บทที่ 4 - หลี่เทียนหัวจะได้ทุนการศึกษางั้นเหรอ?

บทที่ 4 - หลี่เทียนหัวจะได้ทุนการศึกษางั้นเหรอ?

"รุ่นพี่เทียนหัวคะ เดี๋ยวเราไปปาร์ตี้เก็บเลเวลด้วยกันนะคะ เค้าเป็น 'นักบวช' น้า ฮีลแรงนะจะบอกให้!"

เด็กสาวหน้าตกกระคนหนึ่งแสดงท่าทีเอียงอาย พลางส่งสายตาหยาดเยิ้ม พร้อมกับพยายามแอ่นอกแบนๆ ของตัวเองขึ้นมาอย่างสุดความสามารถ!

"รุ่นพี่เทียนหัว ให้ผมไปด้วยคนสิครับ ผมเป็น 'นักรบโล่' ช่วยแทงค์ดาเมจให้รุ่นพี่ได้นะ!"

เด็กหนุ่มร่างบึกบึนคนหนึ่งตะโกนบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"รุ่นพี่เทียนหัว พ่อผมอยากเชิญรุ่นพี่ไปเป็นพรีเซนเตอร์บริษัทครอบครัวของเราครับ นี่นมผงที่บ้านผมผลิตเอง รุ่นพี่ลองชิมดูสิครับ!"

เด็กหนุ่มหัวล้านคนหนึ่งชูถุงนมผงขึ้นตะโกนบอก บนถุงนมผงนั้นยังมีรูปกวางสามหัววาดอยู่ด้วย!

"รุ่นพี่เทียนหัว!"

"รุ่นพี่เทียนหัว..."

เสียงเรียกดังระงมเซ็งแซ่!

เห็นได้ชัดว่ากลุ่มนักเรียนโรงเรียนมัธยมตงหลินแห่งที่สามต่างพากันรุมล้อมเด็กหนุ่มคนหนึ่งราวกับฝูงผึ้งแตกรัง แต่ละคนล้วนมีสีหน้ากระตือรือร้น!

ส่วนเด็กหนุ่มคนนั้นก็กำลังยิ้มกริ่มอย่างภาคภูมิใจ ดูเหมือนจะชื่นชอบความรู้สึกที่ถูกห้อมล้อมราวกับดวงดาวล้อมเดือนเป็นอย่างมาก และคนคนนั้นจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลี่เทียนหัว นักเรียนหัวกะทิของโรงเรียน!

"เชี่ย สถานการณ์มันเป็นยังไงเนี่ย?"

เมื่อเห็นภาพนี้ ลู่เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะทำหน้าเหวอ!

เนื่องจากเมื่อวานเขากลับไปก่อน จึงไม่รู้ว่าตอนนี้หลี่เทียนหัวได้เปลี่ยนอาชีพเป็นผู้ใช้ "อาชีพลับ" ที่หาได้ยากยิ่งไปเสียแล้ว!

โชคดีที่ตอนนี้ สวี่ว่านเฉิง ครูใหญ่ของโรงเรียนหันมาเห็นเขาพอดี จึงรีบเดินเข้ามาทักทาย!

"ลู่เซิ่ง ไม่คิดเลยนะว่าวันนี้แกจะมาไม่สาย นานๆ จะเห็นทีนะเนี่ย!" สวี่ว่านเฉิงส่ายหัวพูดอย่างติดตลก

"ตาเฒ่าสวี่ ตรงนั้นเขาทำอะไรกันน่ะ ทำไมครึกครื้นจัง"

ลู่เซิ่งทำเหมือนไม่ได้ยินน้ำเสียงประชดประชันของอีกฝ่าย เขาชี้มือไปยังทิศทางของหลี่เทียนหัวแล้วเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น!

"ไอ้เด็กบ้า เมื่อวานแกแอบหนีกลับก่อนอีกล่ะสิ!"

สวี่ว่านเฉิงส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจว่า "บอกความจริงให้รู้เอาบุญ เมื่อวานนี้ หลี่เทียนหัว เพื่อนนักเรียนของโรงเรียนเรา เปลี่ยนอาชีพเป็น 'อาชีพลับ' นักรบเวทอสนีบาตได้สำเร็จแล้วโว้ย!"

"อะไรนะ? 'อาชีพลับ'?"

ลู่เซิ่งได้ยินดังนั้นก็ตกใจไปชั่วขณะ!

ในยุคดาวครามปัจจุบันนี้ นอกจาก อาชีพสายต่อสู้ทั่วไปที่เราคุ้นเคยกันดีอย่าง นักรบ อัศวินศักดิ์สิทธิ์ นักเวท นักบวช นักธนู นักฆ่า แล้ว ยังมีอาชีพสายต่อสู้อีกประเภทหนึ่งที่พิเศษสุดๆ นั่นก็คือ "อาชีพลับ"!

"อาชีพลับ" นั้นหาได้ยากยิ่ง โดยเฉลี่ยแล้วในจำนวนผู้ใช้ "อาชีพสายต่อสู้" หนึ่งแสนคน ถึงจะมีโผล่มาสักคนหนึ่ง!

แถมอาชีพประเภทนี้ยังมี "ความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว" คือมีเพียงหนึ่งเดียวในโลก และจะไม่มีวันมีอาชีพแบบเดียวกันปรากฏขึ้นมาซ้ำสองอย่างเด็ดขาด!

นอกจากนี้ "อาชีพลับ" ยังมีจุดเด่นที่เห็นได้ชัดมาก นั่นก็คือพลังรบที่แข็งแกร่งเป็นประวัติการณ์ ไม่เพียงแต่มีสกิลเยอะ ดาเมจแรง แต่ศักยภาพในการพัฒนายังเหนือล้ำกว่า "อาชีพสายต่อสู้" ทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด!

พูดง่ายๆ ก็คือ "อาชีพลับ" เทียบเท่ากับชนชั้นสูงในหมู่ "อาชีพสายต่อสู้" แม้จะมีจำนวนน้อยนิด แต่ทันทีที่ปรากฏตัวขึ้นมา ในอนาคตย่อมต้องกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ครอบครองดินแดนอย่างแน่นอน!

ก็ไม่แปลกใจเลยที่เหล่านักเรียนที่เพิ่งเปลี่ยนเป็น "อาชีพสายต่อสู้" จะแสดงท่าทีกระตือรือร้นกันขนาดนี้ พากันไปรุมล้อมประจบสอพลอหลี่เทียนหัวกันยกใหญ่!

"ใช่แล้ว!"

สวี่ว่านเฉิงพูดต่อ "แถมหลี่เทียนหัวเพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพสำเร็จปุ๊บ ก็มี 'ระดับดาวพลังรบ' ถึง 20 ดาว ทำเอาท่านนายกเทศมนตรีถึงกับสะดุ้งเลยล่ะ!"

พูดถึงตรงนี้ เขาก็ลดเสียงลง แล้วกระซิบเสริมด้วยท่าทางลึกลับ "ได้ยินมาว่าเมื่อคืนนี้ ท่านนายกเทศมนตรีไม่เพียงแต่มาพบหลี่เทียนหัวกับพ่อแม่ของเขาด้วยตัวเองนะ แต่ยังรีบรายงานข้อมูลอาชีพของเขาไปยังส่วนกลางแบบด่วนจี๋ด้วย ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ประเทศก็น่าจะมอบ 'ทุนการศึกษา' พิเศษให้เขาในเร็วๆ นี้แหละ!"

"อะไรนะ? มี 'ทุนการศึกษา' ให้ด้วยเหรอ?" ลู่เซิ่งเลิกคิ้วเมื่อได้ยินแบบนั้น!

"แน่ล่ะสิ!"

สวี่ว่านเฉิงพูดด้วยความภาคภูมิใจ "ประเทศเสินเซี่ยของเราน่ะให้ความสำคัญกับการปั้นและรวบรวมคนเก่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ตราบใดที่แกมีศักยภาพ มีพรสวรรค์ ประเทศก็ไม่มีทางตระหนี่กับแกหรอก!"

"ส่วนหลี่เทียนหัวน่ะเหรอ..."

พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็ลูบคาง ทำท่าครุ่นคิดก่อนจะพูดอย่างไม่ค่อยแน่ใจนักว่า "ด้วยความหายากระดับ 'อาชีพลับ' ของเขา ฉันเดาว่า ทุนการศึกษาของเขาน่าจะไม่ต่ำกว่า 1 ล้านเหรียญมังกร..."

"1 ล้านเหรียญมังกร!!!"

เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ ลู่เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะลอบเดาะลิ้นในใจ!

ต้องรู้ก่อนนะว่า ต่อให้เป็นเงินชดเชยที่พ่อแม่ของเขาต้องเอาชีวิตไปแลกมา คิดคำนวณแบบทะลุปรุโปร่งแล้วก็ยังมีแค่ล้านกว่าเหรียญนิดๆ เท่านั้น!

แต่หลี่เทียนหัวคนนี้สิ เพิ่งจะเปลี่ยนอาชีพ ยังไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้ประเทศชาติเลย ก็จะได้เงินหนึ่งล้านเหรียญมังกรมานอนกอดฟรีๆ ซะแล้ว!

มันจะเกินไปหน่อยไหมวะ?

ต้องรู้ก่อนนะว่า เขาคือคนที่มี "พรสวรรค์การต่อสู้" ระดับ SSS สามารถเป็นอมตะได้ถึง 16 ชั่วโมงเต็มเชียวนะ!

ต่อให้หลี่เทียนหัวจะเก่งกาจมาจากไหน มันจะเทพกว่าเขาได้ยังไงกัน?

แต่หลี่เทียนหัวเพิ่งเปลี่ยนอาชีพก็ได้เงินล้านฟรีๆ ส่วนเขากลับไม่ได้อะไรเลย!

เรื่องนี้ทำเอาลู่เซิ่งอิจฉาตาร้อนจนหน้ามืดตามัวไปหมด...

ไม่ยุติธรรมเลยเว้ย!

โคตรจะไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ!

ในขณะเดียวกัน เมื่อเห็นแววตาของลู่เซิ่ง "เป็นประกายวาววับ" สวี่ว่านเฉิงก็เหมือนจะเดาใจเขาออก จึงพูดเสียงเรียบว่า "ลู่เซิ่งเอ๊ย ฉันขอเตือนแกไว้ก่อนว่าอย่าได้มโนเพ้อพกไปเอง การที่แกเปลี่ยนอาชีพเป็น 'อัศวินศักดิ์สิทธิ์' ได้นั่นก็ถือว่าบุญหล่นทับแล้ว 'ทุนการศึกษา' ของประเทศจะมอบให้กับบุคลากรชั้นยอดเท่านั้น แกน่ะหมดสิทธิ์!"

"เหอะ งั้นเหรอ?"

ลู่เซิ่งยิ้มบางๆ โดยไม่ได้พูดอะไรต่อ

และในจังหวะนั้นเอง หลี่เทียนหัวที่อยู่ไม่ไกลก็หันมาเห็นลู่เซิ่งที่เพิ่งมาถึงพอดี สีหน้าที่เคยยิ้มแย้มเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที!

"ครูใหญ่ครับ! หมอนี่มาทำอะไรที่นี่?"

ท่ามกลางวงล้อมของผู้คน หลี่เทียนหัวเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนทั้งสอง ชี้หน้าด่าลู่เซิ่งอย่างไม่ไว้หน้า "ไอ้สวะที่ไม่เอาอ่าวแถมยังอาศัยโชคช่วยจนได้เปลี่ยนเป็น 'อาชีพสายต่อสู้' แบบนี้ มันคือความอัปยศของโรงเรียนเราชัดๆ!"

พูดจบเขาก็ไม่ลืมตอกย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น!

"วันนี้ผมขอประกาศไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าลู่เซิ่งไป 'โซนมือใหม่' กับพวกเราด้วย ผมยอมออกไปลุยเก็บเลเวลคนเดียวดีกว่า ไม่มีทางร่วมทีมกับสวะแบบนี้เด็ดขาด!"

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา คนอื่นๆ ก็พากันเห็นด้วยยกใหญ่!

"รุ่นพี่เทียนหัวพูดถูกแล้ว ไอ้ลู่เซิ่งมันวันๆ ไม่เอาอ่าว อาศัยแค่โชคช่วยถึงเปลี่ยนเป็นอาชีพสายต่อสู้ได้ มันไม่มีค่าพอจะไปเก็บเลเวลกับพวกเราหรอก!"

"ฉันขอสนับสนุนรุ่นพี่เทียนหัวหัวชนฝาเลย!"

"ลู่เซิ่ง ถ้าแกรู้จักเจียมตัวล่ะก็ ไสหัวไปซะ อย่ามาเป็นตัวถ่วงพวกเรา!"

ขณะเดียวกัน เมื่อเห็นว่าหลี่เทียนหัวแสดงจุดยืนชัดเจน เหล่านักเรียนของมัธยมตงหลินแห่งที่สามที่กำลังรุมล้อมประจบประแจงอยู่รอบตัวเขาก็ต่างพากันส่งเสียงสนับสนุน!

ผู้คนต่างพากันสาดโคลนใส่ลู่เซิ่งอย่างเผ็ดร้อน กลายเป็นการรุมประณามไอ้เด็กหลังห้องไปในพริบตา!

"ดะ... ทะ... ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน..."

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ชักจะบานปลาย สวี่ว่านเฉิงก็ร้อนรนจนเหงื่อแตกพลั่ก ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไงดี!

เพราะในฐานะครูใหญ่ของโรงเรียน ต่อให้เขาจะไม่ชอบขี้หน้าลู่เซิ่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถไล่ผู้ใช้ "อาชีพสายต่อสู้" ที่หายากออกไปอย่างโจ่งแจ้งได้หรอกใช่ไหมล่ะ?

"เชี่ย พวกนายนี่มันสุดยอดนักเลียจริงๆ เลยว่ะ พวกหมาเลียเห็นพวกนายยังต้องหลั่งน้ำตาให้เลย..."

ในที่สุด ลู่เซิ่งก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว ด่าสวนกลับไปด้วยสายตาเหยียดหยาม!

(จบแล้ว)