บทที่ 17 สิ่งที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ (2)

ในชีวิตก่อนจัวเซ่าก็รู้สึกว่าตนเข้ามาได้ง่ายมาก และครั้งนี้ก็เช่นกัน

คงเป็นเพราะวันนี้อากาศร้อน หน้าต่างยังคงเปิดเอาไว้ จัวเซ่าสามารถเข้าไปในห้องนั่งเล่นได้อย่างง่ายดาย และพบว่าประตูไม่ได้ล็อก

ก่อนที่จัวเซ่าจะมา เขาได้จำลองเหตุการณ์ต่าง ๆ ตั้งแต่ต้นจนจบในหัวมาแล้ว

เขารู้ดีว่าจัวเจียเป่าอาจจะตื่นขึ้นมาเพื่อเล่นเกม และจัวหรงหมิง...จัวหรงหมิง คนคนนี้อยู่ไม่ติดบ้าน มักจะออกแต่เช้าตรู่และกลับค่ำ ๆ เสมอ

แต่เขาก็ยังนึกภาพว่าอาจจะมีเซอร์ไพรส์ เพราะชวีกุ้ยเซียงยังถูกควบคุมตัวอยู่ บางทีจัวหรงหมิงกับลูกชายของเขาอาจจะอยู่บ้าน

แต่ในความเป็นจริงทั้งจัวหรงหมิงและจัวเจียเป่าต่างไม่มีใครอยู่บ้านเลย

จัวเซ่าไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงไม่อยู่บ้าน แต่นี่กลับอำนวยความสะดวกให้เขาเป็นอย่างมาก

น่าตลกดีที่เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ที่จัวเจียเป่าใช้ล้วนเป็นของที่ย้ายมาจากบ้านของจัวเซ่าทั้งสิ้น

ตู้เสื้อผ้าตรงมุมห้องก็เป็นสินเดิมของแม่จัวเซ่า

ครอบครัวแม่ของจัวเซ่าปฏิบัติต่อเธอไม่ดีนัก เธอแอบเก็บเงินเอาไว้หลังจากที่ได้งานทำในโรงงานผลิตรองเท้าหนังตอนอายุประมาณสิบหกสิบเจ็ดปีเพื่อมาทำตู้ใบนี้

ตู้เสื้อผ้าในเวลานั้นมักจะชอบติดกระจกสองบานที่ประตูตู้ แต่แม่ของจัวเซ่าใช้เงินในการทำตู้ไปหมดแล้ว ไม่สามารถซื้อกระจกได้ เลยให้ช่างทำตู้ใช้ไม้อัดสามแผ่นปิดบริเวณที่ใช้ติดกระจกเอาไว้

ตู้ใบนี้จัวเซ่าใช้มานานมากแล้วตั้งแต่ยังเด็ก เขาใช้เวลาไม่นานก็สามารถปลดล็อคตู้ได้

หลังจากที่ครอบครัวจัวเซ่าสร้างบ้าน พ่อของเขาก็ให้คนมาทำตู้เตี้ย ๆ ในห้องกินข้าว โต๊ะที่เขาเคยใช้ วิทยุของครอบครัวเขาล้วนอยู่ที่นี่ทั้งหมด...

ชัดเจนว่าของเหล่านี้เป็นของที่เขาเคยใช้เมื่อนานมากแล้ว เมื่อจัวเซ่าได้เห็นก็จำของเหล่านี้ได้ทันที

จัวเซ่าชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นความรู้สึกต่าง ๆ ก็ถาโถมเข้ามาทันที สายตาของเขาก็ตกอยู่ที่ตู้ที่ถูกล็อคเอาไว้

ในตอนที่จัวเซ่าเดินขึ้นอาคารมา ก็สวมถุงมือแบบที่ช่างอิฐมักจะพกติดตัวเวลาเคลื่อนย้ายอิฐ ถุงมือพวกนี้สามารถซื้อเป็นสิบ ๆ คู่ได้ในราคาไม่กี่หยวน

ตอนนี้เขากำลังปลดล็อคด้วยความระมัดระวังและหาของมางัดตรง ๆ

เมื่อเปิดออกมา ภายในตู้มีกล่องเล็ก ๆ สีแดงใส่อยู่ในนั้น

กล่องใบเล็ก ๆ ใบนี้มีขนาดพอ ๆ กับกระดาษข้อสอบ ทำออกมาได้งดงามและละเอียดอ่อน มันถูกทำขึ้นมาโดยบรรพบุรุษตระกูลจัว เดาว่าคงเอาไว้ใส่เงินหรือไม่ก็เป็นเพียงกล่องใส่เครื่องประดับ

จัวเซ่าเปิดกล่องเล็ก ๆ ใบนั้นออกและเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

ภายในกล่องใบเล็กๆ มีเงินใส่เอาไว้ประมาณสองสามพันหยวน

จัวเซ่ารู้สึกแปลกใจที่จัวหรงหมิงและจัวเจียเป่าเก็บเงินไว้ที่บ้านเยอะขนาดนี้...แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขากลับเป็นอย่างอื่น

มีของหลายอย่างอยู่ใต้กองเงิน

มีสมุดประจำตัว ทะเบียนบ้าน และบัญชีธนาคารของครอบครัวจัวหรงหมิงอยู่ในนั้น นอกจากนี้ในนั้นยังมีถุงพลาสติกสีดำอยู่ด้วย

เมื่อจัวเซ่าเปิดถุงพลาสติกออกมา ก็พบว่าของที่อยู่ด้านในล้วนเป็นเอกสารที่เกี่ยวกับพ่อแม่ของเขา

ทะเบียนสมรสของพ่อแม่ สมุดทะเบียนบ้านของจัวเซ่าและจัวถิง แล้วยังมีสูติบัตรของเขา...และใบมรณะบัตรของพ่อแม่เขาอยู่ในนั้น

จัวเซ่าสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ถือถุงพลาสติกสีดำใบนั้นไว้ในมือ จากนั้นก็หยิบสมุดบัญชีของจัวหรงหมิงขึ้นมาเปิดดู

จัวหรงหมิงมีสมุดบัญชีอยู่หลายเล่ม มีบางส่วนที่เป็นบิลค่าสาธารณูปโภค นอกจากนี้ยังมีสลิปเงินฝากประจำและสมุดบัญชีเงินฝากสีแดง

ในสลิปเป็นการฝากเงินยอดสามหมื่นหยวน และวันที่ฝากคือหนึ่งเดือนหลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียชีวิต

และในสมุดบัญชีสีแดงนั่น...

ก่อนที่พ่อแม่ของจัวเซ่าจะเสียชีวิต ในนั้นมีเงินฝากอยู่สองสามพันเหรียญ แต่หลังจากที่พ่อแม่ของเขาเสียได้เดือนกว่า ๆ มีการฝากเงินแบ่งออกเป็นหกหมื่นหยวนหนึ่งครั้ง สามหมื่นหยวนหนึ่งครั้ง แปดพันหยวนหนึ่งครั้ง และสี่พันหยวนหนึ่งครั้ง

จากนั้นมีการถอนเงินออกไปเก้าหมื่นหยวน และบางครั้งก็มีการฝากเงินเข้าไปสองสามร้อยหยวน วันก่อนมีการถอนออกมาอีกพันหยวน และเมื่อวานอีกสี่พันหยวน

จัวเซ่ารู้มาตลอดว่าพ่อแม่ของตนน่าจะทิ้งเงินเอาไว้ให้บ้าง ตอนนี้ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของเขาจะทิ้งเงินเอาไว้ให้ประมาณหกเจ็ดหมื่นหยวน ได้เงินจากการขายรถของพ่อแม่อีกประมาณหมื่นสองหมื่นหยวน บวกกับค่าชดเชยอีกห้าหมื่นหยวน ทำให้จัวหรงหมิงได้รับเงินไปกว่าหนึ่งแสนสามหมื่นหยวน

ส่วนเรื่องงานศพของพ่อแม่เขา...ในสถานการณ์ที่ผู้คนมากมายให้เงินช่วยเหลือ แน่นอนว่าส่วนต่างที่ต้องจ่ายย่อมมีไม่มาก

จัวหรงหมิงได้ทรัพย์สินของครอบครัวเขา ใช้เงินเก้าหมื่นหยวนซื้อห้องชุดห้องหนึ่ง ยังเหลืออยู่อีกสี่หมื่นกว่าหยวน...วันเวลาที่ดี ๆ ของครอบครัวพวกเขาล้วนเป็นเพราะสิ่งที่พ่อแม่ของจัวเซ่าทำเอาไว้

จัวเซ่าไม่แปลกใจสักนิดที่พ่อแม่ของเขาจะมีเงินเก็บอยู่มากมาย

ก่อนแต่งงานแม่ของเขาทำงานในโรงงานผลิตรองเท้าหนัง หลังแต่งงานไม่นานเธอก็ตั้งครรภ์ จึงย้ายไปทำงานที่โรงงานทอผ้า เธอทำงานในโรงงานทอผ้าอยู่หลายปีและได้เป็นหัวหน้าทีม ถึงแม้ว่าตอนนี้เงินเดือนจะยังน้อยอยู่ก็ตาม แต่เนื่องจากพวกเขามีที่ดิน พวกเขาจึงสามารถประหยัดเงินได้มากโดยไม่จำเป็นต้องใช้เงินซื้ออาหาร

พ่อของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง

พ่อของเขามักจะคิดหาวิธีให้ตนสามารถหาเงินได้มากขึ้น เอาแต่วิ่งรถอยู่ข้างนอกทั้งวัน และครั้งหนึ่งเขาเคยบอกว่าสามารถหาเงินได้มากกว่าหนึ่งร้อยหยวนต่อวัน

นอกจากสร้างบ้าน ซื้อรถ ครอบครัวจัวก็ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไรมากมายนัก และในตอนนั้นพวกเขาก็สร้างบ้านที่ชนบท ทั้งยังได้รับเงินมาอีกสองสามหมื่นหยวน

เป็นเรื่องปกติที่พ่อแม่ของเขาจะมีเงินเก็บมากมายหลังจากทำงานอย่างหนักมาสิบกว่าปี แต่น่าเสียดายที่ถูกจัวหรงหมิงเอาไป

จัวเซ่านำเงินในกล่องใส่ลงไปในถุงพลาสติกสีดำที่มีเอกสารเกี่ยวกับพ่อแม่ของเขา แล้วนำถุงพลาสติกสีดำใบนั้นออกมาด้วย

เขาแค่ต้องการเอาของที่พ่อแม่ทิ้งไว้คืนมาเท่านั้น จากนั้นจะขโมยของแถมอะไรสักหน่อย ตอนนี้ล่ะ...ถ้าเขาไม่เอาเงินนี่ไปคงโง่เต็มที