บทที่ 19 รายชื่อ

ณ ห้องประชุมมหาวิทยาลัยอี้หัว เฉินห่าวนั่งอยู่บนเก้าอี้คนเดียว บนโต๊ะของเขามีกระดาษขาวแผ่นหนึ่งและปากกาสีแดง มีรายชื่อคนเขียนอยู่ แต่มีเพียงสามชื่อที่ถูกวงกลมสีแดงล้อมไว้

"อธิการบดีจ้าวเฉวียน"

"รองอธิการบดีฝ่ายบริหารและคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ เหลียวฉง"

"ผู้อำนวยการฝ่ายการเงิน ซุนอี้หยาง" เสียงของเฉินห่าวก้องอยู่ในห้องประชุมที่ว่างเปล่า

"ฮ่ะ เกือบลืมอีกคนไปแล้ว ยังมีผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการจางจิ่งเหยาด้วย" เฉินห่าวหัวเราะเบาๆ เกือบลืมคนนั้นไปเสียแล้ว

"ท่านประธาน ผู้ช่วยเต๋อรับอธิการบดีซูมาถึงแล้ว กำลังเดินทางมาที่นี่ครับ" สวี่กวงไท่ หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยคนใหม่เปิดประตูเข้ามารายงาน

สวี่กวงไท่เป็นทหารผ่านศึกจากหน่วยพิเศษของต้าฝ่งก่อนหน้านี้เฉินห่าวได้ไปพบปะผู้คนมากมาย และขอทหารผ่านศึกที่เพิ่งปลดประจำการมาหลายคน ส่วนเรื่องสวัสดิการ แน่นอนว่าต้องดูแลอย่างดี ยามรักษาความปลอดภัยเดิมล้วนเป็นสมุนของเฉินลี่ปิง เฉินห่าวไม่มีทางเก็บคนพวกนี้ไว้แน่ ไล่ออกไปหมดทุกคน

"อาจารย์ซูทำงานรวดเร็วดีนะ" เฉินห่าวดูนาฬิกา ตอนนี้เป็นเวลา 9:30 น. ยังอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงเวลาประชุม ผู้บริหารคนอื่นๆ ยังไม่มีใครมาเลย

สวี่กวงไท่รายงานเสร็จก็ออกไป ......

เวลาผ่านไปจนถึง 10 นาฬิกาตรง เฉินห่าวมองดูห้องประชุมที่คนนั่งเต็ม รู้สึกเสียดายนิดหน่อย เขาคิดว่าจะได้ฆ่าไก่ให้ลิงดู

เฉินห่าวลุกขึ้นยืน ปรบมือเพื่อให้บรรยากาศที่ค่อนข้างอึกทึกเงียบลง "ขอทุกท่านเงียบก่อนครับ ก่อนเริ่มการประชุม ผมขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อเฉินห่าว เป็นประธานคณะกรรมการบริหารมหาวิทยาลัยคนใหม่ แต่ผมยังมีตำแหน่งอีกอย่าง บางทีพูดออกไปอาจจะน่าตกใจ"

คำพูดที่ทิ้งท้ายให้คิดของเฉินห่าว ทำให้ผู้เข้าร่วมประชุมพากันซุบซิบ ไม่รู้ว่าเฉินห่าวกำลังจะพูดอะไร

"ผู้ที่จะมารับตำแหน่งอธิการบดีคนใหม่ของมหาวิทยาลัยอี้หัว..." สายตาของเฉินห่าวกวาดมองไปที่ทุกคน โดยเฉพาะอธิการบดี "คนเก่า" จ้าวเฉวียน ใบหน้าซีดเผือดในทันที หรือบางทีก่อนมา เขาอาจจะรู้ผลลัพธ์นี้แล้ว

"ผมจะรับตำแหน่งอธิการบดีคนใหม่" เฉินห่าวพูดจบ ไม่รอให้พวกนี้ซุบซิบกัน รีบพูดต่อทันที "พวกเราเป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ไม่ใช่มหาวิทยาลัยของรัฐ ใครมีข้อคัดค้าน ตอนนี้ออกไปได้เลย"

เฉินห่าวชี้ไปที่ประตู สีหน้าเรียบนิ่งจนน่ากลัว ทุกคนในที่ประชุมกลายเป็นเหมือนนักเรียนประถม ไม่มีใครกล้าส่งเสียง

"ดูเหมือนทุกคนจะไม่มีข้อคัดค้านแล้ว? งั้นผมขอพูดสักหน่อย" เฉินห่าวพยักหน้า พูดต่อว่า "ทุกท่านในที่นี้ส่วนใหญ่เป็นคนเก่าของมหาวิทยาลัย คงรู้จักผมเฉินห่าวใช่ไหม? แปดปีก่อนผมจากเมืองไป๋เฉวียวตอนนั้นอี้หัวเป็นยังไง? แล้วอี้หัวตอนนี้ล่ะ?"

"ปัง!" เฉินห่าวตบโต๊ะประชุมอย่างแรง

"วันนี้ผมจะให้สี่คนออก เดี๋ยวผมจะประกาศชื่อ แน่นอนว่าคนที่เหลือก็อย่าเพิ่งสบายใจ ผมรู้ว่าทุกคนชินกับการทำงานไปวันๆ แต่นั่นเป็นอดีตไปแล้ว"

เฉินห่าวพูดต่อ "ต่อไปมหาวิทยาลัยผมเป็นคนรับผิดชอบ ใครทำงานไปวันๆ ก็ออกไป! คนเก่งขึ้น คนไร้ความสามารถลง!"

"อี้หัวไม่ต้องการคนไร้ค่า!"

พูดจบ เฉินห่าวทิ้งตัวลงนั่ง หยิบรายชื่อนั้นขึ้นมา กวาดตามองสามคนข้างหน้า

"ชื่อ: จ้าวเฉวียน ฝ่าย: เป็นกลาง ศักยภาพ: 72 ความสามารถ: คณิตศาสตร์ (84/86), การจัดการ (74/75)..."

จ้าวเฉวียนคนนี้ เฉินห่าวมีความทรงจำ จำได้ว่าตอนนั้นจ้าวเฉวียนยังเป็นคณบดี ทำงานขยันขันแข็งดี แต่ทำไมกลายเป็นแบบนี้

ก่อนหน้านี้ให้เติ้งฮุ่ยแจกแบบสอบถามเกี่ยวกับผู้บริหารมหาวิทยาลัย คะแนนต่ำสุดสามอันดับแรกคือจ้าวเฉวียน เหลียวฉง และซุนอี้หยาง เมื่อเป็นแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้

"ชื่อ: ซุนอี้หยาง ฝ่าย: ศัตรู ศักยภาพ: 65 ความสามารถ: สถิติ (63/74), การเข้าสังคม (71/78)"

ฝ่ายศัตรู? เฉินห่าวขมวดคิ้วทันทีที่มองไปที่ซุนอี้หยาง ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีกับตัวเอง

แต่ก็สมควรแล้ว ในเมื่อเขาเป็นสมุนของเฉินลี่ปิง เฉินห่าวไล่เจ้านายของเขาออกไป คนที่เป็นสุนัขรับใช้ย่อมไม่พอใจ

"ตอนนี้ผมจะประกาศรายชื่อผู้ที่ถูกยกเลิกสัญญาจ้าง: จ้าวเฉวียน เหลียวฉง ซุนอี้หยาง"

ขณะที่บางคนกำลังโล่งใจที่รอดตัว เสียงปีศาจก็ดังขึ้นข้างหู "อ้อ เพิ่มผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการจางจิ่งเหยาอีกคน"

"ทำไม? ไม่ได้! ผมเหงื่อตกให้อี้หัว ผมทุ่มเทช่วงวัยหนุ่มให้อี้หัวมาตั้งเท่าไหร่!" สีหน้าของจางจิ่งเหยาเปลี่ยนไปในทันที รีบแก้ตัวทันที

เฉินห่าวมองเขาแวบหนึ่ง พูดเรียบๆ ว่า "คุณรู้ไหมทำไมในรายชื่อก่อนหน้าถึงไม่มีชื่อคุณ?"

"ทำไม?" จางจิ่งเหยางงงัน ตกใจที่รายชื่อก่อนหน้าไม่มีชื่อตัวเอง เพราะในอี้หัว ถ้าพูดถึงคนที่นักศึกษาเกลียดชังที่สุด ก็ต้องเป็นหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยกับผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ

"เพราะรายชื่อนั้นเป็นรายชื่อผู้บริหารมหาวิทยาลัย คุณคิดว่าคุณมีคุณสมบัติพอหรือ?"

"จะทำแบบนี้ไม่ได้! ผมไม่ยอม!" เห็นจางจิ่งเหยาที่ดูคลุ้มคลั่ง เฉินห่าวก็ตะโกนออกไปนอกห้องประชุมทันที

"คนมา เอาขยะนี่โยนออกไป" ยามที่รออยู่ข้างนอกสองคนพุ่งเข้ามา จับจางจิ่งเหยาลากออกไปทันที

เฉินห่าวยิ้มพูดว่า "สามท่าน ไม่ต้องให้ผมเชิญนะครับ?" จ้าวเฉวียนถอนหายใจแล้วเดินออกไป ส่วนเหลียวฉงลุกขึ้นโดยไม่พูดอะไร มีเพียงซุนอี้หยางที่จ้องมองเฉินห่าวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

หลังสามคนออกไป เฉินห่าวพูดต่อว่า "คนที่ยังอยู่อย่าคิดว่าโชคดี นี่เป็นแค่ชุดแรก ไม่ใช่ชุดสุดท้าย"

"ต่อไปผมขอแนะนำรองอธิการบดีฝ่ายบริหารคนใหม่ อาจารย์ซูรุ่ย ก่อนเกษียณท่านเคยเป็นรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีผู่หยาง  รับผิดชอบงานบริหารของมหาวิทยาลัย ส่วนผมจะดูแลรับผิดชอบด้านการวิจัย"

"ขอเชิญอาจารย์ซูกล่าวปราศรัย..."

......

ที่ประตูมหาวิทยาลัยอี้หัว จางจิ่งเหยาที่ถูกไล่ออกมา มองตึกสำนักงานในมหาวิทยาลัยด้วยสายตาแค้นเคือง แล้วโทรศัพท์หาใครบางคน

"คุณเฉิน ช่วยผมด้วย ตอนนี้ผมถูกไอ้หมอนั่นเฉินห่าวไล่ออกจากมหา..."

"ไสหัวไป!"

"คุณเฉิน ทำไมคุณถึงทำแบบนี้..."

ไม่ทันที่จางจิ่งเหยาจะพูดจบ โทรศัพท์ก็ถูกวางสาย จางจิ่งเหยาโมโหจนขว้างโทรศัพท์ลงพื้น