บทที่ 133 สวีเถิงมาเยือน วางค่ายกลกับดัก!

บทที่ 133 สวีเถิงมาเยือน วางค่ายกลกับดัก!

สวีต้าฝูและสวีหยวนป้าได้ยินถ้อยคำจากปากของอีกาเจ็ดสีตัวนั้น

ก็ถึงกับมึนงงไปชั่วขณะ

ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะหันมาสบตากัน

นึกไม่ถึงเลยว่าอีกาเจ็ดสีตัวนี้จะตั้งใจมาคาบข่าวบอกเหตุร้ายแก่พวกตน

นี่คือสิ่งที่คนทั้งสองคาดไม่ถึงอย่างที่สุด

แม้ไม่ทราบว่าสิ่งที่อีกาเจ็ดสีกล่าวมานั้นจะเป็นความจริงหรือเท็จเพียงใด

แต่คำพูดนี้กลับทำให้สีหน้าของสวีต้าฝูและสวีหยวนป้าเคร่งขรึมลงอย่างเลี่ยงไม่ได้

หากเรื่องนี้เป็นความจริง

ก็นับว่าเป็นข่าวที่ไม่สู้ดีนัก

ไม่คิดเลยว่ายามที่เขาบุกมายังรังพิษแห่งนี้เพื่อตามหาหินห้วงลึกระดับสูง สวีเถิงผู้นั้นกลับล่วงรู้ข่าวเข้าเสียแล้ว

อีกาเจ็ดสีกล่าวสำทับ

"รีบหนีไปเสีย รีบหนีไปเร็วเข้า"

ทว่าสวีต้าฝูย่อมไม่อาจละทิ้งรังพิษแห่งนี้ไปเพียงเพราะคำพูดไม่กี่คำของอีกาเจ็ดสีที่อยู่เบื้องหน้า

ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่เมื่อได้ยินว่าสวีเถิงจะมาจัดการตน แล้วจะต้องหันหลังวิ่งหนีไปในทันที

สวีต้าฝูแสยะยิ้มเย็นชา

"คราก่อนข้าทำลายร่างแยกจำแลงของสวีเถิงไป มันคงแค้นข้าเข้ากระดูกดำ หากมันรู้ว่ายามนี้ข้าอยู่ที่ใด ย่อมต้องทุ่มเททุกสิ่งเพื่อตามมาล้อมฆ่าข้าเป็นแน่"

"เช่นนั้นแล้ว อีกาเจ็ดสีตัวนี้ก็คงมิได้โป้ปด มิฉะนั้นสวีเถิงคงบุกมาถึงที่นี่นานแล้ว"

สวีหยวนป้าที่ยืนอยู่ด้านข้างพึมพำขึ้นมา

สวีต้าฝูจ้องมองไปยังอีกาเจ็ดสี "คนที่ส่งเจ้ามาบอกข้า ยังได้สั่งความอะไรไว้อีกหรือไม่?"

อีกาเจ็ดสีส่ายหัว

"ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง นายท่านของข้ากล่าวว่า หากพวกท่านไม่เชื่อ เขาบอกว่าเขารู้จักคนผู้หนึ่ง ซึ่งพวกท่านต้องรู้จักอย่างแน่นอน"

"ใคร?"

สวีต้าฝูและสวีหยวนป้าต่างเกิดความใคร่รู้

อีกาเจ็ดสีเอ่ยสั้น ๆ

"เฉินฉางอัน"

สิ้นคำนั้น

สวีต้าฝูถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความประหลาดใจ

"นึกไม่ถึงเลยว่านายท่านของอีกาเจ็ดสีตัวนี้จะรู้จักกับฉางอันด้วย"

สวีหยวนป้ากล่าวเสริม

"ถ้าเช่นนั้น คำพูดนี้ย่อมมีมูลความจริงถึงเก้าส่วน"

สวีต้าฝูพยักหน้าเห็นพ้อง

"เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับฉางอัน คนนอกแทบไม่มีใครล่วงรู้ โดยเฉพาะทางราชวงศ์สุริยัน ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้ มิเช่นนั้นฉางอันคงตกอยู่ในอันตรายไปนานแล้ว ดูท่าสวีเถิงคิดจะลงมือกับข้าจริง ๆ"

"ข้าไปละ พวท่านรีบหนีไปเสีย รีบหนีไป"

อีกาเจ็ดสีกล่าวจบก็รีบบินจากไปทันที

"องค์ชาย แล้วพวกเราจะเอาอย่างไรกันดีพ่ะย่ะค่ะ?"

สวีหยวนป้าเอ่ยถาม

สวีต้าฝูเผยรอยยิ้มเย็นชาแฝงเจตนาร้าย พลางทอดสายตามองไปยังบึงพิษอันกว้างใหญ่เบื้องหน้า

"ในเมื่อรู้ว่าพวกสวีเถิงกำลังจะมา นี่นับเป็นโอกาสอันดีที่หาได้ยากยิ่ง"

"บึงพิษแห่งนี้ชัยภูมิไม่เลว เหมาะจะใช้เป็นที่วางกับดักเล่นงานพวกมัน ต่อให้สวีเถิงนั่นไม่ตาย ก็ต้องปางตายจนเสียขวัญไปบ้างล่ะ"

กล่าวพลาง

สวีต้าฝูเขย่าแหวนมิติของตนแล้วหยิบไหสีม่วงเข้มออกมาหลายใบ

ดวงตาของสวีหยวนป้าเป็นประกายขึ้นมาทันที

"องค์ชายทรงคิดจะใช้ 'ไหหมื่นพิษ' ที่ราชวงศ์จันทร์เพ็ญสร้างขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?"

สวีต้าฝูพยักหน้า

"ไหหมื่นพิษเมื่อผสานกับบึงพิษแห่งนี้ จะเปลี่ยนที่นี่ให้กลายเป็นแดนมรณะที่อาบไปด้วยพิษร้าย สวีเถิงในฐานะรัชทายาทแห่งราชวงศ์สุริยัน ย่อมมีของวิเศษคุ้มครองกายมากมาย การจะสังหารมันคงไม่ง่ายนัก แต่พวกยอดฝีมือราชวงศ์ที่ติดตามมันมา คงไม่มีทางมีสมบัติวิเศษที่ต้านทานไหหมื่นพิษนี้ได้ทุกคนหรอก!"

"หึ ข้าอยากจะรู้นักว่าหากยอดฝีมือข้างกายมันตายสิ้นแล้ว มันยังจะกล้าพยศในสุสานจักรพรรดิแห่งนี้ได้อีกหรือไม่"

ขณะเดียวกัน แววตาของสวีต้าฝูก็แปรเปลี่ยนเป็นล้ำลึก ก่อนจะกล่าวต่อว่า

"สถานการณ์ในยามนี้ สุสานจักรพรรดิถูกห้วงลึกกัดเซาะจนแทบมลายสิ้น การจะช่วงชิงมรดกจักรพรรดินั้นยากเข็ญยิ่งนัก ข้ามิได้หวังสูงถึงเพียงนั้น ขอเพียงได้หินห้วงลึกระดับสูงมาสักจำนวนหนึ่งข้าก็พอใจแล้ว ตราบใดที่ข้าทะลวงเข้าสู่ระดับแปลงเทพและได้รับแต่งตั้งจากฟ้าดินให้เป็นอ๋องโหว ข้าก็จะสามารถเปิดคลังสมบัติของราชวงศ์จันทร์เพ็ญและครอบครองสมบัติทั้งหมดในนั้นได้ ถึงเวลานั้น ข้าถึงจะมีขุมกำลังที่แท้จริงเพื่อต่อกรกับราชวงศ์สุริยัน!"

"และไม่ต้องหวาดเกรงราชวงศ์สุริยันอีกต่อไป!"

"นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นของการล้างแค้นที่แท้จริง!"

ในดวงตาของสวีต้าฝูสาดประกายเย็นเยียบ พร้อมกับจิตสังหารอันรุนแรงที่ระเบิดออกมา!

สวีหยวนป้าที่ยืนอยู่ข้างกายกล่าวสนับสนุน

"ข้าเชื่อมั่นว่าองค์ชายจะทรงล้างแค้นให้พระนางได้อย่างแน่นอน และจะทำให้ราชวงศ์สุริยันต้องชดใช้ด้วยราคาสูงลิ่ว!"

จากนั้น

สวีต้าฝูจึงนำกำลังผู้ใต้บังคับบัญชาเริ่มวางค่ายกลภายในบึงพิษแห่งนี้

ส่วนพวกมนุษย์แบกไข่ในบึงพิษนั้น สวีต้าฝูมิได้เข้าไปตอแย แต่กลับล่อพวกมันให้ออกไปจากพื้นที่ที่เขากำลังจัดวางเขตแดนหมื่นพิษ

ไหหมื่นพิษแต่ละใบถูกฝังลงในดินโคลน โดยมีการสลักอักขระระเบิดเอาไว้กำกับ

เพียงแค่สวีต้าฝูส่งกระแสจิตสั่งการ ไหหมื่นพิษเหล่านั้นก็จะถูกกระตุ้นให้ระเบิดออกทันที

เมื่อผสานเข้ากับพิษดั้งเดิมในบึงแห่งนี้ ที่นี่จะกลายเป็นเขตแดนพิษร้ายที่ไร้ทางแก้!

หลังจากเตรียมการทุกอย่างเสร็จสิ้น สวีต้าฝูจึงสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดพากันซ่อนตัว

ยามนี้ ก็เหลือเพียงรอให้สวีเถิงเดินเข้ามาติดกับดักเองเท่านั้น

ในขณะที่สวีต้าฝูกำลังจัดเตรียมเขตแดนพิษ อีกด้านหนึ่ง สวีเถิงก็นำทัพโดยมีเจียงชิ่งและยอดฝีมือราชวงศ์อีกสามสิบคนมุ่งหน้ามาอย่างดุดัน

นี่คือกำลังรบทั้งหมดของราชวงศ์สุริยันในสุสานวังจักรพรรดิ ซึ่งแต่ละคนล้วนมิใช่ผู้อ่อนแอ

ด้วยมีเจียงชิ่งผู้เป็นระดับหมื่นมรรคขั้นไร้เทียมทานเป็นไพ่ตาย ผนวกกับยอดฝีมือราชวงศ์อีกสามสิบชีวิต สวีเถิงไม่เชื่อว่าพวกกบฏอย่างสวีต้าฝูจะรอดพ้นจากการล้อมฆ่าในครั้งนี้ไปได้!

ครานี้ สวีต้าฝูต้องตายสถานเดียว!

ทันใดนั้น

อีกาเจ็ดสีก็บินมาจากทางบึงพิษ

เจียงชิ่งยกมือขึ้นโบกเรียก

อีกาเจ็ดสีจึงร่อนลงบนมือของเขา พลางส่งเสียงร้องประหลาดที่ยากจะเข้าใจ ราวกับกำลังบอกบางสิ่งแก่เจียงชิ่ง

สวีเถิงที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นจึงเอ่ยถาม

"ท่านผู้เฒ่าเจียง สัตว์เลี้ยงวิญญาณของท่านไปสืบข่าวที่รังพิษมาแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง พบร่องรอยของเจ้าสวีต้าฝูในรังพิษหรือไม่?"

เจียงชิ่งเผยยิ้มละไมพลางพยักหน้า

"พวกมันยังคงตามหาหินห้วงลึกระดับสูงอยู่ในรังพิษขอรับ ดูท่าพวกมันจะยังไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าองค์ชายกำลังมุ่งหน้าไปจัดการ"

สวีเถิงได้ยินก็ดีใจเป็นล้นพ้น

"เยี่ยมมาก เยี่ยมจริง ๆ!"

จากนั้น สวีเถิงก็กล่าวเสริมว่า

"ท่านผู้เฒ่าเจียง การลงมือกับสวีต้าฝูครั้งนี้ เราต้องระวังยอดฝีมือที่อยู่เบื้องหลังมันให้ดี เขามีโอกาสสูงที่จะปรากฏตัวในการต่อสู้ครั้งนี้ ท่านผู้เฒ่ามีความมั่นใจเพียงใดในการจัดการกับเขา?"

"จัดการกับนายท่านงั้นรึ?" เจียงชิ่งลอบหัวเราะหยันในใจ "ข้าที่เป็นเพียงระดับหมื่นมรรคขั้นไร้เทียมทาน หากริอ่านไปจัดการกับนายท่านที่บรรลุถึงระดับบรรลุเซียนแล้ว นั่นมิใช่รนหาที่ตายหรอกรึ?"

ทว่าภายนอก เจียงชิ่งกลับแสดงท่าทีเปี่ยมมั่นใจ "องค์ชายโปรดวางพระทัย ยอดฝีมือลึกลับที่อยู่เบื้องหลังสวีต้าฝูนั้นหาใช่เรื่องน่ากังวล มีข้าอยู่ทั้งคน การจะสังหารเขาก็มิใช่เรื่องยากเย็นอันใด!"

เมื่อได้ยินคำตอบที่มั่นใจเช่นนั้น สวีเถิงก็ยิ่งปรีดามากขึ้นไปอีก

"ดี ดี ดีมาก!"

เพียงไม่นาน

สวีเถิงก็นำขบวนมาถึงเขตชั้นนอกของบึงพิษ

และได้พบกับพวกมนุษย์แบกไข่จำนวนมาก

สวีเถิงขมวดคิ้วมองมนุษย์แบกไข่ที่คลานไปมาในบึงน้ำครำด้วยความรู้สึกขยะแขยง

"ได้ยินว่าไข่แมงมุมที่พวกมันแบกไว้บนหลัง คือไข่ของจักรพรรดินีห้วงลึก หนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งห้วงเหวลึกงั้นรึ?"

สวีเถิงเกิดความสงสัย

ทันใดนั้นเอง

สวีเถิงสะบัดมือสังหารมนุษย์แบกไข่ที่คลานอยู่บนพื้นไปคนหนึ่ง

แล้วใช้เท้าเหยียบไข่แมงมุมบนหลังของมันจนแตกกระจาย!

ทันทีที่ไข่แมงมุมแตกออก กลับปรากฏแมลงประหลาดรูปร่างสยดสยองนับสิบตัวพุ่งออกมาจากภายใน

แมลงเหล่านั้นส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูง ก่อนจะพุ่งเข้าจู่โจมสวีเถิงอย่างบ้าคลั่ง!