บทที่ 404 - จ้าวแห่งบึง

พื้นที่ส่วนที่สามเป็นดินเลนกว้างขวาง ไม่มีต้นไม้ ไม่มีแอ่งน้ำ มีเพียงโคลนตมสีดำคล้ำและเศษกระดูกสีขาวที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป

กิ้งก่ายักษ์แห่งบึง Lv.16 จำนวนสามตัว รูปร่างของพวกมันใหญ่กว่าผู้พ่นพิษมาก ขนาดพอๆ กับรถบรรทุกขนาดเล็กเลยทีเดียว ทั่วทั้งร่างปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีเทาอมเขียว ขอบเกล็ดสะท้อนแสงโลหะสีหม่น

ขาทั้งสี่ข้างของพวกมันใหญ่ล่ำ กรงเล็บจิกฝังลึกลงไปในโคลนตม หางยาวลากไปตามพื้นด้านหลัง ดวงตาสีเหลืองหม่นที่มีม่านตาเป็นเส้นตรงกำลังจ้องเขม็งมาที่ซูหราน

ซูหรานยืนอยู่บนพรมเวทมนตร์โดยไม่ได้ลดระดับลงมา หอกอัสนีพุ่งทะยานจากยอดคทา นัดแรกเจาะทะลุกะโหลกของกิ้งก่ายักษ์ตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด สายฟ้าระเบิดตูม มันล้มตึงคว่ำหน้าจมโคลนไปโดยไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ

ตัวที่สองและตัวที่สามสะดุ้งตื่นตัวทันที พวกมันหันขวับแล้วพุ่งตรงดิ่งมาทางซูหราน ความเร็วของพวกมันไม่ได้เร็วนัก แต่ทุกย่างก้าวทำให้พื้นโคลนสั่นสะเทือนไปหมด

หอกอัสนีนัดที่สองของซูหรานเจาะทะลุหัวตัวที่สอง ตัวที่สามพุ่งเข้ามาจนห่างจากเขาแค่สิบเมตร มันอ้าปากกว้าง พ่นพิษสีเขียวคล้ำออกมาเป็นสาย

ซูหรานบังคับพรมเวทมนตร์เบี่ยงหลบไปด้านข้าง พิษเฉียดขอบพรมไปตกใส่ต้นไม้แห้งด้านหลัง ลำต้นถูกกัดกร่อนจนเป็นรูโบ๋ขนาดเท่ากำปั้น ควันสีขาวลอยกรุ่นพร้อมเสียงฉ่า หอกอัสนีนัดที่สามเจาะทะลุกะโหลกของตัวที่สาม กิ้งก่ายักษ์แห่งบึงสามตัว หอกอัสนีสามนัด ปลิดชีพเรียบ

เขาบังคับพรมลงจอดข้างซากกิ้งก่ายักษ์ ใช้มีดสั้นงัดเกล็ดของมันออกมา เกล็ดพวกนี้แข็งมาก เขาต้องออกแรงงัดอยู่หลายทีกว่าจะหลุดออกมาได้แผ่นหนึ่ง เขางัดเกล็ดของพวกมันทั้งสามตัวจนเกลี้ยง แล้วก็ควักลูกตาออกมาอีกหลายลูก

ลูกตาของกิ้งก่ายักษ์แห่งบึงเป็นวัตถุดิบเล่นแร่แปรธาตุ เอาไปทำโพชั่นตาสว่างได้ ถึงเขาจะไม่ใช่เรนเจอร์ แต่ของพวกนี้เอาไปขายได้ราคาดี หัวใจก็ถูกควักออกมาด้วย ขนาดเท่ากำปั้นและยังคงเต้นตุบๆ อยู่เลย เขาเก็บมันใส่ขวดแก้วอย่างระมัดระวัง

พื้นโคลนตรงนี้นิ่มเกินไป ยืนนานๆ แล้วจะจม เขาจัดการชำแหละวัตถุดิบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระโดดกลับขึ้นพรมเวทมนตร์แล้วบินลึกเข้าไปในบึงต่อ

ส่วนที่ลึกที่สุดของบึงคือแอ่งน้ำสีดำขนาดมหึมา ตรงกลางแอ่งมีเกาะเล็กๆ ที่ก่อตัวขึ้นจากโคลนตมและซากต้นไม้แห้ง บนเกาะนั้นมีมอนสเตอร์ขนาดยักษ์หมอบอยู่ จ้าวแห่งบึง มอนสเตอร์ระดับอีลีท Lv.16

ตัวมันใหญ่กว่ากิ้งก่ายักษ์ถึงสามเท่า รูปร่างคล้ายจระเข้ยักษ์ ทั่วทั้งร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวเข้ม เกล็ดพวกนั้นเต็มไปด้วยรอยด่างของเชื้อราสีม่วงหม่น หัวของมันแบนราบ ปากยาวเหยียด ภายในปากเต็มไปด้วยฟันแหลมคมที่เรียงซ้อนกันระเกะระกะ

บนหลังของมันมีหนามกระดูกรูปสามเหลี่ยมเรียงเป็นสามแถว ทอดยาวตั้งแต่กลางหัวไปจนจรดปลายหาง มันหมอบนิ่งอยู่บนเกาะ ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่กลอกไปมา ดวงตาสีเหลืองหม่นคู่ใหญ่นั้นจ้องมองซูหรานราวกับโคมไฟสองดวง

ซูหรานไม่ได้บินลงไป เขาขี่พรมเวทมนตร์บินวนอยู่เหนือแอ่งน้ำสีดำ การรับรู้หลากมิติสแกนร่างของจ้าวแห่งบึงตั้งแต่หัวจรดหาง ข้อมูลที่สะท้อนกลับมาบอกเขาว่า มันมีพลังป้องกันทางกายภาพและความต้านทานพิษสูงลิบลิ่ว แต่ความต้านทานเวทมนตร์อยู่ระดับปานกลาง และมีจุดอ่อนคือธาตุสายฟ้า

เกล็ดตรงส่วนท้องของมันบางที่สุด แต่ปกติมันจะแนบติดกับพื้น โจมตีไม่โดนหรอก จะเปิดช่องโหว่ก็ต่อเมื่อมันลุกขึ้นโจมตีเท่านั้น มันสามารถอัญเชิญลูกสมุน ปล่อยหมอกพิษคลุมทั้งพื้นที่ ฟาดหาง และกัดแหลกได้

ซูหรานมีภูมิต้านทานพิษอยู่แล้ว หมอกพิษแบบคลุมพื้นที่จึงทำอะไรเขาไม่ได้ แต่การที่มันเรียกพวกลูกสมุนออกมานี่สิที่น่ารำคาญ งานนี้ต้องปิดเกมให้ไวที่สุด

เขาไม่รอช้า พายุเมฆสายฟ้าก่อตัวขึ้นเหนือหัวของจ้าวแห่งบึงทันที เมฆสายฟ้าสีม่วงหม่นหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง สายฟ้าเส้นแรกฟาดเปรี้ยงลงกลางหลังของมัน เกล็ดระเบิดกระจุย เผยให้เห็นเนื้อสีเทาซีดข้างใน

จ้าวแห่งบึงเจ็บจนต้องเงยหน้าขึ้น อ้าปากส่งเสียงคำรามต่ำๆ หอกอัสนีของซูหรานพุ่งทะยานจากยอดคทา เสียบทะลุส่วนท้องที่เปิดโล่งของมันพอดิบพอดี สายฟ้าระเบิดตูม ท้องของมันเป็นรูโบ๋ขนาดเท่ากำปั้น

มันพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากเกาะ สะบัดหางฟาดใส่ซูหรานอย่างแรง ซูหรานบังคับพรมให้ลอยสูงขึ้นไปอีก หางของมันเฉียดใต้เท้าเขาไปนิดเดียว ลมที่พัดมาทำเอาพรมเวทมนตร์สั่นโคลงเคลง เขาตั้งสติร่ายเวทต่อทันที

หอกอัสนีนัดที่สองพุ่งทะลุรูเดิมเข้าไป นัดที่สาม นัดที่สี่ตามมาติดๆ พลังชีวิตของจ้าวแห่งบึงลดฮวบฮาบ มันอ้าปากกว้าง พ่นหมอกพิษสีเขียวเข้มออกมาเป็นวงกว้าง หมอกนั้นลอยคลุ้งเหนือแอ่งน้ำสีดำ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้

ซูหรานยืนอยู่กลางดงหมอกพิษ ภูมิต้านทานพิษจากรองเท้าบูตมารดาแมงมุมเงาทำงานทันที หมอกพิษลอยผ่านตัวเขาไปโดยที่เขาไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด จ้าวแห่งบึงเห็นว่าหมอกพิษทำอะไรศัตรูไม่ได้ ก็อ้าปากคำรามลั่น ผิวน้ำเริ่มเดือดปุดๆ มอนสเตอร์ตัวเล็กตัวน้อยนับไม่ถ้วนตะเกียกตะกายขึ้นมาจากแอ่งน้ำ

ผู้พ่นพิษ ทรีแอนต์ติดเชื้อ กิ้งก่ายักษ์แห่งบึง ระดับ Lv.14 ถึง Lv.15 จำนวนรวมกันไม่ต่ำกว่าสิบตัว

ซูหรานไม่ได้สนใจพวกมัน เขาละเป้าหมายพายุเมฆสายฟ้าจากจ้าวแห่งบึง หันไปกระหน่ำฟาดใส่พวกลูกสมุนที่เพิ่งปีนขึ้นฝั่งแทน สายฟ้าหนึ่งเส้นฟาดผู้พ่นพิษตายไปหนึ่งตัว อีกเส้นฟาดทรีแอนต์ติดเชื้อร่วง อีกเส้นก็จัดการกิ้งก่ายักษ์แห่งบึง

พายุเมฆสายฟ้ากระหน่ำอยู่เกือบครึ่งนาที กวาดพวกลูกสมุนไปได้เกินครึ่ง ตัวที่เหลือก็โดนวายุพันใบมีดของหลันกวาดเรียบ คมมีดสายลมเฉือนทะลุเกล็ดและผิวหนังของพวกมัน ของเหลวสีเขียวคล้ำสาดกระเซ็นไปทั่ว

ส่วนหอกอัสนีของซูหรานก็ยังคงกระหน่ำยิงใส่จ้าวแห่งบึงอย่างต่อเนื่อง นัดที่ห้า นัดที่หก นัดที่เจ็ด รูบนอกของมันขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ของเหลวสีเขียวเข้มทะลักออกมาตามรอยแยกของเกล็ด การเคลื่อนไหวของมันเริ่มช้าลง เสียงคำรามก็แผ่วลงทุกที

หอกอัสนีนัดที่แปดของซูหรานพุ่งทะยานจากยอดคทา เจาะทะลุกะโหลกของจ้าวแห่งบึง สายฟ้าระเบิดตูมอยู่ข้างในหัวของมัน ดวงตาสีเหลืองหม่นแตกโพละ มันกระตุกอีกสองสามทีก็นิ่งสนิทไป ร่างอันใหญ่โตล้มตึงลงบนเกาะ โคลนตมสาดกระจาย

ซูหรานกระโดดลงจากพรม ร่อนลงข้างๆ ซากจ้าวแห่งบึง พื้นโคลนตรงนี้นิ่มมาก เขาเกือบจะจมลงไป โชคดีที่ร่ายเวทลอยตัวพยุงร่างไว้ได้ทัน

เกล็ดของจ้าวแห่งบึงหนามาก เขาใช้ปลายคทาเวทอัสนีลึกงัดอยู่นานกว่าจะได้เกล็ดที่สมบูรณ์มาหลายแผ่น เศษเกล็ดที่แตกๆ ก็เก็บมาด้วย ฟันของมันถูกถอนออกมาเป็นสิบซี่ แต่ละซี่ยาวเท่านิ้วมือและคมกริบเหมือนมีดสั้น

ลูกตาของมันระเบิดไปแล้ว แต่คริสตัลในเบ้าตายังอยู่ เขาล้วงมือเข้าไปควักคริสตัลสีเหลืองหม่นออกมาสองเม็ด กำไว้ในมือ ส่วนแกนกลางของมันเขาก็ควักออกมาได้เหมือนกัน เป็นคริสตัลสีเขียวเข้มขนาดเท่ากำปั้น พื้นผิวสะท้อนแสงหม่นๆ อัดแน่นไปด้วยพลังชีวิตอันเข้มข้น

ซูหรานเก็บของทุกอย่างเข้ากระเป๋า เสาแสงสีขาวน้ำนมสาดส่องลงมาจากความว่างเปล่า อาบไล้ร่างของเขา บนหน้าต่างสถานะส่วนตัว ตัวหนังสือเรียงรายปรากฏขึ้นมา

[กำลังประเมินผล ดันเจี้ยน: บึงหมอกพิษ (ระดับยาก)...]

[ภารกิจหลัก: สังหารจ้าวแห่งบึง (สำเร็จ)]

[ประเมินผลงานส่วนตัว: ซูหราน (อาร์เคนเมจ Lv.16) — 100%]

[สรุปค่าประสบการณ์: ประสบการณ์พื้นฐาน + โบนัสท้าทายข้ามระดับ (อีลีท Lv.16) + โบนัสสภาพแวดล้อมความยากสูง + โบนัสสำเร็จภารกิจลุยเดี่ยว = 320 แต้ม]

320 แต้มบวกกับ 1,248 แต้มที่สะสมไว้ก่อนหน้านี้ เขาเหลือบมองหน้าต่างสถานะ [ค่าประสบการณ์ปัจจุบัน: 1,568/1,600] ขาดอีกแค่ 32 แต้มก็จะขึ้น Lv.17 แล้ว

[แจกจ่ายรางวัล: จากผลงานและระดับความสำเร็จในดันเจี้ยน ได้รับ [หีบสมบัติระดับโกลด์] *1]

[การประเมินเสร็จสิ้น เตรียมพร้อมเทเลพอร์ต]