ตอนที่ 1 ระบบเปิดใช้งาน

ตอนที่ 1 ระบบเปิดใช้งาน

ปีโคโนฮะที่หก ณ บ้านพักหลักของตระกูลฮิวงะ

ฮิวงะ โฮชิซากิ มองดูตั๋วอัญเชิญสิบใบที่สะสมอยู่บนหน้าต่างระบบตรงหน้า พร้อมกับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

หกปีแล้วสินะ

หกปีแล้วตั้งแต่ที่เขามาถึงโลกนารูโตะ

ตั้งแต่ยังเป็นทารก เขาก็ค้นพบว่าตัวเองถูกผูกมัดเข้ากับระบบเกมมือถือนารูโตะ

ทว่าระบบนี้ไม่มีการเช็คอิน ไม่มีแพ็กเกจเริ่มต้น และไม่คิดจะช่วยเหลือเขาฟรีๆ

นอกเหนือจากหน้าต่างคุณสมบัติแล้ว มันมีเพียงสามฟังก์ชันเท่านั้น คือ สุ่มกาชา ภารกิจ และ ตรวจสอบ

และในหน้าต่างภารกิจบ้าบอนั่น ก็มีแต่ภารกิจที่เขาไม่มีปัญญาทำสำเร็จได้เลย

ตัวอย่างเช่น เอาชนะนินจาสามคนทุกวัน

ออกไปสำรวจข้างนอกเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกวัน

ซื้ออาหารข้างนอกทุกวันเพื่อฟื้นฟูพลังกาย และอื่นๆ อีกมากมาย

ภารกิจพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เด็กจากตระกูลใหญ่ที่มีกฎระเบียบเข้มงวดจะสามารถทำได้เลย

ดังนั้น ตั้งแต่เขาอายุสี่ขวบ แม้ว่าฮิวงะ โฮชิซากิจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ แต่เขาก็ทำได้มากสุดแค่วันละหนึ่งภารกิจเท่านั้น

บางครั้งอาจต้องใช้เวลาถึงสองหรือสามวันกว่าจะทำสำเร็จสักภารกิจ

จนกระทั่งเขาอายุหกขวบ เขาก็กระเสือกกระสนจนสามารถเก็บสะสมตั๋วสำหรับสุ่มสิบครั้งได้สำเร็จ

"ระบบ สุ่มกาชา!"

เมื่อฮิวงะ โฮชิซากิใช้ตั๋วอัญเชิญสิบใบ

หน้าต่างระบบก็ส่องแสงวาบ แล้วไอคอนต่างๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นทีละอัน

【ข้อความระบบ: ชิ้นส่วนนินจาระดับ A คาคาชิ x4】

【ข้อความระบบ: พลังชีวิต +10】

【ข้อความระบบ: จักระ +50】

【ข้อความระบบ: พลังจิตใจ +10】

【ข้อความระบบ: จักระ +50】

【ข้อความระบบ: นินจาระดับ C ฮิวงะ เนจิ x1】

【ข้อความระบบ: พลังจิตใจ +10】

【ข้อความระบบ: พลังชีวิต +15】

【ข้อความระบบ: จักระ +30】

【ข้อความระบบ: ชิ้นส่วนนินจาระดับ S ซึนาเดะ x5】

【ข้อความระบบ: เนื่องจาก ฮิวงะ เนจิ ครอบครองสายเลือดเนตรสีขาวเช่นกัน สายเลือดเนตรสีขาวของคุณจึงได้รับการอัปเกรด】

เมื่อมองไปที่ผลลัพธ์การอัญเชิญและข้อความระบบ พร้อมกับสัมผัสได้ถึงพลังที่เติมเต็มเข้ามาในร่างกายจากความว่างเปล่า เขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ

การสุ่มสิบครั้งเพียงครั้งเดียวให้ชิ้นส่วนคาคาชิมา 4 ชิ้น ชิ้นส่วนซึนาเดะ 5 ชิ้น รวมไปถึงการ์ดฮิวงะ เนจิ แบบเต็มใบ และการอัปเกรดสายเลือดที่เขายังไม่รู้ผลลัพธ์ของมัน

ชิ้นส่วนนินจาระดับ A อย่างคาคาชิ ต้องการ 40 ชิ้นเพื่อรวมเป็นการ์ดเต็มใบ การได้มาหนึ่งในสิบตอนนี้ก็ถือว่าเป็นข่าวดีแล้ว

ชิ้นส่วนระดับ S อย่างซึนาเดะ ให้มาทีเดียว 5 ชิ้น แต่ต้องใช้ถึง 100 ชิ้นในการสังเคราะห์เป็นการ์ดเต็มใบ ดังนั้นจึงไม่ต้องรีบร้อน

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขที่สุด ไม่ใช่ความหวังที่จะได้โจนินระดับสูงอย่างคาคาชิ หรือระดับคาเงะอย่างซึนาเดะ แต่เป็นฮิวงะ เนจิ

แม้ว่าฮิวงะ เนจิจะเป็นเพียงเกะนิน

แต่เขาคืออัจฉริยะผู้ครอบครองเนตรสีขาว ฝึกฝนอย่างหนักหน่วง และมีความสามารถในการคิดค้นวิชาลับของฮิวงะได้ด้วยตัวเอง!

ยิ่งไปกว่านั้น

ในการสอบจูนินตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ หากฮิวงะ เนจิไม่ได้ไปเจอกับนารูโตะที่มีออร่าตัวเอกล่ะก็ เขาอาจจะผ่านการสอบรอบสุดท้ายและกลายเป็นจูนินไปแล้ว

สำหรับฮิวงะ โฮชิซากิในวัย 6 ขวบ การ์ดฮิวงะ เนจิแบบเต็มใบนี้คือนินจาที่เหมาะสมกับเขามากที่สุดในตอนนี้

เขาสัมผัสอย่างระมัดระวังถึงทักษะกระบวนท่าทั้งสามที่ได้รับมาจากฮิวงะ เนจิ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งความทรงจำเกี่ยวกับกระบวนการฝึกฝนของทักษะกระบวนท่าทั้งสามนี้

ฮิวงะ โฮชิซากิรู้สึกถึงความกระจ่างวาบขึ้นมาในใจ

ดูเหมือนว่าสำหรับตัวละครที่ได้รับจากการสุ่มการ์ด เขาจะได้รับความทรงจำการฝึกฝนของพวกเขามาโดยตรง

ในกรณีนี้ ต่อให้เขาสุ่มได้นินจาคนอื่นในอนาคต เขาก็น่าจะสามารถทับซ้อนคุณสมบัติและความสามารถระหว่างนินจาแต่ละคนได้

และ...

เขาเปิดหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาเพื่อเตรียมยืนยันบางสิ่ง

【ชื่อ: ฮิวงะ โฮชิซากิ】

【พลังชีวิต: 100 (+145)】

【พลังจิตใจ: 100 (+120)】

【จักระ: 300 (+930)】

【กระบวนท่า: มวยอ่อน (ขั้นเริ่มต้น), เคล็ดวิชาแปดทิศ คลื่นสวรรค์ (ขั้นชำนาญ), ฝ่ามือว่างแปดทิศ (ขั้นชำนาญ), มวยอ่อนแปดทิศ เจ็ดสิบสี่ฝ่ามือ (ขั้นชำนาญ)】

【ความสามารถพิเศษ: เนตรสีขาว (ขีดจำกัดสายเลือด)】

【คัมภีร์ลับ: ไม่มี】

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ฮิวงะ โฮชิซากิคิดในใจ

เขาไม่ได้เพียงแค่ได้รับทักษะกระบวนท่าทั้งสามของฮิวงะ เนจิมาเท่านั้น แต่เขายังได้รับคุณสมบัติทั้งหมดของเนจิมาด้วย

หากมองข้ามค่าสถานะที่ได้มาจากการสุ่ม พลังชีวิตและพลังจิตใจของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยตรง และจักระของเขายังเพิ่มขึ้นถึงสี่เท่าจากปริมาณเดิม

ในวินาทีนี้ ฮิวงะ โฮชิซากิวัย 6 ขวบอยากจะเรียนรู้วิธีการแหงนหน้าหัวเราะอันเป็นเอกลักษณ์ของตระกูลอุจิวะซะเหลือเกิน เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจที่สะสมอยู่ในใจเขามาหลายปี

ทว่า นี่คือเขตบ้านของตระกูลฮิวงะ ที่ซึ่งมีกฎระเบียบอยู่มากมายนับไม่ถ้วน

เขาเหลือบมองห้องที่ถูกตกแต่งอย่างเย็นชา

ความรังเกียจและความหงุดหงิดวาบผ่านแววตาของเขา

ทันใดนั้น เขากดข่มอารมณ์ที่พลุ่งพล่านของตัวเองลง สวมรองเท้าเกี๊ยะไม้ แล้วเดินตรงไปยังลานฝึกซ้อมของบ้านหลัก

ในฐานะผู้ใหญ่จากชาติที่แล้ว เขารู้ซึ้งดีว่าหลังจากได้รับพลังมา สิ่งที่ต้องทำคือการเรียนรู้ที่จะควบคุมมัน

แม้ว่าเขาจะมีพื้นฐานความทรงจำการฝึกฝน แต่ความสามารถเหล่านี้ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นสิ่งที่ได้มาจากความว่างเปล่า

ต่อให้ไม่ต้องคำนึงถึงปัญหาเรื่องการสร้างความคุ้นเคยกับพวกมัน

เขาก็ยังต้องพิจารณาถึงช่องว่างของส่วนสูงและอายุระหว่างตัวเขาเองกับฮิวงะ เนจิอยู่ดี

...

ขณะที่ฮิวงะ โฮชิซากิเดินเข้าใกล้ลานฝึกซ้อม เสียงร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวดที่ถูกกลั้นเอาไว้ก็ดังเล็ดลอดออกมาจากข้างใน

ตัดสินจากเสียง นั่นน่าจะเป็นฮิวงะ หยุนเฟย ลูกพี่ลูกน้องผู้โชคร้ายของเขา

พ่อของลูกพี่ลูกน้องผู้โชคร้ายคนนี้ เคยเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้นำบ้านหลักมาก่อน

แต่เป็นเพราะพรสวรรค์ของเขาไม่ดีเท่าพี่ชายซึ่งก็คือพ่อของโฮชิซากิเขาจึงถูกปู่ประทับอักขระปักษาในกรงและกลายไปเป็นคนของบ้านสายรอง

และแน่นอนว่าลูกชายของเขาก็ต้องกลายเป็นคนของบ้านสายรองตระกูลฮิวงะมาตั้งแต่เกิด

ความทรงจำเหล่านี้แล่นผ่านเข้ามาในหัวของเขาอย่างรวดเร็ว

จากลานฝึกซ้อมยังมีเสียงของฮิวงะ สึกิโยะ พี่ชายงี่เง่าของเขาดังออกมาด้วยน้ำเสียงแหบเป็ด:

"ลูกของตัวแทนรับบาปก็ยังคงเป็นตัวแทนรับบาปอยู่วันยังค่ำ"

"ฮิวงะ หยุนเฟย ฉันคือทายาทคนต่อไปของบ้านหลัก ส่วนแกก็เป็นแค่องครักษ์ชั้นต่ำจากบ้านสายรอง!"

"ถ้าคราวหน้าแกยังไม่เจียมตัวตอนที่จู่โจมระหว่างฝึกซ้อม และยังวางตัวไม่สมกับฐานะอันต่ำต้อยของแกล่ะก็ สิ่งที่รอแกอยู่จะไม่ใช่แค่การเตือนจากอักขระปักษาในกรงแน่!"

เมื่อฟังพี่ชายงี่เง่ากำลังสั่งสอนลูกพี่ลูกน้อง ประกายตาเย็นชาก็วาบผ่านดวงตาของฮิวงะ โฮชิซากิขณะที่เขาเดินตรงเข้าไปข้างใน

ทันทีที่เขาเดินมาถึงประตู เขาก็พูดเย้ยหยันขึ้นว่า "ไอ้เด็กเก้าขวบที่แม้แต่เกะนินบ้านสายรองยังเอาชนะไม่ได้น่ะ มันก็แค่ไอ้ขี้แพ้ไร้ประโยชน์คนนึงนั่นแหละ แกเอาแต่พึ่งพาการแสดงละครหลอกๆ ระหว่างฝึกซ้อม ฉันล่ะไม่รู้จริงๆ ว่าแกกะจะใช้ลูกไม้หลอกตัวเองแล้วก็หลอกคนอื่นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน"

"ผลงานของตัวเองก็ห่วยแตกสิ้นดี พอเจอปัญหาปุ๊บก็เอาแต่โทษคนอื่น คนแบบนี้น่ะเหรอกล้าเรียกตัวเองว่าทายาทบ้านหลัก? จุ๊ๆๆ ฉันล่ะอายจริงๆ ที่ต้องใช้นามสกุลเดียวกับแก ไอ้พี่ชายงี่เง่า"

ระหว่างที่พูด เขาก็ใช้ระบบตรวจสอบสึกิโยะไปด้วย

【ชื่อ: ฮิวงะ สึกิโยะ】

【พลังชีวิต: 100】

【พลังจิตใจ: 100】

【จักระ: 500】

【กระบวนท่า: มวยอ่อน (ขั้นเชี่ยวชาญ), คาถาเงาแยกร่าง, คาถาสลับร่าง, คาถาแปลงกาย】

【ความสามารถพิเศษ: เนตรสีขาว (ขีดจำกัดสายเลือด)】

ที่ด้านข้างลานฝึกซ้อม ซึ่งถูกกั้นด้วยฉากกั้นแบบซ่อนตัว ผู้นำตระกูล ฮิวงะ อิจิโซคุ ซึ่งกำลังจัดการธุระอยู่ เลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เขาละความสนใจจากคัมภีร์ในมือ แล้วเบิกเนตรสีขาวเพื่อมองไปที่ฮิวงะ โฮชิซากิซึ่งกำลังเดินเข้ามาที่ทางเข้าของลานฝึกซ้อม

เมื่อมองดู เขาก็ต้องตกใจทันที

ทำไมจู่ๆ จักระของลูกชายคนเล็กของเขาถึงได้เพิ่มขึ้นมากมายขนาดนี้?

แล้วทำไมวันนี้ถึงได้พูดจาดุดันนัก?

ผู้อาวุโสคนไหนไปรังแกเขามาอีกเนี่ย?

เมื่อนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมา

ผู้นำตระกูลฮิวงะ ผู้ซึ่งอยู่ในจุดสูงสุดของความแข็งแกร่ง ก็แสดงสีหน้าครุ่นคิดออกมา

บนลานฝึกซ้อม เด็กชายที่เพิ่งจะแสดงท่าทีเย่อหยิ่งไปเมื่อครู่ ตอนนี้กลับมีใบหน้าที่แดงก่ำเมื่อได้ยินคำด่าทอของน้องชาย

เขามองไปที่ประตู กัดฟันกรอด แล้วพูดเน้นทีละคำ: "ฮิวงะ โฮชิซากิ วันนี้แกกินยาผิดขวดจนเสียสติไปแล้วหรือไง? แกกล้าด่าฉันงั้นเหรอ?"

ฮิวงะ โฮชิซากิหัวเราะแล้วพูดว่า: "ฉันไม่ได้แค่กล้าด่าแกนะ แต่ฉันยังกล้าซัดแกด้วย"

"ฉันขวางหูขวางตาแกมานานแล้ว วันนี้ฉันต้องสั่งสอนแกสักหน่อย จะได้รู้ซึ้งว่าใครเป็นพี่ใครเป็นน้อง!"

เมื่อพูดจบ เขาก็เร่งความเร็วขึ้นมาอย่างกะทันหัน กระโดดข้ามร่างของฮิวงะ หยุนเฟยที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนพื้นด้วยแววตาเหม่อลอยไปอย่างแผ่วเบา แล้วพุ่งตรงเข้าหาฮิวงะ สึกิโยะ

เบิกเนตรสีขาว!

จบตอน