เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 9 ทางหนีทีไล่

ตอนที่ 9 ทางหนีทีไล่

ตอนที่ 9 ทางหนีทีไล่


ผู้คุ้มกันกำลังพิงกำแพงสูบกัญชาอย่างเพลิดเพลิน แต่แล้ว หลังจากได้ยิน เสียงตะโกน ของลีนา แล้วเขาก็รีบวิ่งไปในทันใด"มีอะไร เกิดอะไรขึ้น?"

เมื่อบุรุษร่างยักษ์ชาวจาเมกาเดินเข้าไปในห้องหมายเลขแปดโจวชิงเฟิงก็รบเอามือปิดปาก หันกระบอกปืนเข้าไปที่หัวของผู้คุม"ไอ้เหี้ยดำ ยกมือขึ้นสิวะ อยากตายรึไงนิ่งไว้ใน ไม่งั้นกูส่งมึงไปขัดสีผิวในนรกแน่ๆไอ้ดำ"

 

โจวจับหัวของผู้คุมชาวจาเมก้ากระแทกเข้ากับผนัง ด้วยความกลัว ชายผิวสีจึงตะบะแตกพูขึ้นว่า "พวกมึงคิดว่าทำอะไรกันอยู่ห้ะ มึงไม่รู้เหรอว่าที่นี่ถิ่นใคร? นี่คือ อาณาเขต ของ ลอร์ด คอร์แกนนะเว้ยยยแถมพวกมึง ยังบุกไปที่ห้องของพี่น้อง โปตัสชี่iพวกมึงอยากตายกันรึไงวะ! "

ชายผิวสีด่าทอพวกเขาอย่างต่อเนื่อง แต่เขาไม่มีท่าทีที่จะขัดขืน  เขาถูกบังคับให้นั่งบนเก้าอี้ที่มักใช้สำหรับการเล่น S & M

 

หลังจากที่ลีนาเห็นโจวชิงเฟิง จัดการผู้คุมแล้วเธอจึงรีบหยิบกุญแจมือ เชือกและลูกบอลซึ่งปกติใช้สำหรับเอาไว้ใช้เวลาที่จะมีเซ็กในตู้เสื้อผ้าจากนั้นเธอก็เอาเชือกผูกเขาไว้กับเก้าอี้

"เตรียมใจให้ดีละไอกร๊วก !" หลังจากที่ ลีน่าผูกเขากับเก้าอี้ เธอเริ่มที่จะถุยน้ำลายใส่หน้าเขา และเริ่มที่จะเตะจ้าวโลกที่มีขนาดมหึมา หึหึ ชั้นจะเตะจุดโทษส่งแกไปสวรรค์เลยละไอมืดเอ๊ยยยย

 

โจวชิง เริ่มเช็คความปลอดภัยและเอาปืนกลับมาเก็บที่เข็มขัดเขาเริ่มหยิบถุงที่เต็มไปด้วยเงิน และค่อยๆเปิดประตูและโยนของให้ ลีน่าช่วยถือ"เอาละะถึงเวลาโกยกันแล้วพี่สาว "

ลีน่า ยังคงรู้สึกไม่สะใจพอหลังจากที่เขาเตะเป้าของผู้คุมเธอบ่นกับโจว ชิงเฟิง ว่า "ไอ้บ้านี่มันชอบมาทำกร่าง ทำร้ายร่างกายพวกเรามันข่มขู่พวกเรา ขโมยข้อมูลของเรา เอาเปรียบเราและแม้แต่แย่งดื่มกาแฟของเรา ฉันเกลียดทุกคนที่นี่ "

 

โจวชิงเฟิง เดินขึ้นบันไดและกลับไปที่บาร์เขาวางแผนที่จะพาแองจี้ไปพร้อม ๆ กับเขา แต่หลังจากมองไปรอบ ๆ แองจี้ก็ไม่อยู่ในบาร์แล้ว เธอหายตัวไปกับผู้ชายคนนั้น

"แองจี้เธออยู๋ที่ไหน?" โจว ชิงเฟิง ถามสาวที่นั่งข้างแอนจีสุภาพสตรีผู้อ่อนหวานกับไฝบนใบหน้าของเธอดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของแอนจี

 

"คุณคือใคร? เอามือสกปรกของคุณออกจากฉันได้ไหม ไม่งั้นฉันจะเรียกคนมากระทืบนายนะ " ไม่นานก็มีผู้หญิงร่างอ้วนพยายามบุกเข้ามาทำร้ายโจว เธอดูเหมือนคนเมาหนักที่คิดว่าเพื่อนของเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย

ลีน่าเห็นท่าไม่ดี เธอจึงรีบบอกให้โจวชิงเฟิงถอย "เราต้องออกไปเดี๋ยวนี้ เร็วเข้าาาาา"

"เธอไปรอฉันที่ด้านนอกก่อน อีกห้านาทีฉันจะตามไป ขอจัดการกับอีหมูตอนนี้ก่อนนะ " เขาควรพางแพงจี้กลับไปด้วย ไม่งั้นแผนที่มี พล็อตของหนังมันจะผิดเพี้ยนไปแน่ๆ โอกาสที่จะเอาไอ้หมาโรบอทมาเป็นของชั้นก็ยิ่งน้อยลงไปอีก โถ่วววว๊อยยยยยยย

 

สถานการณ์ในตอนนี้ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่เขาคิด แองจี้หายตัวไป แถมเค้ายังต้องรับมือกับผู้หญิงอ้วนที่กำลังอาละวาด "หนอยยย บอกมานะเว้ยว่าแองจี้ไม่อยู่ที่ไหน ไม่งั้นกูยิงมึงแน่อีอ้วน อีช้างเย็ด"

โจวชิงเฟิง ชักปืนออกมาผู้หญิงอ้วนเริ่มตกใจและตื่นตระหนก "แองจีไปกับผูู้ชายที่ชื่อคูเปอร์"

"พวกเขาออกจากบาร์ไปแล้ว?"

"แองจี้รู้สึกไม่มึนมากหลังจากที่เธอดื่มเหล้าที่คูเปอร์ส่งให้เธอ เขาเลยพาเธอไปที่ชั้นใต้ดิน พวกเขาบอกว่า จะพาแองจี้ไปทัวร์สวรรค์"

ควยเอ๊ยยยยย! ไอ้บ้านั่นมันจะทำอะไรของมันวะ

 

{0โจวชิงเฟิง รีบหันไปรอบ ๆ และรีบวิ่งไปที่ชั้นใต้ดินมินิคาสิโนในห้องใต้ดินยังคงมีเสียงดังออกมา มีสาวน้อยในชุดที่แสนเซ็กซี่อยู่ท่ามกลางฝูงชน

โจวชิงเฟิง มุ่งหน้าไปที่ทางเดินที่โสเภณีทำหน้าที่ให้บริการลูกค้าตามปกติบางห้องมีการเปิดประตูกว้างอ้าซ่า การร่วมเพศ ของพวกเขา ไม่ว่าใครก็สามารถมองเห็นและได้ยินสิ่งที่พวกเขากำลังทำ

 

โจวชิงเฟิง บุกเข้าไปในห้องที่มีเสียงดังดังมากที่สุดผู้ชายและผู้หญิงภายในห้องตกใจ แต่แองจี้ไม่ได้อยู่ที่นั่น "เอ่อ..โทษทีผิดห้อง 5555555 "

โจวชิงเฟิง รีบมุ่งหน้าไปดูห้องอื่นๆจนกระทั่งห้องที่สามจากสุดท้าย เขาเห็นวัยรุ่นห้าคนกำลังวนเวียนอยู่รอบเตียง เตรียมถุงยาง ถอดกางเกง และกำลังดูดนมของแองจี้ แอนจีเมาและเสื้อผ้าของเธอถูกถอดออก มือของชายหนุ่มลูบไล้ไปที่หญ้าผืนน้อยของเธอ มือของเธอทัง้สองข้างพยายามจะปัดออก แต่ด้วยความที่เมามากทำให้เธอไม่มีแรง

“เห้ยยยยยยยยยยยยยยย!” โจว ชิงเฟิง ตะโกนเสียงดังขณะที่เขาดึงปืนออกจากเข็มขัดและชี้ไปที่วัยรุ่น"หยุดนะ."

 

ชายผิวขาวห้าคนหันศีรษะไปรอบ ๆ บางคนตกใจและแตกตื่น หนึ่งในนั้นตะโกนขึ้นมาว่า "เฮ้ ไอ้ลิงเหลืองแกรู้ป่าวว่ากูเป็นใคร? มึงอย่ามา รบกวนเวลาแห่ง ความสุขของกูนะเว้ยถ้ามึงออกไปตอนนี้กูจะยอมยกโทษให้. "

ปัง…!

โจวชิงเฟิง ไม่ได้มีเวลามากพอที่จะนึกถึงสิ้่งที่เขาทำขณะที่เขาเหนี่ยวไกและยิงชายผิวขาวคนหนึ่งที่กำลังด่าเขาผู้ชายที่มีท่าทีโอหังกรีดร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง และล้มลงหลังจากกระสุนยิงเข้าไปที่ไหล่ของเขา วัยรุ่นคนอื่น ๆ รีบยกมือขึ้นและพยายามอ้อนวอนขอชีวิตจาก บุรุษที่ยืนอยู่ต่อหน้าพวกมัน

 

"แองจี้,แองจี้!" หลังจากยิงชายคนหนึ่งและบังคับให้คนอื่น ๆ ถอยหลัง โจว ชิงเฟิ งเรีบข้าไปหาแองจีที่กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างไรก็ตามเขาตระหนักว่าเด็กหญิงคนนี้ไม่ใช่แค่เมาเหล้า มีคนใส่ยาเสพติดในเครื่องดื่มของเธอทำให้เธอหมดสติ

"นี่มันเหี้ยไรกันวะ!" โจว ชิงเฟิง อุ้มแองจี้ขึ้นจากเตียงเขาไม่ได้มีเวลาที่จะใส่เสื้อของเธอขณะที่กำลังพาเธอออกจากห้อง

 

นักเลงจากคาสิโนรีบวิ่งไปที่เกิดเหตุหลังจากได้ยินเสียงกระสุนปืน ขณะที่เขาเห็นโจว ชิงเฟิงวิ่งออกจากห้องพร้อมปืนอยู่ในมือ แต่อย่างไรก็ตามเขาเอามือข้างที่ถือปืนชี้ไปที่ด้านข้าง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าขอทางได้ไม่ ไม่อย่างนั้นคงจะมีคนเจ็บตัวเพิ่มแน่ๆ

โจวชิงเฟิง รีบวิ่งลงจากทางเดินและย้อนกลับไปที่บาร์ในขณะนั้นเขาเห็นคนเมาและผู้ที่กำลังพี้ยาเสพย์ติดจำนวนมากกำลังโยกร่างกายของพวกเขาอย่างบ้าคลั่งไปกับจังหวะของเพลงเฮฟวีเมทัล

 

โจวชิงเฟิง พยายามที่จะพาแองจี้ฝ่าฝูงชนออกจากบาร์ไปให้เร็วที่สุดแต่เมื่อเขามาถึงทางออกเขาเห็น พี่น้องโปตัสชี่ที่ มีท่าทีเกรี้ยวกราด กำลังเดินไปที่บาร์

ในเวลาเดียวกันนักเลงจากใต้ดินใต้ดินวิ่งขึ้นบันได เขาตะโกนทันทีที่ เห็นพี่น้อง โปตัสชี่ "เฮ้ !! อิวาน!จับไอ้เด็กนั่นไว้ มันยิงคูเปอร์ "

แต่ทว่าด้วยเสียงในบาร์ที่ดังอย่างมาก ทำให้เสียงของเขาส่งไปไม่ถึงสองพี่น้องชาวรัสเซีย โจวเห็นดังนั้นจึงค่อยๆเดินออกอย่างช้าๆ เพื่อเลี่ยงที่จะเผชิญหน้ากับ พี่น้อง โปตัสชี่พี่น้อง โปตัสชี่เหลือบไปเห็นท่าทีของนักเลงที่มีท่าทีกำลังตื่นตระหนก และกำลังตะโกนเพื่อต้องการสื่อสารอะไรบางอย่างกับพวกเขา ณ จุดนั้นทำให้พวกเขารู้แล้วว่า ต้องมีอะไรที่ไม่ปกติเกิดขึ้นแน่ๆ

"เห้ยไอเด็กเปรต กูกำลังหาตัวมึงอยู่พอดีเลย! มึงโกหกกู ไม่มีตำรวจออกมาจับพวกค้ายาเสพติดบนถนนหมายเลข 198 " อิวานเดินพยายามเดินผ่านฝ่าฝูงชนเพื่อที่ต้องการจะเข้าใกล้โจว ชิงเฟิง

 

โจวชิงเฟิง ไม่ลังเลอีกต่อไปเมื่อเกิดอันตรายขึ้นเขารีบหันปืนไปที่หนึ่งในสองพี่น้องโปตัสชี่ที่ยืนอยู่ห่างจากเขาไปสองสามเมตรและเหนี่ยวไก

อีวานเป็นคนที่ดุร้ายมาก แต่เขาก็ยังเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อ เขาล้มลงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด เขาร้องตะโกนอย่างบ้าคลั่งหลังจากที่ถูกยิง พลางคิดว่าทำไมไม่มีใครเดินเข้ามารับมันแทนกูเลยวะ ไอเหี้ย

 

ปัง ปัง ปัง!  โจวชิงเฟิง ยังคงเหนี่ยวไกอย่างต่อเนื่องหลายร้อยคนในบาร์กรีดร้องด้วยความตกใจพราะเสียงปืนที่ดังขึ้นมาท่ามกลางเพลงเฮฟวี่เมทัล พวกเขามองไปรอบ ๆ เพื่อที่จะดูสถานการณ์ในปัจจุบัน

การต่อสู้ที่แสนวุ่นวายกำลังจะอุบัติขึ้น

จบบทที่ ตอนที่ 9 ทางหนีทีไล่

คัดลอกลิงก์แล้ว