บทที่ 5 - งั้นเรามาแข่งกันไหม เดิมพันหนึ่งล้าน!
บทที่ 5 - งั้นเรามาแข่งกันไหม เดิมพันหนึ่งล้าน!
บทที่ 5 - งั้นเรามาแข่งกันไหม เดิมพันหนึ่งล้าน!
"กะ... แกด่าใครเป็นหมาเลียวะ?" ทุกคนเบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำด่า!
"ไม่ต้องห่วง หมาเลียมันสู้พวกนายไม่ได้หรอก เพราะหมาเลียยังไม่ต่ำตมเท่าพวกนายเลย!" ลู่เซิ่งหัวเราะเยาะ!
"แกวอนหาที่ตายนักใช่มั้ย!!!"
คราวนี้ ทุกคนโกรธจัดจนฟิวส์ขาด หันมาจ้องลู่เซิ่งตาเขม็ง ดูจากท่าทางแล้ว เหมือนจะพร้อมพุ่งเข้าไปรุมกระทืบเขาทันทีที่พูดขัดหู!
แต่ลู่เซิ่งไม่กลัวหรอก!
ล้อเล่นหรือไง!
มี "พรสวรรค์การต่อสู้" ระดับ SSS อย่าง "ขยายผลหมื่นเท่า" ติดตัว ไอ้พวกกระจอกที่เพิ่งเปลี่ยนอาชีพพวกนี้ ต่อให้มัดรวมกันมา ก็คงทนรับตดเขาไม่ไหวด้วยซ้ำ!
แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะเสียเวลากับไอ้พวกกระจอกพวกนี้หรอก จู่ๆ เขาก็กลอกตาไปมา แล้วแผนการบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว!
"ได้ยินมาว่านายเพิ่งเปลี่ยนอาชีพเป็น 'อาชีพลับ' แถมยังได้ 'ทุนการศึกษา' จากประเทศด้วยเหรอ?"
ลู่เซิ่งหรี่ตามองหลี่เทียนหัวที่กำลังทำหน้าหยิ่งผยองพลางเอ่ยถาม!
"ใช่ แล้วจะทำไม?"
หลี่เทียนหัวพยักหน้า ก่อนจะเบ้ปากย้อนถาม "ทำไม อิจฉาฉันล่ะสิ?"
"อิจฉาน่ะไม่หรอก แค่รู้สึกว่าไอ้โง่อย่างนาย มันไม่คู่ควรกับทุนการศึกษาที่ประเทศมอบให้เลยสักนิด!" ลู่เซิ่งพูดจาแทงใจดำอย่างไม่ไว้หน้า!
"กะ... แกพูดว่าไงนะ?"
พอได้ยินแบบนี้ หลี่เทียนหัวก็แทบจะฟิวส์ขาดพุ่งเข้าใส่!
"ไอ้สารเลว! กล้าตั้งแง่กับรุ่นพี่เทียนหัวงั้นเหรอ?"
"ถ้ารุ่นพี่เทียนหัวไม่คู่ควร แล้วแกคู่ควรหรือไง?"
"ไอ้เด็กหลังห้องที่อาศัยโชคช่วยถึงได้เปลี่ยนเป็นอาชีพสายต่อสู้ มีสิทธิ์อะไรมาพูดจาสามหาวแบบนี้?"
เหล่าลูกสมุนก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ทำท่าจะกรูเข้ามารุมลู่เซิ่ง!
โชคดีที่มีสวี่ว่านเฉิงคอยห้ามปรามอยู่ด้านข้าง!
ไม่อย่างนั้น สงครามน้ำลายหมู่คงได้กลายเป็นการรุมกระทืบหมู่ของจริงแน่ๆ!
"ทำไม ไม่พอใจเหรอ?"
จังหวะนั้นเอง เมื่อเห็นว่าอารมณ์ได้ที่ ลู่เซิ่งก็เผยหางจิ้งจอกออกมา!
"ถ้านายไม่พอใจ งั้นเรามาแข่งกันหน่อยมั้ยล่ะ?" ลู่เซิ่งยิ้มเจ้าเล่ห์!
"แข่ง? ขะ... แข่งอะไร?"
หลี่เทียนหัวทำหน้าเหวอ ยังไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ลู่เซิ่งก็พูดต่อว่า "เดี๋ยวโรงเรียนจะพาไปเก็บเลเวลที่ 'โซนมือใหม่' ใช่มั้ยล่ะ? งั้นก็ดีเลย เรามาแข่งกันว่าใครจะอัปเลเวลได้เร็วกว่ากัน รอฟ้ามืดค่อยมาดูผลตัดสิน กล้ารึเปล่าล่ะ?"
"แข่งก็แข่งสิ ฉันจะไปกลัวไอ้เด็กหลังห้องอย่างแกทำไม?"
หลี่เทียนหัวแทบไม่ต้องคิดก็ตกลงรับคำท้าทันที!
แต่ตอนนั้นเอง ลู่เซิ่งก็ฉวยโอกาสพูดเสริม "แน่นอนสิ ในเมื่อเป็นการแข่งขัน มันก็ต้องมีเดิมพันสักหน่อย ไม่งั้นก็จืดชืดแย่เลยสิ?"
"เดิมพัน?"
หลี่เทียนหัวถามอย่างงงๆ "กะ... แกอยากได้เดิมพันอะไรล่ะ?"
ลู่เซิ่งไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาล้วงบัตรธนาคารออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วพูดเสียงเรียบ "ในบัตรใบนี้ มีเงินอยู่หนึ่งล้านเหรียญมังกร เป็นเงินชดเชยที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ฉัน ถ้าผลการแข่งขันครั้งนี้ฉันแพ้ เงินก้อนนี้ก็จะตกเป็นของนายทั้งหมด!"
"อะไรนะ? หนึ่งล้านเหรียญมังกร?"
คำพูดนี้ทำเอาหลี่เทียนหัวยังไม่ทันได้อ้าปาก กลุ่มลูกสมุนที่อยู่ข้างๆ เขาก็ทนไม่ไหวชิงพูดขึ้นมาก่อน!
"เชี่ย! ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย?
"ไอ้ลู่เซิ่งนี่... จะพนันเงินหนึ่งล้านเหรียญมังกรกับรุ่นพี่เทียนหัวเนี่ยนะ?"
"มะ... มันเอาความมั่นใจมาจากไหนวะเนี่ย!"
"มันคงไม่ได้คิดว่าพอเปลี่ยนอาชีพเป็น 'อัศวินศักดิ์สิทธิ์' แล้วตัวเองจะไร้เทียมทานหรอกนะ!"
ทุกคนต่างจ้องมองลู่เซิ่งด้วยความตกตะลึง!
"นายแน่ใจนะ ว่าจะแข่งอัปเลเวลกับฉัน? แถมเดิมพันตั้งหนึ่งล้านเลยด้วย?"
แม้แต่ตัวหลี่เทียนหัวเอง ก็คาดไม่ถึงว่าลู่เซิ่งจะกล้าเล่นใหญ่ขนาดนี้!
ต้องรู้ก่อนนะว่า ในฐานะผู้ใช้ "อาชีพลับ" ที่หาได้ยากยิ่ง เขาเพิ่งเปลี่ยนอาชีพปุ๊บก็มีระดับดาวพลังรบสูงถึง 20 ดาวเชียวนะ!
ส่วน "ลู่เซิ่ง" ที่เป็น "อัศวินศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งหนักไปทางสายสนับสนุนมากกว่าสายต่อสู้ มี "ระดับดาวพลังรบ" เริ่มต้นแค่น่าสมเพช 3 ดาวเท่านั้น!
ในเมื่อสถานการณ์เป็นแบบนี้ ลู่เซิ่งยังจะกล้าท้าแข่งอัปเลเวลกับเขาอีก แถมยังเอาสมบัติทั้งหมดมาวางเป็นเดิมพันเนี่ยนะ!
นี่สมองมันโดนลาเตะมาหรือไงวะ?
"ถูกต้อง!"
ลู่เซิ่งไม่สนใจหลี่เทียนหัวที่เต็มไปด้วยความสงสัย เขาพยักหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพูดต่อ "แน่นอน ถ้านายแพ้ นายก็ต้องจ่ายเงินให้ฉันหนึ่งล้านเหรียญมังกรเหมือนกันนะเว้ย!"
"ตกลง แกเป็นคนพูดเองนะ คำไหนคำนั้น!"
ในที่สุด หลี่เทียนหัวก็ได้สติกลับมา!
เมื่อเห็นลู่เซิ่งโง่เอาเงินมาประเคนให้ถึงที่ เขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น จากนั้นก็หันไปพูดกับสวี่ว่านเฉิงที่กำลังยืนอึ้งอยู่ว่า "ครูใหญ่ครับ รบกวนช่วยเป็นพยานให้พวกเราหน่อยนะครับ จะได้กันไม่ให้บางคนแถตอนแพ้!"
"เอ่อ..."
สวี่ว่านเฉิงได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าเหวอ เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าการปะทะคารมแค่ไม่กี่ประโยคของทั้งสองคน จะนำไปสู่การตั้ง "ข้อตกลงเดิมพัน" ก้อนโตระดับล้านได้!
แต่ถึงตอนนี้ ต่อให้เขาอยากจะเตือนลู่เซิ่งก็คงไม่ทันเสียแล้ว!
เพราะข้อตกลงเดิมพันนี้ ลู่เซิ่งเป็นคนเสนอขึ้นมาเองจากปาก!
และลู่เซิ่งก็ไม่ได้มีความคิดที่จะกลับคำเลยแม้แต่น้อย!
"งั้นก็รบกวนด้วยนะ ตาเฒ่าสวี่!"
ลู่เซิ่งตบไหล่สวี่ว่านเฉิงพลางพูดด้วยท่าทางแก่แดด!
"ลู่เซิ่ง แกบ้าไปแล้วเหรอ!"
ในที่สุด สวี่ว่านเฉิงก็ทนดูไม่ไหว เขาตะคอกใส่ด้วยความโกรธปนผิดหวัง "เงินนั่น มันเป็นเงินชดเชยที่พ่อแม่แกเอาชีวิตเข้าแลกในสนามรบเลยนะ ถ้าแกแพ้ แล้วหลังจากนี้แกจะเอาอะไรกินเอาอะไรใช้?"
"เอ๋?"
ลู่เซิ่งเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ ราวกับค้นพบทวีปใหม่ก็ไม่ปาน!
เพราะเขาไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่า สวี่ว่านเฉิงที่ปกติมักจะทำหน้าบึ้งตึงใส่เขาตลอดเวลา จะมาห่วงใยเขาในเวลาแบบนี้!
แต่กว่าเขาจะหลอกล่อให้หลี่เทียนหัวติดเบ็ดได้ มันไม่ง่ายเลย เขาไม่มีทางล้มเลิกความตั้งใจง่ายๆ หรอก!
"วางใจเถอะตาเฒ่าสวี่ ฉันรู้ลิมิตตัวเองดี รอดูเถอะ!"
ลู่เซิ่งส่งสายตามั่นใจไปให้สวี่ว่านเฉิงอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้ม!
"แก... เฮ้อ!"
เมื่อเห็นว่าข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว สวี่ว่านเฉิงก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากถอนหายใจเฮือกใหญ่!
"ฮ่าฮ่า คราวนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแล้วสิ!"
ส่วนพวกลูกสมุนที่รุมล้อมหลี่เทียนหัว ต่างก็มีรอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้า ราวกับเห็นภาพลู่เซิ่งสูญเงินหนึ่งล้าน แล้วคุกเข่าร้องไห้ขอความเมตตาอยู่ตรงหน้าแล้ว!
แน่นอนว่า ไม่แปลกหรอกที่พวกเขาจะคิดแบบนั้น!
ก็ "อาชีพสายสนับสนุน" อย่างแก ดันรั้นจะไปแข่งอัปเลเวลกับ "อาชีพลับ" ที่มีพลังรบสุดโหด แบบนี้มันหาเรื่องใส่ตัวชัดๆ!
มีเพียงลู่เซิ่งคนเดียวเท่านั้น!
ที่เมื่อเห็นว่าแผนการของตนสำเร็จลุล่วง เขาก็ยิ่งยิ้มกว้างและเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าเดิม...
......
......
การเดินทางไปยัง "โซนมือใหม่" ในครั้งนี้ โรงเรียนมัธยมตงหลินแห่งที่สามได้เหมาคันรถบัสสุดหรูไว้หลายคันเพื่อพานักเรียนไปส่ง!
และด้วยความที่มี "ข้อตกลงเดิมพัน" มูลค่ามหาศาลถึงหนึ่งล้าน "เหรียญมังกร"!
คราวนี้ หลี่เทียนหัวก็ไม่ได้หาเรื่องลู่เซิ่งอีก เขาเอาแต่นั่งคุยโม้โอ้อวดกับเพื่อนร่วมชั้นบนรถบัสไปตลอดทาง ดูออกเลยว่าเขากำลังอารมณ์ดีสุดๆ!
ระหว่างทาง สวี่ว่านเฉิงถือโอกาสตอนรถวิ่ง บรีฟข้อควรระวังต่างๆ ให้นักเรียนฟัง!
"นักเรียนทุกคน สถานที่ที่เราจะไปในวันนี้ มีชื่อว่า 'หนองน้ำมืดมิด' เป็น 'โซนเก็บเลเวลเฉพาะ' ที่ท่านนายกเทศมนตรีจัดสรรไว้ให้โรงเรียนของเราโดยเฉพาะ มอนสเตอร์ข้างในส่วนใหญ่จะเป็นพวกสัตว์ประหลาดในหนองน้ำ มีเลเวลตั้งแต่ 1-20 เลยทีเดียว!"
พูดถึงตรงนี้ เขาก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเคร่งขรึม แล้วกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "โปรดจำไว้ให้ดี! ถึง 'หนองน้ำมืดมิด' จะเป็นแค่ 'โซนมือใหม่' แต่ระดับความอันตรายก็ไม่ได้ต่ำเลยนะ!"
(จบแล้ว)