บทที่ 21 - ต่ำช้าไร้ยางอาย!

บทที่ 21 - ต่ำช้าไร้ยางอาย!

"กระบี่ไล่ล่าสายลม!"

หนึ่งกระบี่แทงออก เสียงวายุกรีดร้องพลันดังสนั่น ประกายกระบี่สาดแสงจ้า พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของกู่เยวี่ยเอ๋อร์

"รนหาที่ตาย!" กู่เยวี่ยเอ๋อร์แค่นเสียงต่ำ มือขวาตบเข้าที่เอวอย่างแรง กระบี่ประจำกายพลันหลุดออกจากฝักในพริบตา

นางใช้เท้าข้างเดียวแตะพื้น ร่างกายพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างฉับพลัน วินาทีที่กระบี่มาอยู่ในมือ มันก็กลายเป็นปราณกระบี่อันเจิดจ้า เข้าปะทะกับกู่เฉิน

กระบี่ต่อกระบี่ พริบตาเดียวก็ปะทะกันไปแล้วกว่าสิบกระบวนท่า

"เคร้ง!"

หลังจากการปะทะกันครั้งสุดท้าย ทั้งสองก็ผละออกจากกัน

"ระดับปรมาจารย์ขั้นสอง!" กู่เยวี่ยเอ๋อร์เบิกตากว้าง นางคิดไม่ถึงเลยว่า ระดับการฝึกตนของกู่เฉิน จะบรรลุถึงระดับปรมาจารย์ขั้นสองแล้ว

จิตดาราถูกแย่งชิง จุดตันเถียนถูกทำลาย ใช้เวลาเพียงเจ็ดวัน ไม่เพียงแต่สร้างจิตดาราคู่ขึ้นมาใหม่ได้ ระดับการฝึกตนยังมาถึงขั้นนี้อีก

นี่มันแทบจะเหนือขอบเขตความเข้าใจเกี่ยวกับการฝึกยุทธ์ของกู่เยวี่ยเอ๋อร์ไปแล้ว

การที่กู่เฉินสังหารผู้อาวุโสรองได้ นางเคยคิดว่าเป็นเพราะผู้อาวุโสรองประมาท

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด!

"ระดับปรมาจารย์ขั้นสี่?" แววตาของกู่เฉินสาดประกายเย็นเยียบ "ต่อให้เจ้าหลอมรวมจิตดาราของข้า ต่อหน้าข้า เจ้าก็ยังเป็นแค่ขยะอยู่ดี!"

"ไม่ใช่แค่เจ้า ต่อให้รวมบิดาขยะของเจ้าเข้าไปด้วย ก็ยังเหมือนเดิม!"

สิ้นคำพูดของกู่เฉิน เสียงกราดเกรี้ยวก็ดังขึ้นรอบด้าน

"โอหัง!"

"ลูกทรพีแห่งตระกูลกู่!"

"คุณหนูใหญ่ ฆ่ามันเลย ล้างมลทินให้ตระกูลกู่!"

แต่กู่เฉินกลับไม่แม้แต่จะปรายตามองพวกมัน วินาทีที่พูดจบ กระบี่ในมือก็ขยับแล้ว

หนึ่งกระบี่ควบแน่นประกายกระบี่นับไม่ถ้วน ทั้งหมดพุ่งเข้าครอบคลุมกู่เยวี่ยเอ๋อร์

"เยวี่ยเอ๋อร์ ฆ่ามันซะ!" ไม่ไกลออกไป แววตาของกู่เต้าเทียนสาดประกายสังหารอย่างแรงกล้า หากไม่ฆ่ากู่เฉิน จะปกครองตระกูลกู่ต่อไปได้อย่างไร!

"เจ้าค่ะ ท่านพ่อ!"

"จิตดาราประทับร่าง!"

กู่เยวี่ยเอ๋อร์ขานรับ จากนั้นก็ตวาดเสียงต่ำ พลังจิตดาราอันแข็งแกร่งพวยพุ่งออกจากร่าง แสงสีชมพูควบแน่นเป็นดอกโบตั๋นบานสะพรั่งนับร้อยดอก ล้อมรอบร่างของนาง

พลังของกู่เยวี่ยเอ๋อร์ในวินาทีนี้ ก็เพิ่มขึ้นหลายระดับอย่างฉับพลัน

"ดาบโบตั๋นบั่นเศียร!"

เมื่อเอ่ยจบ หนึ่งกระบี่ก็ฟันออกไป ประกายกระบี่สีชมพูส่องแสงเจิดจ้า

พลังอันไร้เทียมทาน ทำให้ประกายกระบี่ที่กู่เฉินฟันออกมา ถูกกดทับและสลายหายไปในพริบตา

กู่เยวี่ยเอ๋อร์แค่นเสียงเย็น "อยากจะรู้เหมือนกันว่า จิตดาราที่เจ้าสร้างขึ้นมาใหม่มันคืออะไรกันแน่!"

ฝูงชนก็มองไปที่เด็กหนุ่มเช่นกัน พวกเขาก็อยากเห็นจิตดาราของกู่เฉินเหมือนกัน

"ฆ่าเจ้า ไยต้องใช้จิตดาราประทับร่าง!" เสียงแค่นเย็นชาดังขึ้น

วินาทีต่อมา ท่ามกลางปราณกระบี่ที่ถูกกดทับ พลันมีแสงเย็นเยือกไร้ที่สิ้นสุดม้วนตัวออกมา พลังเหมันต์สุดขั้วผสานเข้ากับอานุภาพกระบี่ ฉีกทลายกระบี่โบตั๋นของกู่เยวี่ยเอ๋อร์จนขาดสะบั้นในชั่วพริบตา

"ตาย!"

กู่เฉินตวาดลั่น ร่างกระโดดลอยตัวขึ้นไปในอากาศ กระบี่ในมือก็สาดแสงจันทร์อันน่าสยดสยองออกมาในวินาทีนี้

"กระบี่ไล่จันทรา!"

กระบี่ส่องประกาย มิติสั่นสะเทือน

แสงโบตั๋นถูกฟันจนแตกสลาย พุ่งเข้าสังหารกู่เยวี่ยเอ๋อร์ด้วยอานุภาพที่มิอาจต้านทาน

สีหน้าของกู่เยวี่ยเอ๋อร์เปลี่ยนไปทันที นางขบกรามแน่น พลิกกระบี่ยาวในมืออย่างแรง

ความเร็วในการหมุนของดอกโบตั๋นรอบกายเพิ่มขึ้นชั่วขณะ ปลายกระบี่ชี้ขึ้น ดอกโบตั๋นแต่ละดอกก็พุ่งเข้าสังหารอย่างดุดัน

"ตูม ตูม ตูม!"

เสียงระเบิดดังขึ้นเป็นชุด ดอกโบตั๋นถูกกระบี่ไล่จันทราของเด็กหนุ่มฟันจนระเบิดไปทีละดอก อานุภาพไม่ลดละ พุ่งตรงไปที่กู่เยวี่ยเอ๋อร์

"ซี๊ด..."

"นี่มันวิชากระบี่อะไรกัน?"

"แข็งแกร่งมาก!"

ผู้คนเห็นฉากนี้ ต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง

อานุภาพกระบี่ของกู่เฉิน ช่างทรงพลังถึงเพียงนี้!

กู่เยวี่ยเอ๋อร์ที่มีระดับการฝึกตนสูงกว่าสองขั้น แถมยังใช้จิตดาราประทับร่างแล้ว กลับยังถูกกระบี่ของกู่เฉินกดทับอย่างสมบูรณ์

การเสริมพลังจากจิตดาราประทับร่าง อย่างน้อยก็เพิ่มพลังได้สองขั้น!

นั่นหมายความว่า พลังที่กู่เยวี่ยเอ๋อร์ปลดปล่อยออกมา สามารถเทียบเท่าได้กับระดับปรมาจารย์ขั้นหก!

แต่กลับสู้กู่เฉินในกระบี่เดียวไม่ได้!

"วิชากระบี่ระดับลี้ลับขั้นกลาง!"

คำนี้ผุดขึ้นในหัวของผู้คนพร้อมกัน แต่ก็ทำให้ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสงสัย

วิชากระบี่ที่ทรงพลังขนาดนี้ กู่เฉินไปเอามาจากไหน?

วินาทีนี้ แม้แต่ผู้อาวุโสชิงเหอแห่งสำนักกระบี่วิญญาณที่หลับตาพักผ่อนมาตลอด ก็ยังลืมตาขึ้นเล็กน้อย

มีเสียงหนึ่งส่งเข้าหูของชายหนุ่มข้างกาย "เดี๋ยวเอาวิชากระบี่นี้มาให้ได้"

ชายหนุ่มพยักหน้า "ขอรับ ท่านอาจารย์!"

จากนั้นผู้อาวุโสชิงเหอก็หลับตาลงอีกครั้ง ราวกับว่าการต่อสู้ตรงหน้า ไม่สามารถส่งผลกระทบใดๆ ต่อเขาได้เลย

"กู่เยวี่ยเอ๋อร์ ปลดปล่อยจิตดาราดวงที่สอง!"

"คุณหนูเยวี่ยเอ๋อร์ ปลดปล่อยจิตดาราดวงที่สอง ฆ่ากู่เฉินซะ!"

หลายคนเห็นฉากนี้ ต่างก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน

ตอนนี้ กู่เยวี่ยเอ๋อร์ยังไม่ได้ปล่อยจิตดาราดวงที่สองออกมา เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนาง

"ตึก ตึก..."

ภายใต้อานุภาพกระบี่ของกู่เฉิน กู่เยวี่ยเอ๋อร์ถอยร่นไปหลายก้าว เสียงตะโกนของฝูงชนทำให้สีหน้าของนางดูไม่ได้อย่างถึงที่สุด

นางประมาทกู่เฉินเกินไปจริงๆ!

เมื่อเผชิญกับแรงกดดันจากกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวที่ฟันเข้ามา ทำไมนางจะไม่อยากปล่อยจิตดาราดวงที่สองล่ะ!

แต่ถ้าปล่อยจิตดาราปราณกระบี่ออกมา

เรื่องที่นางกับบิดาแย่งชิงจิตดาราของกู่เฉิน ก็จะถูกเปิดโปงทันที

ถึงตอนนั้น สองพ่อลูกจะต้องตกเป็นเป้าโจมตีของทุกคนแน่

แม้แต่คนในตระกูลกู่ก็จะไม่สนับสนุนพวกเขางอีกต่อไป!

แม้แต่อาจารย์ก็อาจจะทอดทิ้งนาง!

ราคาที่ต้องจ่ายมันสูงเกินไป!

"ลูกทรพี ไปตายซะ!!"

ในตอนที่กู่เยวี่ยเอ๋อร์กำลังลังเลอยู่นั้น ก็มีเสียงตะคอกดังขึ้นจากด้านข้าง

ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาสังหารด้วยความเร็วสูงสุด

เสียงหมัดแหวกอากาศ อานุภาพสะเทือนฟ้า

พริบตาเดียวก็มาอยู่ข้างกายกู่เฉินแล้ว พายุหมัดกระหน่ำซัดเข้าใส่ด้านข้างของเขา

"สุนัขเฒ่า?!" แววตาของกู่เฉินหดเกร็งลงทันที กระบี่ไล่จันทรากดถอยหลังอย่างแรง ประกายกระบี่ฟันขวางจากทิศทางของกู่เยวี่ยเอ๋อร์ ไปยังผู้มาเยือนในชั่วพริบตา

"ตูม!"

พายุหมัดปะทะกับประกายกระบี่

กู่เฉินถูกกระแทกถอยหลังไปไกลกว่าสิบเมตร พายุหมัดก็ระเบิดแตกกระจายไปตามๆ กัน

"กู่เต้าเทียน?!"

ผู้คนเห็นฉากนี้ ก็ส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาทันที

ไม่มีใครคิดเลยว่า กู่เต้าเทียนจะลงมืออย่างกะทันหัน!

การต่อสู้ระหว่างผู้เยาว์สองคน กู่เต้าเทียนในฐานะผู้อาวุโส แถมยังเป็นผู้นำตระกูลกู่ ไม่ควรจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลยสักนิด!

แต่กู่เต้าเทียนไม่เพียงแต่เข้าไปยุ่งเกี่ยว ยังลอบโจมตีอีกต่างหาก!

ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!

ในสายตาของหลายคน อดไม่ได้ที่จะเผยความรังเกียจและดูแคลนออกมา

แม้แต่คนของตระกูลกู่ ก็ยังตกตะลึง และถึงกับรู้สึกอับอาย

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ผู้นำตระกูลที่พวกเขาเคารพที่สุด จะทำเรื่องแบบนี้ลงไป!

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ในฐานะคนของตระกูลกู่ คงไม่มีหน้าออกไปไหนอีกแล้ว!

"สุนัขเฒ่ากู่เต้าเทียน อดใจไม่ไหวแล้วงั้นรึ?" กู่เฉินใช้กระบี่ยาวค้ำพื้น หยุดร่างกายที่กำลังถอยร่น มองไปที่กู่เต้าเทียนด้วยสายตาเหยียดหยาม "กลัวว่าลูกสาวสารเลวของเจ้า จะเปิดเผยจิตดาราปราณกระบี่นพเก้าของข้าสินะ?"

เขาเดาไว้อยู่แล้วว่า กู่เต้าเทียนจะต้องลงมือ และเขาก็เตรียมพร้อมรับมือไว้แล้ว

แต่สุดท้าย เขาก็ยังประเมินความหน้าด้านของกู่เต้าเทียนต่ำไป!

หน้าด้านถึงขนาดลอบโจมตีเลยทีเดียว!

"คิดว่านี่มันต่ำช้าอย่างนั้นรึ? ไร้ยางอายอย่างนั้นรึ? ฮ่าฮ่าฮ่า!" กู่เต้าเทียนกลับหัวเราะร่วนขึ้นมาทันที "ต่ำช้าแล้วยังไง ไร้ยางอายแล้วทำไม? กู่เฉิน บิดาจะบอกเจ้าให้ ในโลกใบนี้ ตราบใดที่เจ้ามีความแข็งแกร่ง เจ้าก็ทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ!"

ระหว่างที่พูด กู่เต้าเทียนก็ตวัดสายตาไปที่ฝูงชนในงาน "อย่างเช่นตอนนี้ ข้ากู่เต้าเทียนต่ำช้า ข้ากู่เต้าเทียนไร้ยางอาย แล้วใครกล้าว่าข้ากู่เต้าเทียนแม้แต่ครึ่งคำ!"

สายตากวาดผ่านไป ฝูงชนต่างก็ไม่กล้าสบตา

แม้แต่กู้ไป๋ผู้นำตระกูลกู้ ผู้นำตระกูลไป๋ หรือแม้แต่เจ้าเมืองเซียวหลิงเทียน ก็ไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมา

กู่เยวี่ยเอ๋อร์ถูกผู้อาวุโสชิงเหอแห่งสำนักกระบี่วิญญาณรับเป็นศิษย์สืบทอด พวกเขาจึงไม่กล้าล่วงเกินกู่เต้าเทียนโดยพลการ!

นี่คือทุนรอนที่ทำให้กู่เต้าเทียนหยิ่งผยอง!

สิ่งที่พวกเขากลัว ย่อมไม่ใช่กู่เต้าเทียน แต่เป็นผู้อาวุโสชิงเหอที่อยู่ข้างๆ ต่างหาก!

"น่าสนใจดี"

ผู้อาวุโสชิงเหอที่หลับตาพักผ่อนอยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น

ไม่เพียงแต่จะไม่พูดอะไร บนใบหน้าแก่ชรายังมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นอีกด้วย

การที่มีคนยืมชื่อของเขาไปทำตัวโอหังกร่างไปทั่ว มันกลับทำให้เขารู้สึกสบายใจยิ่งกว่าการทำแบบนั้นด้วยตัวเองเสียอีก