บทที่ 35 - ดันเจี้ยนฝึกทหาร ปัญหาของทหารดาราจันทรา

บทที่ 35 - ดันเจี้ยนฝึกทหาร ปัญหาของทหารดาราจันทรา

"ถ้านายยอมขายผู้ฝึกยุทธ์คนนั้นให้ฉันล่ะก็ ฉันคงติดท็อป 100 ไปแล้ว"

อูยาพูดอย่างเคียดแค้น

การติดท็อป 100 ในการเลื่อนขั้นเป็นศิษย์ระดับหัวกะทิครั้งแรก

จะได้รับรางวัลมหาศาล

ศิษย์ระดับหัวกะทิเองก็มีแบ่งแยกชนชั้นเหมือนกัน

100 อันดับแรก จะถือว่าเป็นตัวเก็งที่จะได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์หลัก

การดูแลเอาใจใส่และความสำคัญที่ได้รับ จะแตกต่างกับพวกที่อยู่รั้งท้ายอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเห็นรางวัลอยู่ตรงหน้าแต่กลับคว้าไว้ไม่ได้

เป็นใครก็คงทำใจลำบาก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนใจแคบอย่างอูยาเลย

สำหรับคนประเภทนี้

ถังซวนมักจะขี้เกียจใส่ใจเสมอ

เพราะคนพวกนี้มีความคิดอยู่แบบหนึ่ง

นั่นคือตัวเองไม่เคยผิด

โลกต่างหากที่ผิด

เวลามีปัญหาอะไรก็ไม่เคยโทษตัวเอง

เอาแต่โทษคนอื่น

"หยุดนะ นายก็จะเข้าไปในดันเจี้ยนฝึกทหารด้วยเหรอ"

เมื่อเห็นถังซวนไม่สนใจตัวเอง อูยาก็ยิ่งโกรธ

ถังซวนถอนหายใจ

"ใช่สิ เพราะงั้นอย่ามาขวางทางได้ไหม เวลาของทุกคนมีค่านะ"

"นายมีกองทัพแล้วเหรอ เป็นไปไม่ได้หรอก" อูยาทำหน้าไม่อยากเชื่อ

โลกเริ่มต้นระดับขยะอย่างถังซวน

จะไปมีปัญญาหากองทัพมาจากไหน

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ อย่ามาขัดจังหวะฉันไปฝึกทหารเอาของรางวัลสิ" ถังซวนตอบกลับ

อูยากลอกตาไปมา

"เอาของรางวัล ตลกน่า ดันเจี้ยนฝึกทหารต้องผ่านตั้ง 10 ด่านถึงจะได้รางวัลนะ"

"กองทัพที่มาจากโลกเริ่มต้นระดับขยะอย่างนาย จะไปมีน้ำยาอะไร"

ถังซวนกะพริบตาปริบๆ แล้วยิ้มออกมา

"ไม่เชื่อเหรอ งั้นเรามาพนันกันเอาไหมล่ะ"

"พนันเหรอ"

อูยาชะงักไป

แล้วก็ขมวดคิ้ว

ในหัวเริ่มคิดเดาว่าถังซวนกำลังเล่นตุกติกอะไรอยู่

ถังซวนพูดขึ้น

"นายไม่เชื่อว่าฉันจะคว้ารางวัลมาได้ใช่ไหมล่ะ ถ้าฉันทำได้ นายต้องให้สมบัติฉันชิ้นนึงนะ"

"แต่ถ้าฉันทำไม่ได้ ฉันยกเฉียนจวินให้นายฟรีๆ เลย เป็นไง"

อูยาแค่นเสียงหัวเราะ

"น่าขำ นายจะเอาผู้ฝึกยุทธ์มาแลกกับสมบัติของฉัน คิดว่าฉันโง่หรือไง"

ถังซวนไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดเผยสถานะของเฉียนจวินให้ดูทันที

"อะไรนะ ปรมาจารย์ยุทธ์ 6 ดาว"

อูยาเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมา

น้ำลายสอเต็มปาก

ถึงเขาจะไม่สนผู้ฝึกยุทธ์

แต่ระดับปรมาจารย์ยุทธ์นี่ปล่อยผ่านไม่ได้เด็ดขาด

เฉียนจวินบวกกับโลกเริ่มต้นของเขา

สามารถแสดงพลังป้องกันได้เทียบเท่ากับระดับขุนพลยุทธ์เลยทีเดียว

แบบนี้เขาก็สามารถไต่อันดับท็อป 100 ของศิษย์ระดับหัวกะทิได้อย่างมั่นคงแล้ว

ถังซวนส่งยิ้มอ่อนโยนให้

"ว่าไงล่ะ"

แม้อูยาจะดีใจจนเนื้อเต้น แต่ก็ยังเก็บอาการเอาไว้

"หึ นายท้าพนัน แล้วฉันจำเป็นต้องรับคำท้าด้วยเหรอ"

ถังซวนหันหลังเดินหนีทันที

"ไม่พนันก็เรื่องของนาย"

"พนัน พนัน พนัน" อูยาไม่มัวมานั่งรักษาฟอร์มอีกต่อไป

ถังซวนหยิบสัญญาเดิมพันออกมาหนึ่งฉบับ

"มีลายลักษณ์อักษรชัดเจนนะ ไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะ ก็ห้ามไปหาเรื่องอีกฝ่ายเด็ดขาด"

สัญญาเดิมพันแบบนี้ เป็นสิ่งที่ศิษย์สำนักสวรรค์นิยมใช้ทำข้อตกลงกันแบบส่วนตัว

เมื่อเซ็นชื่อลงไปแล้ว สำนักสวรรค์จะถือว่าสัญญานี้มีผลบังคับใช้ทันที

ถ้าใครกล้าแหกกฎ

สำนักสวรรค์จะลงโทษอย่างหนัก

ต่อให้เป็นศิษย์หลักก็ไม่มีข้อยกเว้น

อูยามั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางแพ้แน่นอน

ด่านทั้ง 18 ด่านในดันเจี้ยนฝึกทหารนั้น ยากขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่ในหมู่ศิษย์ระดับหัวกะทิ ก็ยังมีน้อยคนที่ผ่านไปได้ทั้งหมด

แถมพวกนั้นส่วนใหญ่ก็มาจากโลกเริ่มต้นระดับศักยภาพกันทั้งนั้น

ขนาดพวกนั้นยังทำไม่ค่อยจะได้เลย

แล้วโลกเริ่มต้นระดับขยะอย่างถังซวน

จะไปทำได้ยังไง

งานนี้ ตัวเองก็ชนะใสๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

อูยากลัวว่าถังซวนจะเปลี่ยนใจ รีบเซ็นชื่อตัวเองลงไปทันที

ถังซวนมองท่าทางรีบร้อนของเขา

มุมปากก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์แบบที่คุ้นเคย

ตอนที่อูยามองเฉียนจวินตาเป็นมัน

เขาก็มองโล่พสุธาของอูยาตาเป็นมันเหมือนกันแหละ

ถ้าได้โล่นี้มา

โอกาสที่จะรับมือกับการโจมตีระลอกที่ 3 ของมอนสเตอร์

ก็จะยิ่งสูงขึ้นไปอีก

"คนดีจริงๆ"

ถังซวนมองอูยาแล้วรู้สึกถูกชะตาขึ้นมาทันที

ใครจะกล้าปฏิเสธเด็กแจกของกันล่ะ

เมื่อเก็บสัญญาเดิมพันเสร็จเรียบร้อย

ถังซวนก็หันหลังเดินเข้าไปในดันเจี้ยนฝึกทหารทันที

อูยากอดอก ท่าทางเหมือนกำลังรอดูละครฉากเด็ด

"พยายามยืนระยะให้นานๆ หน่อยนะ ถ้าเข้าไปปุ๊บแล้วโดนเตะโด่งออกมาปั๊บ ฉันคงชนะแบบรู้สึกผิดแย่เลย"

ถังซวนหัวเราะเบาๆ

"วางใจเถอะ ฉันอยู่ได้นานอยู่แล้ว"

อูยาแค่นเสียงเหอะอย่างดูถูก

เขาไม่เชื่อหรอกว่าถังซวนจะทนอยู่ได้นานสักแค่ไหน

ถังซวนเดินตามกระแสคนเข้าไป

เมื่อเข้าไปในดันเจี้ยนฝึกทหาร

เขาก็เห็นแสงสีต่างๆ พุ่งผ่านหน้าไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อภาพตรงหน้าชัดเจนขึ้น

เขาก็พบว่าตัวเองมายืนอยู่ในมิติอันลึกลับแห่งหนึ่งแล้ว

จุดที่เขายืนอยู่

คือแท่นสูงแห่งหนึ่ง

เบื้องหน้าคือสนามรบขนาดมหึมา

มีทั้งภูเขา แม่น้ำ ป่าไม้ และหลุมบ่อ

ถังซวนแค่คิด

ลำแสงก็พุ่งลงมาจากฟ้า

องค์หญิงดาราจันทรานำทหารดาราจันทรา 50 นาย เดินออกมาจากลำแสงนั้น

"นี่มัน"

เธอมองดูทุกสิ่งรอบตัวด้วยความสงสัย

เมื่อกี้นี้เธอยังอยู่ในโลกเริ่มต้นของถังซวนอยู่เลย

แต่กลับถูกพลังลึกลับบางอย่างห่อหุ้มแล้วพามาโผล่ที่นี่

ในขณะที่เธอกำลังกวาดสายตามองไปรอบๆ นั้นเอง

เสียงของถังซวนก็ดังขึ้น

"ไม่ต้องตกใจ ที่นี่คือดันเจี้ยนฝึกทหารของสำนักสวรรค์ ใช้สำหรับฝึกกองทัพได้"

"ต่อไปพวกเธอจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูมากมาย ต้องโค่นพวกมันให้หมด"

เมื่อได้ยินเสียงของถังซวน องค์หญิงดาราจันทราก็สงบสติอารมณ์ลงได้

แต่เธอก็ยิ่งรู้สึกทึ่งกับปาฏิหาริย์ที่อยู่ตรงหน้ามากขึ้นไปอีก

วิชาเคลื่อนย้ายมิติแบบนี้

เป็นสิ่งที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

แต่ถังซวนกลับทำได้อย่างง่ายดาย

ช่างน่าเกรงขามเสียนี่กระไร

"รับทราบค่ะ ผู้เป็นนาย"

องค์หญิงดาราจันทรายืนตัวตรง

"เตรียมพร้อมรบ"

ทหารดาราจันทราทั้ง 50 นาย มีสีหน้าตึงเครียดขึ้นมาทันที

บนแท่นสูง ถังซวนขมวดคิ้วเล็กน้อย

ปัญหาแรกโผล่มาแล้ว

ทหารดาราจันทรายืนกระจายกันสะเปะสะปะ

แบบนี้จะส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการรบอย่างมาก

"ค่ายกล"

ถังซวนลูบคาง สีหน้าครุ่นคิด

ค่ายกลที่ดี จะช่วยเพิ่มพลังให้กับกองทัพได้อย่างมหาศาล

ในทางกลับกัน ถ้าไม่มีค่ายกล ไม่เพียงแต่จะไม่ได้เพิ่มพลัง แต่อาจจะส่งผลเสียอีกต่างหาก

"มาถูกที่แล้วล่ะ"

ถังซวนยิ้มมุมปาก

ยิ่งเจอปัญหาเร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีกับอนาคตมากเท่านั้น

ถ้าไปเจอเอาตอนที่กำลังสู้รบกันเป็นตายจริงๆ

ถึงตอนนั้นคงวุ่นวายน่าดู

ในขณะที่ทหารดาราจันทรากำลังเตรียมตัวอยู่นั้นเอง

อีกฝั่งหนึ่งของสนามรบ ก็ปรากฏกองกำลังทหารขึ้น

ทหารไม้กว่าร้อยนายเดินเรียงแถวออกมา

ทหารไม้พวกนี้ สำนักสวรรค์สร้างขึ้นจากวัสดุพิเศษ

ไม่เพียงแต่จะแข็งแกร่งทนทาน แต่ยังเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วว่องไวอีกด้วย

มีพลังโจมตีเทียบเท่ากับทหารจริงๆ ถึง 9 ส่วน

เหมาะสำหรับการใช้ฝึกทหารเป็นอย่างยิ่ง

ถ้าสู้ไม่ไหว ก็สามารถสั่งหยุดได้ทันที

เพื่อป้องกันไม่ให้กองทัพของตัวเองได้รับความเสียหายอย่างหนัก

ทหารไม้เหล่านั้นถือดาบยาว

ดูเป็นทหารราบธรรมดาๆ

โครม

ทหารไม้จัดกระบวนทัพอย่างเป็นระเบียบ แล้วพุ่งเข้าใส่ทหารดาราจันทรา

"โจมตี"

องค์หญิงดาราจันทราตวาดลั่น

ทหารดาราจันทราทั้งหมดชูคทาขึ้นพร้อมกัน

วูบ

แสงแห่งเวทมนตร์รวมตัวกัน

จากนั้นก็ยิงลำแสงอันทรงพลังตกลงไปกลางวงของทหารไม้

ตู้ม ตู้ม ตู้ม

สมกับที่เป็นทหารพิเศษระดับสูงสุดจริงๆ

การโจมตีของทหารธรรมดานั้น เหนือกว่าทหารทั่วไปมาก

พลังทำลายล้างนั้นพอๆ กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับปรมาจารย์ยุทธ์ 4-5 ดาวเลยทีเดียว

ทหารไม้ระลอกแรกมีพลังเต็มที่ก็แค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 5-6 ดาวเท่านั้น

จะไปทนอานุภาพขนาดนี้ได้ยังไง

แป๊บเดียวก็ตายกันเกลื่อน

เห็นเพียงชิ้นส่วนแขนขาไม้ปลิวกระจายไปทั่ว

ความเสียหายเกินกว่า 1 ใน 5 เลยทีเดียว

แต่ถังซวนกลับส่ายหน้า

การโจมตีระลอกแรกสามารถสร้างความเสียหายได้ถึง 1 ใน 5

ก็ถือว่าผลงานไม่เลวเลยทีเดียว

แต่สำหรับเขาแล้ว มันยังแย่เกินไป

ทั้งระดับและพลังต่อสู้ของทหารไม้ล้วนต่ำกว่าอย่างเห็นได้ชัด

แต่กลับไม่สามารถทำลายพวกมันได้ในคราวเดียว

ระดับการฝึกของทหารดาราจันทรา ถือว่าต่ำเตี้ยเรี่ยดินจริงๆ

ถ้าเอาไปสู้กับมอนสเตอร์ในสภาพนี้

ก็ไม่แน่ว่าจะชนะหรอกนะ

และสิ่งที่ถังซวนกังวลที่สุดก็คือ

ไม่กลัวศัตรูที่เก่งกาจดั่งเทพเจ้า

แต่กลัวเพื่อนร่วมทีมที่โง่เง่าดั่งสุกรต่างหาก

การฝึกน้อยน่ะไม่น่ากลัวเท่าไหร่หรอก

แต่ถ้ามาทำลายจังหวะการต่อสู้ของฝ่ายเดียวกันนี่สิ

รับรองว่ามีน้ำตาเช็ดหัวเข่าแน่

"โชคดีที่ยังมีเวลา"

ถังซวนพยักหน้า

เขาตัดสินใจแล้ว

ก่อนที่การโจมตีระลอกที่ 3 ของมอนสเตอร์จะมาถึง

เขาจะขลุกอยู่ที่นี่ตลอดเลย