บทที่ 10 น่าประหลาดใจและการตั้งคำถาม

ส่วนที่มีค่าที่สุดของดอกไม้วิเศษคือละอองเกสรของมันอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าส่วนอื่นๆ ของดอกไม้นั้นจะไร้ซึ่งมูลค่า

ตัวอย่างเช่น สารสกัดที่ทำมาจากส่วนต่างๆ ของต้นดอกไม้มักจะมีผลลัพธ์คล้ายคลึงกับละอองเกสร

สารสกัดจากดอกรักสีครามมีคุณประโยชน์ด้านความงาม แต่ผลลัพธ์ของสารสกัดเหล่านี้ที่ทำมาจากตัวต้นพืชนั้นด้อยกว่าผลลัพธ์ที่เกิดจากละอองเกสรอยู่มาก

ท้ายที่สุดกู้ยี่ก็ไม่ได้เลือกที่จะขายต้นพืชให้กับสวนเทพธิดาบุปผา เพราะเขาคิดว่าในฐานะสายพันธุ์ใหม่ ดอกรักสีครามนั้นถือว่าหายากมากอยู่แล้ว

ราคาตลาดที่แท้จริงของสารสกัดจากดอกรักสีครามมีแนวโน้มที่จะสูงกว่า 16,000 ดอลลาร์สหพันธ์ และมีความเป็นไปได้ด้วยซ้ำว่ามันจะไม่มีขายในตลาด

นอกจากนี้ กู้ยี่ก็ไม่จำเป็นต้องขายสารสกัดดอกรักสีครามเสมอไป

การมอบสารสกัดนี้ให้กับกู้หนิงก็ถือเป็นของขวัญที่ดีมากเช่นกัน

ภายในห้องดูดซับ กู้ยี่ซึ่งสวมชุดพิเศษได้ล้มตัวลงนอน

เขาสวมหน้ากากแบบกึ่งปิด โดยมีปากและจมูกถูกครอบไว้จนมิดด้วยฝาครอบโปร่งใส ซึ่งเชื่อมต่อกับภายนอกผ่านท่อหลายเส้น

ท่อเหล่านี้เป็นทั้งช่องนำเข้าออกซิเจนและช่องนำเข้าละอองเกสร ซึ่งละอองเกสรจะเข้าสู่ปากและจมูกของกู้ยี่ผ่านทางท่อเหล่านี้

เมื่อกระจกกำบังชั้นนอกสุดของห้องดูดซับปิดลง ห้องก็เริ่มถูกเติมเต็มด้วยของเหลวสีเขียว ซึ่งค่อยๆ จมร่างของกู้ยี่ลงไป

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านนอกห้องดูดซับก็มองมาที่กู้ยี่และทำท่าทางไขว้แขน

นี่คือท่าทางที่บ่งบอกว่ากำลังจะนำละอองเกสรเข้ามา

หากผู้ดูดซับละอองเกสรมีปัญหาหรือเปลี่ยนใจ เขาสามารถกะพริบตาหลายๆ ครั้งเพื่อเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าต้องการหยุดพักการดูดซับละอองเกสร

ในเมื่อถอดกางเกงเตรียมพร้อมขนาดนี้แล้ว มันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องมายอมแพ้กลางคัน

กู้ยี่มองไปที่เจ้าหน้าที่ในชุดกาวน์สีขาวอย่างสงบนิ่ง เพื่อบ่งบอกว่าเขาไม่เป็นไร

เจ้าหน้าที่เข้าใจความหมาย เธอหยิบภาชนะทรงกระบอกยาวออกมา เสียบมันเข้าไปที่ช่องเชื่อมต่อของห้องดูดซับโดยตรง แล้วออกแรงบิดมัน

เสียงของการหมุนวาล์วดังขึ้น ตามมาด้วยเสียง "ป๊อป"

ผงสีฟ้ากลุ่มหนึ่งลอยเข้ามาในหน้ากากผ่านทางท่อ นี่คือละอองเกสรจากดอกรักสีคราม

ขณะที่กู้ยี่ผ่อนลมหายใจ ละอองเกสรก็เข้าสู่ร่างกายของเขาผ่านทางปากและจมูก

"ช่างเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้"

หลังจากที่ละอองเกสรเข้าสู่ร่างกายของเขา กู้ยี่ก็รู้สึกราวกับว่าเซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายของเขากำลังเจริญเติบโตอย่างบ้าคลั่ง และการเติบโตนี้ก็ดูเหมือนจะไม่มีขีดจำกัด ซึ่งทำให้ร่างกายของเขารู้สึกบวมเป่ง

ทันใดนั้น กู้ยี่ก็รู้สึกว่าศีรษะของเขาหนักอึ้งมาก จิตใจของเขากระเจิดกระเจิงและเขาก็ประสบความยากลำบากในการตั้งสมาธิ ซึ่งทำให้เขารู้สึกปรารถนาที่จะหลับใหล

แต่ในไม่ช้า ร่างกายของกู้ยี่ก็เริ่มดูดซับของเหลวเสริม

ร่างกายของเขาเริ่มรู้สึกร้อนขึ้น อาการง่วงซึมหายไปอย่างรวดเร็ว และอาการบวมปวดในร่างกายของเขาก็ค่อยๆ ทุเลาลง

"ระบบ เปิดหน้าต่างสถานะ"

ชื่อ: กู้ยี่

ร่างกาย: 13 (อยู่ระหว่างการพัฒนา)

พลังจิต: 24 (กำลังเพิ่มขึ้นในปัจจุบัน)

เสน่ห์: 12 (อยู่ระหว่างการพัฒนา)

ระดับขั้นพลังวิเศษ: --

ดอกไม้ประจำตัวของฉัน: 【ดอกรักสีคราม - ระดับทั่วไป ขั้นกลาง (0/60)】

เทคนิค: --

ความสามารถ: --

ค่าอารมณ์เฉพาะ: 182

วิญญาณบุปผาที่ตื่นรู้: 1

ก่อนที่จะดูดซับละอองเกสรของดอกรักสีคราม สภาพร่างกาย พลังจิต และเสน่ห์ของกู้ยี่อยู่ที่ 7, 12 และ 9 แต้มตามลำดับ

ในตอนนี้ การดูดซับละอองเกสรดอกรักสีครามเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และสมรรถภาพทางกายและพลังจิตของกู้ยี่ก็ได้รับการพัฒนาขึ้นมากแล้ว

ความน่าอัศจรรย์ของดอกไม้วิเศษนี้เป็นที่ประจักษ์อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม กู้ยี่ต้องการมากกว่านั้น

"ระบบ อัปเกรดระดับของดอกรักสีคราม"

【ค่าอารมณ์เฉพาะ -60】

【ระดับของดอกรักสีครามถูกอัปเกรดเป็น ระดับทั่วไป ขั้นสูง】

"ยกระดับของดอกรักสีครามต่อไป"

【ค่าอารมณ์เฉพาะ -120】

【ระดับของดอกรักสีครามถูกอัปเกรดเป็น ระดับดี ขั้นต่ำ】

หลังจากที่กู้ยี่อัปเกรดระดับของดอกรักสีคราม เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังวิเศษที่ปรากฏขึ้นภายในร่างกายของเขาในทันที และความสามารถของละอองเกสรในการปรับรูปร่างร่างกายของเขาก็ได้รับการเสริมประสิทธิภาพขึ้น

ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเขาก็กำลังดูดซับของเหลวเสริมที่อยู่ภายในห้องดูดซับอย่างบ้าคลั่ง

ร่างกายของเขาร้อนผ่าวมากยิ่งขึ้น และจิตใจของเขา ราวกับได้รับการชำระล้าง ก็กลายเป็นปลอดโปร่งและแจ่มใสมากยิ่งขึ้น

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ของเหลวเสริมถูกผลาญไปอย่างรวดเร็วขนาดนี้ได้ยังไงกัน?"

ด้านนอกห้องดูดซับ เจ้าหน้าที่ในชุดกาวน์สีขาวมองดูข้อมูลบนเครื่องมือเหนือห้องดูดซับด้วยสีหน้างุนงง

"มันแปลกมากจริงๆ อัตราการดูดซึมระดับนี้แทบจะไล่ตามพวกที่ดูดซับละอองเกสรของดอกไม้ระดับดีเลิศทันอยู่แล้ว"

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้ใส่ใจกับสถานการณ์นี้นัก

สารละลายเสริมเหล่านี้ถูกจัดเตรียมไว้ให้ฟรีโดยรัฐบาลแห่งสหพันธ์สำหรับนักเรียนฝึกหัดที่กำลังดูดซับละอองเกสร และมันก็ไม่ได้มีการจำกัดปริมาณเอาไว้

ดังนั้นเธอจึงเติมของเหลวเสริมบางส่วนเข้าไปในห้องดูดซับ...

เวลาล่วงเลยผ่านไป และสองชั่วโมงต่อมา การปรับเปลี่ยนร่างกายของกู้ยี่ด้วยละอองเกสรก็เสร็จสมบูรณ์ในที่สุด

"แครก"

เมื่อประตูของห้องดูดซับถูกเปิดออก ไอน้ำที่พกพาความร้อนบางส่วนก็พุ่งทะลักออกมาจากห้องในทันที

หลังจากที่ความชื้นสลายตัวไป ใบหน้าที่หล่อเหลาพร้อมกับผิวพรรณที่ดูอมชมพูเล็กน้อยก็ปรากฏแก่สายตา และดวงตาสีฟ้าอมเขียวสองดวงที่เปรียบดั่งสระน้ำใสสะอาด กระจ่างใสแต่กลับมีความลึกล้ำที่เงียบสงบ

เส้นผมสีดำที่เปียกชื้นสองสามปอยเกาะติดอยู่บนหน้าผากของกู้ยี่ แต่แทนที่มันจะดูแย่ มันกลับมีความงดงามที่แปลกประหลาด

【ความชื่นชมของหลิวเสี่ยวชิง +8】

หลังจากที่ห้องดูดซับเปิดออก เดิมทีหลิวเสี่ยวชิงต้องการจะบ่นสักหน่อยและต่อว่าถึงความผิดปกติของเด็กหนุ่มคนนี้ และทำไมถึงต้องใช้เวลานานขนาดนั้นในการดูดซับดอกไม้ระดับทั่วไป ขั้นกลาง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอได้เห็นใบหน้าของกู้ยี่ คำพูดที่เธอกำลังจะเอื้อนเอ่ยก็จุกอยู่ที่ลำคอ

หลิวเสี่ยวชิงจ้องมองกู้ยี่โดยไม่ขยับเขยื้อน สายตาของเธอค่อนข้างเหม่อลอย

"แค่ก! แค่ก!"

กู้ยี่รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงจงใจไอออกมาสองครั้ง

"คุณหลิวครับ? คุณหลิว?"

หลิวเสี่ยวชิงตระหนักได้ในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความเขินอายเล็กน้อย และเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงลุกลนว่า "อา? ฉันไม่ได้เป็นอะไร"

"เธอ... ทำไมเธอถึง..."

กู้ยี่: "อะไรนะครับ?"

"ไม่มีอะไรหรอก"

เดิมทีหลิวเสี่ยวชิงต้องการจะพูดว่ากู้ยี่กลายเป็นคนหล่อเหลาขนาดนี้ได้ยังไง แต่จู่ๆ เธอก็ตระหนักได้ว่านอกเหนือจากการเปลี่ยนแปลงของสีตาของเขา รูปลักษณ์โดยรวมของกู้ยี่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก

แต่ทำไมเมื่อครู่นี้เธอถึงถูกดึงดูดโดยกู้ยี่อย่างสมบูรณ์แบบล่ะ และทำไมตอนนี้เธอถึงคิดว่ากู้ยี่หล่อเหลามากกัน?

ดอกรักสีคราม!

นี่คือพลังของดอกรักสีครามงั้นเหรอ?!

หลิวเสี่ยวชิงนึกถึงข้อมูลเกี่ยวกับดอกรักสีครามขึ้นมาได้ในทันที

แต่เธอไม่สามารถเข้าใจได้เลยว่าดอกรักสีครามระดับทั่วไป ขั้นกลาง จะสามารถมีพลังขนาดนี้ได้อย่างไร

แม้ว่าหลิวเสี่ยวชิงจะไม่ใช่ผู้ใช้บุปผา แต่เธอก็เคยได้รับสารสกัดจากดอกไม้บางชนิดที่ช่วยยกระดับพลังจิต ซึ่งทำให้พลังจิตของเธอสูงกว่าคนธรรมดาทั่วไปอยู่มาก

ถึงกระนั้น วินาทีที่เธอได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของกู้ยี่ เธอก็ไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ที่ดอกรักสีครามนำพามาสู่กู้ยี่ได้เลย

เมื่อนำปัจจัยทั้งหมดมาพิจารณารวมกัน เธอก็ฉุกคิดถึงความเป็นไปได้ขึ้นมาอย่างหนึ่ง

กู้ยี่กวาดสายตามองไปรอบๆ และพบว่ามีผู้คนหลงเหลืออยู่ที่ชั้นใต้ดินที่สองไม่มากนัก

นอกเหนือจากห้องดูดซับที่ยังคงปิดผนึกอยู่สองสามห้อง ก็มีผู้คนหลงเหลืออยู่เพียงหยิบมือเท่านั้น

หลิวเสี่ยวชิงอธิบายว่า "ครั้งนี้เธอใช้เวลานานเกินไปในการดูดซับละอองเกสรของดอกรักสีคราม"

"ยกเว้นนักเรียนระดับหัวกะทิไม่กี่คนที่ยังคงอยู่ในห้องดูดซับ คนอื่นๆ ต่างก็ออกไปกันหมดแล้วหลังจากดูดซับละอองเกสรเสร็จ"

"ฉันอยากรู้จัง ทำไมเธอถึงใช้เวลานานขนาดนี้ในการดูดซับละอองเกสรของดอกรักสีคราม? และทำไมกระบวนการนี้ถึงผลาญของเหลวเสริมไปมากมายขนาดนี้?"

"หากข้อมูลไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าดอกรักสีครามที่เธอดูดซับเป็นดอกไม้ระดับทั่วไป ขั้นกลางล่ะก็..."

"ฉันก็คงมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมเลยว่าดอกรักสีครามที่เธอดูดซับได้ไปถึงระดับดี ขั้นกลางแล้ว"

"หรือว่าเธอรู้อะไรบางอย่างมาก่อนแล้วงั้นเหรอ?"

"เพราะงั้นเธอถึงสามารถรับดอกไม้ระดับทั่วไป ขั้นสูงได้ แต่เธอกลับเลือกดอกรักสีครามระดับทั่วไป ขั้นกลางดอกนี้แทน"