ตอนที่ 12 นวดบ่าให้

ตอนที่ 12 นวดบ่าให้

"ท่านน้าหลิ่ว น้ำหนักมือพอดีไหมขอรับ? สบายหรือเปล่า?"

"อืม~ ลงน้ำหนักอีกนิดสิ~" หลิ่วอวี่หานคลายคิ้วที่ขมวดมุ่นออก น้ำเสียงตอนนี้ฟังสบายและผ่อนคลายอย่างแท้จริง "นึกไม่ถึงว่าเด็กอย่างเจ้าจะมีฝีมือขนาดนี้ นวดสบายจนข้าแปลกใจเลยล่ะ"

สองมือของเฉินอวี้วางทาบอยู่บนลาดไหล่บอบบางของหลิ่วอวี่หาน สายตาจ้องเขม็งสำรวจเรือนร่างงดงามเบื้องล่างอย่างไม่เกรงใจ แม้การเคลื่อนไหวของมือจะยังดูซื่อตรงไม่ล้ำเส้นก็ตาม

ส่วนหลิ่วอวี่หานที่ช่วงนี้เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ พอโดนฝ่ามืออุ่นๆ คู่นั้นนวดเฟ้น ก็ราวกับมีเวทมนตร์ประหลาดแฝงอยู่ มันช่วยให้นางผ่อนคลายลงได้จริงๆ ร่างกายเบาสบายขึ้น ความตึงเครียดในใจก็บรรเทาลง

จนนางเผลอครางหวิวออกมาหลายต่อหลายครั้งโดยไม่รู้ตัว นางไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ สัมผัสได้เพียงความซ่านสยิวที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง

【ติ๊ง! ระดับการพิชิตของระบบย่อย "หลิ่วอวี่หาน" เพิ่มขึ้น 2 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 5 แต้ม】

เฉินอวี้ลิงโลดอยู่ในใจ ในที่สุดก็คืบหน้าสักที ดีมาก ดีมากๆ!

รอดูว่าเดี๋ยวจะดันให้ทะลุ 10 แต้มรวดเดียว เพื่อกอบโกยรางวัลคำโตได้ไหม

"อืม... ใช่ๆ ตรงนั้นแหละ แรงอีกนิดนะ..."

ทว่าจู่ๆ นางก็รู้สึกว่าตำแหน่งของฝ่ามือคู่นั้นเริ่มเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ หลิ่วอวี่หานถึงได้ดึงสติกลับมา

นางเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองเผลอหลุดเสียงครางน่าอายแบบนั้นออกไป ความรู้สึกอับอายพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที แต่โชคดีที่ชายหนุ่มด้านหลังไม่ได้ทักท้วงอะไร ความกระอักกระอ่วนในใจนางจึงค่อยๆ จางหายไป

นางไม่ลืมภารกิจของตัวเอง วันนี้นางตั้งใจเลือกใส่ชุดกระโปรงคอวีแบบไขว้ที่ค่อนข้างหลวมโคร่ง เพื่อความสะดวก นางถึงขั้นยอมโนบราเลยด้วยซ้ำ!

บางทีแม้แต่หลิ่วอวี่หานเองก็อาจจะไม่ทันสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงลึกๆ ในใจตัวเอง เวลาถูกผู้ชายคนนี้สัมผัสร่างกาย นางเริ่มไม่รู้สึกต่อต้านอีกต่อไปแล้ว

หรืออีกนัยหนึ่ง นางอาจจะรู้ตัวดี แต่พยายามหลอกตัวเองไม่ยอมรับความจริง

"ฟู่~ วันนี้ทำไมอากาศถึงได้อบอ้าวพิกล" จู่ๆ หลิ่วอวี่หานก็เปรยขึ้นมา

เฉินอวี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังแอบขำก๊ากในใจ ระดับพลังบ่มเพาะอย่างนางเนี่ยนะ จะมารู้สึกรู้สาอะไรกับสภาพอากาศธรรมดาๆ แบบนี้ แอคติ้งโคตรห่วยแตกเลยว่ะ

แต่เขาก็ยัง 'รู้หน้าที่' และเล่นละครตามน้ำไป

"จริงด้วยขอรับท่านน้าหลิ่ว ให้ข้าไปเปิดหน้าต่างระบายอากาศหน่อยดีไหมขอรับ?"

หลิ่วอวี่หานเลิกคิ้ว "ไม่ต้องหรอก เจ้านวดต่อไปเถอะ" ว่าแล้วนางก็แกล้งทำทีเป็นเอื้อมมือไปดึงคอเสื้อให้คลายออกอย่างแนบเนียน

ทว่าดูเหมือนนางจะกะน้ำหนักมือพลาดไปหน่อย คอเสื้อที่ไขว้ทับกันอยู่เลยถูกดึงเปิดกว้างเกินเบอร์

ชั่วพริบตานั้น ร่องอกขาวเนียนอวบอัดก็โผล่พรวดออกมากระแทกตาเต็มๆ!

【ติ๊ง! ระดับการพิชิตของหลิ่วอวี่หานเพิ่มขึ้น 3 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 8 แต้ม】

อีกนิดเดียว! ขออีกแค่นิดเดียว!

ต่ำลงไปจากขอบปทุมถันสีระเรื่อนั่นอีกนิดเดียว ก็คือยอดปทุมถันที่แข็งขืนดันเนื้อผ้าขึ้นมา

เฉินอวี้ย่อมรู้ดีว่าไอ้ตุ่มนูนๆ นั่นคืออะไร ตัณหาราคะเริ่มคุกรุ่นอยู่ในใจ มือที่กำลังนวดอยู่ก็เริ่มเสียศูนย์

งั้นก็ลุยแม่งให้สุดไปเลย!

พรึบ!

ยอดอกสีชมพูระเรื่อชูชันท้าสายตา!

【ระดับการพิชิต +1, +1, +1...】

ตอนนี้เฉินอวี้ไม่มีกะจิตกะใจจะฟังเสียงระบบแจ้งเตือนแล้ว สายตาของเขาจดจ่ออยู่แต่กับยอดปทุมถันที่ชูชันยั่วสวาทตรงหน้า

ไม่นึกเลยว่ามาดามสาวใหญ่คนนี้ จะดูแล 'ตรงนั้น' ได้เนียนนุ่มเต่งตึงขนาดนี้

อึก... สายตาของเขาเริ่มแข็งค้าง เผลอกลืนน้ำลายดังเอื๊อกอย่างลืมตัว

หลิ่วอวี่หานย่อมได้ยินเสียงนั้นชัดเจน ในห้องมีกันอยู่แค่นี้ เสียงอะไรนิดอะไรหน่อยก็ได้ยินหมด

แถมตอนนี้นางยังรู้สึกได้ชัดเจนว่า ผิวพรรณเปลือยเปล่าของนางกำลังสัมผัสกับอากาศเย็นเฉียบ แต่ภายนอกนางกลับต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทำตัวปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

หลิ่วอวี่หานหันหลังให้เฉินอวี้ กัดฟันกรอด ความรู้สึกอัปยศอดสูถาโถมเข้าใส่จิตใจ สภาพนางตอนนี้ต่างอะไรกับพวกโสเภณีชั้นต่ำในหอนางโลมกันล่ะ?!

ด้านหลังของนาง เฉินอวี้ที่หรี่ตามองราวกับกำลังดื่มด่ำกับภาพตรงหน้า ก็ลอบกระตุกยิ้มมุมปาก

"สวยไหม?" เสียงสั่นพร่าดังขึ้นมาเบาๆ

ในที่สุดหลิ่วอวี่หานก็รวบรวมสติได้ นางรีบลุกขึ้นยืนพร้อมกับโพล่งคำถามนั้นออกไป

นางมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า เมื่อกี้เฉินอวี้ต้องเห็นทุกสัดส่วนที่นางจงใจโชว์ให้เห็นอย่างแน่นอน ตอนนี้นางแค่อยากจะรีบๆ พูดให้มันจบๆ ไป ภารกิจจะได้เสร็จสิ้นสักที

"สวยสิ... เอ๊ะ ท่านน้าหลิ่วว่าอะไรนะขอรับ?" เฉินอวี้เผลอตอบรับไปตามสัญชาตญาณ ก่อนจะรีบกลับลำ แกล้งทำหน้าซื่อตาใส

หลิ่วอวี่หานลุกขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง จ้องมองเฉินอวี้ตรงหน้า ถึงปากมันจะบอกว่าไม่รู้เรื่อง

แต่รอยยิ้มตรงมุมปากกับสายตาของมัน ไม่ได้ละไปจากเรือนร่างของนางเลยสักนิด ไอ้เด็กบัดซบ มันกล้ากำเริบเสิบสานถึงขนาดนี้เชียวหรือ?!

แต่ก็นั่นแหละ บรรยากาศเมื่อกี้ต่างฝ่ายต่างรู้กันดี ถ้านางขืนพูดจี้จุดไป คนที่จะหน้าแตกก็คือนางเองนั่นแหละ

หลิ่วอวี่หานไม่มีทางเลือก ทำได้แค่ข่มความอัปยศอดสูเอาไว้ในใจ

ทว่าทันใดนั้น หลังจากความอัปยศพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด ความคิดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว

นี่นางกำลังรู้สึกว่ามัน... ตื่นเต้นเร้าใจงั้นหรือ?

ขนอ่อนลุกซู่ไปทั้งร่าง ความรู้สึกแปลกประหลาดเข้าครอบงำร่างกายของนางในพริบตา

ในขณะที่ความอัปยศกำลังแปรเปลี่ยนเป็นความรัญจวนใจ เสียงระบบในหัวก็ดังขึ้น ทำเอาหลิ่วอวี่หานสะดุ้งโหยง

【ติ๊ง... บุตรแห่งโชคชะตาหลงใหลและยอมจำนนต่อเสน่ห์ของคุณ ค่าความประทับใจเพิ่มขึ้น 8 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 11 -> 19 แต้ม】

หลิ่วอวี่หานชะงักลมหายใจ สีหน้าฉายแววยินดีอย่างปิดไม่มิด

และในจังหวะเดียวกับที่หลิ่วอวี่หานกำลังปลื้มปริ่มอยู่นั้น ทางฝั่งของเฉินอวี้ก็ถึงกับยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตก

【ระบบย่อย "หลิ่วอวี่หาน" เกิดความเปลี่ยนแปลงทางจิตใจอย่างลึกล้ำ ระดับการพิชิต +2, +2, +2, +2...】

แต้มพิชิตพุ่งพรวดๆ อย่างรวดเร็ว ในเวลาไม่กี่วินาที ระดับการพิชิตก็พุ่งทะยานไปถึง 20 กว่าแต้ม นี่มันโคตรจะเหลือเชื่อ

เฉินอวี้อยากรู้ใจจะขาด ว่าตอนนี้ในหัวของหลิ่วอวี่หานกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ ระดับการพิชิตถึงได้พุ่งปรี๊ดขนาดนี้

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งคิดเรื่องพวกนั้น หลิ่วอวี่หานปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ ทำเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

นางนึกไม่ถึงเลยว่าครั้งนี้จะได้ค่าความประทับใจเพิ่มมาเยอะขนาดนี้ ขาดอีกแค่นิดเดียวก็จะทะลุ 20 แต้มแล้ว! พอนึกถึงรางวัลที่จะได้ หัวใจนางก็เต้นระทึก ความรู้สึกอัปยศเมื่อครู่มลายหายไปจนสิ้น

พอคิดได้แบบนี้ หลิ่วอวี่หานก็เริ่มทำเสียงอ่อนเสียงหวานกับเฉินอวี้มากขึ้น

"เด็กดี เจ้าช่างมีน้ำใจนัก นวดเมื่อกี้ทำเอาข้าสบายตัวขึ้นเยอะเลย"

"หึๆ ถ้าท่านน้าหลิ่วชอบ ไว้คราวหน้าข้าจะมานวดให้บ่อยๆ นะขอรับ แต่ถ้าท่านน้าหลิ่วไม่รังเกียจ ลองใช้น้ำมันหอมระเหยนวดเปิดแผ่นหลังดูสิขอรับ รับรองว่าจะสบายยิ่งกว่านี้อีก..." เฉินอวี้ตีเหล็กตอนร้อน รุกคืบทันที

หลิ่วอวี่หานหน้าตึงไปนิด นวดเปิดแผ่นหลังด้วยน้ำมันหอมระเหย นั่นมันก็หมายความว่านางต้องเปลื้องผ้าต่อหน้าไอ้เด็กนี่น่ะสิ...

พอนึกถึงภาพนั้น ใบหน้างดงามก็แดงซ่าน หัวใจเต้นรัว นางไม่มีทางตกลงทำเรื่องแบบนั้นแน่ กำลังจะอ้าปากปฏิเสธ แต่เสียงในหัวก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

【ติ๊ง... คำแนะนำ: ขณะนี้เฉินอวี้กำลังมีอารมณ์พลุ่งพล่าน โฮสต์ควรพยายามตอบสนองความต้องการของอีกฝ่าย มีโอกาสสูงมากที่จะได้รับค่าความประทับใจเพิ่มขึ้น!】

หลิ่วอวี่หานอ้าปากค้าง ลืมหุบปากไปชั่วขณะ

"งั้น... ไว้คราวหน้าถ้ามีโอกาสค่อยลองดูก็แล้วกัน แต่วันนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ"

เฉินอวี้ยกยิ้มมุมปาก "อ๋อ ได้หมดเลยขอรับท่านน้าหลิ่ว ถ้าท่านต้องการเมื่อไหร่ก็บอกข้าได้ตลอดเวลาเลยนะขอรับ"

【ติ๊ง... ค่าความประทับใจของเฉินอวี้เพิ่มขึ้น 2 แต้ม ปัจจุบันอยู่ที่ 21 แต้ม ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับรางวัล...】

หลิ่วอวี่หานลิงโลดอยู่ในใจ นึกไม่ถึงเลยว่ามันจะง่ายดายขนาดนี้! เยี่ยมไปเลย!

ตอนนี้นางคิดแค่ว่า ตกปากรับคำไปก่อนก็ไม่เสียหาย ยังไงก็ไม่ได้บอกว่าจะทำจริงๆ ซะหน่อย แค่หลอกล่อให้มันตายใจ รางวัลก็ตกเป็นของนางแล้ว

---