บทที่ 8 - นับแต่นี้ไป ลิงวานรทองคำของนายเป็นของฉันแล้ว

"ระบบ รางวัลของฉันอยู่ไหนล่ะ?"

ภายในห้องเช่าซอมซ่อ หลินเทียนเรียกหาระบบทันทีที่กลับมาถึง

หลังจากไปฉลองกับเสิ่นซีเอ๋อร์เสร็จ เขาก็ตรงดิ่งกลับบ้าน พอคิดถึงระบบที่เงียบกริบไม่ยอมช่วยตอนมีภัย แถมรางวัลก็ยังไม่ได้ เขาก็ชักจะหงุดหงิดขึ้นมาตงิดๆ

[ติ๊ง... โฮสต์ใจเย็นๆ หน่อยสิคะ ระบบกำลังส่งรางวัลให้อยู่...]

[ขอแสดงความยินดี โฮสต์ทำการปลุกพลังสำเร็จ ได้รับรางวัล: ระดับการบ่มเพาะระดับเทียนขั้นสมบูรณ์]

พริบตาเดียว พลังปราณอันมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายของหลินเทียน

ระดับการบ่มเพาะของเขาพุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว

ผู้ฝึกยุทธขั้น 2

ผู้ฝึกยุทธขั้น 3

...

ระดับหวงขั้น 1

...

ระดับเทียนขั้น 9

จนกระทั่งทะลวงไปถึงระดับเทียนขั้นสมบูรณ์ พลังนั้นถึงได้หยุดลง

สัมผัสได้ถึงพลังปราณอันแข็งแกร่งที่อัดแน่นอยู่ในตัว หลินเทียนถึงกับอ้าปากค้าง

ให้รางวัลเป็นระดับการบ่มเพาะได้ด้วยเหรอเนี่ย?

พระเจ้าช่วย! ไม่ต้องเหนื่อยฝึกฝนเองก็ได้ระดับการบ่มเพาะมาครอง แบบนี้มันโคตรจะฟินเลย แถมยังก้าวกระโดดข้ามระดับหวง เสวียน ตี้ รวดเดียวกลายเป็นผู้ฝึกยุทธระดับเทียนขั้นสมบูรณ์ไปเลย

ที่สำคัญคือ รางวัลระดับการบ่มเพาะจากระบบไม่ได้มีปัญหาเรื่องรากฐานไม่มั่นคงแต่อย่างใด มันกลับหนักแน่นและเสถียร ราวกับเขาค่อยๆ ฝึกฝนไต่เต้าขึ้นมาด้วยตัวเองจริงๆ

หลังจากปรับอารมณ์ให้สงบลง หลินเทียนก็เรียกดูหน้าต่างสถานะของตัวเอง

โฮสต์: หลินเทียน
ระดับการบ่มเพาะ: ระดับเทียนขั้นสมบูรณ์
ของวิเศษ: หลุมดำ (ระดับเทพ), ลิงวานรทองคำ (ระดับ SSS)
คะแนน: 1,000
ช่องเก็บของ: เพลิงลาวาสีชาด (SS)

...

ไม่นานหลินเทียนก็สังเกตเห็นความผิดปกติ... ทำไมข้างๆ หลุมดำถึงมี 'ลิงวานรทองคำ' โผล่มาด้วยล่ะ?

เขารีบถามระบบทันที

[โฮสต์คะ หลุมดำมีพลังในการกลืนกินทุกสรรพสิ่ง และลิงวานรทองคำก็คือสิ่งที่โฮสต์กลืนกินเข้าไปยังไงล่ะคะ สิ่งมีชีวิตที่ถูกกลืนกิน มีโอกาสที่จะกลายมาเป็นของวิเศษของโฮสต์ได้ค่ะ]

"อะไรนะ?!"

ได้ยินคำตอบจากระบบ หลินเทียนก็อึ้งกิมกี่ รีบเปิดดูทักษะพรสวรรค์ของหลุมดำทันที

ทักษะพรสวรรค์ที่ 1: กลืนกิน
หลุมดำมีพลังในการกลืนกินสรรพสิ่ง สามารถดูดซับพลังการบ่มเพาะของสิ่งมีชีวิตมาขัดเกลาร่างกายตนเองได้ และยังมีโอกาสที่จะแย่งชิงของวิเศษของผู้อื่นมาเป็นของตนเองได้อีกด้วย
(ทักษะพรสวรรค์ขั้นต่อไป โฮสต์ต้องยกระดับการบ่มเพาะของตนเองเพื่อปลดล็อก)

โคตรของโคตรเจ๋งเลยว่ะ!

ไม่คิดเลยว่าทักษะพรสวรรค์ของหลุมดำจะขี้โกงขนาดนี้ แย่งของวิเศษคนอื่นมาหน้าตาเฉย แถมยังดูดพลังมาอัปเลเวลให้ตัวเองได้อีก

นี่มัน... นี่มัน...

หัวใจของหลินเทียนเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ไม่นึกว่ารางวัลจากระบบจะเวอร์วังอลังการขนาดนี้ แววตาของเขาเป็นประกายเร่าร้อน เลื่อนไปมองลิงวานรทองคำกับเพลิงลาวาสีชาด

หลอมรวม! ของสองอย่างนี้ต้องรีบหลอมรวมเข้ากับตัวเองด่วนๆ

แต่เพื่อความชัวร์ หลินเทียนตัดสินใจออกไปหาสถานที่ลับตาคนก่อน

เขาตัดสินใจกระโดดลงจากหน้าต่างชั้น 6 อย่างไม่ลังเล ด้วยพลังระดับเขาตอนนี้ แค่กระโดดลงตึกหกชั้นน่ะจิ๊บๆ ร่อนลงพื้นได้อย่างสวยงามไร้รอยขีดข่วนด้วยซ้ำ

"แม่ฮะ ดูพี่ชายคนนั้นสิ กระโดดลงมาจากตึกด้วย!"

เด็กน้อยชี้มือไปยังหลินเทียนที่เพิ่งแลนดิ้งลงพื้น นัยน์ตาทอประกายชื่นชม

ผู้เป็นแม่ลูบหัวลูกชายเบาๆ "ลูกจ๋า พี่ชายคนนั้นเขาเป็นผู้ฝึกยุทธน่ะ ลูกห้ามไปทำตามเด็ดขาดเลยนะจ๊ะ"

"แม่ฮะ โตขึ้นผมอยากเป็นผู้ฝึกยุทธบ้างจัง"

ท่ามกลางเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อย หลินเทียนกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะพุ่งตัวทะยานแหวกอากาศไปตามตึกรามบ้านช่อง ด้วยพลังระดับเทียนในตอนนี้ เขาพุ่งตัวเร็วปรู๊ดปร๊าดยิ่งกว่ารถสปอร์ตซะอีก

คนขับรถบางคนเห็นคนวิ่งแซงรถตัวเองไปหน้าตาเฉย ก็ทำหน้าเหวอเหมือนเห็นผี

เพียงอึดใจเดียว หลินเทียนก็มาโผล่บนภูเขานอกเมือง เขามองลงไปยังแสงไฟระยิบระยับของเมืองเบื้องล่าง ก่อนจะรีบควักเพลิงลาวาสีชาดออกมาด้วยความใจร้อน

ไอร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่วทั้งขุนเขา สว่างจ้าแข่งกับแสงจันทร์

หลินเทียนไม่รอช้า เริ่มต้นหลอมรวมเพลิงลาวาสีชาดทันที

ลูกไฟพุ่งเข้าแทรกซึมบริเวณหว่างคิ้วของเขา พริบตาเดียว... หลินเทียนก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ราวกับอวัยวะภายในกำลังถูกแผดเผา

ไม่นานเขาก็พบว่าตัวเองมายืนอยู่กลางทะเลเพลิง

ลาวาเดือดพล่านปะทุอยู่แทบเท้า หลินเทียนยืนตระหง่านอยู่บนก้อนหินหนืด สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนระอุระดับหลายพันองศา ราวกับจะหลอมละลายทุกสรรพสิ่ง มังกรเพลิงนับไม่ถ้วนแหวกว่ายคำรามลั่นอยู่ใต้ธารลาวา ช่างเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจยิ่งนัก...

"แฮก... แฮก... เพลิงลาวาสีชาดสมกับเป็นของวิเศษระดับ SS จริงๆ ร้อนระยับอย่างกับยืนอยู่บนดวงอาทิตย์เลยแฮะ"

ไม่นาน หลินเทียนก็หลุดออกจากมิติแห่งเปลวเพลิง กลับคืนสู่โลกความเป็นจริงในสภาพเหงื่อท่วมตัว

ในที่สุดเขาก็หลอมรวมเพลิงลาวาสีชาดได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

เพียงแค่ขยับความคิด ผิวหนังของหลินเทียนก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานราวกับหินหนืด ไอระอุที่แผ่ออกมาทำเอาต้นไม้ใบหญ้ารอบข้างลุกพรึบเป็นไฟ เห็นแบบนั้นเขาก็รีบดับไฟแทบไม่ทัน

เผาป่าเผาเขา มีหวังโดนจับขังลืมแน่

"ไม่ยักรู้แฮะ ว่าทักษะพรสวรรค์ของเพลิงลาวาสีชาดจะโกงขนาดนี้"

ทักษะพรสวรรค์: เผาผลาญสวรรค์
สามารถระเบิดเปลวเพลิงอันรุนแรงออกจากส่วนใดของร่างกายก็ได้ อุณหภูมิที่สูงทะลุปรอทสามารถแผดเผาได้แม้กระทั่งสายน้ำ ทำลายล้างทุกสรรพสิ่งให้กลายเป็นเถ้าถ่าน

นั่งพักหอบหายใจอยู่ครู่หนึ่ง หลินเทียนก็หันไปจัดการกับลิงวานรทองคำต่อ

พอเห็นร่างสีทองอร่ามที่คุ้นเคย หลินเทียนก็หลุดขำออกมา

"ถังซาน แกคงนึกไม่ถึงล่ะสิ ว่าลิงวานรทองคำของแกจะมาตกอยู่ในมือฉันน่ะ"

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าถ้าถังซานมาเห็นเขามีลิงวานรทองคำ หมอนั่นจะทำหน้ายังไง คงจะเป็นภาพที่บันเทิงน่าดูเลยล่ะ

ลิงวานรทองคำระดับ SSS ของคุณชายสามตระกูลถัง โดนฉันกลืนกินจนเสื่อมสภาพกลายเป็นแค่วานรยักษ์วิญญาณระดับ SS ซะงั้น

หลินเทียนไม่รอช้า จัดการหลอมรวมลิงวานรทองคำทันที สายตาของเขาจับจ้องไปที่ลิงยักษ์ตัวนั้น... ขอฉันดูหน่อยเถอะ ว่าพลังระดับ SSS มันจะแน่สักแค่ไหน

วูบบบ... ภาพตรงหน้าตัดฉับ หลินเทียนมาโผล่กลางป่าลึก

ลิงวานรทองคำปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้า มันทุบอกตัวเองดังปึกๆ ก่อนจะแหงนหน้าคำรามก้องฟ้า พลังอันน่าสะพรึงกลัวสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งมิติ

ต้นไม้ใหญ่อายุหลายร้อยปีที่อยู่ห่างออกไป โดนมันต่อยหมัดเดียวก็แหลกละเอียดเป็นผุยผง พลังทำลายล้างของมันช่างน่ากลัวจริงๆ

"ตอนนี้นายตกเป็นของฉันแล้ว"

นัยน์ตาของหลินเทียนเข้มขึ้น หลุมดำขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นเหนือหัว บดบังแสงสว่างจนโลกทั้งใบมืดมิดลงในพริบตา

ต่อให้ลิงวานรทองคำจะดิ้นรนขัดขืนแค่ไหน ก็ไม่อาจหลุดพ้นจากแรงดูดของหลุมดำไปได้

เพียงไม่นาน การหลอมรวมก็เสร็จสมบูรณ์

หลินเทียนเบิกตากว้าง นัยน์ตาลึกล้ำทอประกายสีทองเจิดจ้า และในวินาทีเดียวกัน รูขุมขนทั่วร่างของเขาก็เปล่งแสงสีทองออกมาเช่นกัน

ดูราวกับพระพุทธรูปทองคำเดินได้ ดึงดูดสายตาสุดๆ

"ฟู่... นี่คือพลังของลิงวานรทองคำงั้นเหรอ? สมศักดิ์ศรีระดับ SSS จริงๆ"

หลังจากหลอมรวมสำเร็จ ร่างกายของหลินเทียนก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ด้วยพลังในตอนนี้ ต่อให้ต้องงัดกับผู้ฝึกยุทธขอบเขตวิญญาณ เขาก็พร้อมบวก ไม่ต้องพูดถึงทักษะพรสวรรค์อีก 3 อย่างที่ได้แถมมาด้วย

กายวัชระคงกระพัน
ตามชื่อเลย เปลี่ยนร่างกายให้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ปัดป้องการโจมตีได้ทุกรูปแบบ

เสริมกำลัง
ช่วยเพิ่มพละกำลังของผู้ใช้ขึ้นสิบเท่า ถึงจะอยู่ได้แค่ 10 นาที แต่แค่นั้นก็เหลือเฟือแล้ว

เนตรสีทอง
ดวงตาของลิงวานรทองคำสามารถมองทะลุจุดอ่อนของศัตรูได้อย่างง่ายดาย นำไปสู่การพลิกเกมเอาชนะได้ และยังมีโอกาสมองเห็นการเคลื่อนไหวล่วงหน้าของศัตรูอีกด้วย

ทักษะทั้งสามอย่างนี้ ไม่มีอันไหนไก่กาเลยสักอัน

แต่ที่ทำให้หลินเทียนตื่นเต้นที่สุดก็คือ เนตรสีทอง ที่สามารถมองทะลุจุดอ่อนและอ่านอนาคตล่วงหน้าได้ นี่มันสกิลระดับพระเจ้าชัดๆ!

มิน่าล่ะ ถังซานถึงได้อยากปลุกลิงวานรทองคำนักหนา

แค่ทักษะนี้ทักษะเดียว ก็โกงจนไม่รู้จะโกงยังไงแล้ว

หลังจากหลอมรวมเสร็จ หลินเทียนก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า คันไม้คันมืออยากจะหาคนมาประลองฝีมือด้วยซะเดี๋ยวนี้

ตอนนี้เขากล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า ต่ำกว่าระดับเทียนลงมา เขาคือเบอร์หนึ่ง

ต่อให้เจอระดับขอบเขตวิญญาณ เขาก็มั่นใจว่าสู้ไหว

ไหนๆ ก็มาถึงขนาดนี้แล้ว ลองเดินลงไปหาพวกสัตว์อสูรแถวนี้มาวอร์มอัปหน่อยดีกว่า

ทว่าในระหว่างที่หลินเทียนกำลังเดินลงเขา จู่ๆ ก็มีเสียงเร่งรีบดังมาจากไม่ไกล

"อีหนู เอ็งหนีไม่พ้นหรอก ยอมจำนนซะดีๆ เถอะน่า..."