บทที่ 21 - ศัตรูทางแคบ แผนการร้ายลับหลัง!

บทที่ 21 - ศัตรูทางแคบ แผนการร้ายลับหลัง!

"หึๆ ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้นหรอก เธอคือผู้มี 'อาชีพลับ' เพียงคนเดียวของ 'เมืองตงหลิน' ในปีนี้ และยังเป็นบุคลากรสำคัญที่ขาดไม่ได้ในอนาคตของประเทศชาติ ถ้าฉันไม่ดูแลเธอแล้วจะไปดูแลใคร?"

เซี่ยมู่เซินมีสีหน้าอ่อนโยน เขาโบกมือแล้วกล่าวว่า "เอาล่ะ เวลาก็ไม่เช้าแล้ว เธอรีบไปหาเพื่อนร่วมทีมสักสองสามคน แล้วเข้าไปเก็บเลเวลใน 'ถ้ำมารแมกมา' เถอะ!"

พูดถึงตรงนี้ เขาก็เสริมขึ้นมาอีกประโยค "ถึงแม้ 'ถ้ำมารแมกมา' แห่งนี้จะเป็นแค่ดันเจี้ยนห้วงลึกระดับมือใหม่ แต่ค่าประสบการณ์กลับสูงมาก เธอสามารถเก็บเลเวลในนั้นจนถึงเลเวล 60 ได้เลย พอถึงเลเวล 60 แล้ว ฉันจะจัดแผนการเก็บเลเวลขั้นต่อไปให้เธอเอง!"

"ครับ!"

หลี่เทียนหัวได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า กำลังเตรียมตัวจะลงไปหาเพื่อนร่วมทีมที่เหมาะสมสักสองสามคน!

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง!

วิ้ง...

พร้อมกับคลื่นความผันผวนของมิติอันลึกลับ!

ลู่เซิ่งที่เพิ่งเคลียร์ดันเจี้ยนห้วงลึกโหมดฝันร้ายเสร็จ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าทางเข้า "ถ้ำมารแมกมา" พอดี!

"ลู่เซิ่ง?"

เมื่อเห็นลู่เซิ่ง ดวงตาของหลี่เทียนหัวก็แดงก่ำขึ้นมาทันที เขาทำท่าจะพุ่งเข้าไปคิดบัญชีกับลู่เซิ่ง!

"เทียนหัว อย่าใจร้อน!"

โชคดีที่ในจังหวะสำคัญ เซี่ยมู่เซินรีบก้าวเข้าไปดึงเขาเอาไว้ และพูดเกลี้ยกล่อมอยู่ข้างกายว่า "อย่างที่เขาว่ากันว่า ไม่อดทนต่อเรื่องเล็กจะเสียการใหญ่ เธอคือผู้ใช้อาชีพลับผู้สง่างาม อนาคตเบื้องหน้ายังมีเส้นทางอีกยาวไกล ไม่คุ้มที่จะไปหัวเสียกับอัศวินศักดิ์สิทธิ์ขยะๆ หรอก!"

"แต่ 'ทุนการศึกษา' ของผม..."

เมื่อนึกถึงเงินก้อนโตจำนวนหนึ่งล้านที่ถูกลู่เซิ่งหลอกเอาไป ใบหน้าของหลี่เทียนหัวก็บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น!

"เรื่องนี้..."

เมื่อเห็นว่าหลี่เทียนหัวไม่สามารถก้าวข้ามเรื่องนี้ไปได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เซี่ยมู่เซินก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น!

ด้วยประสบการณ์ของเขา ทำไมจะดูไม่ออกว่าหลี่เทียนหัวกำลังเกิด "มารในใจ" ขึ้นมาแล้ว?

ต้องรู้ไว้ว่า เพื่อที่จะอัปเลเวล ผู้ใช้อาชีพจะต้องออกไปต่อสู้กับมอนสเตอร์และเข่นฆ่าศัตรูอยู่ภายนอกตลอดทั้งปี หากเสียสมาธิแม้เพียงนิดเดียว ก็อาจจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายจนไม่อาจหวนกลับได้!

เมื่อคิดได้ดังนี้ เซี่ยมู่เซินก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรอด เขาตัดสินใจทำเรื่องนี้ให้เด็ดขาดไปเลย จึงเอ่ยถามหลี่เทียนหัวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า "เทียนหัว ฉันขอถามเธอ เธออยากให้ลู่เซิ่งคนนี้ตายไหม?"

"อะไรนะครับ?"

หลี่เทียนหัวได้ยินดังนั้นก็ตกใจอย่างมาก เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คาดคิดเลยว่า นายกเทศมนตรีเมืองตงหลินผู้ยิ่งใหญ่อย่างเซี่ยมู่เซิน จะโพล่งประโยคที่ไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้ออกมา!

ต้องรู้ไว้ว่า ในประเทศเสินเซี่ยยุคปัจจุบัน การที่ผู้ใช้อาชีพในประเทศต่อสู้เข่นฆ่ากันเองโดยพลการ ถือเป็นความผิดร้ายแรง หากพลาดพลั้งอาจถึงขั้นถูกตัดสินประหารชีวิตได้!

แต่เซี่ยมู่เซินไม่ได้สนใจเลยว่าหลี่เทียนหัวจะคิดอย่างไร เขาถามย้ำอีกครั้งว่า "ตอบคำถามฉันมา!"

"อยากครับ! แน่นอนว่าอยาก!!!"

ในที่สุด หลี่เทียนหัวก็ดึงสติกลับมาได้ เขาแทบจะกัดฟันตะโกนออกมา!

แต่แล้วเขาก็ขมวดคิ้วและพูดต่อ "แต่ 'ประเทศเสินเซี่ย' ของเรามีกฎห้ามไม่ให้ผู้ใช้อาชีพต่อสู้กันเองเป็นการส่วนตัวมาโดยตลอด..."

เขายังพูดไม่ทันจบ เซี่ยมู่เซินก็โบกมือขัดจังหวะ!

"เรื่องนั้นเธอไม่ต้องห่วง ปล่อยให้ฉันจัดการเอง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะขลุกอยู่แต่ในประเทศ โดยไม่ออกไปเก็บเลเวลในเขตพื้นที่เป็นกลางเลย!" เซี่ยมู่เซินกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ!

เมื่อพูดจบ เขาก็เตือนหลี่เทียนหัวด้วยสีหน้าจริงจังว่า "แต่เรื่องนี้ จะต้องรู้กันแค่ฟ้า ดิน เธอ และฉันเท่านั้น ห้ามแพร่งพรายให้ใครรู้เด็ดขาด แม้แต่พ่อแม่ของเธอเองก็ห้ามรู้ เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับ!" หลี่เทียนหัวพยักหน้าอย่างหนักแน่น!

"ดีมาก เธอไปเก็บเลเวลก่อนเถอะ ฉันจะไปจัดการเรื่องนี้สักหน่อย!"

ทิ้งท้ายไว้แค่นั้น เซี่ยมู่เซินก็มองลึกไปยังลู่เซิ่งที่อยู่ไม่ไกลอีกครั้ง จากนั้นจึงหันหลังและก้าวเดินจากไปอย่างรวดเร็ว!

และจนถึงตอนนี้ ลู่เซิ่งก็ยังไม่ทันสังเกตเห็นตัวตนของเซี่ยมู่เซินและหลี่เทียนหัวที่อยู่ไม่ไกลเลยด้วยซ้ำ และเขาก็ไม่รู้เลยว่าแผนการร้ายที่พุ่งเป้ามาที่เขานั้น ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเงียบๆ แล้ว!

...

...

เนื่องจาก "ขยายผลหมื่นเท่า" มีระยะเวลาคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง ทำให้สามารถใช้งานได้เพียงวันละครั้งเท่านั้น!

ดังนั้น หลังจากที่ลู่เซิ่งเคลียร์ "ถ้ำมารแมกมา" ใน "โหมดฝันร้าย" ได้สำเร็จ เขาก็ไม่ได้อยู่เก็บเลเวลต่อ แต่ตั้งใจจะกลับไปกินข้าวและนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่มเสียก่อน!

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องการเก็บเลเวลก็ต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่มีใครสามารถก้าวข้ามขั้นไปได้ในพริบตาเดียว!

หลังจากออกจาก "ถ้ำมารแมกมา" ลู่เซิ่งก็เรียกแท็กซี่บริเวณใกล้เคียง และเดินทางกลับเข้าตัวเมืองอย่างรวดเร็ว!

เมื่อลงจากรถ ลู่เซิ่งตั้งใจจะหาร้านอาหารดีๆ เพื่อให้รางวัลกระเพาะอาหารของตัวเองสักหน่อย!

แต่ทว่าในตอนนั้นเอง ความเคลื่อนไหวที่ดังมาจากถนนฝั่งตรงข้าม ก็ดึงดูดความสนใจของเขาเข้าเสียก่อน!

"พระเจ้าช่วย ทำไมคนเยอะขนาดนี้เนี่ย!"

"ช่วยไม่ได้นี่นา ในบรรดาสถานการค้าทั้งหมดของเมืองตงหลินเรา มีแค่ 'ซิงไห่' ที่ให้ราคารับซื้อสูงสุด ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์สวมใส่หรือวัตถุดิบ ขายให้พวกเขาไม่มีผิดหวังหรอก"

"นั่นก็จริงนะ!"

"เฮ้อ! ค่อยๆ รอไปก็แล้วกัน!"

ภาพที่เห็นคือผู้ใช้อาชีพหน้าใหม่จำนวนนับไม่ถ้วนกำลังต่อแถวยาวเหยียด ยืนอยู่หน้าประตูร้านค้าแห่งหนึ่ง!

และบนป้ายชื่อร้านนั้น ตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวที่เขียนว่า "สถานการค้าซิงไห่" ก็กำลังส่องประกายเจิดจ้าอยู่ภายใต้แสงแดด!

"สถานการค้าซิงไห่?"

เมื่อลู่เซิ่งเห็นเช่นนั้น เขาก็เกิดความสนใจขึ้นมา

ในประเทศเสินเซี่ยยุคปัจจุบัน ภายในเมืองใหญ่ต่างๆ นอกจากจะมี "โรงประมูล" ที่สนับสนุนให้ผู้ใช้อาชีพสามารถตั้งราคาซื้อขายกันได้อย่างอิสระแล้ว ก็ยังมี "สถานการค้า" แบบแฟรนไชส์ระดับประเทศอีกมากมาย

สิ่งที่เรียกว่า "สถานการค้า" พูดง่ายๆ ก็คือแบรนด์ร้านค้าเครือข่ายชนิดหนึ่ง พวกเขามีหน้าที่รับซื้ออุปกรณ์สวมใส่ วัตถุดิบ ตลอดจนหนังสือสกิล และไอเทมอื่นๆ จากผู้ใช้อาชีพ จากนั้นก็นำไปขายต่อให้กับผู้ใช้อาชีพคนอื่นๆ ที่มีความต้องการ เพื่อทำกำไรจากส่วนต่างราคาที่สูงลิ่ว!

และผู้ใช้อาชีพส่วนใหญ่ ก็มักจะชอบนำไอเทมที่ตัวเองไม่ได้ใช้ มาขายให้กับ "สถานการค้า" โดยตรง!

ท้ายที่สุดแล้ว หากนำไปขายที่ "โรงประมูล" ก็ยังต้องเสียเวลารอลูกค้าที่มีความต้องการมาซื้ออีก!

แต่ "สถานการค้า" นั้นรับซื้อโดยตกลงราคากันได้เลย ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็รับซื้อหมด ซึ่งช่วยประหยัดเวลาและลดความยุ่งยากให้กับเหล่าผู้ใช้อาชีพไปได้มาก

เมื่อคิดได้ดังนี้ ลู่เซิ่งจึงหยุดเดิน และตั้งใจจะถือโอกาสเคลียร์ "กระเป๋าสัมภาระติดตัว" ของตัวเองไปด้วยเลย

เพราะตอนนี้ใน "กระเป๋าสัมภาระติดตัว" ของเขา มีอุปกรณ์สวมใส่และวัตถุดิบที่ไร้ประโยชน์กองสุมอยู่มากมายมหาศาล หากเขาออกไปฟาร์มมอนสเตอร์ทั้งอย่างนี้ เกรงว่าใช้เวลาไม่นานกระเป๋าก็คงจะเต็มจนล้นแน่ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงการออกไปแล้วเสียเที่ยว ลู่เซิ่งจึงก้าวเท้าเดินไปต่อท้ายแถว และเริ่มรอคิวอย่างอดทน

เมื่อผู้ใช้อาชีพคนแล้วคนเล่าทำการซื้อขายเสร็จสิ้น!

ในที่สุด ลู่เซิ่งก็มาถึงหน้าเคาน์เตอร์ของ "สถานการค้าซิงไห่" ได้อย่างราบรื่น!

แต่เขายังไม่ทันได้หยิบของในกระเป๋าสัมภาระออกมาเลย!

จู่ๆ ร่างอันอรชรของใครบางคนก็เดินมาจากด้านหลัง แล้วมาหยุดยืนแทรกอยู่ตรงหน้าเขาหน้าตาเฉย!

"ให้ตายเถอะ ทำไมคุณถึงมาแซงคิวล่ะ!"

ลู่เซิ่งเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว และกำลังจะเอ่ยปากพูด!

แต่แล้ว เขาก็อดไม่ได้ที่จะม่านตาหดเกร็ง!

เพราะในที่สุดเขาก็เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของคนที่มาแซงคิวนั้น... ลั่วเซวียนเซวียน ดาวโรงเรียนมัธยมแห่งที่หนึ่งนั่นเอง!

"นายเองเหรอ?"

ในขณะเดียวกัน ลั่วเซวียนเซวียนก็มองเห็นลู่เซิ่งเช่นกัน ใบหน้าที่เคยอ่อนโยนเมื่อครู่ ถูกแทนที่ด้วยชั้นน้ำแข็งอันเย็นเยียบในทันที!

"อะแฮ่ม ภรรยาคนดี คุณก็มาขายของเหมือนกันเหรอ!"

ลู่เซิ่งลูบจมูกตัวเอง หัวเราะแหะๆ ด้วยความกระอักกระอ่วน!

"นาย!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ลั่วเซวียนเซวียนแทบจะสติแตกตรงนั้นเลย!

โชคดีที่ในเวลานี้ ภายในเคาน์เตอร์ของ "สถานการค้าซิงไห่" ชายร่างอ้วนท้วนคนหนึ่งก็สังเกตเห็นลั่วเซวียนเซวียนในที่สุด เขารีบวิ่งเตาะแตะเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว!

"แหมๆ นี่มันคุณหนูลั่วนี่นา ลมอะไรหอบท่านมาถึงที่นี่ได้ครับเนี่ย?" ชายร่างอ้วนพูดด้วยใบหน้าประจบประแจง

(จบแล้ว)