บทที่ 6 พิธีต้อนรับสุดพิเศษ

บทที่ 6 พิธีต้อนรับสุดพิเศษ

ในไม่ช้า, รถม้าก็เดินทางมาถึงค่ายฝึกทหารใหม่

สถานที่แห่งนี้เดิมทีถูกใช้เพื่อฝึกฝนทหารเรือเกณฑ์ใหม่, และผู้ที่รับผิดชอบดูแลก็คืออดีตพลเรือเอกเซเฟอร์

อย่างไรก็ตาม, เซเฟอร์รู้สึกว่าทหารเรือที่ถูกสั่งย้ายมาจากทะเลทั้งสี่นั้นยังแข็งแกร่งไม่พอ

เมื่อต้องปฏิบัติหน้าที่ในโลกใหม่หรือพาราไดซ์, พวกเขาก็เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่คู่มือของพวกโจรสลัดเหล่านั้นเลย

ก่อนหน้านี้เคยมีเหตุการณ์น่าอับอายเกิดขึ้นมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง, ซึ่งนำไปสู่กฎที่ว่านายทหารเรือทุกคนที่ถูกสั่งย้ายมายังศูนย์บัญชาการใหญ่จะต้องเข้ารับการฝึกฝนที่ค่ายฝึกทหารใหม่เสียก่อน

ทันทีที่แอรอนก้าวเข้าสู่ค่ายฝึกทหารใหม่, เขาก็สังเกตเห็นทหารใหม่จำนวนมากกำลังนั่งยองๆ อยู่ทั้งสองฝั่งของค่ายฝึก

สีหน้าของพวกเขาดูราวกับพร้อมที่จะรับชมเรื่องสนุก

และเหล่านายทหารที่ถูกสั่งย้ายมาจากสาขาของทะเลทั้งสี่เองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

ในไม่ช้า, หญิงสาวผมสั้นสีฟ้าผู้สวมเสื้อคลุม “ความยุติธรรม” ก็เดินเข้ามา

แม้ว่าหญิงสาวคนนี้จะค่อนข้างสะสวยและมีรูปร่างที่ยอดเยี่ยม, แต่สีหน้าอันเคร่งขรึมของเธอกลับแผ่ซ่านออร่าที่ทำให้ผู้คนรู้สึกเข้าถึงยากออกมาในทันที

“ชั้นชื่อไอน์, เป็นพลเรือจัตวาแห่งค่ายฝึกทหารใหม่”

หญิงสาวยืนอยู่เบื้องหน้าแอรอนกับคนอื่นๆ และกล่าวออกไปตรงๆ

“ทุกคน, ยินดีต้อนรับสู่ค่ายฝึกทหารใหม่. ชั้นรู้ว่าพวกนายกำลังสงสัยว่าทำไมถึงไม่ได้ไปรายงานตัวที่ศูนย์บัญชาการใหญ่โดยตรง แต่กลับถูกพาตัวมาที่นี่แทน”

“ใช่, ทำไมล่ะ?”

“นั่นสิ, พาพวกเรามาที่นี่ให้เสียเวลาทำไมกัน!”

หลายคนรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง

ไอน์กล่าวอย่างตรงไปตรงมา,

“นั่นก็เพราะความแข็งแกร่งของพวกนายมันอ่อนหัดเกินไป, และพวกนายก็คงจะรับมือกับงานที่ศูนย์บัญชาการใหญ่ไม่ไหวหรอก”

เมื่อได้ยินคำพูดของไอน์, นายทหารจำนวนมากที่ถูกสั่งย้ายมาจากสาขาของทะเลทั้งสี่ก็ปะทุความโกรธเกรี้ยวออกมาในทันที

“อะไรนะ?”

“เธอหมายความว่ายังไง?”

“นี่เธอกำลังหยามน้ำหน้าพวกเรางั้นเหรอ?”

“นังผู้หญิงบ้าเอ๊ย, แกแส่หาที่ตายแล้ว!”

เหล่าทหารเรือเริ่มสบถด่าทอในทันที

ท้ายที่สุดแล้ว, พวกเขาทุกคนล้วนได้รับการเลื่อนขั้นมายังมารีนฟอร์ดด้วยความดีความชอบของตนเอง, ดังนั้นแต่ละคนจึงมีความเย่อหยิ่งจองหอง

ทว่า, แอรอนกลับเฝ้ามองการแสดงของพวกเขาด้วยความสนใจ, เนื่องจากเขารู้เรื่องสถานการณ์นี้มาก่อนแล้ว

“เงียบ!”

จู่ๆ ไอน์ก็คำรามก้อง, สยบเสียงของพวกเขาทั้งหมด, จากนั้นก็พูดต่อ

“ชั้นรู้ว่าพวกนายทุกคนไม่ยอมรับ, ดังนั้นชั้นจะให้โอกาสพวกนายได้พิสูจน์ตัวเอง!”

“ท้ายที่สุดแล้ว, ทหารเรือก็ต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งและความดีความชอบ, ไม่ใช่แค่ดีแต่ปาก! ถ้าพวกนายสามารถเอาชนะทหารที่สำเร็จการศึกษาจากค่ายฝึกทหารใหม่ได้, พวกนายก็สามารถไปรายงานตัวที่ศูนย์บัญชาการใหญ่ได้โดยตรง. มิฉะนั้น, พวกนายจะต้องเข้ารับการฝึกฝนเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มในค่ายฝึกแห่งนี้”

เมื่อได้ยินคำพูดของไอน์, แอรอนก็แทบจะหลุดหัวเราะออกมา

ต้องรู้ไว้ว่าค่ายฝึกที่มารีนฟอร์ดนั้นไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะเข้ามาได้ง่ายๆ

ยิ่งไปกว่านั้น, นับตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาก้าวเข้าสู่ค่ายฝึก, ทหารใหม่จะได้รับการสอนวิชาหกรูปแบบโดยตรง

แถมยังมีการฝึกซ้อมรบภาคปฏิบัติในการปราบปรามโจรสลัดอีกด้วย

เพราะฉะนั้น, ทหารที่สำเร็จการศึกษาจากค่ายฝึกทหารใหม่จึงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือได้ง่ายเลยสักคน

อย่างน้อยที่สุด, พวกเขาก็ไม่ได้มีความสามารถด้อยไปกว่า, และอาจจะแข็งแกร่งกว่าทหารเรือที่ถูกสั่งย้ายมาจากสาขาของทะเลทั้งสี่โดยตรงเสียด้วยซ้ำ

เมื่อได้ยินคำพูดของไอน์, นายทหารเหล่านี้ต่างก็รู้สึกว่าตนเองกำลังถูกประเมินค่าต่ำเกินไป

ทหารเรือร่างกำยำนายหนึ่งพูดกับไอน์ตรงๆ

“ชั้นไม่เคยรังแกคนที่อ่อนแอกว่า. ชั้นขอท้าประลองกับเธอโดยตรงเลยได้ไหม, พลเรือจัตวาไอน์?”

ชายร่างบึกบึนคนนี้ดูเหมือนคนหยาบกระด้าง, แต่เขากลับเป็นคนที่เจ้าเล่ห์ที่สุดในหมู่พวกเขาทั้งหมด

เห็นได้ชัดว่าศูนย์บัญชาการใหญ่จงใจจัดฉากนี้ขึ้นมาเพื่อให้พวกเขาได้ลิ้มรสความแข็งแกร่งของที่นี่

ดังนั้นเขาจึงไม่เลือกทหารที่สำเร็จการศึกษาคนไหนที่ดูรับมือยาก, แต่กลับพุ่งเป้าไปที่ไอน์แทน

ท้ายที่สุดแล้ว, ไอน์ก็เป็นถึงพลเรือจัตวา, แถมยังเป็นผู้หญิงอีกด้วย

ถ้าเขาชนะ, เขาก็สามารถเอาความดีความชอบที่เอาชนะพลเรือจัตวาไปโอ้อวดได้

ถ้าเขาแพ้, ยศของเขาก็ต่ำกว่าเธออยู่แล้ว, ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรต่อให้เขาจะพ่ายแพ้ก็ตาม

ไอน์ไม่ได้ปฏิเสธ, เธอกอดอกและพูดออกไปตรงๆ

“แน่นอน!”

ชายร่างบึกบึนหัวเราะอย่างชั่วร้ายในทันที

“พลเรือจัตวาไอน์, ระวังตัวไว้ให้ดีล่ะ!”

สิ้นคำพูด, ชายร่างบึกบึนก็ขยับตัววูบไหว, หายไปจากสายตาของทุกคน, และเสียงระเบิดดังสนั่นก็ก้องกังวานขึ้นในอากาศ

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเจ้ายักษ์สูงกว่าสองเมตรที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อปูดโปนคนนี้, จะเป็นผู้เชี่ยวชาญ “โซล” ของวิชาหกรูปแบบ

และดูจากท่าทางแล้ว, การใช้ “โซล” ของเขาก็ถือว่าเชี่ยวชาญเอาเรื่องเลยทีเดียว

วินาทีต่อมา, ชายร่างบึกบึนก็ไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของไอน์, เขาง้างหมัดขึ้นและพูดกับไอน์

“ต้องขออภัยด้วยนะ, พลเรือจัตวา!”

การโจมตีอันกะทันหันเช่นนี้ย่อมทำให้คนส่วนใหญ่ตั้งตัวไม่ทันและไม่สามารถตอบสนองได้

อย่างไรก็ตาม, ในฐานะพลเรือจัตวาแห่งค่ายฝึกและลูกศิษย์ของเซเฟอร์ แขนดำ, เธอย่อมมีไม้เด็ดซ่อนเอาไว้ในแขนเสื้ออยู่แล้ว

ในเสี้ยววินาทีที่ชายร่างบึกบึนลงมือ, ไอน์ก็ตวัดตัวกลับมาอย่างฉับพลันและสาดลูกเตะสูงที่ดูเกินจริงเข้าใส่ปลายคางของชายร่างบึกบึนเข้าอย่างจัง

ก่อนที่เขาจะได้ทันปล่อยหมัดออกไป, เขาก็ถูกเตะจนขาลอยละลิ่วหลุดจากพื้น

ทันทีที่ร่วงลงมากระแทกพื้น, เขาก็สลบเหมือดไปในทันที

ฉากนี้ทำเอานายทหารจากสาขาของทะเลทั้งสี่ที่อยู่ในเหตุการณ์ถึงกับตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าชายร่างบึกบึนผู้เชี่ยวชาญวิชาหกรูปแบบจะไม่สามารถรับมือได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับพลเรือจัตวาที่ดูบอบบางคนนี้ และถูกอัดจนหมดสติไปโดยตรง

นี่คือสิ่งที่ไม่มีใครในที่นี้คาดคิดมาก่อนเลย

ในทางกลับกัน, เหล่าทหารใหม่ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาจนตัวงอ, ราวกับว่าพวกเขาคาดหวังที่จะได้เห็นฉากเช่นนี้มานานแล้ว

นายทหารจากสาขาของทะเลทั้งสี่ที่เหลืออยู่ไม่กล้าทำตัวอวดฉลาดอีกต่อไป

พวกเขาเลือกทหารที่สำเร็จการศึกษาจากค่ายฝึกทหารใหม่อย่างซื่อสัตย์

ทว่า, ทหารที่สำเร็จการศึกษาเหล่านี้ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่รับมือได้ง่ายเช่นกัน; พวกเขาสามารถใช้ทักษะของวิชาหกรูปแบบหลายท่าได้อย่างเชี่ยวชาญด้วยซ้ำ

ในทางตรงกันข้าม, นายทหารจากสาขาของทะเลทั้งสี่หลายคนล้วนฝึกฝนมาด้วยตนเองทั้งสิ้น, แล้วพวกเขาจะเอาอะไรไปเทียบกับทหารใหม่ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างพิถีพิถันเหล่านี้ได้ล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น, ไอน์ยังเจาะจงเลือกเฉพาะกลุ่มหัวกะทิในหมู่ทหารที่สำเร็จการศึกษาเหล่านี้มาต่อสู้กับนายทหารจากสาขาของทะเลทั้งสี่อีกด้วย

นอกเหนือจากนาวาเอกแห่งสาขาทะเลทั้งสี่เพียงคนเดียวที่สามารถเอาชนะกลุ่มทหารใหม่ไปได้อย่างฉิวเฉียดด้วยการใช้ความสามารถของผลปีศาจแล้ว, คนอื่นๆ ล้วนพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

ในขณะที่ไอน์กวาดสายตามองทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์, สายตาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่แอรอน

เธอจำเขาได้อย่างรวดเร็วในฐานะชายผู้โด่งดังในทะเลเวสต์บลูจากการขับไล่ผมแดงแห่งสี่จักรพรรดิ

อย่างไรก็ตาม, แอรอนกลับไม่แสดงท่าทีว่าจะท้าประลองกับใครเลย, เขาเอาแต่หาวหวอดเป็นพักๆ และคอยตรวจดูนาฬิกาพกของตัวเอง

ท่าทีที่ดูไม่แยแสนี้สร้างความไม่พอใจอย่างมากให้กับไอน์ที่มักจะจริงจังอยู่เสมอ

“หึ, เขาก็คงจะเป็นแค่พวกที่มีชื่อเสียงเกินจริงไปอย่างนั้นแหละ!”

ไอน์คิดด้วยความดูแคลน, เตรียมที่จะประกาศแผนการฝึกฝนที่กำลังจะมาถึง

แต่ในจังหวะนั้นเอง, แอรอนก็ยกมือขึ้นและพูดว่า

“เดี๋ยวก่อน, ชั้นมีคำถาม”

ไอน์คิดว่าในที่สุดแอรอนก็จะท้าประลองกับทหารใหม่เหล่านี้แล้วจึงรีบถามกลับทันที

“อะไรล่ะ?”

แอรอนชี้ไปที่นาฬิกาพกของตัวเองแล้วพูดว่า

“นี่มันห้าโมงเย็นแล้วนะ, ถึงเวลาเลิกงานแล้ว!”

“หา?”

เมื่อได้ยินคำพูดของแอรอน, ไม่เพียงแค่ไอน์เท่านั้น แต่แม้แต่นายทหารจากสาขาของทะเลทั้งสี่ก็ยังมีสีหน้าตกตะลึง

พวกเขาไม่เคยได้ยินเรื่องการเลิกงานตรงเวลาเป๊ะตอนห้าโมงเย็นแบบนี้มาก่อนเลย

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═