ตอนที่ 25 วิธีการฝึกตนสุดพิสดาร กับความเร็วในการทะลวงขั้นสุดสะพรึง!
ตอนที่ 25 วิธีการฝึกตนสุดพิสดาร กับความเร็วในการทะลวงขั้นสุดสะพรึง!
ตอนที่ 25 วิธีการฝึกตนสุดพิสดาร กับความเร็วในการทะลวงขั้นสุดสะพรึง!
"ห้ามเอาออกมาเด็ดขาด!"
เสียงประกาศิตของเฉินอวี้ตวาดกร้าว ทำเอาหลิ่วโยวไป๋ชะงักมือที่กำลังจะดึงลูกแก้วออกทันที
"คะ... คุณชายเจ้าขา... ความรู้สึกมันแปลกไปหมดเลย... อื้อ... รู้สึก... รู้สึกเหมือนจะ... จะเสร็จแล้วเจ้าค่ะ~~ (ตาเหลือกค้าง หน้าตาสุดจะทน)"
หลิ่วโยวไป๋แทบจะคุมสติพูดให้เป็นประโยคไม่ได้ด้วยซ้ำ นางรีบหุบขาหนีบเข้าหากันแน่น! ขมิบช่องทางรัดรึงลูกแก้วสวรรค์เอาไว้สุดฤทธิ์!
เพื่อสะกดกลั้นความสยิวซ่านที่ตีตื้นขึ้นมา
แต่น้ำหล่อลื่นที่เหนียวข้น กลับค่อยๆ ไหลเยิ้มทะลักทะลวงออกมาตามง่ามขา...
มัน... กลั้นไม่อยู่เลย!
ใบหน้าของนางแดงจัดลามไปถึงใบหู นี่... ไอ้ของวิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอดนี่ มันกำลังจะทำให้นาง... ถึงจุดสุดยอดอยู่รอมร่อแล้ว!
นางกัดริมฝีปากแน่น เรือนร่างสั่นสะท้านเป็นระยะๆ หลุดเสียงครางกระเส่าขาดห้วง ราวกับกำลังอดกลั้นต่อความรัญจวนใจที่เกินจะทนไหว
หลิ่วโยวชิงมองดูอาการของพี่สาว ก็ทึกทักเอาเองว่าของวิเศษระดับฟ้านั่นคงกำลังมอบพลังวาสนาอันมหาศาลให้พี่สาว จนพี่สาวรับพลังไม่ไหว นางจึงรีบเข้าไปช่วยประคอง
"พี่สาว ท่านต้องอดทนไว้นะเจ้าคะ! คุณชายอุตส่าห์ประทานของวิเศษระดับฟ้ามาให้ท่านรับวาสนาเชียวนะ!"
หลิ่วโยวไป๋พยายามดึงสติ ข่มความเสียวซ่านเอาไว้สุดกำลัง ใบหน้ารูปไข่สวยหวานที่แดงจัดไปทั้งหน้า ตอนนี้ชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ
ใช่แล้ว... นี่คือของประทานจากคุณชาย นางจะมายอมแพ้เสร็จสมอารมณ์หมายง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้!
แต่ทว่า ทันใดนั้น! จังหวะการสั่นของ "มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง" ก็เปลี่ยนไป มันกระหน่ำสั่นรัวและรุนแรงขึ้นประดุจคลื่นพายุบ้าคลั่ง!
"เดี๋ยว... อ๊าง! คะ... คุณชายเจ้าขา ช้าลงหน่อยได้ไหมเจ้าคะ..."
แต่เฉินอวี้ไม่ตอบสนอง ซ้ำยังตั้งจิตเร่งสปีดให้แรงขึ้นไปอีก
จากนั้นหลิ่วโยวชิงก็ได้ยินเสียงที่หลุดออกมาจากปากพี่สาว...
"อ๊างงง~ โอ้ยยยย อ๊างงงง~~!"
ดวงตาสวยเฉี่ยวเหลือกค้างขึ้นข้างบนอย่างควบคุมไม่ได้ ริมฝีปากอ้ากว้าง น้ำลายสอยืด ร่างกายแข็งทื่อเกร็งกระตุกไปชั่วขณะ...
เสียงครางร่านสวาทราวกับแม่หมูติดสัดหลุดรอดออกมา โคตรจะน่าไม่อายและลามกสุดๆ!
ก่อนที่ร่างทั้งร่างจะอ่อนปวกเปียกทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นราวกับโคลนเหลว หอบหายใจแฮกๆ หน้าอกสั่นกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ใบหน้าแดงก่ำไปด้วยไฟราคะ
ป๊อก~!
เสียงดังป๊อกเบาๆ หลิ่วโยวชิงก็เห็น "มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง" ร่วงหลุดออกมาจากร่องของพี่สาว นางจ้องมองของวิเศษชิ้นนั้นตาไม่กะพริบ
ลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้ ถูกเคลือบไปด้วย "น้ำรัก" ของพี่สาวจนชุ่มฉ่ำ หยดแหมะๆ ลงบนพื้น กลิ่นอายคาวโลกีย์ฟุ้งกระจายไปทั่ว
เฉินอวี้หัวเราะร่า เดินเข้าไปรวบร่างอ่อนระทวยของหลิ่วโยวไป๋เข้ามาไว้ในอ้อมกอด ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ไปตามสัดส่วนของนางอย่างหยาบโลน มุมปากยกยิ้มชั่วร้าย ก้มหน้ากระซิบถาม
"นังทาสร่าน สนุกไหมล่ะ?"
ใบหน้างดงามของหลิ่วโยวไป๋แดงระเรื่อเจือสีชมพู นางรู้ดีว่าเวลาคุณชายอารมณ์ดี มักจะชอบเรียกพวกนางด้วยสรรพนามหยาบคายแบบนี้ ซึ่งเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร สองพี่น้องเองก็เข้าใจตรงกันแล้วว่า นี่คือรสนิยมและความชอบส่วนตัวของคุณชาย ในฐานะทาสรับใช้ พวกนางย่อมต้องสนองนีเดให้คุณชายอย่างเต็มที่
"อื้อ~" หลิ่วโยวไป๋พยักหน้ารัวๆ เสียงตอบรับแหบพร่าเจือความเร่าร้อน:
"ทาสร่านชอบมากเจ้าค่ะ~~ แต่ยังไงก็ชอบโดนคุณชาย 'กระแทกกระทั้น' มากกว่า~ อยากให้คุณชายอัดฉีดเข้ามาแรงๆ จนล้นทะลักเลยเจ้าค่ะ~ ของวิเศษระดับฟ้าถึงจะพิสดารแค่ไหน ทาสร่านก็คิดว่าเทียบลีลาของคุณชายไม่ได้เลยสักนิด~"
"ฮ่าๆ นังร่านนี่ช่างพูดช่างจาซะจริง ไม่ต้องรีบไป เดี๋ยวมีรางวัลจัดหนักให้เจ้าแน่" เฉินอวี้ใช้นิ้วลูบคลำยอดปทุมถันสีระเรื่อของนางวนไปวนมา ก่อนจะใช้นิ้วคีบดึงขึ้นมาแรงๆ จนหลิ่วโยวไป๋หลุดเสียงครางกระเส่า จากนั้นเขาก็หันไปมองหลิ่วโยวชิงที่กำลังจ้องตาเป็นมัน
"เสี่ยวชิง เจ้าอยากลองบ้างไหมล่ะ?"
"อื้อๆ! ขอบพระคุณคุณชายที่เมตตา เสี่ยวชิงอยากลองเจ้าค่ะ!"
เสี่ยวชิงเห็นพี่สาวเสร็จสมจนตาลอยขนาดนั้น มีหรือจะยอมพลาดโอกาสทอง นางรีบหยิบลูกแก้วที่ยังชุ่มไปด้วย "น้ำรัก" ของพี่สาวยัดเข้าไปในร่องของตัวเองทันที...
เฉินอวี้ส่ายหน้าหัวเราะในลำคอ ก่อนจะจัดหนักให้หลิ่วโยวชิงได้ขึ้นสวรรค์ไปอีกคน~~
~~
แน่นอนว่าเฉินอวี้ไม่ได้กะจะเอา "มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง" มานั่งเล่นแค่นี้หรอก ไอ้ "เคล็ดวิชาหยินหยางโกลาหล" ต่างหากคือของจริง โชคดีที่สองพี่น้องคู่นี้อึดและรู้หน้าที่ดี ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองสลบเหมือดไปทั้งคู่ ไม่งั้นใครจะมาคอยปรนนิบัติเขาล่ะ
หลิ่วโยวไป๋ที่มีพลังบ่มเพาะสูงกว่า พอฟื้นตัวได้สักพัก ก็ถูกเฉินอวี้จับกดลงไปในสระน้ำพุร้อนเพื่อเริ่ม "ฝึกวิชา" ทันที
และเมื่อน้ำรักบริสุทธิ์ถูกอัดฉีดเข้าไปในตัวนางเหมือนอย่างเคย ทว่าคราวนี้นางกลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะพลังบริสุทธิ์ที่ทะลักเข้ามานั้นมัน...!!!
ครืนนน!
พลังปราณในร่างโคจรอย่างบ้าคลั่ง พลังระดับสร้างรากฐานขั้นเก้าของนาง พังทลายคอขวดและทะลวงจุดไปอย่างง่ายดาย!
แถมยังเป็นการทะลวงข้ามขั้นเข้าสู่ระดับ "จินตัน" โดยตรง! เมื่อได้รับพลังบริสุทธิ์มหาศาลหล่อเลี้ยง พลังปราณทั้งหมดก็ควบแน่นกลายเป็นแกนทองคำส่องประกายสว่างวาบอยู่ภายในตันเถียน!
ยังไม่ทันที่หลิ่วโยวไป๋จะหายช็อก นางก็สัมผัสได้ว่า เฉินอวี้ที่กำลังกอดก่ายอยู่ด้านหลัง ก็มีกลิ่นอายพลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน
พลังบ่มเพาะของเขาไต่ระดับขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเดิมที่อยู่แค่ระดับหลอมปราณขั้นแปด พริบตาเดียวก็ทะลวงถึงขั้นเก้า และบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์...
เมื่อทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐาน พลังของเขาก็ยังคงพุ่งทะยานไม่หยุด จนกระทั่งไปหยุดอยู่ที่ระดับสร้างรากฐานขั้นสี่ ถึงได้ค่อยๆ สงบลง ในตอนนี้ ริมฝีปากของหลิ่วโยวไป๋อ้าค้างจนกรามแทบหลุด เพราะมันโคตรจะน่าสะพรึงกลัว!
นางไม่ได้ตกใจแค่เรื่องที่ตัวเองทะลวงสู่ระดับจินตันได้อย่างง่ายดายหลังจากโดนคุณชายอัดฉีดพลังให้เท่านั้น แต่นางช็อกยิ่งกว่าที่มีคนสามารถฝึกฝนทะลวงขั้นได้รวดเร็วปานประหนึ่งติดจรวดแบบนี้
เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็กระโดดจากระดับหลอมปราณขั้นแปด ทะยานขึ้นมาถึงระดับสร้างรากฐานขั้นสี่ นี่มัน... ฝืนกฎสวรรค์เกินไปแล้ว!
แต่คนที่ช็อกตาตั้งที่สุดคือหลิ่วโยวชิงที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ตอนนี้นางอิจฉาจนแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว
นางรู้อยู่แล้วว่าคุณชายเก่งกาจ แต่ไม่นึกเลยว่าจะถึงเพียงนี้ แค่น้ำเชื้อ... เอ๊ย ของประทานของคุณชาย ก็สามารถทำให้พี่สาวทะลวงขั้นได้แล้ว พอนึกถึงตรงนี้ นางก็แทบจะพุ่งเข้าไปถวายตัว อ้อนวอนขอรับวาสนาจากคุณชายบ้าง
แต่ด้วยสถานะเจ้านายกับบ่าวไพร่ นางจึงจำต้องสะกดกลั้นอารมณ์เอาไว้ เพราะตอนนี้คุณชายกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ ถ้านางเข้าไปขัดจังหวะ มีหวังโดนลงโทษยับแน่ๆ
สิ่งที่นางทำได้ในตอนนี้คือ รีบคลานเข้าไปหาพี่สาว เอื้อมมือไปกวาดรอยแยกตรงนั้น...
"อ๊ะ~! เสี่ยวชิง เจ้านี่มัน..." หลิ่วโยวไป๋หลุดขำออกมา เมื่อเห็นเสี่ยวชิงเอานิ้วที่ปาดคราบน้ำรักขึ้นมาดูดเลียกินอย่างมูมมาม
"ไม่ต้องรีบหรอก คุณชายยังไม่ได้เอาจริงเลยด้วยซ้ำ"
"อื้อๆ พี่สาว ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ~"
หลิ่วโยวชิงสัมผัสได้ถึงของเล่นที่ยังคาอยู่ในร่อง ก็รีบหนีบขาเข้าหากันแน่น
คุณชายยังไม่อนุญาตให้นางเอาออกนี่นา ไอ้ลูกกลมๆ นี่มันทั้งเล็กทั้งลื่น ขืนเผลอปล่อยให้มันหลุดออกมาคงไม่ดีแน่
ผ่านไปพักใหญ่ เฉินอวี้ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น นัยน์ตาสาดประกายคมปลาบ
สองพี่น้องในห้องอาบน้ำตอนนี้กำลังอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า อารมณ์พร้อมรบเต็มที่ เอ่อ... ถ้าจะพูดให้ถูกคือ เพราะรอยแยกมันยังหุบไม่สนิทดีต่างหาก ทั้งคู่นั่งคุกเข่าเปลือยกายประสานเสียงพร้อมกัน "ขอแสดงความยินดีกับคุณชายที่ทะลวงขั้นเจ้าค่ะ~"
ตอนที่ก้มลงกราบ ทรวดทรงอวบอัดก็สั่นกระเพื่อมเด้งดึ๋งๆ เสียงหวานนุ่มหูทำเอาเฉินอวี้อารมณ์ดีสุดๆ
ตัวเขาเองก็ไม่นึกเหมือนกันว่าผลลัพธ์ของการฝึกฝนวิชานี้มันจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ แจ่มแมว! งั้นคืนนี้กูคงต้อง "ฝึกวิชา" ให้หนักๆ ซะแล้ว!
เขากวาดสายตาไปมองหลิ่วโยวชิง แม้จะไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่หลิ่วโยวชิงที่คอยสังเกตอยู่ตลอด ก็จัดแจงท่าทางรอรับศึกหนักเรียบร้อยแล้ว
ตั้บ! ตั้บ! ตั้บ!
เสียงน้ำสาดกระเซ็น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องต่อเนื่อง...
จนกระทั่งในที่สุด ราวกับถูกสูบวิญญาณออกจากร่าง แม้จะเกือบจะสลบเหมือดไปแล้ว แต่นางก็ยังฝืนใจร้องครางเรียกคุณชายออกมาก่อนจะทิ้งตัวจมลงไปในสระน้ำ หลิ่วโยวไป๋ต้องรีบเข้ามาช่วยพยุงร่างของน้องสาวขึ้นมา
หลังจากนั้น พอเห็นว่าคุณชายฝึกวิชาจนเสร็จสมอารมณ์หมายแล้ว นางก็ไม่ได้สนใจหลิ่วโยวชิงอีก รีบเข้าไปช่วยเช็ดตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เฉินอวี้ทันที ทิ้งให้หลิ่วโยวชิงนอนเปลือยกายแผ่หลาเป็นปลาตายอยู่ริมสระน้ำพุเพียงลำพัง