บทที่ 20 - การซื้อขายราบรื่นครั้งแรก

บทที่ 20 - การซื้อขายราบรื่นครั้งแรก

"ข้อเสนอของเธอดีมาก พวกเราลองดูกันก่อนก็ได้"

"แต่สหกรณ์ของพวกเรามีขนาดเล็ก คงต้องค่อยเป็นค่อยไปนะ" หัวหน้าจางพูดอย่างระมัดระวัง

"ไม่มีปัญหาครับหัวหน้าจาง จะมากจะน้อยยังไงก็คือธุรกิจ"

"และวันนี้ผมก็สามารถเริ่มทำธุรกิจนี้ได้เลยครับ"

"ความจริงวันนี้ผมเอาข้าวสารมาด้วย อยู่หน้าสหกรณ์นี่เอง มีทั้งหมดสามร้อยจินครับ"

"คุณสามารถไปดูคุณภาพข้าวสารที่เราจัดหาให้ได้เลยครับ"

"ข้าวสารล็อตนี้ผมให้ราคาคุณที่หนึ่งเหมาต่อจิน ตอนทำเรื่องเบิกจ่ายก็ทำตามราคาของคุณไป ส่วนต่างเดี๋ยวผมทอนให้คุณเองครับ" หลี่เซี่ยงตงพูดอย่างเด็ดขาด

"งั้นก็ลองดูก่อน" หัวหน้าจางตอบอย่างหนักแน่น

"ไปเถอะ เราออกไปดูข้าวสารที่เธอเอามากัน"

จากนั้นทั้งสองก็เดินออกจากห้องทำงานมาที่หน้าประตูสหกรณ์

รถเข็นของหลี่เซี่ยงตงจอดอยู่หน้าประตู โชคดีที่ยุคนี้ความปลอดภัยค่อนข้างดี จึงไม่มีใครกล้าแตะต้องของบนรถเข็น

บนรถเข็นบรรทุกข้าวสารไว้สามร้อยจิน

มีข้าวสารทั้งหมดหกกระสอบ กระสอบละห้าสิบจิน รวมเป็นสามร้อยจินพอดี

"หัวหน้าจางลองดูสิครับ นี่คือข้าวสารที่ผมเอามา"

หลี่เซี่ยงตงยกกระสอบข้าวสารขึ้นมาหนึ่งใบแล้วเปิดปากถุงออก จากนั้นก็ล้วงเอาข้าวสารออกมากำหนึ่งเพื่อให้หัวหน้าจางตรวจสอบคุณภาพ

หัวหน้าจางทำงานอยู่สหกรณ์ แค่มองแวบเดียวเขาก็รู้แล้วว่าข้าวสารคุณภาพดีหรือไม่ดี

เขาพิจารณาข้าวสารในมือของหลี่เซี่ยงตงอย่างละเอียด ใบหน้าก็ฉายแววประหลาดใจ

เพราะนี่คือข้าวสารตงเป่ยชั้นเลิศ

"ทำไมถึงเป็นข้าวสารตงเป่ยได้ล่ะ พวกเขาไปเอาข้าวสารพวกนี้มาจากไหนกันแน่" หัวหน้าจางพึมพำในใจ

ในใจของหัวหน้าจางได้ยกระดับความเก่งกาจของฝ่ายตรงข้ามขึ้นไปอีกหลายระดับ

และยิ่งทำให้หัวหน้าจางไม่กล้าไปมีเรื่องกับคนกลุ่มนี้

การเป็นศัตรูกับพวกเขาเป็นเรื่องที่เขาไม่กล้าทำแน่ แต่ถ้าเป็นเรื่องการร่วมมือกันล่ะก็ไม่มีปัญหา

แถมหัวหน้าจางก็รู้ดีว่าการร่วมมือระหว่างพวกเขาสามารถดำเนินการได้อย่างสบายใจ

เพราะในทางเปิดเผยหัวหน้าจางรับซื้อสินค้าในราคาปกติ แล้วค่อยขายออกจากสหกรณ์

อย่างน้อยในบัญชีก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย

ตราบใดที่ไม่ถูกจับได้คาหนังคาเขา ก็จะไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น

หัวหน้าจางรีบเรียกพนักงานจัดซื้อมาทันที แล้วรับซื้อข้าวสารสามร้อยจินนี้ทั้งหมด

ข้าวสารสามร้อยจินนี้รับซื้อในราคาจินละหนึ่งเหมาห้าเฟิน

ราคารับซื้อทั้งหมดคือสี่สิบห้าหยวน

เขาเขียนใบเสร็จรับซื้อให้หลี่เซี่ยงตงตรงนั้นเลย พร้อมกับจ่ายเงินค่ารับซื้อให้หลี่เซี่ยงตงเป็นเงินสี่สิบห้าหยวนถ้วน

ในทางเปิดเผยขั้นตอนทั้งหมดนี้ไม่มีปัญหาเลยสักนิด

"หัวหน้าจางครับ ไปที่ห้องทำงานของคุณหน่อยสิครับ พวกเราขอคุยกันเป็นการส่วนตัวหน่อย" หลี่เซี่ยงตงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น

"ก็ดี ไปที่ห้องทำงานฉันเถอะ" หัวหน้าจางพยักหน้าอย่างสงบนิ่ง

ทั้งสองเดินตามกันกลับเข้าไปในห้องทำงานของหัวหน้าจางอีกครั้ง

หลี่เซี่ยงตงเดินตามหลังหัวหน้าจางเข้าไป พอเข้าห้องทำงานแล้วก็ยังจัดการล็อกประตูให้ด้วย

จากนั้นหลี่เซี่ยงตงก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหยิบเงินสิบห้าหยวนออกจากกระเป๋ามาวางไว้บนโต๊ะ

เขาดันเงินสิบห้าหยวนนั้นไปตรงหน้าหัวหน้าจางเบาๆ

หลี่เซี่ยงตงตบผนังเบาๆ สองที แล้วก็ถอยหลังไปหลายก้าว

ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร พลางพูดด้วยรอยยิ้มว่า "หัวหน้าจางครับ ในอนาคตเรายังมีโอกาสร่วมมือกันอีกเยอะ ผมรับรองว่าจะไม่ทำให้คุณเสียเปรียบแน่นอนครับ"

"ผมเพียงแค่อยากจะรบกวนหัวหน้าจาง ช่วยเขียนรายการสั่งซื้อให้ผมสักใบ"

"และจะดีที่สุดถ้าคุณช่วยออกใบรับรองการเป็นพนักงานจัดซื้อให้ผมด้วย"

"ถือซะว่าผมเป็นตัวแทนจัดซื้อของสหกรณ์ คุณคิดว่าแบบนี้จะเวิร์คไหมครับ"

"แน่นอนสิ" หัวหน้าจางตบโต๊ะ แล้วเก็บเงินสิบห้าหยวนบนโต๊ะไปอย่างแนบเนียน

พอได้ยินหลี่เซี่ยงตงพูดแบบนั้น ใบหน้าของหัวหน้าจางก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"วิธีที่เธอเสนอมามันเหมาะมาก เอาแบบนี้ก็แล้วกัน ฉันจะเขียนใบรับรองการเข้าทำงานให้เธอ ต่อไปเธอถือว่าเป็นพนักงานจัดซื้อฝึกหัดของสหกรณ์เรา แบบนี้ก็จะสะดวกเวลาที่เธอไปจัดหาสินค้าให้สหกรณ์เราด้วย"

หัวหน้าจางคิดทะลุปรุโปร่งถึงกลไกของเรื่องนี้ทันที

ถ้าหลี่เซี่ยงตงกลายเป็นพนักงานจัดซื้อของสหกรณ์พวกเขา การร่วมมือของพวกเขาก็จะยิ่งชอบธรรมมากขึ้น

ต่อให้มีคนมาหาเรื่อง หัวหน้าจางก็ไม่ต้องกลัวแล้ว

เพราะขั้นตอนทั้งหมดมันถูกต้องตามกฎหมาย

ตราบใดที่ทางฝั่งของหลี่เซี่ยงตงไม่มีปัญหา หัวหน้าจางก็จะไม่มีปัญหาเช่นกัน

"ฉันจะเขียนใบรับรองให้เธอเดี๋ยวนี้เลย"

ระหว่างที่พูดหัวหน้าจางก็หยิบกระดาษและปากกาออกมาจากลิ้นชัก แล้วรีบเขียนใบรับรองการทำงานให้หลี่เซี่ยงตงอย่างรวดเร็ว

เมื่อมีใบรับรองนี้ หลี่เซี่ยงตงก็ถือว่าเป็นพนักงานจัดซื้อฝึกหัดของสหกรณ์แล้ว

แน่นอนว่าหลี่เซี่ยงตงไม่ใช่พนักงานจัดซื้อตัวจริงของสหกรณ์ เป็นเพียงพนักงานชั่วคราวเท่านั้น

ถ้าพูดตามภาษาในยุคหลังก็เทียบเท่ากับพนักงานพาร์ทไทม์นั่นแหละ

แต่ต่อให้เป็นแค่พนักงานพาร์ทไทม์ อย่างน้อยก็ถือว่ามีตัวตนแล้ว

"ขอบคุณมากครับหัวหน้าจาง วางใจได้เลยครับ คุณจะต้องไม่เสียใจกับการตัดสินใจในวันนี้อย่างแน่นอน" หลี่เซี่ยงตงเก็บใบรับรองแล้วพูดอย่างจริงจัง

"งั้นฉันจะรอคอยดูผลงานก็แล้วกัน" หัวหน้าจางพูดอย่างคาดหวัง

หลังจากนั้นหัวหน้าจางก็หยิบกระดาษกับปากกามาเขียนรายการสั่งซื้อออกมาหนึ่งใบ

รายการนี้เป็นงานจัดซื้อที่หัวหน้าจางมอบหมายให้หลี่เซี่ยงตง

สินค้าที่ต้องจัดหาในรายการ ล้วนเป็นผลลัพธ์จากการพิจารณาอย่างรอบคอบของหัวหน้าจางแล้วทั้งสิ้น

หลี่เซี่ยงตงหยิบรายการจัดซื้อขึ้นมาดู ก็พบว่ามีสิ่งของเจ็ดแปดอย่างที่เขาสามารถจัดหาได้ ส่วนของอื่นๆ เขาคงจัดหาให้ไม่ได้

นั่นเป็นเพราะห้างสรรพสินค้าระบบของหลี่เซี่ยงตงตอนนี้ยังอยู่แค่ระดับหนึ่ง ประเภทสินค้าที่จัดหาให้ได้จึงมีจำกัด

ไม่ใช่ว่าต้องการสินค้าอะไรก็จะหามาให้ได้หมด

"หัวหน้าจางครับ ลองดูสิครับ สินค้าในรายการสองสามอย่างนี้ผมสามารถจัดหาให้ได้ แถมผมยังให้ราคาต่ำสุดกับคุณด้วย ลองพิจารณาดูนะครับ"

หลี่เซี่ยงตงพูดพลางหยิบกระดาษมาขีดเขียนราคาเสนอของตัวเองลงไปบนรายการนั้นด้วย

เมื่อหัวหน้าจางรับรายการกลับมาดู สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ราวกับสูดอากาศเย็นเข้าปอด

"ราคานี้มันไม่ต่ำไปหน่อยเหรอ พวกเธอรับประกันคุณภาพกับปริมาณได้แน่นะ ห้ามเอาของห่วยๆ มาหลอกฉันล่ะ"

"ถ้าคุณภาพไม่ผ่านล่ะก็เป็นเรื่องใหญ่แน่" หัวหน้าจางถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลักๆ เป็นเพราะราคาสินค้าที่หลี่เซี่ยงตงเสนอมันค่อนข้างต่ำ

ราคาสินค้าแต่ละชนิดถูกกว่าราคารับซื้อตั้งหลายเฟิน

อย่าดูถูกเงินแค่ไม่กี่เฟินนี้เชียว พอมีจำนวนมากๆ เข้า ส่วนต่างก็ถือว่ามหาศาลทีเดียว

แต่ด้วยความที่ราคามันต่ำเกินไปนี่แหละ หัวหน้าจางถึงได้กังวลว่าคุณภาพของสินค้าอาจจะไม่ดีนัก

"หัวหน้าจางครับ เรื่องนี้คุณวางใจได้เลย พอของมาส่งแล้ว คุณสามารถตรวจรับสินค้าได้ตรงนั้นเลย ถ้ามีปัญหาคุณก็ไม่ต้องรับของสักชิ้น"

"ยื่นหมูยื่นแมว ไม่มีปัญหาแน่นอนครับ" หลี่เซี่ยงตงตบอกรับรองอย่างมั่นใจ

นั่นก็เพราะหลี่เซี่ยงตงรู้ดีว่าสินค้าของเขาล้วนซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าระบบ

รับรองว่าคุณภาพไม่มีปัญหาแน่นอน

พอได้ยินคำรับรองของหลี่เซี่ยงตง หัวหน้าจางก็เบาใจลงไปเปราะหนึ่ง

แต่ตามมาด้วยความคาดหวังที่เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

ถ้าหลี่เซี่ยงตงสามารถจัดหาสินค้าราคาถูกที่ได้ทั้งปริมาณและคุณภาพมาให้จริงๆ สำหรับสหกรณ์ของพวกเขาแล้ว มันคงเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เลยทีเดียว

[จบแล้ว]