ตอนที่ 24 ปรัชญาการปฏิวัติขั้นสูง

ตอนที่ 24 ปรัชญาการปฏิวัติขั้นสูง

"การกระทำที่ปลดแอกสถานที่แห่งหนึ่งแล้วก็เดินจากไปในทันทีแบบนั้น มันทำให้กองทัพปฏิวัติได้รับอะไรกลับมาอย่างแท้จริงได้ยาก อย่างมากที่สุด มันก็แค่ให้ความสบายใจต่อมโนสำนึกของพวกนายเองเท่านั้น"

"เพื่อที่จะต่อสู้กับรัฐบาลโลกอันทรงพลัง มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะประสบความสำเร็จหากปราศจากทรัพยากรในการพัฒนา"

"นี่ไม่ใช่ความโลภ แต่เป็นไปเพื่อชัยชนะในท้ายที่สุดและอนาคตที่ดีกว่าต่างหาก"

"พวกนายปลดแอกพวกเขา ปลดปล่อยพวกเขาจากการถูกกดขี่ข่มเหง และเพื่อเป็นการตอบแทน ประเทศเหล่านี้ก็จะให้ทุนสนับสนุนพวกนาย มันก็เหมือนกับเชือกเส้นหนาที่ทำขึ้นจากด้ายฝ้ายแต่ละเส้นที่ถูกนำมาถักทอรวมกันไม่มีวันยอมจำนนและเหนียวแน่นทนทาน"

"ประเทศเหล่านี้สามารถเรียกขานรวมกันได้ว่า สาธารณรัฐ ซึ่งหมายถึงประเทศที่ร่วมกันสร้างสันติภาพ และหล่อหลอมความเชื่อมั่นร่วมกัน"

"เมื่อมีทรัพยากร มีรากฐาน มีความเชื่อ มีองค์กร มีระเบียบวินัย และได้รับการสนับสนุนจากประชาชน กองทัพปฏิวัติเช่นนี้ก็คือพยัคฆ์ร้ายที่งอกเขี้ยวเล็บออกมาอย่างสมบูรณ์"

คำพูดของคาซิกระแทกใจมังกี้ ดี ดราก้อน ราวกับสายฟ้าฟาด ดูเหมือนว่าการกระทำที่ผ่านมาของกองทัพปฏิวัติจะไม่สมบูรณ์แบบพอจริงๆ

คาซิยังประเมินธรรมชาติของรัฐบาลโลกได้อย่างแม่นยำยิ่งนัก และได้ชี้ให้เห็นถึงเส้นทางการพัฒนาสำหรับกองทัพปฏิวัติ

สิ่งนี้ทำให้มังกี้ ดี ดราก้อน รู้สึกว่าเส้นทางในอนาคตของกองทัพปฏิวัตินั้นช่างสว่างไสวและกว้างใหญ่มากยิ่งขึ้น

"ใช้ชนบทโอบล้อมเมืองหลวงงั้นรึ?"

"สาธารณรัฐ!"

"ดี ดีเยี่ยมจริงๆ"

ดูเหมือนว่ามันจะมีเหตุผลที่รัฐบาลโลกไล่ล่ากองทัพปฏิวัติของพวกเขาอย่างไม่ลดละ เขาคิดว่าประเทศพันธมิตรที่เขาเคยปลดแอกมานั้นคงจะไปสร้างความโกรธแค้นให้กับพวกเผ่ามังกรฟ้าเข้าเป็นแน่

รัฐบาลโลกนั้นทรงพลัง ดูเหมือนว่ามันจะจำเป็นที่จะต้องซึมซับประเทศที่ไม่ได้เป็นสมาชิกเหล่านั้นเข้ามาก่อน และหลังจากที่กองทัพปฏิวัติเติบโตจนแข็งแกร่งแล้วเท่านั้น พวกเขาถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะเปิดศึกท้าทายกับรัฐบาลโลกได้อย่างเปิดเผย

"การได้ฟังคำพูดของคุณคาซิทำให้ชั้นหูตาสว่างขึ้นมากเลย"

"ชั้นขอเสียมารยาทเชิญคุณคาซิให้มาร่วมกับกองทัพปฏิวัติของเราอีกครั้งเถอะนะ"

"ต่อให้ต้องสละตำแหน่งผู้นำ ชั้นก็จะไม่มีวันเสียใจเลย"

สีหน้าของมังกี้ ดี ดราก้อน ดูจริงจังอย่างถึงที่สุด เขาปรารถนาอย่างแท้จริงที่จะทำให้กองทัพปฏิวัตินั้นดียิ่งขึ้น

ปรัชญาของคาซินั้นสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าและแทงทะลุถึงแก่นแท้ หากคาซิเข้าร่วม กองทัพปฏิวัติก็ย่อมสามารถทำให้ความฝันในการโค่นล้มรัฐบาลโลกและปลดแอกคนทั้งโลกให้กลายเป็นจริงได้อย่างแน่นอน

"มังกี้ ดี ดราก้อน นาย..."

อิวานคอฟรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่บ้างเมื่อได้ยินคำพูดของมังกี้ ดี ดราก้อน ต่อให้สิ่งที่คาซิพูดมาจะมีเหตุผล แต่นี่ก็ยังคงเป็นคนที่พวกเขาเพิ่งจะได้พบหน้ากันเท่านั้น

การเสนอตำแหน่งผู้นำให้กับอีกฝ่ายโดยตรงนั้นมันเสี่ยงเกินไป

"ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว ชั้นบอกได้เลยว่าคุณคาซิมีความเที่ยงธรรม เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะแปรพักตร์ไปเข้าพวกกับรัฐบาลโลกหรอก"

มังกี้ ดี ดราก้อน ยกมือขึ้นเพื่อขัดจังหวะสิ่งที่อิวานคอฟกำลังจะพูด สายตาของเขาไม่เคยละไปจากคาซิเลยตั้งแต่ต้นจนจบ

"ไม่เลวเลยนี่ คาซิ ชั้นไม่คิดเลยว่านายจะมีฝีมือขนาดนี้นะ"

คาลมันเดตบหลังคาซิเบาๆ พลางรู้สึกว่ากัปตันคนนี้ไม่เพียงแต่จะดูไม่ค่อยจริงจังเท่านั้น แต่ยังดูมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติในการพร่ำสอนหลักการอันยิ่งใหญ่อีกด้วย

มากิโนะกำลังยืนยิ้มอยู่ด้านหลังพวกเขา โดยไม่ได้พูดอะไรออกมามากนัก

ทว่า คำพูดของคาซิก็ทำให้เธอตกตะลึงไปไม่น้อยจริงๆ เธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้มองคาซิผิดไป เขาเป็นผู้ชายที่น่าทึ่งมากจริงๆ

ต่อให้คาจิตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติ เธอก็จะสนับสนุนเขา

"เฮ้ เฮ้ อย่ามากดดันชั้นขนาดนั้นสิ ชั้นก็เขินเป็นนะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ขอโทษด้วยนะ มังกี้ ดี ดราก้อน"

"ชั้นจะไม่เข้าร่วมกองทัพปฏิวัติหรอก ชีวิตที่ชั้นต้องการมันไม่ใช่แบบนั้น ชั้นคงทำได้แค่คอยเป็นกำลังใจให้พวกนายอยู่ห่างๆ เท่านั้นแหละ"

ถึงแม้ว่ามังกี้ ดี ดราก้อน จะมีความรู้สึกสังหรณ์ใจล่วงหน้าอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังคงรู้สึกผิดหวังและไม่ยินยอมอยู่บ้าง

คาซินั้นสมบูรณ์แบบเกินไปสำหรับกองทัพปฏิวัติของพวกเขา แค่คิดมันก็ทำให้เขาแทบจะน้ำลายสอแล้ว

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ชั้นก็จะไม่บังคับล่ะนะ ถ้าคุณคาซิเปลี่ยนใจในอนาคต กองทัพปฏิวัติก็จะคอยต้อนรับคุณอยู่เสมอ"

"นี่คือแมลงโทรสารของชั้น ถ้ามีเรื่องไหนที่คุณต้องการให้กองทัพปฏิวัติของเราช่วยเหลือ คุณก็สามารถติดต่อชั้นมาได้เลยนะ"

มังกี้ ดี ดราก้อน ยื่นแมลงโทรสารให้กับคาซิ หากคาซิขอความช่วยเหลือจากพวกเขา นั่นก็ย่อมถือเป็นหนี้บุญคุณ

แล้วถ้าหากเขาต้องพบเจอกับปัญหาที่เขาแก้ไขไม่ได้ล่ะ ตอนนี้เขาก็มีช่องทางในการติดต่อคาซิแล้วไม่ใช่รึไง?

ไม่ว่าจะทางไหน มันก็ล้วนเป็นกำไรทั้งนั้น

คาซิรับแมลงโทรสารมาและจ้องมองไปที่มังกี้ ดี ดราก้อน พลางเอ่ยว่า: "การปฏิวัติต้องใช้ความกล้าหาญและเลือดเนื้อ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเส้นทางสีเลือดสายนี้ ชั้นก็หวังว่านายจะคว้าชัยชนะในท้ายที่สุดมาได้นะ"

"ความกล้าหาญและเลือดเนื้อ... สินะ"

มังกี้ ดี ดราก้อน พึมพำถึงคำพูดของคาซิ รู้สึกว่ามันเข้ากับอุดมการณ์ของกองทัพปฏิวัติได้อย่างสมบูรณ์แบบ

พวกเขาคือนักรบผู้กล้าหาญ ผู้ซึ่งเพราะพวกเขารักในสันติภาพ จึงต้องการโค่นล้มการปกครองอันฉ้อฉลของรัฐบาลโลก เส้นทางสายนี้ถูกลิขิตมาให้ต้องมีการเสียสละอย่างยิ่งใหญ่และอาบชโลมไปด้วยเลือด

ทว่า พวกเขาก็ต้องก้าวเดินต่อไปข้างหน้าโดยปราศจากความลังเลใจ มิฉะนั้น โลกใบนี้ก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง และลูกหลานของพวกเขาก็จะยังคงต้องตกอยู่ในสถานะเดิม หากพวกเขาไม่ยอมลงมือทำ คนรุ่นหลังของพวกเขาก็จะต้องเป็นคนทำมันอยู่ดี

คาซิไม่สนหรอกว่าอิทธิพลของเขาที่มีต่อมังกี้ ดี ดราก้อน จะไปทำให้พล็อตเรื่องที่เขารู้จักปั่นป่วนหรือไม่ เขาจะขอมีความสุขกับตัวเองก่อนก็แล้วกัน

นับตั้งแต่ที่เขาเดินทางมายังโลกใบนี้ เขาก็ได้กลายเป็นตัวแปรที่ใหญ่หลวงที่สุดไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องไปกังวลอะไรให้มากมายนัก มิฉะนั้น เขาสู้กระโดดลงทะเลไปจมน้ำตายเลยไม่ดีกว่ารึแบบนั้นน่ะรับประกันได้เลยว่าเนื้อเรื่องต้นฉบับจะไม่มีทางเปลี่ยนแน่

นายต้องยอมรับเลยจริงๆ นะ ว่าความรู้สึกของการได้โอ้อวดต่อหน้าคนอื่นเนี่ยมันช่างยอดเยี่ยมสุดๆ

เขาหลอกมังกี้ ดี ดราก้อน ซะสนิทใจเลย หลักการอันยิ่งใหญ่ที่เขาพูดออกไปล้วนเป็นสิ่งที่เหล่าบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ในชีวิตก่อนของเขาเคยทำเอาไว้ทั้งนั้น เขาเป็นเพียงแค่คนแบกหามที่ไม่มีใครรู้จักเท่านั้นเอง

คาซิได้ต่อสู้อย่างหนำใจ โอ้อวดจนเสร็จสิ้น และเดินทางกลับไปที่เรือของเขาด้วยความรู้สึกพึงพอใจ

"คุณดราก้อน พวกเราต้องขอตัวลาแล้วล่ะค่ะ ถ้ามีเวลาคุณก็ควรจะกลับไปหาลูฟี่บ้างนะคะ ตอนนี้เขาเป็นเด็กที่มีความฝันแล้วนะ"

มากิโนะโบกมือให้มังกี้ ดี ดราก้อน เธอไม่ได้บอกมังกี้ ดี ดราก้อน ว่าลูฟี่ต้องการที่จะเป็นราชาโจรสลัด

เธอคิดว่าเมื่อคุณดราก้อนได้เห็นลูฟี่ในรูปแบบนั้นด้วยตาของตัวเอง เขาคงจะต้องประหลาดใจอยู่สักหน่อยแน่ๆ

คาซิและกลุ่มของเขามาอย่างรวดเร็วและจากไปอย่างรวดเร็ว

อิวานคอฟกระพริบตา จ้องมองดูมังกี้ ดี ดราก้อน ที่กำลังยืนตกตะลึง โดยไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดีในชั่วขณะนั้น

หลังจากผ่านไปสักพัก มังกี้ ดี ดราก้อน ก็รวบรวมสติกลับมาได้ เขาเดินกลับไปที่ห้องเพื่อหาสมุดบันทึกเล่มใหม่ และจดบันทึกปรัชญาการปฏิวัติทั้งหมดที่คาซิเพิ่งจะเอ่ยถึงลงไป

ท้ายที่สุด เขาก็เขียนคำว่า "ปรัชญาการปฏิวัติขั้นสูง" ลงบนหน้าปก สมุดบันทึกเล่มนี้จะกลายเป็นทิศทางสำหรับการก้าวเดินของเขา

คาซิไม่ได้คิดอะไรมากนักตอนที่เขาเจอกับมังกี้ ดี ดราก้อน เมื่อครู่นี้ แต่เมื่อลองนึกย้อนกลับไป ปีนี้ก็คือปีที่ซาโบ้จะออกทะเลนี่นา

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ เรือลำเล็กของซาโบ้ถูกปืนใหญ่ของเผ่ามังกรฟ้ายิงจนจม และเขาก็ได้รับบาดเจ็บจนสูญเสียความทรงจำ

ในท้ายที่สุด มังกี้ ดี ดราก้อน ก็ปรากฏตัวขึ้นได้ทันเวลา แอบช่วยเหลือซาโบ้เอาไว้ สอนวิชาการต่อสู้และความรู้ให้กับเขา และในท้ายที่สุด เขาก็กลายมาเป็นเสนาธิการที่โดดเด่นของกองทัพปฏิวัติ

ดังนั้น ในช่วงเวลานี้ มันจึงเป็นเรื่องปกติธรรมดามากที่มังกี้ ดี ดราก้อน จะมาปรากฏตัวอยู่ในอีสต์บลู

"คาซิ นายอยากจะทำความรู้จักกับคุณดราก้อนเพียงเพราะนายได้เจอลูฟี่จริงๆ หรอคะ?"

มากิโนะส่งยิ้มขณะที่เธอเดินถือแก้วน้ำส้มมาและยื่นมันให้กับเขา

คาซิยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ ปล่อยให้สายลมทะเลอันสดชื่นและเค็มปะแล่มๆ พัดปะทะร่าง เขาจิบน้ำส้มไปหนึ่งอึกและเอ่ยว่า: "ก็ไม่เชิงหรอกนะ"

"ในเมื่อชั้นอยู่ที่นี่แล้ว ชั้นก็อาจจะเพิ่มรสชาติให้กับโลกใบนี้สักหน่อยเพื่อให้มันน่าสนใจขึ้นไงล่ะ"

คาซิรู้สึกว่ายิ่งกองทัพปฏิวัติมีความโดดเด่นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

รัฐบาลโลกคงไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะมาคอยจ้องจับผิดกลุ่มโจรสลัดของพวกเขาหรอก

แน่นอนว่าต้องยกเว้นจอยบอยแห่งโชคชะตาคนนั้น ที่จะเป็นตัวดึงดูดสายตาของรัฐบาลโลกเอาไว้

ท่าทางอันมั่นใจของคาซิทำให้มากิโนะรู้สึกหลงใหลอยู่เล็กน้อย

"ถ้าอย่างนั้น ชั้นก็จะคอยอยู่เคียงข้างคุณเพื่อเฝ้าดูว่าโลกใบนี้จะกลายเป็นยังไงต่อไปก็แล้วกันนะคะ"

จบตอน