บทที่ 5 สองผู้ซ่อนเร้นฐานะ!

บทที่ 5 สองผู้ซ่อนเร้นฐานะ!

"จะให้ข้าคุกเข่าทำไมกัน?"

สวีต้าฝูเอ่ยถามด้วยความฉงน

"เจ้าไม่อยากกราบอาจารย์แล้วหรือ?"

เฉินฉางอันแย้มยิ้ม "เขาต้าหลงนั่นข้าเป็นคนผ่าเอง ข้านี่แหละคือยอดคนผู้ยิ่งใหญ่ที่เจ้ากำลังตามหา"

"เจ้าน่ะหรือ?"

สวีต้าฝูไม่เชื่อแม้แต่น้อย เขาแค่นเสียงหยัน "ฉางอัน เจ้าช่างไร้ยางอายสิ้นดี หากเป็นฝีมือเจ้าจริง ข้าสวีต้าฝูผู้นี้จะยอมเรียกเจ้าว่าท่านพ่อเลยเอ้า!"

เฉินฉางอันส่ายหน้า "ข้าไม่มีลูกชายอ้วนกลมขนาดนี้หรอก"

สวีต้าฝูฮึดฮัดไม่อยากต่อปากต่อคำกับเขาอีก "ฉางอัน ข้าตั้งใจจะเข้าเขาไปสักรอบ วังจักรพรรดิที่ปรากฏขึ้นจากการฟันดาบเพียงครั้งเดียว ย่อมต้องมีสมบัติล้ำค่าอยู่มหาศาล นี่คือวาสนาครั้งใหญ่ที่อาจเปลี่ยนชีวิตของข้าไปตลอดกาล!"

"เจ้าที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนจอมปลอมระดับหล่อเลี้ยงโลหิตขั้นปลาย คิดจะไปเป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้งหรืออย่างไร?"

เฉินฉางอันเอ่ยเตือน "ข้าว่าเจ้าไปเที่ยวเล่นกับพวกแม่นางที่ย่านหอโคมเขียวตามเดิมเถอะ อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลย"

สวีต้าฝูไม่ยินยอม "พับผ่าสิ ข้าอยากแข็งแกร่ง อยากไร้เทียมทาน อยากเป็นอ๋องเป็นขุนนาง ถึงตอนนั้นข้าจะได้เหนือกว่าใครเพื่อน และมีเมียตบเมียแต่งกับเขาเสียที!"

"แม่นางที่หอเทียนเซียนยังปรนนิบัติเจ้าไม่ดีพออีกหรือ เจ้าถึงได้มาเพ้อฝันกลางวันอยู่ที่นี่"

"ดีน่ะมันก็ดี แต่มันเปลืองเงินน่ะสิ ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่ถ่อไปขุดสุสานหรอก"

"ต้าฝู ตามข้ามาเดี๋ยวนี้!"

ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำทรงพลังก็ดังมาจากหน้าประตู ตามด้วยเงาร่างหนึ่งที่ก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เขาคือบุรุษวัยกลางคน อายุราวห้าสิบเศษ เส้นผมเริ่มมีสีดอกเลาแทรกแซงและไว้หนวดเครา

รูปลักษณ์ภายนอกดูน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงอำนาจ แฝงไว้ด้วยความดุดันและโอ่อ่า

ร่างกายของเขาบึกบึนกำยำ สวมเพียงเสื้อผ้าเนื้อบาง ร่างสูงเกือบสองเมตรมีกล้ามเนื้อปูดโปนราวกับมังกรขดที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังมหาศาล!

ผู้นี้คือ สวีหยวนป้า ท่านปู่เจ็ดของสวีต้าฝู

"ท่านปู่เจ็ด"

เฉินฉางอันส่งยิ้มบาง ๆ พลางเอ่ยทักทายอย่างมีมารยาท

"ท่านปู่เจ็ด ท่านมาได้อย่างไรกัน ข้าแค่มานั่งคุยกับพี่ฉางอันเท่านั้น ไม่เคยคิดจะไปหอเทียนเซียนคืนนี้เลยสักนิด จริง ๆ นะ!"

ร่างอ้วนถ้วนของสวีต้าฝูสั่นเทิ้ม ดูท่าเขาจะหวาดกลัวท่านปู่ผู้นี้ไม่น้อย

สวีหยวนป้าพยักหน้าตอบรับเฉินฉางอันอย่างเป็นมิตร ก่อนจะตวัดสายตาเย็นเยียบไปทางสวีต้าฝู

"หากวันใดเจ้าไปก่อเรื่องวุ่นวายไว้ข้างนอก คอยดูเถอะว่าข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร!"

สวีต้าฝูรีบกล่าวประจบ

"ท่านปู่เจ็ดวางใจได้เลย แหะ ๆ มี 'วิชาสะกดหยาง' ที่ท่านพร่ำสอน ข้าจะไปทำอะไรซุกซนได้อย่างไรกัน?"

ตั้งแต่เล็กจนโต เขาถูกท่านปู่เจ็ดเคี่ยวเข็ญปนลงไม้ลงมือมานับครั้งไม่ถ้วน

สวีหยวนป้าจึงเปรียบเสมือนฝันร้ายในวัยเด็กของเขาโดยแท้!

"ฉางอัน เจ้าทำธุระของเจ้าต่อไปเถอะ ข้าจะพาต้าฝูออกไปข้างนอกสักหน่อย"

"ได้ขอรับ"

สิ้นคำ สวีหยวนป้าก็กึ่งลากกึ่งจูงสวีต้าฝูจากไปทันที

เฉินฉางอันมองตามแผ่นหลังของสวีหยวนป้าด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้ง

ยามที่เขายังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา เขาก็สัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบตัวของท่านปู่เจ็ดนั้นไม่ธรรมดา

อย่างไรก็ดูไม่เหมือนช่างตีเหล็กธรรมดาในเมืองแม้แต่น้อย

เมื่อครู่นี้เขาจึงแอบใช้แผงระบบตรวจสอบดูคร่าว ๆ

และพบว่าภายในกายของท่านปู่เจ็ดมีขุมพลังมหาศาลซุกซ่อนอยู่ ซึ่งก้าวข้ามขอบเขตของสือหลงและฉินเฉาเหยียนที่เขาเคยพบในหุบเขาไปไกลลิบ

ส่วนจะแข็งแกร่งเพียงใดนั้น เฉินฉางอันจำเป็นต้องปลดผนึกตบะเพื่อประมือด้วยตนเอง จึงจะทราบแน่ชัดได้

นอกเหนือจากสวีหยวนป้าแล้ว แม้แต่สหายที่คบหากันมาสามปีอย่างสวีต้าฝู ภายในกายก็ยังมีพลังที่เหนือล้ำซ่อนอยู่เช่นกัน

อย่างน้อยที่สุดก็อยู่ในระดับเดียวกับสือหลงและฉินเฉาเหยียน นั่นคือ ระดับน้ำพุแห่งชีวิต

นี่คือสิ่งที่เฉินฉางอันไม่คาดคิดมาก่อน!

นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าอ้วนที่วัน ๆ เอาแต่ขลุกอยู่แถวหอโคมเขียวเพื่อหาความสำราญกับสาวงาม

แท้จริงแล้วจะเป็นผู้ฝึกตนระดับอัจฉริยะ!

โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนี้ช่างไม่ธรรมดาจริง ๆ!

เฉินฉางอันส่ายหน้าพลางเลิกฟุ้งซ่าน

การที่ท่านปู่เจ็ดซ่อนตบะมาเป็นช่างตีเหล็กในเมืองเทียนอู่ หรือการที่สวีต้าฝูเป็นอัจฉริยะที่ซ่อนคม

มันเกี่ยวอะไรกับเขากันเล่า?

เขารู้เพียงว่าสวีต้าฝูคือสหายรักคนหนึ่งตลอดสามปีที่เขาข้ามมิติมา เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

……

หลังจากสวีหยวนป้าพาสวีต้าฝูออกจากร้านยา ทั้งคู่ก็มุ่งหน้าออกนอกเมืองทันที ก่อนจะกลายเป็นลำแสงเทพพุ่งทะยานสู่เขาต้าหลงอย่างรวดเร็ว!

สวีต้าฝูมองไปเบื้องหน้า สายตาของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นล้ำลึกและลึกลับขึ้นมา

"ท่านปู่เจ็ด สถานการณ์ที่เขาต้าหลงเป็นอย่างไรบ้าง?"

สวีหยวนป้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม "องค์ชาย... เจ้าแปดกับเจ้าเก้าล่วงหน้าไปก่อนแล้ว พวกเขาส่งข่าวกลับมาว่ายึดครองมุมหนึ่งของวังจักรพรรดิได้แล้ว และกำลังหาทางทำลายผนึกอยู่ พวกเราอยู่ใกล้สถานที่สืบทอดของจักรพรรดิเซียนเมตตาที่สุด ย่อมมีโอกาสสูงที่จะช่วยให้องค์ชายช่วงชิงมรดกจักรพรรดิมาได้ เมื่อใดที่ท่านได้รับสืบทอดเจตนารมณ์และกลายเป็นผู้สืบทอดแห่งจักรพรรดิเซียน ท่านก็ไม่จำเป็นต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกต่อไป พวกเราจะทวงคืนทุกสิ่งที่สูญเสียไป และล้างแค้นให้พระสนมอย่างแน่นอน!"

สวีต้าฝูกำหมัดแน่น แววตาฉายชัดถึงไอสังหารอันเย็นเยียบ

"ท่านปู่เจ็ดวางใจเถิด ข้าจะต้องเป็นผู้สืบทอดมหาจักรพรรดิให้ได้ และต้องล้างแค้นให้ผู้อาวุโสรวมถึงท่านแม่ที่จากไปให้จงได้ แต่ก่อนหนนั้น เรายังต้องซ่อนเร้นฐานะไว้ก่อน การปรากฏของวังจักรพรรดิเป็นเรื่องใหญ่หลวง เสด็จพ่อต้องส่ง 'เขา' มาชิงมรดกนี้แน่ และบางทีนี่อาจเป็นโอกาสดีที่จะกำจัดเขาเสีย!"

"รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ!"

สวีต้าฝูผ่อนคลายอารมณ์ลง หยิบหน้ากากหนูขาวขึ้นมาสวมเพื่อปิดบังกลิ่นอายในตัว

สวีหยวนป้าสวมหน้ากากแบบเดียวกัน ก่อนที่ทั้งคู่จะเลือนหายไปในเส้นขอบฟ้า มุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของเขาต้าหลง!