บทที่ 2 โนอาห์: เอ๊ะ?

ความเร็วในการวิวัฒนาการของปฐมอสูรต่างดาวนั้นเหนือความคาดหมายของกองกำลังป้องกันไปไกลลิบ

พื้นที่ที่สั่งอพยพไปล่วงหน้านั้น สำหรับขนาดตัวในตอนนี้ของมัน ก็เป็นแค่เรื่องของการก้าวเท้าเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น

ในขณะเดียวกัน จากหลุมขนาดใหญ่ที่ปฐมอสูรต่างดาวเพิ่งโผล่ขึ้นมาเมื่อครู่นี้ อุลตร้าแมนความสูงกว่าสิบเมตรก็กระโจนตามขึ้นมา

เน็กซัส หรือจะเรียกให้ถูกก็คือ โนอาห์ ใครจะไปรู้ล่ะว่าจอมลวงโลกหน้าแก่คนนี้ไปทำอีท่าไหนในจักรวาลนี้กันแน่

บางทีอาจจะเป็นการเสียสละตัวเองเพื่อฉีดวัคซีนป้องกันอสูรต่างดาวให้กับทั้งจักรวาลก็ได้ ท้ายที่สุดแล้ว การที่มนุษย์บนโลกใบนี้จู่ๆ ก็ครอบครองปัจจัยอาร์เซเว่นได้ ย่อมไม่ใช่เรื่องปกติอย่างแน่นอน

เอาเป็นว่า พักเรื่องเหตุผลพวกนั้นไว้ก่อนก็แล้วกัน

สภาพในปัจจุบันของโนอาห์นั้นย่ำแย่ถึงขีดสุด พลังของเขาลดฮวบลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้เขาจำต้องต่อสู้ในร่างของเน็กซัส ร่างที่เคยเสื่อมถอยมาแล้วครั้งหนึ่ง และยังคงเสื่อมถอยลงไปอีก

ผลลัพธ์ที่ได้ก็เห็นๆ กันอยู่ เขาต้องแลกหมัดกับปฐมอสูรต่างดาวอย่างยากลำบาก แถมบางครั้งยังโดนอัดจนน่วมอีกต่างหาก

ในขณะเดียวกัน ที่ด้านล่างของตัวอาคาร

เด็กน้อยในชุดกระโปรงลายสก๊อตสีแดงยังคงร้องไห้จ้า แต่ในวินาทีถัดมา เท้าของเธอก็ลอยหวือขึ้นจากพื้นดินเมื่อคอเสื้อถูกโชคชะตาคว้าหมับเข้าให้

เหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้ทำให้เสียงร้องไห้ของเด็กหญิงหยุดชะงักลงทันที เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความมึนงงสุดขีด

โจโจ้ไม่ได้ใส่ใจเด็กน้อยคนนั้นเลย เขาเมินเฉยต่อสายตางุนงงของเธออย่างสิ้นเชิง

สายตาของเขากวาดมองฝูงชนที่กำลังแตกตื่นและวิ่งหนีตายกันอลหม่าน

ผู้หญิงคนหนึ่งถือกระเป๋ากำลังวิ่งสวนกระแสน้ำของฝูงชนอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความวิตกกังวลขณะที่ตะโกนเรียกใครบางคน "มิไร! มิไร!"

เมื่อได้ยินชื่อนั้น โจโจ้ก็เหลือบมองเด็กหญิงด้วยสายตาประหลาดใจ

แม้ว่าการออกเสียงจะแตกต่างกัน แต่มันก็ทำให้เขานึกถึงอุลตร้าแมนหน้าแมวคนหนึ่ง เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเจ้านั่นเคยโดนลูกเตะเลโอคิกเข้าให้หรือยัง

ความคิดของเขาล่องลอยไปไกล ทว่ามือกลับขยับทำงานโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ยัดเด็กหญิงเข้าไปในอ้อมแขนของผู้หญิงคนนั้นพร้อมกับเร่งเร้า "รีบหนีไปจากที่นี่เร็วเข้า!"

ทว่า ทันทีที่สิ้นเสียง เสียงแตกหักดังสนั่นก็กึกก้องมาจากท้องฟ้าเบื้องบนและด้านหลังของพวกเขา!

ผู้หญิงคนนั้นฟังสิ่งที่โจโจ้พูดไม่ถนัดนัก แต่เมื่อเธอเห็นว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น เธอก็กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว

"กรี๊ด—"

ยอดตึกกำลังพังทลายลงมาจากเบื้องบน และมันกำลังร่วงหล่นลงมาตรงจุดที่พวกเขาทั้งสามคนยืนอยู่พอดี!

เมื่อเห็นสถานการณ์คับขัน โจโจ้เตรียมจะอุ้มสองแม่ลูกขึ้นพาดบ่าแล้ววิ่งหนี แต่เน็กซัสกลับลงมือไวกว่า!

ประจวบเหมาะกับที่ความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะปกป้องผู้อื่นในหัวใจของร่างสถิตในปัจจุบัน สอดคล้องกับธรรมชาติของแสงสว่างอย่างสมบูรณ์แบบ

สิ่งนี้ทำให้ความไม่สมบูรณ์ของจิตใจและร่างกายที่หลอมรวมกันค่อยๆ สมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น

ขณะที่เน็กซัสพุ่งตัวเข้ามา ร่างกายของเขาก็เปล่งแสงสว่างเจิดจ้า และเขาก็เปิดใช้งานมัคมูฟในเวลาเดียวกัน!

ภาพติดตาที่อาบไล้ไปด้วยแสงสว่างวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว!

ในขณะที่โจโจ้และอีกสองคนได้รับการปกป้อง แสงที่เปล่งประกายออกมาจากเน็กซัสก็พุ่งทะยานถึงจุดสูงสุดในพริบตา!

เขาวิวัฒนาการขึ้นอีกครั้ง!

เมื่อแสงสว่างค่อยๆ จางหายไป...

เน็กซัสที่เติบโตขึ้นเป็นร่างยักษ์ได้สำเร็จ กำลังย่อตัวลงโดยมีซากตึกที่กำลังพังทลายทับอยู่บนแผ่นหลัง มือของเขายกขึ้นเพื่อรองรับไม่ให้มันถล่มลงมา

บนหน้าอกของยักษ์สีเงินสลับแดงมีคอร์พลังงานรูปตัววาย ลวดลายสีแดงที่พาดผ่านร่างกายของเขาดูคล้ายกับสายเลือดที่ไหลเวียน ส่วนที่เป็นสีเงินนั้นดูราวกับชุดเกราะ

เน็กซัส ร่างจูเนส!

เด็กน้อยและแม่ของเธอไม่เคยพบเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน พวกเธอจึงยืนนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูก

ทว่าโจโจ้ไม่ได้ยืนเหม่อลอยอยู่แบบนั้น เขารวบตัวผู้เป็นแม่ขึ้นพาดบ่าอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ย!"

เมื่อจู่ๆ ตัวเองก็ลอยขึ้นไปอยู่บนอากาศ เธอก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาอีกครั้ง "นี่... คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ?!"

โจโจ้ไม่มีเจตนาจะตอบคำถาม เขาคว้าตัวเด็กหญิงขึ้นมาหนีบไว้ใต้รักแร้

จากนั้น เขาก็เหลือบมองเน็กซัสก่อนจะออกวิ่งด้วยท่วงท่าปราดเปรียว

แต่ในจังหวะนี้เอง เน็กซัสที่กำลังมองแผ่นหลังของโจโจ้ที่วิ่งห่างออกไป กลับรู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก

มนุษย์ที่กำลังจะวิวัฒนาการกลายเป็นแสงสว่าง

'เดี๋ยวก่อนนะ! มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!'

เพื่อป้องกันไม่ให้ปัจจัยอสูรต่างดาวแพร่กระจายและขยายพันธุ์ไปทั่วจักรวาล โนอาห์จึงปลดปล่อยปัจจัยแห่งแสงของตัวเองไปยังทุกซอกทุกมุมของจักรวาล

พูดง่ายๆ ก็คือ ปัจจัยอาร์เซเว่นในร่างกายของมนุษย์บนโลกก็คือปัจจัยแห่งแสงนั่นเอง

ทว่า 'วัคซีน' ปัจจัยแห่งแสงนี้ ทำได้เพียงช่วยให้ร่างกายมนุษย์ต่อต้านปัจจัยอสูรต่างดาวได้เท่านั้น มันไม่ได้เข้าไปดัดแปลงยีนของมนุษย์แต่อย่างใด

แต่กับโจโจ้ มันต่างออกไป เขาเกือบจะวิวัฒนาการกลายเป็นแสงสว่างไปแล้วอย่างสมบูรณ์!

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อพิจารณาจากแนวโน้มการก่อตัวของยีน การวิวัฒนาการก็เป็นเพียงแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น

เมื่อการวิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ โจโจ้ก็จะกลายเป็นทารกอุลตร้าแมน

แต่ปัจจัยแห่งแสงของโจโจ้นั้นเชื่อมโยงกับโนอาห์อย่างลึกซึ้ง

สำหรับคนอื่นๆ มันอาจจะเรียกว่าวัคซีนได้ ทว่าสถานการณ์ของโจโจ้นั้นคล้ายคลึงกับจี๊ดมากกว่า

'เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง...'

เมื่อมองร่างของโจโจ้ที่ค่อยๆ ลับสายตาไป ความรู้สึกของเน็กซัสก็เริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ

สรุปแล้ว เขาเกี่ยวข้องอะไรกับทารกอุลตร้าแมนที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้นมาคนนี้กันแน่

ชั่วขณะหนึ่ง ความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ ตกตะลึง และอื่นๆ อีกมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวใจของเขา

'เด็กคนนี้มีพลังแห่งความมืดซุกซ่อนอยู่ แม้ว่ามันจะเบาบางมาก แต่ฉันก็ละเลยไม่ได้เด็ดขาด'

ไม่ว่าจะคิดอย่างไร เน็กซัสก็รู้สึกถึงความรับผิดชอบ เขาตกอยู่ในห้วงภวังค์ความคิดในทันที

เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าจะต้องวางตึกที่ยังแบกอยู่บนหลังลงเสียก่อน

แต่ในตอนนั้นเอง ปฐมอสูรต่างดาวที่มองเห็นเน็กซัสก็ปลดปล่อยลูกไฟมหาประลัยออกมา!

ตู้ม!

ตึกที่อยู่บนหลังของเน็กซัสระเบิดออก เปลวเพลิงลุกลามไปทั่วทิศทาง

ปฐมอสูรต่างดาวอดไม่ได้ที่จะแสดงท่าทีภาคภูมิใจและเย่อหยิ่ง

แต่เมื่อเปลวเพลิงจากการระเบิดจางลง เน็กซัสก็ยืนหยัดขึ้นพร้อมกับกำหมัดแน่น ซากสถาปัตยกรรมที่อยู่บนหลังร่วงหล่นลงมา เผยให้เห็นว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนั้น สีหน้าของปฐมอสูรต่างดาวก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เมื่อมองไปที่เน็กซัสซึ่งตอนนี้มีขนาดตัวใหญ่โตพอๆ กับมัน ความรู้สึกในใจของมันก็เริ่มซับซ้อนขึ้นมาบ้างแล้ว

"โฮก!!!"

มันแผดเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราดและดุดัน

เมื่อนึกถึงความทรงจำอันเจ็บปวด ปฐมอสูรต่างดาวก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาในใจ

"ช่า!" เสียงร้องคำรามของการต่อสู้สไตล์อุลตร้าแมนดังขึ้น

เน็กซัสตัดสินใจจะจัดการกับศัตรูตรงหน้าก่อน!

ตึง! ตึง!

ร่างยักษ์และอสูรต่างดาวเข้าปะทะกัน แลกหมัดกันอย่างดุเดือด

อุลตร้าแมนและสัตว์ประหลาดต่อสู้กันท่ามกลางตึกระฟ้าหลายหลัง ในขณะที่ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก

คารวะ นี่มันเป็นการคารวะผลงานชัดๆ

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากพาเด็กน้อยและแม่ของเธอมาส่งในพื้นที่ปลอดภัย โจโจ้ก็เฝ้ามองเหตุการณ์ที่อยู่ห่างออกไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

เขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี จึงไม่ได้โง่เขลาประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้วพุ่งเข้าไปแส่หาเรื่อง

ถึงกระนั้น ลึกๆ ในใจ ความรู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรงก็ก่อตัวขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ

หากเขาต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอย่างปฐมอสูรต่างดาวด้วย พลังในตอนนี้ของเขาคงไม่สามารถต่อกรได้เลยแม้แต่น้อย

ไม่สิ—มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลยที่เขาจะต้องเผชิญหน้ากับพวกมัน!

บนโลกใบนี้ อสูรต่างดาวในอนาคตจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!

ต่อให้ไม่มีอสูรต่างดาว ก็ยังมีซากิอยู่ดี!

'อ่อนแอเกินไป! ตอนนี้ฉันยังอ่อนแอเกินไป! ฉันทำอะไรไม่ได้เลย!'

เมื่อนึกถึงศัตรูที่เขาจะต้องเผชิญในอนาคต โจโจ้ก็กำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว

ขณะที่เฝ้ามองเน็กซัสต่อสู้กับปฐมอสูรต่างดาวจากที่ไกลๆ ความปรารถนาที่จะแข็งแกร่งขึ้นของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

โจโจ้ป้อนรหัสผ่าน และรหัสผ่านนั้นถูกต้อง

โลกของอุลตร้าแมนดำเนินไปบนพื้นฐานของอุดมคติ ความมุ่งมั่นอันแน่วแน่มีความสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด

ดังนั้น รหัสผ่านที่เขาป้อนเข้าไปโดยไม่ได้ตั้งใจในตอนนี้ จึงเร่งปฏิกิริยาการวิวัฒนาการของเขาในทันที!

[ปัจจัยแห่งแสง: 89 → 91%]

[ปัจจัยแห่งความมืด: 8.9% → 9.1%]