บทที่ 34 - ได้รับทหารพิเศษ ปัญหาปรากฏ

บทที่ 34 - ได้รับทหารพิเศษ ปัญหาปรากฏ

อินซือตายแล้ว

มารเงามืดที่เหลือก็อ่อนแอจนทนการโจมตีไม่ไหว

เวลาผ่านไปไม่นานพวกมันก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

เตี่ยนลี่เบิกตาแดงก่ำ

ทั่วร่างราวกับเพิ่งอาบเลือดมาหมาดๆ

แผ่รังสีอำมหิตอันรุนแรง

แม้แต่นักรบหญิงเผ่าดาราจันทราก็ยังรู้สึกหนาวสั่น

ไป๋หลีตรวจสอบอย่างละเอียดรอบคอบ

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครรอดชีวิตแล้ว

จึงกลับมารายงานถังซวน

"ผู้เป็นนาย จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ"

ถังซวนพยักหน้า

จากนั้นจึงหันไปพูดกับองค์หญิงดาราจันทรา

"หวังว่าองค์หญิงจะรักษาสัจจะนะ"

องค์หญิงดาราจันทราคุกเข่าลงข้างหนึ่งและใช้มือตบอก

"ขอน้อมรับผู้เป็นนายแห่งเหล่าเทพ"

ถังซวนพยักหน้าด้วยความพอใจ

จากนั้น เขาใช้พลังแห่งวิหารเทพปกคลุมทั่วดาวดาราจันทรา

ลูกบอลแสงลูกหนึ่งก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาบนฝ่ามือของเขา

"ค่ายทหารดาราจันทรา ระดับปฐพี 3 ดาว สามารถรองรับทหารดาราจันทราได้ 300 นาย"

ในที่สุดค่ายทหารพิเศษก็ตกเป็นของเขาแล้ว

แบบนี้เขาก็สามารถเริ่มฝึกทหารดาราจันทราได้เสียที

ในขณะที่ถังซวนกำลังจะจากไป

องค์หญิงดาราจันทรากลับเอ่ยขึ้น

"ผู้เป็นนาย ฉันยินดีที่จะติดตามท่านไปเช่นกัน"

ถังซวนชะงักไป

ก่อนจะตามมาด้วยความดีใจสุดขีด

โดยปกติแล้ว

ผู้นำของทหารพิเศษมักจะไม่ค่อยยอมติดตามใครง่ายๆ

คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะโชคดีขนาดนี้

ได้องค์หญิงดาราจันทรามาเป็นผู้ติดตาม

เขาเปิดเนตรสัพพัญญูเพื่อดูข้อมูล

"ชื่อ องค์หญิงดาราจันทรา"

"ระดับ ขุนพลยุทธ์ 1 ดาว"

"ธาตุ เงามืด"

"ศักยภาพ 9 ดาว"

"ทักษะที่ 1 เทวานุภาพดาราจันทรา สามารถเพิ่มขวัญกำลังใจของทหารดาราจันทราได้อย่างมาก เพื่อให้สามารถโจมตีได้อย่างเต็มกำลัง"

"ทักษะที่ 2 คำสาปดาราจันทราขั้นต้น สามารถร่ายเวทมนตร์สายเงามืดได้"

"ทักษะที่ 3 ???"

"คำประเมิน องค์หญิงแห่งเผ่าดาราจันทรา มีศักยภาพและความเป็นผู้นำสูงมาก"

เมื่อเห็นคุณสมบัติขององค์หญิงดาราจันทรา

ถังซวนก็ถึงกับอึ้งไปเลย

นอกจากระดับพลังจะอยู่ที่ขุนพลยุทธ์ 1 ดาวแล้ว

ศักยภาพของเธอยังสูงกว่าไป๋หลีเสียอีก

สมกับเป็นผู้นำของทหารพิเศษระดับสูงสุดจริงๆ

แถมการมีเธออยู่ด้วยยังสามารถรักษาขวัญกำลังใจของกองทหารไว้ได้ตลอดเวลา

นี่เป็นคุณสมบัติที่สำคัญมาก

เมื่อขวัญกำลังใจตกต่ำ

กองทัพก็จะแตกพ่ายไปโดยปริยาย

ศิษย์สำนักสวรรค์หลายคนต้องปวดหัวกับเรื่องขวัญกำลังใจนี้

ถึงกับยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อซื้อสมบัติมารักษาขวัญกำลังใจเลยทีเดียว

แต่องค์หญิงดาราจันทรากลับมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยมมาตั้งแต่เกิด

ช่างเป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมจริงๆ

ถังซวนแอบกลืนน้ำลายเงียบๆ

"ตกลง ฉันอนุญาตให้เธอติดตามฉันมาได้ ไปด้วยกันเถอะ"

ก่อนจะไป ถังซวนก็ไม่ลืมที่จะใช้กาหลอมสวรรค์เก็บศพมารเงามืดไปด้วย

ของที่สกัดออกมาในครั้งนี้

ก็คือกองยาเม็ด

"ยาเม็ดฟื้นพลัง สามารถฟื้นฟูพลังจิตได้อย่างรวดเร็ว"

"ยาเม็ดฟื้นพลังระดับสุดยอด สามารถฟื้นฟูพลังจิตจนเต็มเปี่ยมได้ในพริบตา"

สำหรับผู้ฝึกยุทธ์สายเวทแล้ว

พลังจิตเป็นสิ่งสำคัญมาก

หากไม่มีพลังจิตก็ไม่สามารถร่ายเวทได้

ถังซวนไม่อยากให้พวกเธอต่อสู้ไปได้ครึ่งทางแล้วพลังจิตหมดหรอกนะ

ในการต่อสู้ระดับสูงของโลกเริ่มต้น

แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการฆ่ากันตายในพริบตา

ส่วนใหญ่จะเป็นการต่อสู้แบบยืดเยื้อ

และในตอนนั้นก็ต้องพึ่งพาเสบียงที่เตรียมไว้

ใครสามารถยื้อจนอีกฝ่ายหมดแรงได้ก่อน คนนั้นก็มีโอกาสชนะมากกว่า

เมื่อมียาเม็ดฟื้นพลัง

ทหารดาราจันทราก็จะสามารถรักษาสภาพการต่อสู้ได้เป็นเวลานาน

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ถังซวนก็เปิดการเคลื่อนย้าย

ทุกคนกลายเป็นละอองแสงและกลับคืนสู่โลกเริ่มต้น

"อื้อหือ นี่คือพระราชวังของผู้เป็นนายอย่างนั้นหรือ"

เมื่อเห็นพระราชวังโลกเริ่มต้นที่ดูโอ่อ่าตระการตา

องค์หญิงดาราจันทราก็รู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก

แต่ถังซวนกลับมีท่าทีเฉยเมย

"นี่มันยังไม่ได้เสี้ยวหรอก ในอนาคตที่นี่จะยิ่งใหญ่และงดงามกว่านี้อีก"

องค์หญิงดาราจันทราสูดหายใจเข้าลึก

จะยิ่งใหญ่และงดงามกว่านี้อีกงั้นหรือ

เธอรู้สึกได้ว่าถังซวนไม่ได้พูดเล่น

ผู้เป็นนายคนนี้มีพลังอำนาจจริงๆ

ดูเหมือนว่าเธอจะตัดสินใจไม่ผิด

การติดตามถังซวน

เผ่าดาราจันทราถึงจะมีการพัฒนาที่ดียิ่งขึ้น

ในตอนนี้

ถังซวนได้จัดตั้งค่ายทหารดาราจันทราระดับปฐพี 3 ดาวขึ้นมา

ค่ายทหารระดับทั่วไปสามารถรองรับทหารได้แค่หลักหน่วยเท่านั้น

อย่างมากก็แค่ 9 นาย

ส่วนระดับลี้ลับจะสามารถรองรับทหารได้หลักสิบ

เมื่อถึงระดับปฐพี ก็จะรองรับทหารได้หลักร้อย

ค่ายทหารดาราจันทราแห่งนี้เป็นระดับปฐพี 3 ดาว

ดังนั้นจึงสามารถรองรับทหารดาราจันทราได้สูงสุด 300 นาย

แต่มีปัญหาอยู่อย่างหนึ่ง

ทหารดาราจันทราเหล่านี้จำเป็นต้องบริโภคข้าววิญญาณและทรัพยากรต่างๆ

ตอนนี้ถังซวนไม่สามารถเลี้ยงทหารดาราจันทราได้มากขนาดนี้หรอก

โดยเฉพาะข้าววิญญาณ

ถึงแม้เขาจะมีนาข้าวอยู่ 4 แปลง

แต่แค่กิเลนวารีตัวเดียว ก็กินไปกว่าครึ่งแล้ว

ตอนนี้ยังมีทหารดาราจันทราเพิ่มเข้ามาอีก

กลุ้มใจจริงๆ

ก่อนหน้านี้ตอนที่มีคนน้อยและสิ่งปลูกสร้างน้อย

ถังซวนยังไม่รู้สึกอะไรเท่าไหร่

แต่เมื่อทหารดาราจันทรามาถึง

เขาก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันทางเศรษฐกิจอย่างหนัก

แต่เขาจะไปหาหินโลกาจำนวนมหาศาลมาจากไหนในเวลาสั้นๆ ล่ะ

มิน่าล่ะ ศิษย์สำนักสวรรค์หลายคนถึงต้องหยุดชะงักเมื่อพัฒนาไปถึงระดับหนึ่ง

นั่นก็เพราะขาดแคลนหินโลกานั่นเอง

ถ้าทหารกินไม่อิ่ม

ไม่เพียงแต่พลังต่อสู้จะลดลง

แต่ยังอาจจะทำให้เกิดการหนีทัพได้อีกด้วย

นอกจากเรื่องทหารแล้ว

ตอนนี้ผู้ฝึกยุทธ์ที่มาสมัครที่โรงเตี๊ยมก็มีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

"นึกออกแล้ว"

ถังซวนตบหัวตัวเองพร้อมกับรอยยิ้ม

เขาลืมสถานที่แห่งนั้นไปได้อย่างไรกัน

ที่นั่นไม่เพียงแต่ใช้ฝึกทหารได้

แต่ยังได้รับรางวัลอีกด้วย

ซึ่งในนั้นมีนาข้าวระดับสูงรวมอยู่ด้วย

และที่สำคัญที่สุดคือ

สามารถเข้าไปฝึกซ้ำได้เรื่อยๆ

ตอนนี้เหลือเวลาอีกประมาณ 10 วัน ก่อนที่มอนสเตอร์ระลอกที่ 3 จะมาถึง

เขาสามารถใช้เวลานี้ไปฝึกสักสองสามรอบได้พอดี

เขาสั่งให้องค์หญิงดาราจันทราเริ่มจัดตั้งกองทหารทันที

ในช่วงแรกเขายังไม่มีความมั่นใจเท่าไหร่

จึงจัดตั้งกองทหารขึ้นมา 50 นายก่อน

ด้วยจำนวนคนแค่นี้ การบริโภคก็จะไม่มากเกินไปจนเขารับไม่ไหว

รอให้ไปฝึกที่สถานที่แห่งนั้นสักสองสามรอบก่อน

แล้วค่อยขยายกองทัพทีหลังก็ยังไม่สาย

เมื่อคิดได้ดังนั้น ถังซวนจึงส่งตัวเองกลับไปที่สำนักสวรรค์ทันที

ในขณะนี้ วีรกรรมของเขาได้แพร่กระจายไปทั่วสายนอกแล้ว

ศิษย์สำนักสวรรค์ที่เดินผ่านไปมาเมื่อเห็นเขา

ต่างก็ชี้ชวนกันดูและซุบซิบนินทา

"เฮ้ ถังซวนหมอนั่นกลับมาแล้ว ได้ยินมาว่าเขาทำให้จั่วเฟยโกรธจัดจนล้มหมอนเสื่อผืนไปตั้งนานยังไม่ลุกเลยนะ"

"จั่วเฟยหมอนั่นปกติก็ทำตัวกร่างอยู่แล้ว อาศัยบารมีของผู้อาวุโส 5 ข่มเหงคนอื่นไปทั่ว คราวนี้เจอของจริงเข้าให้แล้ว สมควรโดน"

"อย่าเพิ่งดีใจไปเร็วเลย ด้วยนิสัยของจั่วเฟย เขาไม่มีทางปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่ รอดูเถอะ"

เสียงเหล่านั้นดังแว่วเข้าหูถังซวน

เขายิ้มอย่างเย็นชา

จะล้างแค้นงั้นเหรอ

ยังไงในสำนักสวรรค์ก็ห้ามต่อสู้กันอยู่แล้ว

เขาไม่กลัวหรอก

นอกจากจั่วเฟยจะโชคดีหาตำแหน่งโลกเริ่มต้นของเขาเจอ

แต่โอกาสที่จะเกิดขึ้นนั้น น้อยพอกับการงมเข็มในมหาสมุทรเลยทีเดียว

ต่อให้จั่วเฟยจะดวงดีสุดๆ แต่ด้วยพลังของเขาในตอนนี้ ใครจะเป็นฝ่ายรอดชีวิตก็ยังไม่รู้เลย

ถังซวนเร่งฝีเท้าเดินไปตามทางเดินบนเขา และมาถึงหน้าอาคารหลังหนึ่ง

อาคารหลังนี้ดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย

เพราะตัวอาคารครึ่งหนึ่งฝังอยู่ในหน้าผา

มีคนเดินเข้าออกอย่างขวักไขว่

ภายในอาคารหลังนี้

คือดันเจี้ยนที่สร้างขึ้นด้วยฝีมือมนุษย์

ดันเจี้ยนแห่งนี้มีทั้งหมด 18 ด่าน

ความยากจะเพิ่มขึ้นตามลำดับ และจะมีกองทัพต่างๆ ปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

สามารถใช้ฝึกกองทัพของตัวเองได้

หากผ่านด่านทั้งหมดได้สำเร็จ

ก็จะได้รับรางวัลมากมาย

ความยากที่แตกต่างกัน รางวัลก็จะแตกต่างกันไปด้วย

ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ที่ศิษย์ระดับหัวกะทิใช้ฝึกกองทัพบ่อยที่สุด

ส่วนศิษย์สายนอกนั้นมีไม่กี่คนหรอกที่มีกำลังพอจะเลี้ยงกองทัพได้

ก็มีแค่พวกจั่วเฟยกับคนอีกหยิบมือเท่านั้น

สำหรับศิษย์หลักนั้น พวกเขามีสถานที่ที่ดีกว่าให้ไป

ดังนั้นการปรากฏตัวของถังซวนที่นี่

จึงดูโดดเด่นสะดุดตา

มีคนหนึ่งสังเกตเห็นเขา

ใบหน้าของคนผู้นั้นเต็มไปด้วยความโกรธ

เขาเดินตรงดิ่งเข้าไปขวางหน้าถังซวนทันที

"หึหึหึ นึกไม่ถึงเลยใช่ไหมว่าเราจะได้เจอกันอีก"

ถังซวนเงยหน้าขึ้นด้วยความประหลาดใจ

คนรู้จักอีกแล้ว

"นายเองเหรอ"

คนผู้นี้

ก็คืออูยาที่เขาเคยเจอมาก่อนหน้านี้

เขามองไปที่ตราสัญลักษณ์ศิษย์ระดับหัวกะทิบนหน้าอกของอูยา

แววตาเป็นประกาย

"อ้อ ได้เลื่อนขั้นเป็นศิษย์ระดับหัวกะทิแล้วนี่ ไม่เบาเลยนะ"

อูยาพูดด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง "แน่นอน การผ่านการทดสอบเป็นศิษย์ระดับหัวกะทิมันเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับฉันอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า"

สีหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นบึ้งตึง

"ฉันเกือบจะได้รางวัลสำหรับผู้ที่ติดอันดับ 1 ใน 100 ของศิษย์ระดับหัวกะทิแล้วเชียว"

"ก็เพราะนายนั่นแหละ"

ถังซวนทำหน้าเซ็ง

นี่มันนอนอยู่เฉยๆ ก็โดนยิงชัดๆ