บทที่ 1 ระบบเติมเงินที่แข็งแกร่งที่สุด!

บทที่ 1 ระบบเติมเงินที่แข็งแกร่งที่สุด!

"เพียะ!"

"เฉินอัน ในถุงนี้มีผลึกปราณหนึ่งพันก้อน เป็นรางวัลจากคุณชายไป๋ ต่อไปนี้จงอยู่ให้ห่างจากคุณหนูเสิ่น เข้าใจไหม?!"

ถุงเงินขนาดประมาณฝ่ามือที่ดูอัดแน่นจนตุงร่วงลงบนพื้นตรงหน้าเฉินอัน ตามมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและหยิ่งผยอง

ชายหนุ่มในชุดคลุมผ้าไหมสีดำยืนอยู่ด้านข้าง รูปร่างสูงโปร่งและหล่อเหลา แต่หว่างคิ้วกลับแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งและดูถูกที่ไม่อาจลบเลือนได้

ด้านหลังเขามีศิษย์จากสถานศึกษาประจำอำเภอสามสี่คนเดินตามมาด้วยท่าทางไม่แยแสและใบหน้าเยาะเย้ย พวกเขาทั้งหมดยืนกอดอก ขวางทางเดินข้างหน้าพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาเป็นปรปักษ์

ชายหนุ่มในชุดคลุมผ้าไหมเชิดคางขึ้น มองลงมาประหนึ่งกำลังมองมดปลวก

เมื่อเห็นชายหนุ่มที่จู่ๆ ก็โผล่มาตรงหน้า ทำตัวกร่างและกลั่นแกล้งกันขนาดนี้ คลื่นความรังเกียจอย่างรุนแรงก็พวยพุ่งขึ้นในใจของเฉินอัน

พวกแกเป็นใครกันวะ?!

เดี๋ยวนะ ไม่สิ ฉันอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?!

ขณะที่เฉินอันกำลังจะสวนกลับชายหนุ่มที่จู่ๆ ก็โผล่มาอวดเบ่งตรงหน้า เขาก็ตระหนักได้ว่าสถานการณ์มันดูแปลกๆ

ไม่สิ เขาไม่ได้กำลังทำงานล่วงเวลาอยู่ที่บริษัทหรอกเหรอ? แล้วจู่ๆ มาโผล่ที่นี่ได้ยังไง?!

ตู้ม!!

ขณะที่เฉินอันกำลังเต็มไปด้วยความสงสัย ความทรงจำมากมายก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวอย่างกะทันหัน ผสมผสานเข้ากับความทรงจำเดิมของเขาอย่างรวดเร็ว ในชั่วขณะที่กำลังมึนงง เฉินอันก็หลอมรวมความทรงจำทั้งหมดเข้าด้วยกัน

ที่แท้ เขาก็ทะลุมิติมา!

สถานที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ไม่ใช่โลกอีกต่อไป แต่เป็นโลกอันกว้างใหญ่ที่เรียกว่าทวีปชางหยวน ในโลกนี้ ราชวงศ์ต้าหลัวให้ความสำคัญกับวิทยายุทธ์เหนือสิ่งอื่นใด ผู้แข็งแกร่งสามารถผ่าภูเขา ทลายหิน และเดินเหินบนอากาศได้ ในขณะที่ผู้อ่อนแอทำได้เพียงใช้ชีวิตอย่างราบเรียบและถูกผู้อื่นรังแก

ราชวงศ์ต้าหลัวเป็นผู้ปกครองเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่ไร้ข้อกังขาบนทวีปชางหยวน ครอบครองดินแดนส่วนใหญ่ อาณาเขตทอดยาวหลายร้อยล้านลี้ มีประชากรนับหมื่นล้านคน สำนัก เขตปกครอง และสถานศึกษาวิทยายุทธ์กระจายอยู่ทั่วทุกรัฐและอำเภอ และกระแสการฝึกฝนวิทยายุทธ์ก็เป็นที่นิยมไปทั่วโลก

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ ในสมัยโบราณ ทวีปชางหยวนไม่ได้รวมเป็นหนึ่งเดียว เผ่าพันธุ์มนุษย์มีประเทศมากมาย มากกว่าหนึ่งร้อยประเทศทั้งเล็กและใหญ่ แต่พวกเขาก็มีความขัดแย้งและสงครามกันอย่างต่อเนื่อง

จนกระทั่งเมื่อหลายยุคหลายสมัยก่อน เผ่าพันธุ์ปีศาจโบราณได้ข้ามมาจากแดนว่างเปล่านอกท้องฟ้า ฉีกทำลายกำแพงแห่งโลกและบุกรุกทวีปชางหยวนครั้งใหญ่

เปลวเพลิงปีศาจแผดเผาที่ราบ เลือดชโลมภูเขาและแม่น้ำ!

เผ่าพันธุ์ปีศาจโบราณที่โหดร้ายและกระหายเลือดสังหารสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ไม่ว่าพวกมันจะผ่านไปที่ใด แม้แต่หญ้าสักต้นก็ไม่เหลือ เมืองพังทลาย และชีวิตผู้คนต้องพินาศ

เผ่าพันธุ์มนุษย์หลายหมื่นล้านคนถูกสังหาร เลือดเนื้อถูกนำไปบูชายัญ จิตวิญญาณถูกกลืนกิน อารยธรรมมนุษย์เกือบสูญสิ้น และมรดกตกทอดโบราณนับไม่ถ้วนถูกตัดขาด

ในช่วงเวลาแห่งความเป็นและความตาย ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ลุกขึ้นสู้ร่วมกัน บรรพบุรุษของสำนัก บรรพบุรุษโบราณของราชวงศ์ และผู้เชี่ยวชาญที่ซ่อนตัวอยู่ได้ร่วมมือกันเพื่อต่อต้านปีศาจ สร้างแนวป้องกันด้วยเลือดและกระดูกนับไม่ถ้วน เพื่อสกัดกั้นหายนะของเผ่าพันธุ์ปีศาจ

สงครามกินเวลานานนับพันปี ภูเขาและแม่น้ำแหลกสลาย ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หม่นหมอง กระดูกกองเป็นภูเขา และแม่น้ำถูกย้อมไปด้วยเลือด

ในท้ายที่สุด เผ่าพันธุ์มนุษย์ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างแสนสาหัสเพื่อทำให้สถานการณ์ทรงตัว โดยใช้เทือกเขาเทียนเหยียนที่ทอดยาวจากตะวันออกไปตะวันตกของทวีปชางหยวนเป็นหุบเหวชั่วนิรันดร์ ขีดเส้นแบ่งเขตแดน

ทางใต้ของเทือกเขาคือดินแดนอันอุดมสมบูรณ์ที่เผ่าพันธุ์มนุษย์อาศัยและขยายเผ่าพันธุ์ ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ต้าหลัว

ทางเหนือของเทือกเขาคือดินแดนปีศาจอันกว้างใหญ่ไพศาล เต็มไปด้วยไอพิษ หมอกปีศาจบดบังท้องฟ้า ซึ่งเป็นที่ที่เผ่าพันธุ์ปีศาจโบราณยึดครองและจ้องมองเผ่าพันธุ์มนุษย์ด้วยความละโมบ โลกทั้งสองเผชิญหน้ากันจากแดนไกล และการเข่นฆ่าซึ่งกันและกันก็ไม่เคยหยุดนิ่ง

หลังจากหายนะครั้งนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านวิทยายุทธ์ บรรพบุรุษของสำนัก และยักษ์ใหญ่ที่เหลืออยู่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์นับไม่ถ้วนได้รวมตัวกันเป็นพันธมิตร ทำงานร่วมกันเพื่อสงบโลกที่วุ่นวาย รวบรวมดินแดน และในที่สุดก็สร้างราชวงศ์ต้าหลัวที่เป็นหนึ่งเดียว

เพื่อขจัดปัญหาในอนาคต ต่อต้านภัยพิบัติจากปีศาจในทางตอนเหนือ และป้องกันวิกฤตการณ์สูญพันธุ์ ราชวงศ์ต้าหลัวจึงเริ่มส่งเสริม นโยบายการฝึกฝนวิทยายุทธ์ระดับชาติอย่างเต็มรูปแบบ

มีการเปิดสถานศึกษาของรัฐในทุกรัฐ สร้างสถานศึกษาวิทยายุทธ์ในทุกเขตปกครอง และตั้งสถานศึกษาประจำอำเภอในทุกอำเภอ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์โบราณยังถูกเปิดขึ้นในสถานที่ซึ่งเส้นชีพจรวิญญาณมารวมตัวกัน สืบทอดวิทยายุทธ์ระดับสูงสุดและวิชาลับทางสายเลือด

ตั้งแต่ราชวงศ์ไปจนถึงครอบครัวที่ต่ำต้อย ลูกหลานคนใดของเผ่าพันธุ์มนุษย์ก็สามารถก้าวเข้าสู่ประตูวิทยายุทธ์ ฝึกฝนร่างกาย หล่อหลอมเลือดและลมปราณ และขัดเกลาเส้นทางสายวิทยายุทธ์ของตนได้

ในชีวิตนี้ เขาก็ชื่อเฉินอันเช่นกัน เกิดในหมู่บ้านห่างไกลนอกอำเภออู่หรง เขตปกครองเฉิงเทียน รัฐชิงโจว ของราชวงศ์ต้าหลัว แม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็ก และพ่อของเขาเดิมทีเป็นคนเก็บสมุนไพร แต่จู่ๆ ก็หายตัวไปหลังจากเข้าไปในภูเขาเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้เขาจึงเหลือเพียงตัวคนเดียวที่บ้าน

โลกนี้ให้ความสำคัญกับวิทยายุทธ์ โดยแบ่งระดับพลังออกเป็น ระดับหลอมกายา ระดับควบแน่นลมปราณ ระดับก่อเกิด ระดับบรรพชน ระดับปรมาจารย์ ระดับมหาปรมาจารย์ และอื่นๆ

นอกจากนี้ พรสวรรค์ยังแบ่งออกเป็น กระดูกยุทธ์ระดับต่ำ กระดูกยุทธ์ระดับกลาง กระดูกยุทธ์ระดับสูง กระดูกยุทธ์ระดับปฐพี และกระดูกยุทธ์ระดับสวรรค์

ระดับของกระดูกยุทธ์จะเป็นตัวกำหนดความเร็วในการฝึกฝนบ่มเพาะพลัง ความเข้ากันได้กับวิชาบ่มเพาะพลัง และขีดจำกัดสูงสุดของเส้นทางสายวิทยายุทธ์ สิ่งนี้ถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิดและยากที่จะเปลี่ยนแปลง

และกระดูกยุทธ์ของเฉินอันก็ไม่ค่อยดีนัก เป็นเพียงกระดูกยุทธ์ระดับกลางธรรมดาๆ

กระดูกยุทธ์ระดับกลาง ไม่ต้องพูดถึงการมองไปทั่วทั้งทวีปชางหยวนหรือราชวงศ์ต้าหลัว ถือเป็นเรื่องธรรมดามากแม้แต่ในอำเภออู่หรงแห่งนี้

ตามสามัญสำนึกของโลกนี้: ผู้ที่มีกระดูกยุทธ์ระดับต่ำมักจะเป็นคนธรรมดา ติดอยู่ในระดับหลอมกายาไปตลอดชีวิต ยากที่จะเข้าสู่ประตูแห่งการฝึกฝนบ่มเพาะพลังอย่างแท้จริง

กระดูกยุทธ์ระดับกลาง แม้จะดีกว่ากระดูกยุทธ์ระดับต่ำ แต่โดยทั่วไปก็หยุดอยู่แค่ระดับควบแน่นลมปราณ

ด้วยเหตุนี้เอง แม้ว่าร่างเดิมจะฝึกฝนอย่างหนักมาตั้งแต่เด็ก ใช้เวลาอย่างน้อยสิบชั่วโมงต่อวันไปกับวิทยายุทธ์เป็นเวลากว่าสิบปี เขาก็เพิ่งจะทะลวงผ่านระดับควบแน่นลมปราณมาได้อย่างยากลำบาก

ระดับควบแน่นลมปราณแบ่งออกเป็นสิบสองขั้น จำเป็นต้องเปิดจุดชีพจรหลักสิบสองจุดเพื่อไปให้ถึงขั้นสมบูรณ์ ร่างเดิมทำงานหนักมากว่าสิบปีและฝึกฝนในสถานศึกษาประจำอำเภอมาห้าปีแล้ว แต่เพิ่งเปิดจุดชีพจรหลักได้เพียงจุดเดียว กลายเป็นนักสู้ระดับควบแน่นลมปราณขั้นที่สอง

นักสู้แบบนี้มีอยู่ทั่วไปในสถานศึกษาประจำอำเภอ

ตัวอย่างเช่น คุณชายไป๋ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นนักสู้ที่ทรงพลังซึ่งได้เปิดจุดชีพจรหลักทั้งสิบสองจุดแล้ว ถึงขั้นสมบูรณ์ของระดับควบแน่นลมปราณ ห่างเพียงก้าวเดียวก็จะทะลวงสู่ระดับก่อเกิด

ส่วนคุณหนูเสิ่นที่พวกเขาพูดถึง ชื่อเดิมของเธอคือ เสิ่นชิงหลาน ด้วยวัยเพียงสิบแปดปี เธอก็เป็นนักสู้ในระดับก่อเกิดแล้ว ก้าวข้ามระดับควบแน่นลมปราณ การฝึกฝนของเธอไม่ต่ำกว่าอาจารย์บางคนในสถานศึกษาประจำอำเภอ ไม่ต้องพูดถึงในอำเภออู่หรง เธอเป็นอัจฉริยะที่มีชื่อเสียงในเขตปกครองเฉิงเทียน

เหตุผลที่คุณชายไป๋ขอให้เขาอยู่ห่างจากเสิ่นชิงหลานก็คือ เขาและเสิ่นชิงหลานถือเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน

เสิ่นจงเยว่ พ่อของเสิ่นชิงหลาน ได้รับบาดเจ็บสาหัสเมื่อครั้งเข้าป่าไปฆ่าสัตว์อสูรตอนที่เขายังหนุ่ม บังเอิญว่าเฉินเหยียน พ่อของเฉินอัน เข้าป่าไปเก็บสมุนไพรและช่วยชีวิตเขาไว้พอดี ทั้งสองจึงมีความผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง

ด้วยความผูกพันของคนรุ่นก่อนนี้เอง ทำให้เฉินอันและเสิ่นชิงหลานรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก และมักจะฝึกฝนด้วยกันเสมอ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เฉินเหยียนเข้าป่าไปเก็บสมุนไพรแล้วหายตัวไป เสิ่นจงเยว่ไม่เพียงแต่เสี่ยงชีวิตเข้าไปในป่าเป็นเวลาหนึ่งเดือนเพื่อตามหาเบาะแสของเฉินเหยียน แต่หลังจากหาไม่พบ เขายังต้องการรับเฉินอันเข้ามาเลี้ยงดูในตระกูลเสิ่นอีกด้วย

ทว่าในเวลานั้นเฉินอันโตพอสมควรแล้ว และสภาพจิตใจของเขาก็เป็นผู้ใหญ่ เขาจึงไม่อยากอาศัยอยู่ใต้ชายคาของคนอื่นและปฏิเสธความหวังดีของเสิ่นจงเยว่อย่างสุภาพ

ถึงกระนั้น เสิ่นจงเยว่ก็ไม่ได้ทอดทิ้งเขา แต่มักจะส่งยาเม็ด สมุนไพร หรือแม้แต่วิชาบ่มเพาะพลังและทักษะยุทธ์มาให้เสมอ

ด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงสามารถทะลวงผ่านระดับหลอมกายาและก้าวเข้าสู่ระดับควบแน่นลมปราณด้วยพรสวรรค์กระดูกยุทธ์ระดับกลางได้

【ติ๊ง! ตรวจพบความผันผวนอย่างรุนแรงในจิตใจของโฮสต์ ระบบเติมเงินที่แข็งแกร่งที่สุดกำลังเปิดใช้งาน...】

จู่ๆ น้ำเสียงเย็นชาก็ดังขึ้นในหัวของเขา

เมื่อเพิ่งหลอมรวมกับความทรงจำและเพิ่งได้สติกลับคืนมา สีหน้าของเฉินอันก็แข็งค้างไปเล็กน้อยอีกครั้ง

อะไรนะ?! ระบบงั้นเหรอ?! นิ้วทองคำของฉันมาถึงแล้ว?!

【ติ๊ง! เปิดใช้งานสำเร็จ! เริ่มการผูกมัด!】

【ผูกมัดสำเร็จ!】

【ระบบเติมเงินที่แข็งแกร่งที่สุด พร้อมให้บริการโฮสต์แล้ว!】

【ด้วยผลึกปราณเพียงหนึ่งก้อน คุณสามารถแลกเปลี่ยนกับผลลัพธ์การฝึกฝนของโฮสต์โดยไม่ต้องหลับไม่ต้องนอนเป็นเวลาหนึ่งปี】

【ผลึกปราณหนึ่งก้อน โฮสต์ คุณซื้อไปไม่ขาดทุน ซื้อไปไม่โดนหลอกแน่นอน!】

【โปรดรีบเติมเงินและสัมผัสความสุขของการเติมเงินซะ!】

"อะไร แกคิดว่ามันน้อยไปงั้นเหรอ?!"

เมื่อมองไปที่เฉินอันที่กำลังก้มหน้ามองถุงเงินที่ใส่ผลึกปราณบนพื้นโดยไม่พูดอะไร รอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณชายไป๋

เขาสืบเรื่องของเฉินอันมาแล้วและรู้เรื่องของเด็กยากจนอย่างเขาเป็นอย่างดี

ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ครอบครัวยากจน กระดูกยุทธ์ธรรมดาๆ ถ้าไม่ใช่เพราะทรัพยากรที่เสิ่นชิงหลานมอบให้ ด้วยพรสวรรค์ของเขา เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทะลวงผ่านระดับควบแน่นลมปราณ เขาคงถูกไล่ออกจากสถานศึกษาประจำอำเภอไปนานแล้ว

ในสายตาของคุณชายไป๋ นักเรียนยากจนที่ดิ้นรนอยู่ข้างล่างแบบนี้ล้วนโลภเงินทองจนเข้ากระดูกดำ ใจแคบ มีความปรารถนาอย่างไม่รู้จักพอ และมีความมักมากอย่างมหาศาล

อย่างไรก็ตาม คุณชายไป๋ไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ผลึกปราณเพียงไม่กี่ก้อนก็เป็นแค่เศษเงินสำหรับเขาและไม่คุ้มที่จะพูดถึง

หากเขาสามารถใช้ของเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้เพื่อตัดความสัมพันธ์ระหว่างเฉินอันและเสิ่นชิงหลานให้ขาดสะบั้น และยุติการติดต่อทั้งหมดระหว่างพวกเขาได้ การลงทุนครั้งนี้ก็ถือว่าคุ้มค่าอย่างยิ่ง

และหลังจากที่ได้ฟังฟังก์ชันของระบบแล้ว เฉินอันก็เหลือบมองถุงเงินที่มีผลึกปราณหนึ่งพันก้อนบนพื้น ประกายตาอันเฉียบคมก็อดไม่ได้ที่จะวาบผ่านดวงตาของเขา...

จบบท