บทที่ 131 การคาดเดาของเจียงชิ่ง ไม่เป็นไรหรอก!

บทที่ 131 การคาดเดาของเจียงชิ่ง ไม่เป็นไรหรอก!

หลังจากเจียงชิ่งกลับมาจากร้านยาจิ่วคัง เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังวังจักรพรรดิทันที

เมื่อมาถึงวังจักรพรรดิ เจียงชิ่งก็ได้พบกับสวีเถิง

สวีเถิงเอ่ยถาม

"ผู้อาวุโสเจียง คนที่เผ่าซากศพวิญญาณหยินต้องการ ท่านนำตัวมาแล้วหรือยัง?"

เจียงชิ่งครุ่นคิดในใจ

"เจ้าเด็กสวีเถิงผู้นี้ รวมถึงราชวงศ์สุริยันด้วย ใช้งานข้ามาเนิ่นนานหลายปี ในที่สุดวันนี้ข้าก็ได้เห็นธาตุแท้ของพวกมันเสียที หึหึ"

ทว่าพอนึกถึงเฉินฉางอัน

ความยำเกรงก็เอ่อล้นขึ้นมาในใจของเจียงชิ่งอย่างมิอาจหักห้าม

เขามองไปยังสวีเถิง พลางเยาะเย้ยอยู่ในใจว่า

"หากดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ราชวงศ์สุริยันได้ล่วงเกินนายท่านเข้าให้แล้ว ทว่าทางราชวงศ์กลับยังไม่รู้ตัว หากพวกมันรู้ว่านายท่านร้ายกาจเพียงใด และเป็นถึงยอดฝีมือไร้เทียมทานในระดับบรรลุเซียน ข้าอยากรู้นักว่าพวกมันจะแสดงสีหน้าอย่างไร?"

ทว่าในทางภายนอกนั้น

เจียงชิ่งยังคงรักษาท่าทีนอบน้อมต่อองค์ชายรัชทายาทแห่งราชวงศ์สุริยันผู้นี้

เพราะอย่างไรเสีย ทางฝั่งเฉินฉางอัน

ก็สั่งกำชับให้เขาแฝงตัวอยู่ในราชวงศ์สุริยันต่อไป เพื่อเป็นสายลับที่ทำงานได้อย่างไร้ที่ติ

เมื่อนึกถึงวาสนาสู่ระดับบรรลุเซียนที่นายท่านได้รับปากไว้

รวมทั้งความลี้ลับของมรรคผลแห่งระดับบรรลุเซียนที่ตนสัมผัสได้ในยามนี้ เจียงชิ่งก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นและเฝ้ารอคอยอย่างเปี่ยมล้น

เขาจะต้องทำงานรับใช้นายท่านให้ดีที่สุด

เพื่อให้ได้รับความเมตตาจากนายท่าน!

ดังนั้น

เจียงชิ่งจึงแย้มยิ้มพลางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า

"ทูลองค์ชาย เด็กสาวที่เผ่าซากศพวิญญาณหยินต้องการ ข้าน้อยนำตัวมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

เมื่อกล่าวจบ

เขาก็สะบัดแขนเสื้อราวกับหยิบสรรพสิ่งจากห้วงมิติ แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ปรากฏเป็นร่างของเสี่ยวไป๋ที่ดูราวกับมีชีวิตขึ้นมาเบื้องหน้าเจียงชิ่งและสวีเถิง

‘เสี่ยวไป๋’ กะพริบตาด้วยท่าทางบื้อใบ้ไร้เดียงสา ราวกับเป็นเด็กที่ไม่รู้ประสีประสาคนหนึ่ง

เมื่อสวีเถิงเห็นเช่นนั้น ก็พลันรู้สึกยินดียิ่งนัก

"เด็กสาวผู้นี้คือคนที่เผ่าซากศพวิญญาณหยินต้องการไม่ผิดแน่"

"หากมีนางอยู่ในมือ เราก็สามารถข่มขู่ฝ่ายเผ่าซากศพวิญญาณหยินเพื่อให้ได้มาซึ่งมรดกแห่งวังจักรพรรดิ!"

เจียงชิ่งพยักหน้ารับ

"องค์ชายตรัสได้ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ"

ในตอนนั้นเอง สวีเถิงก็กล่าวขึ้นอีกว่า

"จริงด้วยผู้อาวุโสเจียง ช่วงเวลานี้ข้าส่งคนออกตามหาที่กบดานของพวกกบฏสวีต้าฝูอยู่ตลอด ในที่สุดตอนนี้ก็ได้ข่าวคราวของมันแล้ว"

"ขณะนี้พวกกบฏนั่นปรากฏตัวอยู่ที่รังพิษแห่งหนึ่งในชั้นที่ห้าของวังจักรพรรดิ และกำลังต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างมิติแห่งห้วงเหวลึกที่อยู่ในนั้น คราวนี้ข้าอยากรู้นักว่ามันจะหนีไปได้อย่างไร!"

ดวงตาของสวีเถิงพลันสาดประกายสังหารอันเย็นเยียบออกมาทันที

ยิ่งเมื่อนึกถึงร่างจำแลงของตนที่ต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของสวีต้าฝู จนเป็นเหตุให้รากฐานพลังได้รับความเสียหาย จิตสังหารในใจของเขาก็พุ่งพล่านจนยากจะระงับ!

คราวนี้ เขาจะต้องฆ่าสวีต้าฝูให้ได้ เพื่อให้มันชดใช้อย่างสาสม!

จะต้องทำให้สวีต้าฝูเสียใจกับทุกสิ่งที่เคยทำลงไป!

"สวีต้าฝูหรือ?"

เจียงชิ่งพลันรู้สึกตกใจขึ้นมาในใจ

หากจะพูดถึงเมื่อก่อน

ในสายตาของเจียงชิ่ง สวีต้าฝูเป็นเพียงตัวมดปลวกที่บังอาจต่อต้านราชวงศ์สุริยัน เป็นเพียงองค์ชายตกยากที่ไร้ราคา ซึ่งทางราชวงศ์สุริยันเพียงต้องการคลังสมบัติของชนเผ่าจันทร์เพ็ญในมือของเขาเท่านั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาจึงถูกตามล่าจนต้องหลบซ่อนตัวไปทั่ว

ในการติดตามสวีเถิงมายังวังจักรพรรดิครั้งนี้ ภารกิจหลักนอกจากการคุ้มกันสวีเถิงแล้ว ยังมีอีกหนึ่งภารกิจ นั่นคือการใช้วิชาลับระดับลิขิตสวรรค์ของเขาเพื่อค้นหาที่ซ่อนของสวีต้าฝูและกำจัดทิ้งเสียที่นี่!

ทว่ายามนี้ เจียงชิ่งหาได้ขวัญกล้าพอที่จะไปกำจัดสวีต้าฝูผู้นั้นอีกต่อไป

ต้องรู้ก่อนว่า แม้ลำพังตัวสวีต้าฝูจะไม่ได้สลักสำคัญอะไร ทว่าเขากลับเป็นสหายของนายท่าน

ผู้ที่มีนายท่านคอยหนุนหลัง!

สิ่งนี้กำหนดไว้แล้วว่าอนาคตของสวีต้าฝูนั้นย่อมรุ่งโรจน์เกินพรรณนา

ดังนั้น การที่ราชวงศ์สุริยันคิดจะจัดการกับสวีต้าฝู จึงมิใช่เรื่องง่ายดายอย่างที่เห็นภายนอก

และในตอนนี้นั้น

นึกไม่ถึงเลยว่าสวีเถิงจะหาที่กบดานปัจจุบันของสวีต้าฝูจนพบ

"นายท่านบอกว่าสวีต้าฝูคือคนที่ท่านคุ้มครอง ทว่าจนถึงขณะนี้ท่านกลับยังไม่เปิดเผยฐานะต่อหน้าราชวงศ์สุริยัน เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้คนนอกเข้าไปรบกวน นายท่านสั่งให้ข้าอยู่ข้างกายสวีเถิง ย่อมต้องการให้ข้าคอยปกป้องสวีต้าฝูอยู่วงใน และเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวของราชวงศ์สุริยันที่จะจัดการกับสวีต้าฝู เพื่อที่จะได้ยับยั้งได้ทันท่วงที"

เจียงชิ่งครุ่นคิดเช่นนี้ในใจ

เพียงแต่สิ่งที่เจียงชิ่งไม่เข้าใจก็คือ ในเมื่อนายท่านต้องการคุ้มครองสวีต้าฝู เหตุใดจึงไม่ลงมือจัดการราชวงศ์สุริยันด้วยตนเอง

เพียงแค่ขยับนิ้ว สวีเถิงผู้นี้ก็คงต้องมอดม้วยไปแล้ว

เมื่อคิดไม่ตก ก็เลิกคิดเสีย นายท่านนั้นสูงส่งล้ำลึก สิ่งที่อยู่ในใจของท่าน มีหรือที่คนอย่างเขาจะคาดเดาได้

ในใจจึงมีแผนการขึ้นมา "ดูท่าข้าต้องลอบส่งข่าวให้สวีต้าฝูรู้ตัวล่วงหน้า เพื่อให้เขารีบหนีไปจากรังพิษนั่นโดยเร็ว"

ทว่าภายนอก เจียงชิ่งยังคงทำสีหน้าเรียบเฉย

"สวีต้าฝูผู้นั้นบังอาจล่วงเกินองค์ชาย ในเมื่อตอนนี้พระองค์ทรงทราบที่อยู่ของมันแล้ว เช่นนั้นจะเริ่มลงมือไปจัดการมันเมื่อใดพ่ะย่ะค่ะ?"

สวีเถิงยิ้มเย็น

"กบฏนั่นยังต้องอยู่ในรังพิษอีกพักหนึ่ง ไม่ต้องรีบร้อน"

อย่างไรเสีย ในใจของสวีเถิง สวีต้าฝูก็ไม่ต่างจากคนตาย แม้ก่อนหน้านี้จะมีหัตถ์ยักษ์ลึกลับที่บดบังนภากดทับเขาไว้ก็ตาม

แต่ยามนี้สวีเถิงหาได้เกรงกลัวยอดฝีมือลึกลับผู้นั้นไม่ เพราะตอนนี้เขามีผู้อาวุโสเจียงคอยคุ้มกันอยู่ข้างกาย

หากยอดฝีมือลึกลับนั่นกล้าปรากฏตัวขึ้นมาอีก

ก็ไม่เห็นจะเป็นไร เพราะผู้อาวุโสเจียงจะเป็นคนลงมือเอง

ผู้อาวุโสเจียงเป็นถึงระดับหมื่นมรรคขั้นไร้เทียมทาน หากยอดฝีมือลึกลับนั่นกล้าโผล่หัวมา ผู้อาวุโสเจียงย่อมสังหารมันได้อย่างแน่นอน!

"ในเมื่อนำตัวคนมาจากเมืองเทียนอู่แล้ว พวกเราก็มุ่งหน้าไปหาเผ่าซากศพวิญญาณหยินเพื่อทำข้อตกลงกับพวกมันก่อนเถอะ"