บทที่ 26 ไป! ตามข้ามาล่าปีศาจกัน!
บทที่ 26 ไป! ตามข้ามาล่าปีศาจกัน!
"ในเมื่อรู้แล้วว่าพวกปีศาจในเมืองผิงอันซ่อนตัวอยู่ที่ใด วันนี้พวกเราจะได้สังหารอย่างสะใจกันเสียที" เฉินฟานกล่าวอย่างกระตือรือร้น มือกำดาบปักวสันต์เหล็กดำไว้แน่น
สำหรับเขาแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่ปีศาจธรรมดา แต่เป็นทรัพยากรบนเส้นทางการบำเพ็ญตนของเขา! พลังชีวิตของเหล่าปีศาจจะกลายเป็นหนทางวิถียุทธ์ของข้า! นี่ไม่ใช่แค่คำพูดเลื่อนลอย!
"นักล่าประจำที่ว่าการอำเภอทั้งหมง ฟังคำสั่ง! ตามข้ามาปราบปีศาจ ชำระล้างเมืองผิงอันให้สะอาด!" ลู่เสวี่ยหนิงประกาศเสียงดังก้อง
"ส่งคนไปแจ้งค่ายทหารชานเมือง ให้ทหารแปดร้อยนายรวมพลเข้าเมือง!"
"ขอรับ!"
เหล่านักล่าที่ยืนล้อมวงอยู่ต่างติดเชื้อความกล้าหาญจากเฉินฟานและลู่เสวี่ยหนิง พวกเขาต่างเลือดเดือดพล่าน อยากจะประมือกับพวกปีศาจในทันที!
"แม้ตอนนี้กองกำกับชุดปลาบินยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเฉาเต๋อ ข้ายังเคลื่อนไหวไม่ได้ แต่ข้าก็จะร่วมมือกับพวกเจ้าปราบปีศาจ!" เฉินฟานกล่าวกับลู่เสวี่ยหนิง
"มีเจ้าคนเดียวก็พอแล้ว!" ลู่เสวี่ยหนิงมองเฉินฟานพลางยิ้มบาง
หากปีศาจใหญ่ทั้งสามแห่งเขาดำไม่ออกมา คงไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของเฉินฟานได้ การมียอดฝีมือเช่นนี้คุ้มครอง นับว่าเพียงพอแล้ว!
"ก่อนลงมือ ต้องส่งคนไปแจ้งชาวบ้านให้ปิดประตูหน้าต่างให้สนิท ห้ามออกมาข้างนอกเพื่อป้องกันการบาดเจ็บโดยไม่จำเป็น" เฉินฟานเตือน
"ต้องเกณฑ์แรงงานมาซ่อมแซมกำแพงเมืองด่วนด้วย เมื่อเราสังหารปีศาจในเมืองหมดแล้ว ก็เท่ากับว่าเมืองผิงอันได้แตกหักกับปีศาจบนเขาดำอย่างสิ้นเชิง พวกมันอาจโกรธแค้นถึงขั้นเข่นฆ่าทั้งเมือง เราต้องเตรียมการป้องกันไว้ก่อน"
"นอกจากนี้ ควรให้ชาวบ้านจากเมืองและตำบลในปกครองอพยพเข้ามาหลบภัยในเมืองด้วย เพื่อฝ่าวิกฤตครั้งนี้ไปด้วยกัน"
"เพราะหากปีศาจบุกเมืองไม่สำเร็จ พวกมันอาจระบายแค้นด้วยการกินชาวบ้านในเขตปกครองทั้งหมด เมืองผิงอันก็จะกลายเป็นเมืองโดดเดี่ยว"
จิตใจของพวกปีศาจนั้นคาดเดาได้ยาก ทุกอย่างต้องคิดล่วงหน้าไว้ก่อน
เขาหวังว่าจะสามารถสังหารปีศาจทั้งหมดได้เมื่อพวกมันบุกเข้าเมือง กำจัดภัยปีศาจในเมืองผิงอันให้สิ้นซาก
แต่หากปีศาจใหญ่ทั้งสามแห่งเขาดำมีพลังมากเกินไป แม้แต่เขาก็ไม่อาจเอาชนะได้ ทำได้เพียงป้องกันเมือง ไม่อาจสังหารพวกมัน หรือพวกมันอาจแยกย้ายหนีไป ทำให้ยากที่จะตามล่าให้หมด
ทุกความเป็นไปได้ล้วนต้องคำนึงถึง
ส่วนความเป็นไปได้ที่เขาจะไม่ใช่คู่มือของปีศาจใหญ่ทั้งสาม และถูกสังหารในพริบตานั้น
เฉินฟานรู้สึกว่าโอกาสเป็นศูนย์
แม้ปีศาจทั้งสามจะบรรลุถึงเขตจุดพิเศษ เขาก็ไม่เชื่อว่าจะถูกสังหารง่ายๆ!
อีกอย่าง ลู่เสวี่ยหนิงเคยบอกว่า ปีศาจใหญ่ที่ไม่มีการสืบทอดวิชานั้น แทบไม่มีโอกาสบรรลุถึงเขตจุดพิเศษ เฉินฟานไม่คิดว่าตนจะโชคร้ายถึงขนาดเจอปีศาจป่าทั้งสามตนที่บรรลุถึงเขตจุดพิเศษพร้อมกัน!
"เรื่องพวกนี้ข้าจะจัดการเอง!" ท่านผู้ว่าการลิ่วก้าวออกมา สายตามุ่งมั่น
ตอนนี้เขาถึงกับคลั่งไปแล้ว!
ไม่นานทุกคนก็เริ่มเคลื่อนไหว ทุกบ้านปิดประตูหน้าต่างแน่นหนา ทหารแบ่งเป็นแปดหมวด หมวดละร้อยนาย ถืออาวุธเข้าเมือง ทิ้งทหารส่วนหนึ่งไว้ป้องกันทั้งสี่ทิศ ที่เหลือร่วมกับเจ้าหน้าที่และนักล่าจากที่ว่าการล้อมที่พักของขุนนางทั้งหมด
ปีศาจบางส่วนได้ยินข่าวและพยายามหนี แต่ถูกเฉินฟาน ลู่เสวี่ยหนิง และหวังสืบหยวนสังหารทันที
ทางกองกำกับชุดปลาบินก็เคลื่อนไหวเช่นกัน แต่พวกเขาไม่ได้มาช่วยปราบปีศาจ กลับมาเผชิญหน้ากับเฉินฟาน!
"เฉินฟาน เจ้ารู้หรือไม่ว่าตัวเองกำลังทำอะไร?"
"ท่านผู้บัญชาการมีคำสั่ง ให้เจ้านำหน่วยทหารห้าหมวดออกตรวจตรานอกเมืองทันที!"
"ท่านผู้กำกับใหญ่ รับคำสั่งเถิด!" หลี่โม่จ้องมองเฉินฟานอย่างหยิ่งผยอง
"วันนี้ข้าอารมณ์ไม่ดี ขอหยุดพักสักวัน เจ้ากลับไปบอกท่านผู้บัญชาการว่า วันนี้ข้าจะไม่ออกไปตรวจการ"
"ข้าเป็นเพียงผู้กำกับใหญ่ของกองกำกับชุดปลาบิน คงไม่ถึงกับไม่มีสิทธิ์หยุดพักกระมัง?" เฉินฟานตอบอย่างเรียบเฉย
"เจ้า..."
"เจ้ากำลังหาเรื่องอ้างแก้ตัว!"
"ท่านผู้บัญชาการสั่งว่า หากเจ้าขัดคำสั่ง ถือเป็นการกบฏ ให้พวกเราจับกุมเจ้าทันที!"
"ท่านผู้กำกับใหญ่ อย่าให้ข้าต้องบังคับเจ้าเลย!" หลี่โม่จ้องเฉินฟานเย็นชา น้ำเสียงเต็มไปด้วยการข่มขู่
พูดตามตรง ในการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง เขาไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะชายหนุ่มตรงหน้าได้ แต่คำสั่งของท่านผู้บัญชาการ เขาก็ไม่อาจขัดได้
โชคดีที่ยังมีทหารกองกำกับชุดปลาบินอีกหลายสิบนายอยู่เบื้องหลัง หากรุมโจมตีพร้อมกัน ต่อให้เฉินฟานบรรลุถึงเขตจุดพิเศษแล้ว ก็ต้องถูกจับกุม!
"ข้าอยากดูว่าใครกล้า?"
"เฉินฟานได้รับมอบหมายจากที่ว่าการให้ช่วยปราบปีศาจ รักษาความสงบในเมืองผิงอัน ใครกล้าแตะต้องเขา จะถูกสังหารทันที!"
ลู่เสวี่ยหนิงโต้กลับทันควัน เมื่อนางพูดจบ บรรดานักล่า เจ้าหน้าที่ และนายทหารฝีมือดีจากค่ายทหารที่อยู่เบื้องหลังต่างจ้องมองหลี่โม่และทหารกองกำกับชุดปลาบินอย่างไม่เป็นมิตร
สีหน้าของหลี่โม่เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันที
เฉินฟานคนเดียวไม่ถึงกับทำให้เขาหวาดกลัว แต่เมื่อเพิ่มลู่เสวี่ยหนิงที่มีพลังระดับเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุด รวมถึงนักล่า เจ้าหน้าที่ และนายทหารที่มีวิชายุทธ์ไม่ธรรมดาเบื้องหลังนาง แม้กองกำกับชุดปลาบินจะทุ่มกำลังทั้งหมด หากไม่มีท่านผู้บัญชาการเฉาออกโรง เขาก็ยากจะได้เปรียบ!
"ท่านผู้กำกับใหญ่ ท่านนักล่า พวกท่านจะต้องเสียใจกับการกระทำครั้งนี้ และทั้งเมืองผิงอันจะต้องพินาศเพราะพวกท่าน!"
"ถอย!"
หลี่โม่ถอนหายใจยาว นำทหารกองกำกับชุดปลาบินหมุนตัวจากไป
เขารู้ถึงข้อตกลงระหว่างเฉาเต๋อกับปีศาจใหญ่ทั้งสามแห่งเขาดำ และรู้ว่าเฉาเต๋อใช้มือปีศาจกำจัดผู้ที่ขัดขวาง แต่เขาไม่คิดว่าการกระทำของเฉาเต๋อนั้นผิด
เฉาเต๋อเคยขอความช่วยเหลือจากเขตหลงเหวินหลายครั้ง แต่ถูกปฏิเสธทุกครั้ง เพราะในเขตหลงเหวินยังมีพื้นที่ที่วิกฤตกว่าเมืองผิงอัน ที่นั่นต้องการความช่วยเหลือมากกว่า
นานวันเข้า เฉาเต๋อก็หมดหวัง เขาจึงหันมาเพิ่มพูนพลังของตนเอง พร้อมกับติดต่อกับปีศาจแถบเมืองผิงอัน ตัวไหนสังหารได้ก็สังหาร ตัวไหนสังหารไม่ได้ก็เจรจาต่อรอง จึงแลกมาด้วยความสงบสุขเปลือกนอกของเมืองผิงอันตลอดยี่สิบปี
ดังนั้นในสายตาของหลี่โม่ เฉาเต๋อคือวีรบุรุษ เป็นผู้มีคุณูปการที่ช่วยให้เมืองผิงอันรอดพ้นจากความตายนับครั้งไม่ถ้วน!
แต่บัดนี้ เฉินฟานกับลู่เสวี่ยหนิงกำลังจะทำลายความหวังเพียงน้อยนิดนี้ด้วยมือตัวเอง!
"ไป!"
"ตามข้ามาล่าปีศาจ!" เฉินฟานกล่าวเรียบๆ ลู่เสวี่ยหนิงพร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ นักล่า และนายทหารต่างตามมา
ทุกคนมุ่งหน้าไปยังจวนท่านผู้ว่าการก่อน ก่อนหน้านี้เฉินฟานเคยมาที่นี่ผ่านทางลับ แต่ไม่ได้ออกจากห้องของหวังเมิ่งลู่
ในจวนท่านผู้ว่าการมีกลุ่มปีศาจสุนัขตั้งรกราก หลายปีมานี้อยู่ร่วมกับท่านผู้ว่าการอย่างสงบสุข ไม่เคยทำร้ายผู้ใดในจวน กลับทำหน้าที่เป็นสุนัขเฝ้าประตูในเรือนหลังอย่างว่าง่าย
ทั้งนี้เพราะท่านผู้ว่าการคอยเอานักโทษจากคุกเมืองผิงอันมาเลี้ยงดูพวกมัน บางครั้งก็ปล่อยให้พวกมันออกไปหาเหยื่อในเมืองยามดึก โดยเขาคอยปกปิดให้
ในฐานะผู้ว่าการเมืองผิงอัน เขาทำเรื่องเลวร้ายยิ่งกว่าท่านผู้ว่าการลิ่วเสียอีก!
เฉินฟาน ลู่เสวี่ยหนิง และหวังสืบหยวนนำทุกคนบุกเข้าจวนท่านผู้ว่าการ พบปีศาจสุนัขตัวใดก็สังหารตัวนั้น!
ในจำนวนนี้มีปีศาจสุนัขผู้นำสองตัว ตัวผู้และตัวเมีย ทั้งคู่มีพลังระดับเขตศักดิ์สิทธิ์ขั้นที่สี่ ส่วนปีศาจสุนัขที่เหลือล้วนเป็นลูกหลานที่พวกมันแพร่พันธุ์ในช่วงหลายปีมานี้
เพราะการทุ่มเทเลี้ยงดูของท่านผู้ว่าการ จึงทำให้ลูกหลานของพวกมันเติบโตเร็วผิดปกติ เพียงไม่กี่ปีก็เปิดดวงจิต กลายเป็นปีศาจ!
(จบบท)