ตอนที่ 24 เคล็ดวิชาหยินหยางโกลาหล

ตอนที่ 24 เคล็ดวิชาหยินหยางโกลาหล

"คะ... คุณชาย ท่านกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ~"

หลิ่วโยวไป๋เดินนวยนาดเข้ามาหาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะตรงไปที่โต๊ะเพื่อรินชาปราณให้คุณชายของนางเป็นอันดับแรก

ก็แหงล่ะ คุณชายเพิ่งจะ "ปลดปล่อย" จนเสร็จศึกมาหมาดๆ ย่อมต้องรู้สึกคอแห้งเป็นธรรมดา ในเมื่อเสี่ยวชิงทำหน้าที่ตรงนี้บกพร่อง นางในฐานะพี่สาวก็ต้องดูแลปรนนิบัติให้รอบคอบยิ่งขึ้น

พอเสี่ยวชิงเห็นว่าพี่สาวกลับมาแล้ว ก็รีบกลืนกิน "ของประทาน" ที่อมอยู่ในปากลงคอไปอึกใหญ่ ก่อนจะส่งเสียงครางอู้อี้ "อื้อ~ พี่สาว~"

ในตอนนี้ เสี่ยวชิงกำลังพับเรียวขาสวยคุกเข่าราบไปกับพื้น ทรวดทรงช่วงล่างถ่างแบะออกเป็นรูปตัวเอ็ม นางเงยหน้าผุดผ่องขึ้นมา ดวงตาฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งตัณหาและเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม

ลึกๆ แล้วนางกำลังแอบภูมิใจสุดๆ เพราะเมื่อกี้ข้ากอบโกยเอาไว้ได้หมดทุกหยดเลยนะ ไม่มีหกเรี่ยราดให้เสียของเลยสักนิด!

พอนึกย้อนไปถึงรอบก่อน พี่สาวยังรับไว้ได้ไม่หมด มีกระเด็นเลอะมุมปากไปบ้าง เกือบจะหยดแหมะลงพื้นอยู่รอดูดาย ถ้าเป็นแบบนั้นคุณชายต้องอารมณ์เสียแน่ๆ ขืนทำให้คุณชายไม่พอใจคงแย่ โชคดีที่รอบนี้นางหัวไวแถมยังรู้ใจ เลยช่วยพี่สาวจัดการทำความสะอาดซะ "เกลี้ยงเกลา" เชียวล่ะ~

เฉินอวี้มองเสี่ยวชิงที่คุกเข่าถ่างขาอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเอ็นดูและสงสาร ฝ่ามือใหญ่ลูบหัวนางเบาๆ เพื่อเป็นรางวัล

จากนั้นเขาก็ใช้นิ้วแหวกริมฝีปากสีเชอร์รีที่แดงฉ่ำราวกับเพิ่งทาลิปสติกของเสี่ยวชิงออก เพื่อทำการ "ตรวจสอบอุณหภูมิ" ภายใน

"เช็ดซะสิ" เฉินอวี้ล้วงผ้าเช็ดหน้าไหมออกมาจากอกเสื้อ

มุมปากของหลิ่วโยวไป๋กระตุกยิ้มด้วยความดีใจสุดขีด นางครางรับในลำคอสองครั้งแล้วรับผ้าเช็ดหน้ามา แต่ทว่าก่อนจะเช็ดทำความสะอาด นางกลับแลบลิ้นสีชมพูอ่อนออกมา เลียกวาดไปรอบๆ บริเวณรอยแยกที่ยังมีคราบน้ำสีขาวขุ่นซึมเยิ้มอยู่ เก็บกวาดทุกหยดหยาดอย่างละเมียดละไมจนสะอาดเอี่ยมอ่อง ถึงค่อยเอาผ้ามาเช็ดริมฝีปากนุ่มของตัวเอง

เฉินอวี้พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แต่กลับไม่ยอมยื่นมือไปรับถ้วยชาที่หลิ่วโยวไป๋ส่งให้

เพียงพริบตาเดียว หลิ่วโยวไป๋ก็บรรลุถึงความนัย แม้จะขัดเขินอยู่บ้าง แต่การกระทำกลับไม่รีรอ นางนั่งแหมะลงข้างกายเฉินอวี้ ก้มหน้าจิบชาปราณอมไว้ในปาก ก่อนจะประกบริมฝีปากอวบอิ่มเข้าหาคุณชาย แล้วป้อนชาให้แบบปากต่อปาก!

และจังหวะต่อมา เฉินอวี้ก็ตวัดวงแขนรวบเอวคอดกิ่วของหลิ่วโยวไป๋เข้ามากอดหมับ!

ทรวดทรงอวบอัดสั่นสะท้านไปทั้งร่าง!

ถึงสองพี่น้องคู่นี้จะไม่ได้มีเรือนร่างทรงระเบิดภูเขาเผากระท่อมแบบหลิ่วอวี่หาน แต่ก็จัดว่าเป็นของดีระดับพรีเมียม แถมรสนิยมลึกๆ ของเขา ดันโคตรจะถูกใจไอ้หางครึ่งปีศาจนี่แบบสุดๆ มันตอบโจทย์รสนิยมเฉพาะตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ

และก็เป็นไปตามคาด หลิ่วโยวไป๋รู้ใจคุณชายดีว่ากำลังต้องการอะไร นางไม่มัวเสียเวลาค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าให้ยืดยาด แต่กลับคืนร่างครึ่งปีศาจทันที หางงูสีขาวเนียนทะลวงชุดกระโปรงจนขาดวิ่นดัง แควก!!!

ตลอดเวลาที่อยู่ปรนนิบัติคุณชาย สองพี่น้องคอยสังเกตและเรียนรู้รสนิยมของคุณชายอยู่เงียบๆ เสมอ

พวกนางรู้ดีว่าคุณชายไม่ชอบความอืดอาดชักช้า เขาชอบความดุดันและตรงไปตรงมา ถ้ามัวแต่มานั่งปลดกระดุมถอดเสื้อทีละชิ้น คุณชายคงหมดอารมณ์และหงุดหงิดไปซะก่อน

รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ พวกนางแอบเตี๊ยมกันไว้หมดแล้ว เพื่อให้คุณชายรู้สึกว่าพวกนางปรนนิบัติได้ถึงอกถึงใจที่สุด

ภายในห้องนอน แสงเทียนสาดส่องกระทบเงาร่างที่ทาบทับอยู่บนบานหน้าต่างกระดาษโปร่งแสง

มองเห็นเงาสลัวๆ กำลังขยับโยกไหวขึ้นลงอย่างหนักหน่วง...

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน~

หลังจากเสร็จกิจ เฉินอวี้ก็ถูกสองสาวงามประคองเข้าไปแช่ตัวในสระน้ำพุวิญญาณภายในห้องอาบน้ำ สองแขนกางออกพาดขอบสระอย่างผ่อนคลาย เอนหลังหลับตาพริ้ม

เขาได้ระบายเอาความอึดอัดหื่นกระหายที่สะสมมาจากหลิ่วอวี่หานเมื่อตอนกลางวัน อัดฉีดแจกจ่ายให้สองสาวจนหมดก๊อก ตอนนี้ไฟตัณหาในใจถึงได้สงบลงบ้าง

การปรนนิบัติของสองพี่น้องสกุลหลิ่วเป็นแค่ออร์เดิร์ฟเท่านั้น

ตอนนี้ต่างหากคือเวลาที่ต้องมานั่งเช็กของรางวัลจากค่าความประทับใจ นี่แหละคือเมนคอร์สของจริง!

ของรางวัลจากโหนดความประทับใจ "30" และ "40" บวกกับรางวัลที่หลิ่วอวี่หานเคลียร์ภารกิจพื้นฐานสามอย่างสำเร็จ บอกเลยว่าโคตรจะอู้ฟู่!

【ติ๊ง... ระบบย่อย "หลิ่วอวี่หาน" เคลียร์ภารกิจ 3 อย่าง โฮสต์ได้รับแต้มสะสม 500 แต้ม เปิดระบบร้านค้า โฮสต์สามารถเลือกซื้อของได้ตามอัธยาศัย】

โอ๊ะ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีฟังก์ชันร้านค้ามาให้ด้วย แบบนี้ก็แจ่มแมวเลยสิ ก่อนหน้านี้ไม่เคยมีรางวัลแนวนี้หลุดมาเลย พอเปิดร้านค้าได้ วันข้างหน้าเขาก็มีอิสระในการช้อปปิ้งมากขึ้น

มีทั้งคัมภีร์เคล็ดวิชา ทักษะต่อสู้ แต้มความชำนาญ ของวิเศษระดับต่างๆ ไปจนถึงข้อมูลข่าวกรอง ถือว่ามีครบจบในที่เดียว แต่ไอ้ 500 แต้มที่มีตอนนี้มันก็ยังกระจอกอยู่ เฉินอวี้เลยกะจะดองเค็มเก็บสะสมไว้ก่อน เผื่อต้องใช้ในยามฉุกเฉิน

【ระดับการพิชิตบรรลุ "30" แต้ม ได้รับรางวัล: ของวิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอด (มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง)】

【ระดับการพิชิตบรรลุ "40" แต้ม ได้รับรางวัล: เคล็ดวิชาระดับฟ้าขั้นสุดยอด (เคล็ดวิชาหยินหยางโกลาหล)】

เชี่ยเอ๊ย! ระดับฟ้าขั้นสุดยอดมาแพ็กคู่เลยเว้ย เฉินอวี้มองของรางวัลทั้งสองชิ้นแล้วก็เกิดความคิดแปลกๆ ขึ้นมาในหัว

ระบบแม่งใจป๋าแจกเคล็ดวิชาประสานอินหยางบำเพ็ญคู่มาให้ด้วย สมแล้วที่เป็นวิชาระดับฟ้าขั้นสุดยอด มันถูกคัดกรองเอาข้อเสียของการดูดพลังฝ่ายเดียวออกไปจนหมด ไม่ใช่วิชานอกรีตที่สูบพลังคู่นอนมาบำรุงตัวเองแบบเห็นแก่ตัว แต่เวลาประสานอินหยาง ฝ่ายที่ถูกกระทำก็จะได้รับพลังบริสุทธิ์เข้าไปหล่อเลี้ยงร่างกายจนแข็งแกร่งขึ้นอย่างมหาศาลด้วย แบบนี้ก็เข้าทางเฉินอวี้เลยสิ เส้นทางการฝึกตนของเขาในวันข้างหน้า คงจะเต็มไปด้วยสีชมพูฟรุ้งฟริ้งและเสียงครางกระเส่าแน่ๆ

ดูท่าต่อไปกูคงต้อง "เหน็ดเหนื่อย" ทำงานหนัก ขยันฝึกวิชาบ่อยๆ ซะแล้วสิ

มาดูที่ไอ้ "มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง" นี่ต่อ ชื่อโคตรจะขลังและดูเป็นงานเป็นการ แต่พอเอามาพิจารณาสรรพคุณดีๆ แล้ว... แม่งโคตรจะสัปดน!

ภายนอกมันก็แค่ลูกแก้วสีม่วงที่มีลวดลายแปลกตา เมื่อถ่ายทอดพลังปราณเข้าไป มันสามารถขยายหรือหดขนาดได้ตามใจนึก

เฉินอวี้ดึงมือขึ้นมาเหนือผิวน้ำ มุกปฐมภูมิวิหคคลั่งก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือ เขาลองหมุนเล่นอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะลองส่งกระแสจิตสั่งการ ทันใดนั้นลูกแก้วก็เริ่มสั่นดุ๊กดิ๊ก

พอเขาเพิ่มระดับความแรง ลูกแก้วก็สั่นรัวและแรงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขั้นเด้งดึ๋งๆ อยู่บนมือ!

พรูด!

นี่แม่ง... มันก็แค่ไข่สั่นดีๆ นี่เองไม่ใช่รึไง!

ยอดเยี่ยม... ระบบให้ของรางวัลมาได้โคตรจะจัญไรและตอบโจทย์สุดๆ

ในขณะที่เฉินอวี้กำลังนั่งเล่นไข่สั่น... เอ๊ย มุกวิเศษอยู่ในสระ หลิ่วโยวไป๋ก็น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยถามขึ้น

"คุณชาย นั่นคืออะไรหรือเจ้าคะ ลูกแก้วงดงามจังเลย ลวดลายก็สวยแปลกตาเชียว~"

"ใช่เจ้าค่ะคุณชาย ลวดลายบนลูกแก้วมันดูมีมนต์ขลังมากเลย มันคือของวิเศษพิเศษอะไรหรือเจ้าคะ?" เสี่ยวชิงเองก็ชะโงกหน้ามาถาม ดวงตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อเห็นสองสาวสนใจ เฉินอวี้ก็เกิดไอเดียชั่วร้ายขึ้นมาทันที มุมปากกระตุกยิ้ม ปรายตามองหลิ่วโยวไป๋ที่ตอนนี้กำลังเปียกปอนเซ็กซี่ราวกับดอกไม้รอวันผลิบาน แล้วแค่นหัวเราะเบาๆ

"เจ้านี่น่ะเรียกว่า 'มุกปฐมภูมิวิหคคลั่ง' เป็นของวิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอด"

"อะไรนะเจ้าคะ?!" สองพี่น้องสกุลหลิ่วร้องลั่นด้วยความช็อกสุดขีด นี่มันเรื่องสะท้านฟ้าชัดๆ ต้องรู้ก่อนนะว่า ของวิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอดเนี่ย แค่ชิ้นเดียวก็เป็นสมบัติระดับตำนานที่คนทั้งยุทธภพต้องฆ่าฟันแย่งชิงกันแล้ว!

แต่ตอนนี้ คุณชายกลับหยิบมันออกมาเล่นหน้าตาเฉย... เรื่องนี้มันเหนือจินตนาการของพวกนางไปไกลลิบ จนริมฝีปากอ้าค้างลืมหุบไปเลยทีเดียว

แต่หลังจากช็อกอยู่พักหนึ่ง พวกนางก็สบตากัน ราวกับจะบรรลุความจริงบางอย่าง ความยิ่งใหญ่และพลังลี้ลับของคุณชาย พวกนางสัมผัสได้ด้วยตัวเองมาแล้ว ไม่ใช่แค่เรื่องที่ฮูหยินให้ความสำคัญเป็นพิเศษ แต่ความแข็งแกร่งและพรสวรรค์ของคุณชายต่างหากที่โคตรจะน่าสะพรึงกลัว! นี่แหละคือผู้ที่มีวาสนาและบารมีระดับมหาเทพ!

"อยากลองเล่นดูไหมล่ะ?" เฉินอวี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ สายตาจ้องมองหลิ่วโยวไป๋อย่างหยอกล้อ

"เอ๊ะ?" หลิ่วโยวไป๋ชะงักไป ไม่กล้าทำตัวตีเสมอ "ของล้ำค่าขนาดนี้ ทาสชั้นต่ำอย่างบ่าวจะกล้าแตะต้องได้ยังไงเจ้าคะ"

"ไม่เป็นไรหรอก ข้ากำลังอยากทดสอบประสิทธิภาพของมันพอดี มาสิ... เอาเจ้านี่ยัดเข้าไปในร่องของเจ้าซะ"

หลิ่วโยวไป๋หน้าแดงซ่านจนถึงใบหู ทันทีที่ได้ยินคำสั่ง

"คุณชาย... ของวิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอดล้ำค่าปานนี้ จะให้เอาไปยัดใส่ที่โสมมของบ่าว... มันจาบจ้วงเกินไปแล้ว บ่าวไม่กล้าหรอกเจ้าค่ะ..."

"ข้าสั่งให้ทำก็ต้องทำ! เร็วเข้า!"

พอได้ยินน้ำเสียงที่กดต่ำลงของคุณชาย หลิ่วโยวไป๋ก็รู้ทันทีว่าตัวเองกำลังล้ำเส้น ในเมื่อเป็นคำสั่งของคุณชาย นางก็ต้องทำตามอย่างไม่มีข้อแม้ เมื่อกี้ไม่น่าปากมากขัดใจคุณชายเลยจริงๆ!

นางรีบรับลูกแก้วมาจากมือของเฉินอวี้ มือกำลูกแก้วเอาไว้แน่น ก่อนจะยอมถ่างเรียวขาออกต่อหน้าคุณชาย... แล้วค่อยๆ ยัดลูกแก้วศักดิ์สิทธิ์นั่นเข้าไปในร่องสวาทอย่างระมัดระวัง...

แต่ทว่า ทันทีที่ยัดเข้าไปจนมิด ยังไม่ทันที่นางจะได้อ้าปากพูดอะไร นางก็สัมผัสได้ว่า... ไอ้ลูกแก้วนั่นมันเริ่มสั่นดุ๊กดิ๊กอยู่ข้างใน!!!