำนานอย่างเซเฟอร์จนปลิวไปได้ในการโจมตีเดียว
นับประสาอะไรกับตาแก่อย่างเหล่า G ที่ผ่านพ้นช่วงรุ่งโรจน์มานานแล้วและพละกำลังถดถอยลงอย่างมาก
“ตูม!”
หลังจากเสียงระเบิดดังสนั่น เหล่า G ก็ถูกหมัดเจตจำนงของแอรอนซัดกระเด็นไปไกลลิบ
ทันทีที่ตกถึงพื้น เขากระอักเลือดออกมาคำโต
กระดูกหลายชิ้นในร่างกายแตกหัก และเขาไม่สามารถแม้แต่จะตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาได้อีก
ภาพที่เห็นสร้างความตกตะลึงอย่างยิ่งให้กับสมาชิกตระกูลดอนกิโฮเต้
ต้องรู้ว่าเหล่า G คือหนึ่งในยอดฝีมือระดับต้นๆ ของตระกูล แต่กลับไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะพ่ายแพ้เร็วขนาดนี้
เมื่อเห็นเหล่า G บาดเจ็บสาหัส เบบี้-5 ก็รีบพุ่งเข้าไปหาทันที: “เหล่า G! ท่านเป็นยังไงบ้าง!”
“รีบไปซะ... ไปรายงานนายน้อย!” เหล่า G บอกกับเบบี้-5
แอรอนพูดอย่างเฉยเมย “วันนี้ไม่มีใครได้ไปทั้งนั้นแหละ!”
เบบี้-5 จ้องมองแอรอนอย่างระแวดระวัง พร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ
แต่แอรอนรู้ดีว่าเบบี้-5 มีจุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่อยู่ เขาจึงพูดกับเธอตรงๆ ว่า “เบบี้-5 ชั้นต้องการนายทหารคนสนิทข้างกายสักคน และชั้นคิดว่าเธอเหมาะสมมากเลยล่ะ”
เมื่อได้ยินคำพูดของแอรอน เบบี้-5 ถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นแก้มของเธอก็แดงระเรื่อพลางพึมพำกับตัวเอง “ชั้น... ชั้นถูกต้องการอีกแล้วเหรอ!”
เหล่า G ถึงกับเหวอไปเลยทีเดียว ก่อนจะพูดอย่างฉุนเฉียว “เฮ้ย เบบี้-5! ชั้นบอกให้แกกลับไปรายงานสถานการณ์ให้นายน้อยทราบ ไม่ใช่มาทำตัวเป็นคนคลั่งรักอยู่ตรงนี้! จำไว้นะ แกมันก็แค่เครื่องมือของตระกูลดอนกิโฮเต้เท่านั้นแหละ!”
เบบี้-5 ชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของเหล่า G
ในชั่วพริบตา เธอไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี
แอรอนกล่าวอย่างไม่ยี่หระ “สิ่งที่ชั้นต้องการคือผู้ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ เป็นเหมือนคนในครอบครัว ไม่ใช่เครื่องมือ! มาหาชั้นเถอะ เบบี้-5”
เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่า G พล่ามไร้สาระไปมากกว่านี้ แอรอนยกขาขึ้นแล้วสาด รันเคียคุ ส่งไอ้แก่คนนี้ปลิวหายไปอีกรอบ
เมื่อไม่มีใครมาขวาง เบบี้-5 ในที่สุดก็เลือกที่จะยอมจำนนอย่างว่างง่ายและอยู่ข้างกายแอรอน
หลังจากจัดการพวกนี้เสร็จ แอรอนสั่งจับกุมเหล่า G ทันที แล้วเริ่มก้าวขึ้นเรือเพื่อตรวจค้น
“เบบี้-5 บนเรือนี่ขนอะไรมา? บอกชั้นหน่อยสิ” แอรอนถามเบบี้-5 ตรงๆ
เบบี้-5 ตอบอย่างร่าเริง “ผลปีศาจค่ะ! เป็นผลปีศาจเทียมที่ซีซาร์สร้างขึ้น! หมอนั่นเป็นคู่หูของโดฟลามิงโก้ค่ะ!”
เมื่อได้ยินดังนั้น แอรอนก็แสดงสีหน้า “เป็นอย่างที่คิด”
ดูเหมือนว่าผลปีศาจล็อตที่คิซารุต้องการให้เขามาดักชิงจะเป็นเจ้านี่จริงๆ
หลังจากพบผลปีศาจเทียมแล้ว แอรอนก็นำของเหล่านั้นกลับไปรายงานต่อคิซารุ
สำหรับเบบี้-5 แอรอนรู้สึกสงสารผู้หญิงคนนี้อยู่ไม่น้อย เธอมีบุคลิกที่ยอมเป็นเครื่องมือให้คนอื่นอย่างสมบูรณ์แบบ ในเนื้อเรื่องเดิมถ้าเธอไม่ได้พบกับ ไซ แห่งกองทัพเรือฮัปโป ก็ไม่รู้ว่าจุดจบจะน่าเวทนาขนาดไหน
ยังไงซะ ตั้งแต่เขาเลื่อนยศเป็นนาวาเอก เขาก็ต้องการลูกน้องที่มีฝีมืออยู่ข้างกายพอดี งั้นก็ลักพาตัวเธอมาอยู่ด้วยกันซะเลยล่วงหน้า
อย่างน้อยการมีเมดสาวสวยอยู่ข้างกายมันก็ช่วยให้เจริญหูเจริญตาขึ้นเยอะเลยทีเดียว
โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล
จบตอน
By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล
═❀═❀═❀═❀═❀═❀═