ตอนที่ 135 ทหารแก่วิญญาณนักรบที่ไม่มีวันตาย P2

“ทหารที่อยู่ในลานจัตุรัสสมัครใจยกเลิกการรักษา  ดังนั้นพวกเขามาที่จตุรัสแห่งนี้เพื่อบอกลาครอบครัวพวกเขาเป็นครั้งสุดท้าย”

บุรุษนัยน์ตาอินทรีตอบเพิ่มอีกประโยค

“......”

ในชั่วครู่นั้น หัวใจ'เย่ว์หยาง'รู้สึกนับถือคนเหล่านี้อย่างสุดซึ้ง ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทหารทั้งลานจัตุรัสจะดูค่อนข้างแก่  แต่ละคนดูมีอายุ มีผมขาวแซม   ปรากฏว่า พวกเขาคือทหารแก่ที่สมัครใจเสียสละตนเองนั่นเอง

'เย่ว์หยาง'ตื้นตันใจกับจิตวิญญาณที่เสียสละของพวกเขา ต่อหน้าความเป็นและตาย จะมีกี่คนที่ทำได้อย่างนี้? ในเมืองจีน มีเหตุการณ์นับไม่ถ้วน ที่ผู้คนได้แต่ยืนดู พูดแต่ว่า

“ไม่ใช่ธุระอะไรของฉัน”

ไม่ยอมให้ความช่วยเหลือทั้งที่เห็นคนกำลังจะตายต่อหน้าพวกเขา   ผลของความเย็นชาและเห็นแก่ตัวทุกอย่างในสังคม ได้ปิดผนึกหัวใจ'เย่ว์หยาง'ไว้อย่างแน่นหนา  สิ่งที่เขาเห็นมามากก็คือการเนรคุณ, ทรยศหักหลังและตอบแทนความเมตตาด้วยความรุนแรง

สิ่งที่เขาเห็นมามากที่สุดก็คือคนชั่วหาทางคุกคามคนจิตใจดีงามจนต้องร้องไห้เสียน้ำตา  เหตุการณ์ที่น่ารังเกียจ มืดมนทุกประเภทเหมือนกับการกระทบกระแทกสิ่งของที่เปราะบาง

ตายด้วยโรคซึมเศร้า ตายเพราะฝันร้าย  ดักทำร้าย ตีคนโดยไม่เห็นเลือดและเกี่ยวข้องกับเรื่องทำนองนั้น ทำให้'เย่ว์หยาง'หนาวสะท้านในหัวใจ ความกรุณาน่ะหรือ?  ความซื่อสัตย์น่ะหรือ? สิ่งเหล่านี้เป็นจุดอ่อน

ที่มา:https://writer.dek-d.com/tanay2507/story/viewlongc.php?id=1429532&chapter=135