บทที่ 19: โซโล หัดมีความเด็ดเดี่ยวบ้างเถอะ

บทที่ 19: โซโล หัดมีความเด็ดเดี่ยวบ้างเถอะ

ทว่าเหตุการณ์นี้กลับไม่ได้รับการถ่ายทอดสดผ่านหน้าจอแสง!

การถ่ายทอดสดสิ้นสุดลงทันทีที่หนวดขาวฟื้นคืนชีพ!

ทำเอาบรรดาตัวเป้งทั้งหลายรู้สึกผิดหวังไปตามๆ กัน!

พวกเขากำลังรอคอยดูว่าหนวดขาวและพรรคพวกจะทำอะไรต่อไป!

"แต่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า งานนี้ทะเลต้องลุกเป็นไฟแน่นอน!"

หนวดขาวคืนชีพแล้ว! กองทัพเรือเตรียมปวดหัวได้เลย!

"อยากรู้จังว่าคราวนี้หนวดดำจะทำยังไง จะโดนอัดน่วมหรือตายคาที่กันนะ?"

เมื่อหนวดขาวกลับมา... หนวดดำต้องตกที่นั่งลำบากแน่นอน!

นั่นคือเรื่องจริงที่ปฏิเสธไม่ได้! เพราะมันคือสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้ว!

"ทีช ได้เวลาสะสางบัญชีแค้นระหว่างพวกเราแล้ว!"

ในที่สุดสายตาของหนวดขาวก็จับจ้องไปที่หนวดดำ!

หนวดดำเริ่มรู้สึกประหม่า!

ต่อให้ไม่มีแชงคูสผมแดง... แค่หนวดขาวคนเดียวก็ทำเอาเขาหวาดผวาได้แล้ว!

ชายคนนี้แข็งแกร่งเกินไป!

ในฐานะคนที่เคยลิ้มลองพลังของผลสั่นสะเทือนมาแล้ว เขารู้ดีว่ามันน่ากลัวแค่ไหน!

"ทีช คราวนี้ฉันจะรอดูว่าแกจะหนีไปไหนรอด!"

สายตาของเอส หมัดอัคคี คมกริบ พร้อมพุ่งเข้าจู่โจม!

แต่เขากลับถูกมัลโก้รั้งไว้...

"ปล่อยให้พ่อจัดการมันเถอะ ศัตรูของพวกเราคือพวกนั้นต่างหาก!"

มัลโก้เบนสายตาไปทางชิริวและเสนาธิการคนอื่นๆ!

ราชาปะทะราชา! ขุนพลปะทะขุนพล! มันคือสัจธรรมของการต่อสู้!

ในขณะนี้!

ชิริวและพรรคพวกกำลังตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล!

แค่หนวดขาวคนเดียวก็ทำเอาพวกเขาต้องระแวดระวังเต็มที่แล้ว!

นี่ยังมีแชงคูสผมแดงอีกคน!

สองขั้วอำนาจใหญ่แห่งท้องทะเลมารวมตัวกัน!

เขาไม่คิดว่ากลุ่มโจรสลัดของเขาจะได้เปรียบในการต่อสู้ครั้งนี้เลย!

แถมยังมีกองทัพเรือที่จ้องตาเป็นมันอยู่ไม่ไกลอีก!

ชิริวรู้สึกว่าสถานการณ์มันเลวร้ายสุดๆ!

"เสียดายจังที่ไม่ได้ดูการต่อสู้นี้แบบสดๆ!"

"อิจฉากองทัพเรือชะมัด ได้ดูการต่อสู้ใกล้ๆ แบบนั้น!"

"ถ้ากองทัพเรือใช้หอยทากสื่อสารช่วยถ่ายทอดสดให้ดูก็คงจะดี!"

บรรดาพวกบ้าสงครามอยากดูการต่อสู้ระดับโลกครั้งนี้จนใจสั่น!

แต่น่าเสียดายที่มันเป็นไปไม่ได้!

ณ เกาะมนุษย์เงือก!

"เกาะมนุษย์เงือกปลอดภัยแล้ว แต่พวกเราจะประมาทไม่ได้เด็ดขาด!"

จินเบมองไปที่ราชาเนปจูนพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ฉันหวังว่านิวเกตจะไม่หุนหันพลันแล่นจนเกิดความสูญเสียหนักทั้งสองฝ่ายนะ!"

เนปจูนรู้เรื่องนี้ดี!

การคืนชีพของหนวดขาว... เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการแก้ปัญหาให้กับเกาะมนุษย์เงือกเท่านั้น!

หากจะแก้ไขให้เด็ดขาด! หนวดขาวต้องมาที่เกาะมนุษย์เงือก และประกาศก้องอีกครั้งว่า "นับจากนี้ไป เกาะแห่งนี้คืออาณาเขตของฉัน!"

เมื่อนั้น! บิ๊กมัมถึงจะเลิกล้มความคิดที่จะมาคิดบัญชีแค้นในภายหลัง!

ต่อให้เป็นบิ๊กมัม ก็ต้องเกรงใจหนวดขาวอยู่บ้าง!

และเหนือน่านน้ำเกาะมนุษย์เงือก... กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางกำลังแล่นเรือเข้ามาด้วยความเร็วสูง!

ตัดกลับมาทางฝั่งหนวดขาว... ในจังหวะที่สงครามกำลังจะปะทุขึ้น... หน้าจอแสงที่ดับไปก่อนหน้านี้ก็สว่างขึ้นอีกครั้ง

【จัดอันดับ 15 ฉาก "โชว์เทพ" ในตำนานแห่ง 'โลกวันพีซ'】

【ฉากโชว์เทพอันดับที่เจ็ด: ไม่มีอะไรเกิดขึ้น / แกเคยเห็นสัตว์ร้ายที่สาบานว่าจะไม่กัดคนไหมล่ะ?】

การกลับมาของหน้าจอแสง... ดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายอีกครั้ง... แต่นี่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหนวดขาวเลยแม้แต่น้อย!

"ทีช!" หนวดขาวพุ่งทะยานเข้าหากลุ่มโจรสลัดหนวดดำดุจสัตว์ร้ายที่กำลังเกรี้ยวกราด!

"หนวดขาว!!!" ใบหน้าของหนวดดำบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น... ขณะที่เขาพุ่งเข้าปะทะกับหนวดขาว!

ในเมื่อหนวดขาวไม่ยอมปล่อยเขาไป ก็ต้องสู้กันให้ตายไปข้างหนึ่ง!

"แหมๆ ดูเหมือนจะดูต่อไม่ได้ซะแล้วสิ" มัลโก้พูดด้วยสีหน้าจนใจ ก่อนจะกระโจนเข้าสู่สมรภูมิ!

"ใครจะเป็นคนติดอันดับคราวนี้กันนะ?"

หนวดขาวและคนอื่นๆ ไม่ได้สนใจหน้าจอแสงเลยสักนิด! แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าคนอื่นๆ ในสี่ทะเลจะไม่สนใจ...

【แนะนำตัวละคร: เขามาจากอีสท์บลูในตำนาน และมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของโลก】

【เขาคือนักล่าโจรสลัดจอมโหด และเป็นเสาหลักที่สำคัญที่สุดของกลุ่มหมวกฟาง】

【เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของยุคสมัยที่เลวร้ายที่สุด และยังได้รับการยอมรับจากนักดาบอันดับหนึ่งของโลกอย่าง ตาเหยี่ยว อีกด้วย】

เมื่ออ่านคำแนะนำตัวละครจบ... หลายคนก็พอจะเดาออกแล้วว่าคนคนนี้คือใคร!

"นักล่าโจรสลัด โรโรโนอา โซโล..." จอมพลซากาซุกิเอ่ยชื่อของคนบนหน้าจอด้วยสายตาที่เฉียบคม!

"กลุ่มโจรสลัดนี่มันอันตรายจริงๆ เพิ่งจะปรากฏตัวมาแค่เจ็ดคน แต่ก็กวาดไปถึงสามอันดับแล้ว!"

พลเรือโทที่ยืนอยู่ข้างซากาซุกิ... เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"โซโล นายก็ติดอันดับด้วย! เจ๋งสุดๆ ไปเลย!"

บนเรือเทาซันด์ซันนี่... อุซปและคนอื่นๆ ตะโกนด้วยความดีใจ... ช็อปเปอร์มองเขาด้วยความชื่นชมจนอยากจะฝากตัวเป็นศิษย์เดี๋ยวนี้เลย!

"หึหึหึ เป็นไงล่ะ ไอ้กุ๊กโรคจิต? ฉันบอกแล้วไงว่าแกไม่ได้ติดอันดับอยู่คนเดียวหรอกน่า!"

สิ่งแรกที่โซโลทำหลังจากรู้ว่าตัวเองติดอันดับ คือการหันไปเยาะเย้ยซันจิ!

เขารู้สึกสะใจมากที่หน้าจอแสงทำแบบนี้! เยี่ยมไปเลย! ช่วยระบายความอัดอั้นของเขาได้เยอะเลย!

"ชิ ก็แค่โชคดีแหละน่า ทำเป็นภูมิใจไปได้!"

เหมือนกับที่โซโลเคยหัวเสียก่อนหน้านี้... คราวนี้... นอกจากคำพูดประชดประชันแล้ว ซันจิก็ไม่มีอะไรจะพูดอีก!

เขาจะพูดอะไรได้ล่ะ! ในเมื่อโซโลก็ติดอันดับเหมือนกัน ขืนพูดอะไรไปก็เหมือนตบหน้าตัวเองชัดๆ!

สิ่งที่เขากังวลมากกว่าก็คือ... ในอนาคต... ทำไมเขาถึงไปโผล่ที่งานแต่งงานของบิ๊กมัมได้ล่ะ!

แถม! ครอบครัวของเขาก็อยู่ที่นั่นด้วย! หรือว่าพวกนั้นจะใช้วิธีสกปรกบังคับให้เขาไป?

พูดตามตรง! ต่อให้ตาย เขาก็ไม่มีทางไปโผล่ที่งานแต่งงานของบิ๊กมัมเด็ดขาด! มันอันตรายเกินไป! ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาในตอนนี้! การตั้งตัวเป็นศัตรูกับสี่จักรพรรดิคือการฆ่าตัวตายชัดๆ!

"เว้นเสียแต่ว่า..." ซันจิเดาเหตุผลข้อหนึ่งออก... ตระกูลวินสโมคต้องเอาชีวิตของเซฟมาขู่เขาแน่ๆ!

"ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ!"

นอกจากเหตุผลนี้แล้ว! ซันจินึกไม่ออกเลยว่าจะมีอะไรที่ทำให้เขายอมจำนนได้!

แต่ตอนนี้... ในเมื่อเขารู้ล่วงหน้าแล้ว... เขาก็พอจะเตรียมตัวรับมือได้บ้าง!

อีสท์บลู! ภายในโดโจแห่งหนึ่ง...

"โอ้โห รุ่นพี่โซโลติดอันดับด้วยล่ะ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า รีบมาดูเร็วว่ารุ่นพี่โซโลจะโชว์เทพยังไง!"

เด็กกลุ่มหนึ่งไปรวมตัวกันที่หน้าจอแสง ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น พร้อมกับส่งเสียงเชียร์ดังลั่น!

และที่มุมหนึ่ง! ชายร่างผอมสวมแว่นตา ผู้มักจะมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าเสมอ กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์นี้อยู่อย่างเงียบๆ!

บนหน้าจอแสง... ภาพการโชว์เทพของโซโลเริ่มปรากฏขึ้น... ฉากหลังคือ... ซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง!

แต่ไม่นาน ผู้คนก็วิเคราะห์ออกว่านี่คืออาณาเขตของ 'อดีตเจ็ดเทพโจรสลัด' เก็กโค โมเรีย!

"ถ้าปกป้องแม้กระทั่งกัปตันของตัวเองไม่ได้ แล้วจะไปมีความใฝ่ฝันบ้าบออะไรกันล่ะ!"

เริ่มมาก็เป็นฉากที่น่าตกตะลึงเลย! โซโลถึงกับยอมวางดาบและคุกเข่าต่อหน้าเจ็ดเทพโจรสลัด บาโซโลมิว คุมะ จอมป่าเถื่อน!

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ!"

"ทำไมคุมะถึงไปปรากฏตัวที่อาณาเขตของเก็กโค โมเรียได้ล่ะ!"

"ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ดูเหมือนโรโรโนอา โซโล กำลังอ้อนวอนคุมะอยู่เลยนะ?"

ทุกคนต่างก็งุนงงไปตามๆ กัน!

แต่บางคนกลับรู้สึกว่า... การที่นักดาบยอมคุกเข่าร้องขอชีวิต มันช่างไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดี!

"ชิ ตอนที่สู้กับตาเหยี่ยว ฉันก็นึกว่าหมอนี่จะเป็นลูกผู้ชายตัวจริง ที่แท้ก็เป็นพวกขี้ขลาดตาขาว!"

หลายคนแสดงความดูถูกและเหยียดหยามการกระทำของโซโล!

"ใช่เลย ถ้าเป็นฉัน ฉันยอมตายดีกว่าต้องมาคุกเข่าขอร้องแบบนี้ แค่ตายจะไปกลัวอะไร? ฉันยอมตายอย่างสมศักดิ์ศรี ดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างไร้ค่า!"

ใครบางคนเอ่ยสมทบ พร้อมกับบอกว่านักดาบควรจะมีความเด็ดเดี่ยวและศักดิ์ศรีสิ!