บทที่ 18 อาคารจากระบบ

"ระบบ ราคานี้มันแพงเกินไปหรือเปล่า?" เฉินห่าวมองตัวเลขที่เห็นตรงหน้าแล้วรู้สึกปวดหัว

ระบบตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาเหมือนเดิม "เจ้าของระบบสามารถเลือกที่จะสร้างเองได้"

"ไม่มีทางที่จะสร้างเอง" เฉินห่าวส่ายหน้า เขายอมชะลอแผนพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดีกว่าที่จะสร้างเอง เมื่ออาคารที่ระบบสร้างมาพร้อมคุณสมบัติเพิ่มพิเศษ ก็ต้องเลือกของระบบแน่นอน

เฉินห่าวนึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา จึงขมวดคิ้วถามว่า "ผมมีคำถามอีกข้อ แล้วอาคารที่มีอยู่แล้วล่ะ? จะให้อาคารใหม่มีคุณสมบัติพิเศษ แต่อาคารเก่าไม่มีได้ยังไง?"

ระบบตอบว่า "สำหรับอาคารที่สร้างเองที่มีอยู่แล้ว สามารถปรับปรุงและต่อเติมใหม่ได้ ซึ่งจะได้คุณสมบัติพิเศษเช่นกัน"

เฉินห่าวถามด้วยความอยากรู้ "แล้วราคาล่ะ? จะถูกกว่าซื้อตรงๆ หรือเปล่า?"

"ราคาเท่าเดิม" "???" เฉินห่าวพูดไม่ออก "หมายความว่าถึงแม้จะแค่ปรับปรุงต่อเติม อาคารเรียนระดับต้นก็ยังราคา 20 ล้านเหมือนเดิมเหรอ?" "ใช่"

เฉินห่าวพอจะรู้แล้วว่าเรื่องราคานี้ระบบคงไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ได้แต่ยอมรับ แต่เขาก็นึกถึงคำถามสำคัญอีกข้อ จึงถามระบบว่า "ต้องใช้เวลาก่อสร้างนานแค่ไหน?"

ระบบอธิบายว่า "เจ้าของระบบสามารถเลือกสไตล์ได้เอง ตั้งแต่การออกแบบแบบแปลน การก่อสร้าง การตรวจรับ และการตกแต่งภายใน จะใช้เวลาเพียงหนึ่งเดือนก็เสร็จ"

เฉินห่าวพยักหน้า "หนึ่งเดือน? เร็วดีนี่"

จริงๆ แล้วการสร้างตึกหนึ่งหลังไม่จำเป็นต้องใช้เวลานานมาก ปัจจุบันนิยมใช้การก่อสร้างแบบโมดูลาร์ ใช้เวลาเพียงสิบกว่าวันก็สร้างตึกสำนักงานสูงสิบกว่าชั้นได้ สิ่งสำคัญคือการตกแต่งภายใน ระบบท่อ และการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งมักจะกินเวลามาก หนึ่งเดือน ถ้าเริ่มตอนนี้ ก็น่าจะเสร็จทันก่อนเปิดเทอมเดือนกันยายน

แต่ก็มีข้อดีอย่างหนึ่ง เฉินห่าวมองดูรายการอาคารในระบบ ไม่ว่าจะเป็นอาคารประเภทไหน ราคาก็เท่ากันหมด นั่นหมายความว่า ไม่ว่าจะเป็นตึกสำนักงาน หรือสถาบันวิจัย อาคารระดับต้นก็ใช้งบก่อสร้างจากระบบ 20 ล้านเท่ากันหมด

"งบ 100 ล้านนี้ ควรเลือกปรับปรุงอาคารระดับต้น 5 หลัง" เฉินห่าวครุ่นคิด ก็ต้องทำให้มีอาคารระดับต้นให้ทั่วถึงก่อน

"ระบบ ปรับปรุงอาคารเรียน 2 หลัง ห้องสมุด 1 หลัง สถาบันวิจัย 1 หลัง และสร้างสถาบันวิจัยใหม่อีก 1 หลังเลย!"

ตอนนี้มหาวิทยาลัยอี้หัวมีห้องสมุดและสถาบันวิจัยอย่างละ 1 แห่ง น้อยเกินไป! มหาวิทยาลัยดีๆ ต้องมีห้องสมุดและสถาบันวิจัยมากกว่านี้ ห้องสมุดไม่จำเป็นต้องมีมาก พอขยายวิทยาเขตแล้วมีทั้งฝั่งเหนือและใต้ฝั่งละหนึ่งแห่งก็พอ ส่วนสถาบันวิจัย ยิ่งมากยิ่งดี สถาบันวิจัยเดิมที่มีอยู่ไม่ได้ผลิตผลงานวิจัยอะไรออกมา หลายปีมานี้แทบจะร้าง จ่ายเงินเดือนยังไม่ได้ นักวิจัยประจำก็ลาออกไปหมด

"หักงบก่อสร้างมหาวิทยาลัย 100 ล้านหยวน!"

"กรุณาเลือกโมเดลอาคารเพื่อปรับแต่งตามต้องการ" เงินถูกหักทันที จากนั้นระบบก็แสดงโมเดล 3D เสมือนจริงของอาคารเรียน

"ให้ทุกอาคารใช้สไตล์ผสมผสานจีน-อาณานิคม!" ในเรื่องสถาปัตยกรรม เฉินห่าวค่อนข้างชอบมหาวิทยาลัยไป๋เฉวียวแม้จะดี แต่ก็มีข้อจำกัดบางอย่าง มหาวิทยาลัยซางต้ามีสไตล์เดียวคือจีนล้วน เหวินเฟิงได้ชื่อว่าเป็นพิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรม มีทั้งสวนจีน อาคารสไตล์ตะวันตก และอาคารสมัยใหม่ แต่อาคารหลักเน้นสไตล์สวนจีนมากเกินไป และมีความเป็นตะวันตกเด่นชัดเกินไป เฉินห่าวชอบสไตล์อาณานิคมแบบมหาวิทยาลัยไป๋เฉวียวมากกว่า

"ตัวอาคารแบบอาณานิคม หลังคาจีน (แบบพระราชวัง) ยอดหลังคาจีน ภายในทันสมัยอัจฉริยะ!" พอเฉินห่าวพูดจบ โมเดล 3D ตรงหน้าก็เปลี่ยนแปลงทันที กลายเป็นอาคารสไตล์คล้ายมหาวิทยาลัยไป๋เฉวียวตามที่เฉินห่าวต้องการ มันอาจจะดูไม่เป็นจีนเต็มตัว ไม่เป็นตะวันตกเต็มตัว การผสมผสานข้อดีของทั้งสองแบบโดยไม่ขัดแย้งกันนั้นทำได้ยาก ตัวอย่างที่ผสมผสานสไตล์จีน-อาณานิคมได้ลงตัวคือมหาวิทยาลัยไป๋เฉวียว

"ดี รู้สึกไม่เลว! ให้ทุกอาคารต่อไปใช้สไตล์แบบนี้ แต่ภายนอกของแต่ละตึกต้องไม่เหมือนกัน" เฉินห่าวดูแบบของระบบด้วยความพอใจ พอปรับแต่งเสร็จ เฉินห่าวก็นึกถึงคำถามหนึ่ง

"แล้วจะเริ่มก่อสร้างยังไง?" พอพูดจบ ก็มีโทรศัพท์เข้ามาพอดี

"สวัสดีครับ เราจากบริษัทก่อสร้างเสี่ยวเหอครับ เราได้รับออเดอร์ของคุณแล้ว รวมเป็นปรับปรุง 4 หลัง สร้างใหม่ 1 หลัง ใช่ไหมครับ?"

เฉินห่าวตอบ "ใช่ครับ ถูกต้อง"

"สะดวกเริ่มงานเมื่อไหร่ครับ?" เฉินห่าวคิดสักครู่ แล้วตอบว่า

"พรุ่งนี้ 9 โมงเช้าครับ" 10 โมงมีประชุม เฉินห่าวนัดตอน 9 โมง จะได้ไปดูว่าการก่อสร้างของระบบเป็นยังไง

วันรุ่งขึ้น 8:50 น. เฉินห่าวยืนอยู่หน้าประตูมหาวิทยาลัย ปฏิเสธความกระตือรือร้นของยาม มองออกไปไกลๆ

"ฮื้อ..." ตอนนั้นเอง เสียงรถบรรทุกหนักดังมาแต่ไกล พร้อมกับเสียงที่ใกล้เข้ามา รถก่อสร้างขนาดต่างๆ ก็ปรากฏในสายตาของเฉินห่าว ขบวนรถมุ่งหน้ามาที่ประตูหน้ามหาวิทยาลัยอี้หัว ขบวนรถมาถึงประตู รถเก๋งสีดำคันหน้าจอด มีชายวัยกลางคนร่างกำยำอายุราว 40 กว่าลงมา

"สวัสดีครับ สวัสดีครับ ผมโจ้วจิ่ว ผู้จัดการบริษัทก่อสร้างครับ" เห็นชายวัยกลางคนยิ้มแย้มยื่นมือมา เฉินห่าวก็จับมือตอบอย่างสุภาพ ยิ้มพลางพูดว่า "สวัสดีครับคุณโจ้ว ต้องรบกวนทางบริษัทช่วยก่อสร้างมหาวิทยาลัยแล้วนะครับ"

"ไม่รบกวนเลยครับ ไม่ต้องพูดอะไรมาก งั้นทีมงานเราเริ่มได้เลยนะครับ?"

"ได้ครับ ไม่มีปัญหา" เจอผู้จัดการโจ้วที่ขยันกระตือรือร้นอยากเริ่มงานขนาดนี้ เฉินห่าวก็ไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ

รถทยอยเข้ามาในมหาวิทยาลัย เฉินห่าวเรียกยามคนหนึ่งให้ขับรถกอล์ฟตามไปด้านหลัง

รถจอด มองดูคนงานที่เริ่มงานอย่างขะมักเขม้น เฉินห่าวรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ค่อยถูกต้อง มีความรู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก

คิดสักครู่ จึงถามระบบตรงๆ ว่า "ระบบ ทีมงานก่อสร้างและคนงานพวกนี้จ้างมาจากที่ไหน?"

ระบบตอบว่า "ผลิตภัณฑ์จากระบบ"

"ผลิตภัณฑ์จากระบบ???" เฉินห่าวงงไปชั่วขณะ แล้วมองดูภาพตรงหน้าอีกครั้ง พอเข้าใจแล้ว ที่แท้พวกนี้ล้วนเป็นคนที่ระบบส่งมา น่าสงสัยละว่าทำไมถึงเสร็จได้ภายในหนึ่งเดือน

ทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกม "Cities: Skylines" แต่ต่างกันตรงที่ ตัวละครของเขาเป็นอธิการบดี ......