บทที่ 8 ปะทะเซเฟอร์

บทที่ 8 ปะทะเซเฟอร์

แอรอนไม่ได้พูดโกหก; เขากลัวว่าจะเผลอซัดผู้หญิงคนนี้ตายด้วยหมัดเดียวไปจริงๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ฮาคิเกราะของเขาได้รับการอัปเกรด, เขาก็รู้สึกได้ว่าความแข็งแกร่งของตนเพิ่มขึ้นไปอีกขั้น

ถ้าเธอรับแรงกระแทกไม่ไหวล่ะก็, มันคงจะเป็นเรื่องยุ่งยากน่าดู

ใบหน้าสะสวยของไอน์แดงก่ำด้วยความโกรธจัด. เธอชักดาบที่เอวออกมาและตวัดฟันเข้าใส่แอรอนในทันที

วันนี้, เธอไม่สนเรื่องอื่นอีกแล้ว; เธอจะต้องสั่งสอนแอรอนให้เข็ดหลาบให้จงได้

คมดาบอันแหลมคมตวัดผ่านเส้นผมของแอรอน, ตัดขาดไปสองสามเส้น, แต่เขาก็สามารถเบี่ยงตัวหลบมันไปได้

แอรอนพูดอย่างจนใจ,

“ชั้นก็แค่พูดความจริง! เธอไม่เห็นจะต้องโกรธขนาดนี้เลยไม่ใช่หรือไง?”

แต่ยิ่งแอรอนพูดมากเท่าไหร่, ไอน์ก็ยิ่งโกรธเกรี้ยวมากขึ้นเท่านั้น

คมดาบในมือของเธอตวัดฟันเข้าใส่แอรอนอย่างต่อเนื่อง

ด้วยความจนใจ, แอรอนจึงผสาน โซล เข้ากับ ก้าวพริบตา, ไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าไอน์ด้วยความเร็วที่เธอไม่มีทางตอบสนองได้ทัน, และซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง

ไอน์ไม่สามารถตอบสนองได้เลยแม้แต่น้อย. ทักษะ ก้าวพริบตา นั้นไม่ได้ด้อยไปกว่า โซล ที่ถูกฝึกฝนจนเชี่ยวชาญถึงขีดสุดเลย

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า, แอรอนได้ผสานทักษะการเคลื่อนไหวทั้งสองรูปแบบเข้าด้วยกัน, ส่งผลให้เกิดความเร็วที่พุ่งทะยานอย่างน่าสะพรึงกลัว

แม้ว่าเขาจะชกเข้าที่ใบหน้าของไอน์ตรงๆ, เธอก็ไม่สามารถหลบมันได้, ถึงแม้จะเปิดใช้งานฮาคิสังเกตอย่างเต็มกำลังแล้วก็ตาม

อย่างไรก็ตาม, ไอน์ก็ไม่ได้ไร้ซึ่งการเตรียมพร้อมสำหรับการกลับมาท้าทายแอรอนอีกครั้งอย่างสิ้นเชิง

หลังจากรับหมัดไปเต็มๆ, เธอกลับลุกขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

แม้ว่าความเจ็บปวดจะยังคงทำให้คิ้วของเธอกระตุก, แต่เธอก็สามารถฝืนยืนขึ้นมาได้

แทนที่จะบุ่มบ่ามพุ่งเข้าไปโจมตีอีกครั้ง, จู่ๆ ไอน์ก็ตะโกนบอกบินซ์ที่อยู่ข้างๆ,

“เราเข้าไปพร้อมกันเลย!”

บินซ์ก็เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ของเซเฟอร์เช่นกัน, และความแข็งแกร่งของเขาก็ทัดเทียมกับไอน์

ยิ่งไปกว่านั้น, ทั้งคู่ยังเป็นผู้ใช้พลังผลปีศาจ. ไอน์ครอบครอง ผล โมโดะ โมโดะ - ย้อนวัย, และบินซ์ครอบครอง ผล โมซะ โมซะ - เจริญเติบโต

ความสามารถของไอน์นั้นร้ายกาจ; เธอสามารถควบคุมเปลวเพลิงวิญญาณสีลูกพีชได้, และใครก็ตามที่สัมผัสมันจะถูกย้อนอายุกลับไปสิบสองปี

ความสามารถของบินซ์ช่วยให้เขาสามารถเร่งการเจริญเติบโตของพืชพรรณรอบตัวเพื่อพันธนาการศัตรูได้อย่างรวดเร็ว

ด้วยความที่รู้จักกันมานานหลายปีและผ่านการฝึกฝนร่วมกันภายใต้การชี้แนะของเซเฟอร์, การประสานงานของพวกเขาจึงสอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อไอน์ร้องขอความช่วยเหลือ, บินซ์ก็เริ่มบิดส่ายร่างกายด้วยท่วงท่าที่แปลกประหลาด

พูดกันตามตรง, ถ้าไอน์เป็นคนทำท่าทางแบบนี้, มันคงจะดูเจริญหูเจริญตาไม่น้อย, แต่การต้องมาทนดูตาลุงวัยกลางคนสวม ชุดนินจา สีชมพูบิดตัวไปมาอยู่ตรงหน้ามันช่างเป็นภาพที่บาดตาบาดใจเหลือเกิน

แต่วินาทีต่อมา, วัตถุที่มีลักษณะคล้ายเถาวัลย์หลายเส้นก็พุ่งทะลวงขึ้นมาจากพื้นดินและเลื้อยพันเข้าหาแอรอนราวกับงูหลาม

เมื่อได้ประจักษ์ถึงความเร็วของแอรอน, สิ่งสำคัญอันดับแรกของพวกเขาคือการจำกัดความเร็วของเขาเอาไว้

อย่างไรก็ตาม, พวกเขาก็ยังประเมิน ก้าวพริบตา ของแอรอนต่ำเกินไป

ต่อให้มันจะยังไม่ถึงขั้นบรรลุจนถึงขีดสุด, แต่มันก็ยังเหนือกว่าความสามารถที่พวกเขาจะตามจับการเคลื่อนไหวได้ทันอยู่ดี

ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าแอรอนกำลังจะถูกจับตัวได้...

จู่ๆ ทุกคนก็ตระหนักได้ว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่เป็นเพียงแค่เสื้อคลุมของแอรอนเท่านั้น

ส่วนตัวเขาได้ไปปรากฏอยู่ตรงหน้าของบินซ์และปล่อยหมัดออกไปอย่างเรียบง่าย

อย่างไรก็ตาม, ความสามารถของบินซ์นั้นมีความหลากหลายมากกว่าไอน์. เถาวัลย์ก่อตัวเป็นบาเรียปกป้องอยู่เบื้องหน้าเขาในทันที, ทำให้หมัดของแอรอนให้ความรู้สึกเหมือนชกกระแทกเข้ากับปุยฝ้าย, ไม่สามารถส่งผ่านพละกำลังที่แท้จริงออกไปได้

หนำซ้ำ, เถาวัลย์เหล่านั้นยังพยายามเลื้อยพันไปตามท่อนแขนของเขาเพื่อรัดมันเอาไว้

แอรอนถึงกับพูดไม่ออก. เมื่อถูกทั้งสองคนรุมพัวพัน, เขาก็อดไม่ได้ที่จะต้องแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาสักหน่อย

เขารีดเค้นพละกำลังไปที่ท่อนแขน, บดขยี้เถาวัลย์ของบินซ์จนแหลกละเอียดในพริบตา, จากนั้นก็ตั้งกระบวนท่าของ หมัดสายน้ำทลายหิน

เมื่อเห็นกระบวนท่าของแอรอน, สีหน้าของพวกเขาทั้งสองก็กลายเป็นเคร่งเครียด. พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าจนถึงป่านนี้แอรอนก็ยังไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริงออกมาเลย

“หมัดสายน้ำทลายหิน: มังกรวารี!”

แอรอนส่งผ่านพลังคลื่นกระแทกของ หมัดสายน้ำทลายหิน พุ่งตรงเข้าใส่บินซ์. เถาวัลย์ที่นุ่มนวลแต่เหนียวแน่นรอบตัวเขาหลายเส้นถูกซัดจนแหลกละเอียดในทันที

“นี่มัน... เป็นไปได้ยังไงกัน!”

บินซ์เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อเมื่อ เถาวัลย์ลวดเหล็ก ที่เขาปลูกฝังมาอย่างดีถูกแอรอนบดขยี้จนแหลกสลายไปในชั่วพริบตา

ในขณะที่แอรอนกำลังรับมือกับบินซ์, ไอน์ก็แอบลอบเข้ามาใกล้ๆ, หมายจะทาบเปลวเพลิงวิญญาณสีลูกพีชในมือลงบนหน้าอกของแอรอนโดยตรง

โชคร้ายหน่อย, ที่การเคลื่อนไหวของไอน์ถูกแอรอนมองทะลุปรุโปร่งมาตั้งนานแล้ว

การตวัดมือฟาดกลับหลังไม่เพียงแต่จะบล็อกการลอบโจมตีของไอน์ได้เท่านั้น แต่ยังส่งผ่านพลังกระแทกอันดุดันดั่งสายน้ำแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเธออีกด้วย

สิ่งนี้ส่งผลให้ไอน์สูญเสียการทรงตัวและทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในทันที

ส่วนทางด้านบินซ์, เขาก็ถูกซัดกระเด็นถอยร่นไปไกลลิบจากพลังทำลายที่แอรอนปลดปล่อยออกมา

หลังจากคลายกระบวนท่า, แอรอนก็พูดขึ้นอย่างจนใจ,

“เลิกวุ่นวายได้แล้ว. แค่นี้พอรึยัง? ถ้าไม่มีอะไรแล้ว, ชั้นจะไปรายงานตัวที่ศูนย์บัญชาการใหญ่!”

หลังจากที่แอรอนขับไล่ทั้งสองคนไปได้, เขาก็ได้พิสูจน์ความแข็งแกร่งของตัวเองแล้ว, ดังนั้นเขาจึงตั้งใจที่จะไปรายงานตัวที่ศูนย์บัญชาการใหญ่โดยตรง

แต่ในจังหวะนั้นเอง, ชายชราร่างกำยำในทรงผมตั้งชี้ฟูและสวมแว่นกันแดดก็เดินตรงเข้ามา

ลักษณะที่สะดุดตาที่สุดก็คือแขนข้างหนึ่งของเขา, ซึ่งถูกดัดแปลงให้กลายเป็น แขนกล

ไม่ต้องสืบให้มากความ, ชายชราคนนี้ก็คืออดีตพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือ, “แขนดำ” เซเฟอร์

“ไอ้หนู, แกอัดลูกศิษย์สุดที่รักของชั้นไปตั้งสองคนแล้วคิดจะเดินหนีไปง่ายๆ งั้นรึ? ทำแบบนั้นมันไม่ถูกต้องเลยนะ, ว่าไหมล่ะ?”

เซเฟอร์พูดด้วยรอยยิ้ม

“คุณเซเฟอร์, เลิกวุ่นวายสักทีเถอะน่า!”

แอรอนพูดอย่างหมดคำจะกล่าว.

“ก็เห็นๆ กันอยู่ว่าลูกศิษย์ของคุณเป็นฝ่ายมาหาเรื่องชั้นก่อนแท้ๆ!”

เซเฟอร์คลี่ยิ้มและกล่าวว่า,

“ชั้นไม่สนหรอกว่าใครผิดใครถูก. เอาเป็นว่า, แกติดค้างคำอธิบายกับชั้น! มาสู้กับชั้นสิ. ถ้าฝีมือของแกทำให้ชั้นพอใจได้, ชั้นจะไปเสนอชื่อแนะนำแกกับเซ็นโงคุให้ด้วยตัวเองเลย, ดีไหมล่ะ?”

“หรือจะให้ชั้นพูดอีกแบบก็คือ: ตอนนี้มันเป็นเวลาทำงานของแกใช่ไหมล่ะ? ในฐานะที่ชั้นเป็นผู้บังคับบัญชาของแก, แกจะยอมฟังคำสั่งของชั้นหรือเปล่าล่ะ?”

แอรอนพูดอย่างจนใจ,

“ได้ๆๆ. แต่เราต้องตกลงกันให้ชัดเจนนะ: ชั้นจะรับคำสั่งตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็นของทุกวันเท่านั้น. ถ้าคุณมาตามหาชั้นนอกเวลางาน... คุณต้องจ่ายค่าล่วงเวลาด้วยนะ!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เซเฟอร์ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น.

“แกนี่มันเป็นเด็กที่น่าสนใจจริงๆ. เลิกพล่ามไร้สาระแล้วมาสู้กันได้แล้ว!”

เมื่อพูดจบ, เซเฟอร์ก็เปิดฉากโจมตีในทันที, ข้อมือของเขาถูกอาบไล้ไปด้วยการเคลือบ ฮาคิเกราะ เรียบร้อยแล้ว

เนื่องจากเขาเปิดฉากด้วยพลังเต็มพิกัด, แอรอนจึงไม่กล้าประมาท

ในชั่วพริบตา, ฮาคิเกราะ ก็เคลือบคลุมไปทั่วทั้งสองแขนของแอรอน, ดูคล้ายคลึงกับเทคนิคของเซเฟอร์อยู่ไม่น้อย

ในขณะเดียวกัน, ออร่าของแอรอนก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน, สลัดคราบท่าทีขี้เล่นที่เขาใช้ตอนรับมือกับไอน์และบินซ์ทิ้งไป กลายสภาพเข้าสู่โหมดพร้อมรบเต็มสูบ

เซเฟอร์หัวเราะเสียงดังก้อง,

“แบบนี้สิถึงจะน่าสนุกหน่อย! ตอนนี้ชั้นเริ่มจะเชื่อขึ้นมาแล้วสิว่าแกมีน้ำยาพอที่จะขับไล่กลุ่มโจรสลัดผมแดงไปได้!”

สิ้นคำพูด, เซเฟอร์ก็เหวี่ยง แขนกล ขนาดมหึมาของเขาเข้าใส่แอรอนโดยตรง

คราวนี้, แอรอนไม่ได้พึ่งพาความคล่องตัวอันสูงส่งของเขาเพื่อหลบหลีก. แต่เขากลับตั้งกระบวนท่า หมัดสายน้ำทลายหิน และเข้าปะทะกับเซเฟอร์แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═