บทที่ 8 แฟนเก่าและพ่อบุญธรรม

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คู่รักคู่นั้นก็หันกลับมาทันที เซี่ย สื่อเกอเห็นใบหน้าของพวกเขาและแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชาเบาๆ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ เขาคือแฟนเก่าของเธอ หาน อวี่อัน

หาน อวี่อันเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนในมหาวิทยาลัยของเซี่ย สื่อเกอ เขาตกหลุมรักเซี่ย สื่อเกอตั้งแต่แรกเห็นเพราะความสวยของเธอและเป็นฝ่ายริเริ่มตามจีบเธอ

เซี่ย สื่อเกอเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยและยังคงมีความเพ้อฝันเกี่ยวกับความรัก หลังจากที่หาน อวี่อันตามจีบเธออยู่พักหนึ่ง ทั้งสองก็เริ่มคบหากัน

เมื่อตอนที่พวกเขาเริ่มคบกันแรกๆ หาน อวี่อันนั้นเอาใจใส่และดูแลเซี่ย สื่อเกอเป็นอย่างดี เขาจะเอานมมาให้เธอเมื่อเธอไม่มีเวลากินอาหารเช้า และเขาจะนำร่มมาให้เธอเมื่อเธอติดอยู่ในอาคารเรียนในวันฝนตก

เซี่ย สื่อเกอก็ดีกับหาน อวี่อันมากเช่นกัน เธอจะทำงานพาร์ตไทม์เพื่อเก็บเงินซื้อของขวัญให้หาน อวี่อันและช่วยหาน อวี่อันแก้ไขงานออกแบบในรายวิชา

จนกระทั่งถึงช่วงฤดูร้อนของปีสองที่หาน อวี่อันและเซี่ย สื่อเกอไปที่ภูเขาอานหยวน และทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหลังจากนั้น

เมื่อหาน อวี่อันเห็นบ้านที่ทรุดโทรมของเซี่ย สื่อเกอในชนบท เขาไม่ได้พูดอะไรในตอนนั้น แต่หลังจากกลับมาที่มหาวิทยาลัย ทัศนคติของเขาที่มีต่อเซี่ย สื่อเกอก็กลายเป็นเย็นชามาก

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เซี่ย สื่อเกอก็เป็นพยานเห็นหาน อวี่อันและไป๋ เชี่ยนเชี่ยน รุ่นน้องในสาขาเดียวกัน กำลังกอดจูบกัน

แตกต่างจากเซี่ย สื่อเกอ ไป๋ เชี่ยนเชี่ยนเป็นลูกสาวคนเดียวในเมือง

เซี่ย สื่อเกอไม่มีความตั้งใจที่จะไปพัวพันกับพวกเขาทั้งสองคน และบอกเลิกกับหาน อวี่อันอย่างเด็ดขาด

หาน อวี่อันในฐานะคนนอกใจ ไม่เพียงแต่ไม่ขอโทษเซี่ย สื่อเกอ แต่เขายังกล่าวหาเซี่ย สื่อเกอว่าอ่อนโยนและเอาใจใส่น้อยกว่าไป๋ เชี่ยนเชี่ยน โดยโทษว่าเป็นความผิดของเซี่ย สื่อเกอที่ทำให้เขานอกใจ

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ไป๋ เชี่ยนเชี่ยนได้เขียนบทความและส่งไปที่เพจสารภาพรัก ทุกถ้อยคำเต็มไปด้วยน้ำตา กล่าวหาว่าเซี่ย สื่อเกอเป็นมือที่สามและถึงขนาดยัดเงินให้บัญชีการตลาดหลายบัญชีเพื่อปั่นกระแสเรื่องนี้และยุยงให้ชาวเน็ตมารุมกลั่นแกล้งทางไซเบอร์ต่อเซี่ย สื่อเกอ

แม้ว่าเพื่อนร่วมชั้นที่สนิทจะเชื่อใจเซี่ย สื่อเกอ และคนที่รู้ความจริงจะวิพากษ์วิจารณ์หาน อวี่อัน แต่เพื่อนร่วมชั้นและชาวเน็ตจำนวนมากที่ไม่รู้ความจริงก็ยังคงเลือกที่จะเชื่อไป๋ เชี่ยนเชี่ยน ในช่วงเวลานั้น เซี่ย สื่อเกอมักจะเห็นผู้คนชี้นิ้วมาที่เธอเสมอ

...

หาน อวี่อันและไป๋ เชี่ยนเชี่ยนต่างก็ประหลาดใจเมื่อพวกเขาเห็นเซี่ย สื่อเกอ

"รุ่นพี่ รุ่นพี่เซี่ย? เธออาศัยอยู่ที่นี่เหรอ" ไป๋ เชี่ยนเชี่ยนถามด้วยความประหลาดใจ

"สื่อเกอ เธอเพิ่งบอกว่าเธอมีบ้านอยู่ที่นี่เหรอ เป็นไปได้ยังไง ครอบครัวของเธอมาจากชนบทไม่ใช่เหรอ" หาน อวี่อันก็รู้สึกมึนงงเล็กน้อยเช่นกัน

เซี่ย สื่อเกอยิ้มอย่างอ่อนโยน "อยู่ในชนบทก็จริง แต่ฉันก็มีอพาร์ตเมนต์แบบสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นอยู่ที่นี่ด้วย ซึ่งฉันจ่ายเงินซื้อสดไปเต็มจำนวนแล้ว ถ้าพวกนายอยากจะซื้อ ราคาคือสี่ล้านหยวน รับเงินสดเท่านั้นนะ อย่าพลาดโอกาสล่ะ"

"รุ่นพี่เซี่ย สี่ล้านแพงเกินไปนะคะ" ไป๋ เชี่ยนเชี่ยนกัดริมฝีปากล่างเบาๆ "รุ่นพี่ยังโกรธฉันกับอวี่อันอยู่อีกเหรอคะ ตอนนั้นฉันยังเด็กและไม่รู้ประสีประสาเกินไป ได้โปรดอย่าเก็บมาถือสากันเลยนะคะ"

"อย่ามาทำเป็นพูดแบบนี้ ฉันไม่มีเวลามาคุยเล่นหรอกนะ" เซี่ย สื่อเกอพูดแทรกไป๋ เชี่ยนเชี่ยนโดยตรงและกล่าวว่า "พวกเธอเคยเห็นอพาร์ตเมนต์พวกนี้มาก่อนและพวกเธอก็รู้ราคา ห้องนี้ตกแต่งพร้อมสรรพ และแม้จะหักพื้นที่ส่วนกลางออกไปแล้ว ก็ยังมีพื้นที่มากกว่าหนึ่งร้อยสี่สิบตารางเมตร ราคานี้สมเหตุสมผลอย่างแน่นอน"

"ฉันให้เวลาพวกเธอแค่หนึ่งวันในการพิจารณา ลองคิดทบทวนดูให้ดีว่าจะซื้อหรือไม่ ถ้าพรุ่งนี้พวกเธอยังตัดสินใจไม่ได้ ฉันก็จะขายมันให้คนอื่น"

หลังจากที่เซี่ย สื่อเกอพูดจบ เธอก็หันหลังเดินจากไป

เซี่ย สื่อเกอไม่ได้ฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่หาน อวี่อันและไป๋ เชี่ยนเชี่ยน เธอวางแผนที่จะให้เวลาพวกเขาหนึ่งวัน ถ้าเธอสามารถหลอกพวกเขาได้ก็ดี ถ้าไม่ เธอคงจะรู้สึกเสียใจแทนคนอื่นเท่านั้น

แม้ว่าเธอจะไม่อยากทำร้ายคนอื่น แต่มันก็ไม่มีอะไรที่เธอจะทำได้ ที่หลบภัยที่เธอเล็งไว้คือวิลล่าหลังหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าเธอโลภ เดิมทีเธอวางแผนที่จะเก็บเงินและซื้ออพาร์ตเมนต์ แต่พื้นที่ของอพาร์ตเมนต์มีจำกัด และความสามารถในการรับน้ำหนักก็ยิ่งมีจำกัดมากขึ้นไปอีก ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถกักตุนเสบียงได้เพียงพอสำหรับคนทั้งครอบครัว

หากเสบียงทั้งหมดถูกเก็บไว้ในมิติแดนสวรรค์ลูกท้อ ครอบครัวของเธอก็จะต้องเกิดความสงสัยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เซี่ย สื่อเกอยังไม่ได้วางแผนที่จะบอกพวกเขาเกี่ยวกับมิติในตอนนี้ มันไร้สาระเกินไป และเธอก็กลัวว่าจะสร้างความเดือดร้อนให้กับครอบครัวของเธอ ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากพายุลมแรงพัดผ่านไปก็จะเป็นช่วงเวลาที่อุณหภูมิสูงขึ้นอย่างยาวนาน ซึ่งจะทำให้ปริมาณการใช้ไฟฟ้าพุ่งสูงขึ้น และทำให้พื้นที่อยู่อาศัยมีไฟฟ้าใช้ได้ยากลำบาก หากครอบครัวของเซี่ย สื่อเกอติดตั้งเครื่องปั่นไฟในตึกอพาร์ตเมนต์ของพวกเขาเพื่อเปิดเครื่องปรับอากาศ มันก็จะเป็นที่สะดุดตาของเพื่อนบ้านมากเกินไป และจะเป็นการเพิ่มอันตรายที่อาจเกิดขึ้นโดยไม่จำเป็น

เงินหกล้านหยวนที่เธอมีอยู่ในมือไม่เพียงพออย่างแน่นอน หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็บล็อกเพื่อนร่วมชั้นทุกคนยกเว้นหาน อวี่อันและไป๋ เชี่ยนเชี่ยน แล้วโพสต์ข้อความในโมเมนต์วีแชตของเธอว่า: "【โรงเรียนชั้นนำ】 ประกาศขายอพาร์ตเมนต์ตกแต่งพร้อมสรรพในชุมชน xx ราคา 4 ล้านหยวน รับเงินสดเท่านั้น สนใจติดต่อได้"

หวังว่าสิ่งนี้จะกระตุ้นให้หาน อวี่อันและไป๋ เชี่ยนเชี่ยนตัดสินใจได้โดยเร็วที่สุด

หลังจากโพสต์ลงในโมเมนต์วีแชตแล้ว เซี่ย สื่อเกอก็นำเมล็ดพันธุ์เข้าไปในมิติของเธอ

ตอนที่เธอย้ายบ้าน เธอนำเครื่องมือทำฟาร์มทั้งหมดของเธอติดตัวมาด้วย เธอเพาะปลูกที่ดินหลายแปลงในพื้นเพาะปลูกแดนท้อ แกะเมล็ดพันธุ์หลายห่อและหว่านลงไป: อ้อย กะหล่ำปลี ถั่วแขก แตงกวา พริก...

【ด้วยการเพาะปลูกที่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรก มิติแดนสวรรค์ลูกท้อได้ทำการปลดล็อก "โรงงานแปรรูปแดนท้อ" "ฟาร์มปศุสัตว์แดนท้อ" และ "ป่าไม้แดนท้อ" ให้คุณแล้ว】

หมอกสีขาวที่อยู่ตรงหน้าจางหายไปเล็กน้อย และโรงงานขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นข้างๆ คลังสินค้าแดนท้อก่อนหน้านี้ ซึ่งเต็มไปด้วยอุปกรณ์เครื่องจักรกลใหม่เอี่ยมทุกชนิด

ถัดจากโรงงานคือฟาร์มขนาดมหึมา ซึ่งถูกแบ่งออกเป็นช่องขนาดใหญ่ที่สะอาดสะอ้าน มีรางน้ำและรางอาหารจัดวางอย่างเป็นระเบียบ เช่นเดียวกับอุปกรณ์ทำความสะอาดพิเศษสำหรับจัดการสิ่งปฏิกูล

อีกด้านหนึ่งของลำธาร ป่าไม้ได้ปรากฏขึ้น พืชพรรณเขียวชอุ่ม ดอกไม้ป่าบานสะพรั่งอยู่ใต้ต้นไม้ และได้ยินเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วแว่วมา

【"โรงงานแปรรูปแดนท้อ" สามารถแปรรูปพืชผลให้เป็นอาหารสัตว์ แปรรูปข้าวสาลีและข้าวสารให้เป็นแป้ง แปรรูปอ้อยให้เป็นน้ำตาล แปรรูปไม้ให้เป็นกล่องกระดาษแข็ง แปรรูปฝ้ายให้เป็นเสื้อผ้า และอื่นๆ อีกมากมาย】

สัตว์หลากหลายชนิดสามารถนำมาเลี้ยงได้ที่ "ฟาร์มปศุสัตว์แดนท้อ"

"ป่าไม้แดนท้อ" สามารถผลิตไม้ได้ คุณยังสามารถย้ายต้นไม้จากภายนอกมิติเข้ามาปลูกได้อีกด้วย

ป่าไม้งั้นเหรอ ฟาร์มปศุสัตว์งั้นเหรอ เซี่ย สื่อเกอรู้สึกผงะไป ดูเหมือนว่าเธอจะต้องออกไปซื้อสัตว์และต้นไม้ผลอีกครั้งในวันพรุ่งนี้

เซี่ย สื่อเกอสังเกตการณ์พื้นที่ที่เพิ่งปลดล็อกใหม่ได้สักพักก่อนจะออกจากมิติ ซึ่งเธอพบข้อความใหม่หลายข้อความในโทรศัพท์มือถือของเธอ

เมื่อเซี่ย สื่อเกอเปิดข้อความ เธอก็รู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าผู้ส่งไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอดีตพ่อบุญธรรมของเธอ หลี่ ย่าตง

เซี่ย สื่อเกอขมวดคิ้ว วันนี้มันวันอะไรกัน ทำไมพวกตัวซวยเหล่านี้ถึงได้พากันแห่มาพร้อมกันแบบนี้ล่ะ

ปีที่เซี่ย สื่อเกอถูกเซี่ย ฮุ่ยอินเก็บมาจากข้างถนน เป็นปีแรกของการแต่งงานระหว่างเซี่ย ฮุ่ยอินและหลี่ ย่าตง

เซี่ย ฮุ่ยอินยืนกรานที่จะรับเลี้ยงเซี่ย สื่อเกอ ซึ่งถูกคัดค้านอย่างหนักจากพ่อแม่ของหลี่ ย่าตง อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น ครอบครัวหลี่ต้องพึ่งพาเซี่ย ฮุ่ยอินในการหาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัวทั้งหมด และคนที่หาเงินมาได้ก็คือคนที่มีสิทธิ์มีเสียงมากที่สุด ดังนั้นเซี่ย สื่อเกอจึงได้รับอนุญาตให้อยู่ต่อ

ตั้งแต่เซี่ย สื่อเกอจำความได้ พ่อแม่ของหลี่ ย่าตง ซึ่งมีสถานะเป็นปู่และย่าในนามของเซี่ย สื่อเกอ มักจะดุด่าเธออยู่บ่อยครั้ง โดยเรียกเธอว่าเป็นตัวซวย และบอกว่าเป็นเพราะเซี่ย ฮุ่ยอินพาเธอกลับมานั่นแหละ เซี่ย ฮุ่ยอินถึงไม่สามารถมีลูกได้

เมื่อเซี่ย สื่อเกออายุเจ็ดขวบ พ่อบุญธรรมของเธอ หลี่ ย่าตง ได้ลักลอบมีความสัมพันธ์กับเฉียว น่าน่า หญิงสาวจากหมู่บ้านเดียวกัน ไม่กี่ปีต่อมา เฉียว น่าน่าก็คลอดลูกชาย และหลี่ ย่าตง พร้อมด้วยเฉียว น่าน่า ลูกสาวคนโต และลูกชายคนเล็กของพวกเขาก็ไปที่บ้านของเซี่ย ฮุ่ยอินเพื่อเผชิญหน้ากับเธอ

หลังจากความเศร้าโศกในตอนแรก เซี่ย ฮุ่ยอินก็หย่าขาดจากสามีของเธออย่างเด็ดขาด และกลับไปที่บ้านพ่อแม่ของเธอพร้อมกับเซี่ย สื่อเกอ ซึ่งเธอได้เริ่มมุ่งเน้นไปที่หน้าที่การงานของเธอ

เซี่ย สื่อเกอขมวดคิ้วและเปิดข้อความของหลี่ ย่าตงขึ้นมา

"สื่อเกอ นี่พ่อเองนะ ทำไมลูกถึงจะขายบ้านหลังนั้นล่ะ"

"เหยาจู่น้องชายของลูกกำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่ปีนี้ ลูกช่วยขายบ้านให้เขาใช้เป็นเรือนหอได้ไหม"

"พ่อจะให้เงินลูกหกแสนหยวน ส่วนเงินสามล้านสี่แสนหยวนที่เหลือก็ถือซะว่าลูกในฐานะพี่สาวได้ช่วยเหลือน้องชายก็แล้วกัน"

"สื่อเกอ ฟังนะ แม่ของลูกไม่ได้แต่งงานใหม่หรือมีลูกเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา และลูกก็มีเหยาจู่เป็นน้องชายเพียงคนเดียว เหยาจู่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของลูกนะ ถ้าลูกมีน้องชาย ลูกก็จะไม่ถูกครอบครัวสามีรังแกเวลาแต่งงานออกไป"