ตอนที่ 37: บากัวจัง (มวยฝ่ามือแปดทิศ), วิทยายุทธ์ที่บรรลุระดับเลเวลพลังภายใน

ในชั่วพริบตา เสียงแจ้งเตือนหลายรายการดังก้องขึ้นในหัวของหลินเซียว

ดวงตาของหลินเซียวเปล่งประกาย เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น

"ในที่สุด ข้าก็เลเวลอัพแล้วได้รับโอกาสในการเสริมสร้างสมรรถภาพถึง 2 ครั้ง!"

เดิมที หลินเซียวไม่ได้สนใจที่จะแข่งขันเพื่อชิงอันดับหนึ่งในหมู่ทหารใหม่แต่เขาไม่มีทางเลือก มีเพียงการคว้าอันดับหนึ่งเท่านั้น เขาถึงจะได้รับรางวัลคะแนนเนื้อเรื่องหลักและก้าวหน้าไปได้

เรื่องนี้สำคัญต่อหลินเซียวอย่างมาก

ไม่อย่างนั้น ด้วยนิสัยที่ชอบเก็บเนื้อเก็บตัว เขาคงไม่อยากจะเป็นจุดสนใจมากถึงเพียงนี้

"คนเรากลัวชื่อเสียง เหมือนกับหมูที่กลัวความอ้วน!"

หลินเซียวซึ่งเกิดใหม่มา เขาเข้าใจหลักการนี้เป็นอย่างดี

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมตลอดสามเดือนในฐานะทหารใหม่ หลินเซียวจึงถูกคนอื่นมองว่าเป็นคนที่เก็บเนื้อเก็บตัวมาก

"การเสริมสร้าง 2 ครั้ง... ข้าสงสัยจังว่าค่าสถานะทางร่างกายของข้าจะดีขึ้นมากเพียงใด!"

หลินเซียวได้สัมผัสถึงผลของการเสริมสร้างมาเต็มที่แล้ว ยิ่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

ค่าสถานะทางร่างกายที่แข็งแกร่งเป็นรากฐาน เป็นพื้นฐานในการพัฒนาและกลายเป็นคนที่ทรงพลังในทักษะด้านต่างๆ หากหลินเซียวต้องการไปให้ไกลกว่านี้ ค่าสถานะทางร่างกายคือมาตรฐานแรก

ปัจจุบันเขามีคะแนนอยู่ที่ 4.5 ซึ่งเพียงพอสำหรับทหารทั่วไปส่วนใหญ่ แต่ยังห่างไกลจากความต้องการของหลินเซียวมากนัก

เป้าหมายของหลินเซียวคือการกลายเป็นราชาทหารที่แข็งแกร่งที่สุด

แน่นอน ยิ่งแข็งแกร่งเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เขาจำเป็นต้องทะลุขีดจำกัดของค่าสถานะให้ได้อย่างน้อย 10 หน่วยในอนาคต

อย่าลืมว่าหลินเซียวก็เหมือนกับคนที่ใช้โกง หากเขาไม่พยายามดิ้นรน ชีวิตของเขาก็คงจะเสียเปล่าไปเปล่าๆ

ในเวลานี้ รายการทักษะวิทยายุทธ์ก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

ทักษะวิทยายุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด 1: ปรมาจารย์อาวุธลับเชิงพลวัต – บรรลุความแม่นยำ 100% เมื่อใช้อาวุธลับในขณะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

ทักษะวิทยายุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด 2: รูปแบบกระเรียนพยัคฆ์ – มีความว่องไวดุจกระเรียนและความดุร้ายดุจพยัคฆ์

ทักษะวิทยายุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด 3: บากัวจัง – ความว่องไวที่ไร้เทียมทาน เมื่อใช้ร่วมกับอาวุธปืน จะใช้ประโยชน์จากความแข็งแกร่งของพลแม่นปืนได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

เมื่อเทียบกับรายการทักษะวิทยายุทธ์ก่อนหน้านี้ ทักษะที่สาม คือ บากัวจัง ได้รับการอัปเดตเพิ่มเติม

"ในขณะที่การเชี่ยวชาญอาวุธลับนั้นดีอยู่แล้ว แต่ไม่จำเป็นต้องอัปเกรดเพิ่มในตอนนี้ เพราะอย่างไรเสีย เราก็อยู่ในยุคสมัยแห่งอาวุธปืน การพัฒนาทักษะการยิงปืนจึงเป็นสิ่งที่สำคัญกว่า ตามเส้นทางนี้ รูปแบบกระเรียนพยัคฆ์ก็ไม่จำเป็นเช่นกัน เมื่อร่างกายของข้าได้รับการเสริมสร้างอีกครั้ง ค่าสถานะทางร่างกายของข้าก็จะดีขึ้น และความแข็งแกร่งโดยรวมรวมถึงความว่องไวก็จะเพิ่มขึ้นเช่นกัน!"

"หากเป็นเช่นนั้น บากัวจัง (มวยฝ่ามือแปดทิศ) ก็น่าจะเหมาะสมที่สุด มันสามารถใช้ร่วมกับอาวุธปืนเพื่อใช้ประโยชน์จากความสามารถของพลแม่นปืนได้อย่างเต็มที่ ยอดเยี่ยม ข้าจะเลือกอันนี้!"

หลังจากการวิเคราะห์อย่างละเอียด หลินเซียวได้เลือกทักษะวิทยายุทธ์ที่สาม: บากัวจัง

ในเวลาต่อมา แก่นแท้ของบากัวจังก็ไหลเข้าสู่จิตใจของหลินเซียว

"บากัวจังมีท่าร่าง 8 ท่า: เปลี่ยนฝ่ามือคู่, เปลี่ยนฝ่ามือเดี่ยว, ฝ่ามือหมุน, ฝ่ามือหลัง, ฝ่ามือโจมตีจุดยุทธศาสตร์, ฝ่ามือเสียดสีร่างกาย, ฝ่ามือนวดร่างกาย, และฝ่ามือตามแรงส่ง— 8 ท่า..."

แก่นแท้ของบากัวจังคือการฝึกขา ใช้สไตล์การเดินเหยียบโคลน ต้องการความเบาหวิว ความมั่นคง และความเร็ว กุญแจสำคัญคือการทรงตัวของร่างกาย เพื่อให้เกิดสมดุลสูงสุดในขณะเคลื่อนไหว

ในอีกนัยหนึ่ง นี่คือวิธีในการฝึกการประสานงานของส่วนต่างๆ ในร่างกาย เพื่อให้เกิดความสามารถในการประสานงานสูงสุด

วิทยายุทธ์นี้เรียนรู้ได้ยากมาก คนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลามากกว่าสิบปีในการฝึกฝนอย่างจริงจังถึงจะเริ่มเข้าใจ มั้งแม้แต่คนที่มีพรสวรรค์ด้านวิทยายุทธ์เป็นพิเศษก็ยังคงยากที่จะเชี่ยวชาญได้ในเวลาไม่ถึงสิบปี

อย่างไรก็ตาม เมื่อเชี่ยวชาญแล้ว มันจะมอบความว่องไวที่ไร้เทียมทาน เอื้อให้สามารถเคลื่อนไหวที่มีความยากสูงได้อย่างเชี่ยวชาญ

บากัวจังเป็นวิทยายุทธ์ที่ทรงพลังอย่างแท้จริง

ปรมาจารย์บากัวจังตัวจริงจะไม่แสดงให้เห็นในที่สาธารณะ เพราะการโจมตีของเขามีความแม่นยำที่จะทำให้บาดเจ็บได้

ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะได้พบปรมาจารย์บากัวจังของจริงในโลกแห่งความเป็นจริง คนที่เรียกตัวเองว่าปรมาจารย์ตามท้องถนนส่วนใหญ่เป็นเพียงคนที่เรียนรู้เพียงเผินๆ แล้วนำมาอวดอ้างเพื่อหลอกเอาเงิน

หลินเซียวแตกต่างอย่างสิ้นเชิง เขาเข้าใจแก่นแท้ของบากัวจังในทันที เหมือนกับว่าเขาได้ฝึกฝนมานานกว่าสิบปี

เขารู้สึกในตอนนี้ว่าหากเขามีปืนในมือ เมื่อใช้ร่วมกับการเคลื่อนไหวของบากัวจัง เขาจะสามารถปรากฏตัวและหายตัวไปได้อย่างไร้ร่องรอย ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าทหารหน่วยรบพิเศษ

"สมกับเป็นผลผลิตจากระบบ ทรงพลังอย่างแท้จริง!"

หลินเซียวโยกขาซ้ายขวา ร่างกายเคลื่อนไหวดุจมังกรที่กำลังเผยตัวออกจากท้องทะเล อากาศโดยรอบเกิดการหมุนเวียน ก่อตัวเป็นรูปร่างบากัวจางๆ เผยให้เห็นถึงกลิ่นอายที่เลื่อนลอยและไร้ร่องรอย

เมื่อตัดสิ่งอื่นๆ ทิ้งไป แล้วด้วยความว่องไวเช่นนี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะมีใครเข้าใกล้หลินเซียวได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการโจมตีร่างกายของเขา

หากเขาต้องต่อสู้กับเหอเฉินกวงในการต่อสู้ระยะประชิดในตอนนี้ หลินเซียวก็มั่นใจว่าเขาจะสามารถจัดการอีกฝ่ายได้ภายในสามกระบวนท่า

"ไม่เลว!"

หลังจากได้สัมผัสเพียงครู่เดียว หลินเซียวก็เข้าใจถึงความลึกซึ้งของวิชาบากัวจั้งได้อย่างถ่องแท้

แน่นอน นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น เมื่อการฝึกฝนของหลินเซียวเข้มข้นขึ้น พลังของมันย่อมเพิ่มพูนขึ้นเท่าทวีคูณ

"เอาล่ะ ข้ายังเหลือโอกาสในการเสริมพลังอีกสองครั้ง เริ่มได้!"

หลินเซียวไม่รอช้ารีบฉกฉวยโอกาสในตอนที่พลังยังคุกรุ่นเพื่อเสริมความแข็งแกร่งอีกครั้ง

ในทันใด กระดูกและกล้ามเนื้อของเขาก็ส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะราวกับประทัดแตก

ความรู้สึกนี้แตกต่างจากการเสริมพลังครั้งก่อนโดยสิ้นเชิง

"นี่มัน... เข้าสู่เลเวลขั้นสูงของหมิ่งจิ้นแล้วงั้นหรือ?"

หลินเซียวเบิกบานใจเป็นอย่างมาก เพราะการเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นเร็วเกินคาด

"ติ๊ง! โฮสต์เสริมพลังอย่างต่อเนื่อง ค่าสถานะทุกอย่างเพิ่มขึ้น 1.5!"

ทันใดนั้น รายการค่าสถานะส่วนบุคคลก็ปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติ

โฮสต์: หลินเซียว

อาชีพ: ทหาร

เลเวล: 4

ค่าสถานะทางร่างกาย: 6 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ทั่วไป: 1)

พลังใจ: 6 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ทั่วไป: 1)

สัญชาตญาณการต่อสู้: 7 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ทั่วไป: 1)

ทักษะ: เชี่ยวชาญอาวุธลับ หมัดยาวไท่จู่ วิชางู ฝ่ามือแปดทิศ

ค่าประสบการณ์: 100/500

"ค่าสถานะทุกอย่างเพิ่มขึ้น 1.5! ไม่แปลกใจเลยที่จะเกิดปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้!"

ในพริบตา หลินเซียวรู้สึกได้ถึงร่างกายทั้งหมดของเขา ตั้งแต่ภายในยันภายนอก ที่ยืดหยุ่นขึ้นอย่างเหลือเชื่อ ทำให้เขาสามารถปลดปล่อยพลังโจมตีได้รุนแรงยิ่งขึ้นในทุกการเคลื่อนไหว

นี่คือผลลัพธ์ของการบรรลุหมิ่งจิ้น และเริ่มย่างกรายเข้าสู่เลเวลของอั้นจิ้น (พลังแฝง)

แน่นอน หลินเซียวเพียงแค่เพิ่งเริ่มเหยียบเข้าสู่เส้นทางเท่านั้น แต่เขาก็เหนือกว่าเหอเฉินกวงไปไกลโข

หากพวกเขาต้องประมือกันในตอนนี้ เหอเฉินกวงคงไม่อาจรับมือกับหลินเซียวได้เลย

เมื่อปะทะกัน แขนของเหอเฉินกวงจะต้องชาดึกโดยสิ้นเชิง จนไม่อาจควบคุมการเคลื่อนไหวได้

พ่ายแพ้ในกระบวนเดียว

นี่คือความแตกต่างระหว่างหมิ่งจิ้นและอั้นจิ้น อาจกล่าวได้ว่าเป็นความแตกต่างทางพื้นฐานอย่างแท้จริง

แม้แต่ยอดฝีมือที่อยู่ในจุดสูงสุดของหมิ่งจิ้น ก็ยังถูกมองว่าเป็นเพียงยอดฝีมือชั้นสอง หากไม่อาจก้าวเข้าสู่ขอบเขตของอั้นจิ้นได้ เพียงแค่ก้าวข้ามธรณีประตูของอั้นจิ้นเท่านั้น จึงจะถือได้ว่าเข้าสู่หอคอยของยอดฝีมือวิทยายุทธ์อย่างเต็มตัว

นี่คือจุดเปลี่ยนของชีวิต

หลินเซียวสามารถบรรลุสิ่งนี้ได้ในเวลาอันสั้น ต้องขอบคุณความช่วยเหลือจากระบบ รวมกับการฝึกฝนและความพยายามอันบ้าคลั่งของเขาเอง

ในสถานการณ์ปกติ อาจต้องใช้เวลาถึงยี่สิบปี หรือนานกว่านั้น เพื่อก้าวข้ามธรณีประตูนี้ในการฝึกตน

"วูบ!"

หลินเซียวกำหมัดและชกออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

มันดูเหมือนเป็นการชกที่เบาหวิว ไม่ต้องใช้แรง แต่กลับแฝงไปด้วยพลังระเบิดที่น่าสะพรึง รุนแรงกว่าการชกเต็มแรงในครั้งก่อนของหลินเซียวเกินเท่าตัว

ไม่แปลกใจเลย หากเขาต้องประมือกับเหอเฉินกวงในตอนนี้ อีกฝ่ายคงไม่อาจทนรับแม้เพียงหมัดเดียวได้

นี่คือความน่ากลัวของพลังแฝง