เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 12 : การฝึกที่สามารถทำได้ทุกที่ !

ตอนที่ 12 : การฝึกที่สามารถทำได้ทุกที่ !

ตอนที่ 12 : การฝึกที่สามารถทำได้ทุกที่ !


หลิงหลานกลืนน้ำลายและถามว่า “ท่านจะสอนทักษะทางกายภาพให้ข้าใช่ไหม?” หลิงหลานสนใจอย่างมากที่จะเรียนรู้ทักษะเหล่านี้ในชีวิตก่อนหน้านี้เธอได้แต่นอนอยู่บนเตียง แต่ตอนนี้เธอมีร่างกายที่แข็งแรงแล้วเธอจึงอยากจะฝึกฝนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้สูญเสียร่างกายที่แข็งแรงของเธอไป

ชายคนนั้นยังคงนิ่งและตอบกลับอย่างรวดเร็ว “ไม่!!ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อที่จะให้เจ้ามาสั่งข้านะ!”

หลิงหลานถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่ก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยแม้ว่าชายคนนี้จะทำให้เธอรู้สึกกดดันเหมือนกับมีภูเขาลูกใหญ่มาอยู่ตรงหน้าเธอ นั้นก็หมายความว่าเค้าดูน่าเกรงขาม ถ้าเขาเป็นอาจารย์ของเธอแน่นอนว่าเธอจะได้รับประโยชน์อย่างมาก

 

ชายคนนี้ไม่ได้ใส่ใจกับความรู้สึกขัดแย้งกันของหลิงหลานและได้แนะนำตัว “เจ้าสามารถเรียกข้าว่าหมายเลข 1”

หมายเลข 1? เป็นรหัสหรอ? อาจจะเป็นไปได้ว่าในพื้นที่การเรียนรู้นี้อาจารย์ทั้งหมดจะไม่มีชื่อ มีแต่ชื่อที่เป็นรหัสเท่านั้นหรอ? เป็นเพราะชื่อนั้นไม่จำเป็น? หรือมีเหตุผลอื่นๆบ้างไหม?

หมายเลข 1 พูดต่อ “ข้าจะแนะนำตัวเลือกให้เจ้า เจ้าได้รับการฝึกทักษะทางกายภาพในระดับสูงที่สุดซึ่งมีอยู่ 3 รูปแบบ ได้แก่ สายโจมตี สายสมดุล และสายป้องกัน”

หลิงหลานฟังอย่างตั้งใจมากเพราะการเลือกครั้งนี้จะส่งผลต่อชีวิตทั้งหมดของเธอ เธอไม่สามารถที่จะประมาทได้

 

“สายโจมตีคือการครอบคลุมทักษะทางกายภาพที่จำเป็นในการสร้างรากฐานสำหรับการโจมตีที่รุนแรง สายสมดุลจะคลอบคลุมทักษะทางกายภาพพื้นฐานเหมาะสำหรับการโจมตีและการป้องกัน สายป้องกันจะคลอบคลุมทักษะทางกายภาพที่เน้นไปทางการป้องกันเพียงอย่างเดียว”การเลือกสามารถเลือกได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้นหมายเลข 1 ดูเหมือนจะพึ่งพอใจกับท่าทีของหลิงหลานที่ดูซีเรียสกับการเลือก เขาได้อธิบายไปอีกว่า “การฝึกฝนทั้งสามชุดนั้นไม่สามารถฝึกไปพร้อมๆกันได้เพราะจะทำให้ร่างกายนั้นเสียหายอย่างมาก”

หลิงหลานตกใจ เธอคิดไว้ว่าเธออาจจะฝึกฝนมากกว่าหนึ่งชุดและเธอไม่ได้หวังให้หมายเลข 1 เห็นถึงความคิดของเธอและเตือนเธออีกครั้ง เธอกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณอาจารย์”

 

แม้ว่าหมายเลข 1 ได้กล่าวว่าเขาจะไม่เป็นอาจาย์ของเธอแต่หลิงหลานรู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งพอที่จะเป็นอาจารย์ขอวเธอและสมควรได้รับตำแหน่งนี้

หมายเลข 1 รู้สึกสับสนเล็กน้อยกับการกระทำของหลิงหลานแต่เขาก็รีบดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็วและถามด้วยเสียงโทนปกติของเขา “เจ้าจะเลือกชุดไหน”

หลิงหลานคิดอยู่นานในที่สุดเธอก็สามารถตัดสินใจได้ เธอเลือกชุดสมดุล เพราะว่ามันครอบคลุมทั้งการโจมตีและการป้องกันนั้นหมายความว่าสายสมดุลนี้ไม่มีจุดอ่อนที่เห็นได้ชัดในขณะที่อีกสองชุดมีข้อดีและข้อเสียแตกต่างกันมาก หลังหลานไม่ได้คิดว่าเธอจะเป็นผู้ฝึกต้นแบบ เธอแค้ต้องการฝึกฝนร่างกายของเธอเท่านั้นในขณะที่เธอแสดงความคิดเห็นของเธอเธอก็ได้ขอความคิดเห็น “อาจารย์ข้าต้องการฟังคำแนะนำจากท่าน การฝึกฝนชุดไหนที่ท่านคิดว่าเหมาะกับข้าที่สุด?”

 

สายตาของหมายเลข 1 เปลี่ยนไปอย่างเฉียบคมสายตาของเขาเหมือนกับดาบที่บินตรงเข้าหาเธอ แต่ใบหน้าของหลิงหลานยังคงยิ้มแย้มราวกับว่าเธอไม่รู้สึกถึงความโกรธของหมายเลข 1

ทั้งสองต่างจ้องมองกัน ความกดดันที่มาจากหมายเลข 1 เริ่มหนักแน่นขึ้น แม้ว่าหลิงหลานยังคงสงบนิ่งแต่เธอก็รู้สึกสั่นๆในกระดูกของเธอ เธอพยายามให้กำลังใจตัวเอง พยายามเข้านะ บอกตัวเองว่าต้องรออีกหน่อย

ในที่สุดหลิงหลานก็ชนะ ในขณะที่จ้องตากันอยู่นั้นเขาก็ได้หลุดยิ้มออกมาทำให้หลิงหลานคิดว่าเธอเลือกได้เหมาะสมแล้ว

 

ตามที่คาดไว้หมายเลข 1 ให้คำแนะนำแก่เธอ “ข้าแนะนำให้เจ้าเลือกชุดป้องกัน!”

 

ในความเป็นจริงการปรากฏตัวของหมายเลข 1 นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆเพียงแค่ที่จะแนะนำการฝึกให้กับเธอ แต่เขาก็เป็นผู้ตรวจสอบอีกคนหนึ่ง จากประโยคแรกของเขา ทำให้เธอเข้าใจผิดว่าเธอจะสามารถเลือกการฝึกฝนของเธอได้อิสระ

แน่นอนว่าเธอก็สามารถเลือกได้ แต่หมายเลข 1 ก็ต้องดูว่าสิ่งเธอเลือกนั้นเหมาะสมกับเธอหรือไม่ถึงจะอนุญาตให้เธอเริ่มฝึกฝน

ในตอนแรกอุปกรณ์การเรียนรู้ได้รับการออกแบบมาเพื่อนรักษาความเป็นเลิศในด้านความสามารถที่โดดเด่น ถึงแม้ว่าวิธีการเลือกนี้อาจส่งผลให้เกิดหลายรูปแบบใหม่ แต่ก็ไม่สอดคล้องกับความตั้งใจเดิมของอุปกรณ์การเรียนรู้

เช่นเดียวกับคำอธิบายที่ว่าทั้งหมดนี้ยังเป็นเพียงแค่การทดสอบอยู่ การทดสอบประเมินทักษะการสังเกตการณ์และให้เหตุผลเชิงตรรกะของผู้ใช้ ถ้าคนที่มีกึ๋นหน่อยก็จะสามารถสังเกตเห็นได้ การแนะนำชุดทักษะทางกายภาพอย่างง่ายๆจำเป็นต้องมีผู้สอนที่น่ากลัว? นั้นเห็นได้ชัดว่ามันไม่ค่อยสมเหตุผลเท่าไร

 

แต่หลิงหลานก็ไม่ค่อยฉลาดมากนัก เธอไม่ได้สังเกตเห็นข้อบกพร่องนี้ เธอถูกหลอกเข้าเต็มๆ อย่างไรก็ตามเธอเห็นได้ชัดว่ามีประเด็นหนึ่งนั้นก็คือหมายเลข 1 นั้นแข็งแกร่งมาก นอกจากนี้เธอเชื่อว่าไม่มีใครรู้ว่าข้อดีข้อเสียของการฝึกทั้งสามแบบได้ดีเท่าหมายเลข 1 อีกแล้วและในเมื่อมีอาจารย์ที่น่าประทับใจอยู่ข้างหน้าเธอแล้วเธอจึงไม่รอช้าที่จะขอคำแนะนำจากเขา

ดังนั้นหลิงหลานจึงได้ขอคำแนะนำจากหมายเลข 1ทันทีเพื่อที่การฝึกของเธอจะเป็นไปอย่างราบรื่น

หลังจากที่ได้ฟังคำแนะนำของเขา หลิงหลานจึงคิดว่าเธอไม่สามารถเลือกสิ่งที่ดีกว่านี้ได้และเธอก็ได้เลือกการฝึกของเธอที่เขาแนะนำมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อหลิงหลานได้เลือกการฝึกฝนสายป้องกัน ฉากตรงหน้าของหลิงหลานก็เปลี่ยนไป เมื่อถึงจุดนี้หมายเลข 1 ก็ได้หายตัวไปและคนที่อยู่ตรงหน้าของเธอก็กลายเป็นทหารหญิงแสนอ่อนโยน ทหารหญิงคนนั้นก็ยิ้มและพูดว่า "สวัสดีในช่วงเวลาต่อจากนี้ข้าจะต้องรับผิดชอบในการฝึกซ้อมของเจ้าเจ้าสามารถเรียกข้าว่า หมายเลข 9!"

 

หมายเลข 9 เป็นทหารหญิงที่มีรูปร่างค่อนข้างผอมและไม่ได้มีรัศมีและความกดดันเหมือนกับ หมายเลข 1 ความแข็งแกร่งของเธอยังคงถูกเก็บเป็นความลับ

หลิงหลานเชื่อว่าในการต่อสู้ทหารหญิงคนนี้อาจจะสามรถเอาชนะความซุกซนของเธอได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เธอจึงพูดออกมาด้วยความนับถือ “อาจารย์หมายเลข 9 ได้โปรดดูแลข้าด้วย”

หมายเลข 9 ไม่พูดอะไรมากเธอได้เริ่มการฝึกซ้อมทันทีและสั่งให้หลิงหลานทำตาม

หลิงหลานคิดว่าการเคลื่อนไหวที่เธอทำนั้นดูเหมือนจะง่าย แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้นเธอยืดส่วนต่างๆของร่างกายไปสู่จุดสูงสุดเพื่อที่จะเพิ่มความยืดหยุ่นให้กับร่างกาย การเคลื่อนไหวเหล่านี้มีความคล้ายคลึงกบัโยคะที่ได้รับความนิยมจากเมื่อ 10000 ปีก่อนทำให้หลิงหลานรู้สึกเหมือนเป็นเดจาวู

 

การเคลื่อนไหนนี้มีทั้งหมดเก้าท่าทางหลังจากที่หมายเลข 9 ได้ทำไป 3 เซ็ตแล้วเธอสังเกตเห็นว่าหลิงหลานจดจำท่าทางได้ทั้งหมด เธอไม่ปล่อยให้หลิงหลานได้มีโอกาศซักถามใดๆ เธอได้ส่งจิตสำนึกของหลิงหลานกลับไปที่ห้องการศึกษาหลักด้วยการปัดนิ้วของเธอ

อยู่ดีๆหลิงหลานรู้สึกมึนหัวเธอได้เอามือกุมหัวของเธอไว้และนั่งพักรอให้อาการมึนหัวของเธอนั้นหายไป เธอก็พบว่า Little Four รู้สึกกังวลกับอาการที่เกิดขึ้น เขาได้หมุนวนไปรอบๆ พยายามดูว่าเธอสบายดีไหม

“ข้าสบายดี Little Four ข้าแค่เหนื่อยนิดหน่อย ข้าคงต้องออกไปข้างนอกและพักผ่อนสักหน่อย” เธอฝืนยิ้มเพื่อที่จะให้ Little Four สบายใจ เธอรู้สึกราวกับว่าพลังงานทางจิตวิญญาณและจิตใจของเธอถูกระบายออกมาเธอเหนื่อยจนเธออยากจะนอนหลับจริงๆ

 

เธอรีบบอกลา Little Four และกลับไปที่ร่างกายของเธอและนอนหลับสนิทเป็นครั้งแรก

 

หลิงหลานไม่ทราบว่า Little Four เกิดความกระวนกระวายใจและแอบใช้พลังของเขาเพื่อช่วยให้หลิงหลานกระตุ้นการไหลเวียนของลงปราณของเธอ เขาทำเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั่งพลังลมปราญของเธอเริ่มหมุนเวียนได้ด้วยตัวเอง แล้ว Little Four ก็หยุดและเก็บพลังงานเอาไว้

หลังจากที่ทำแบบนี้ภาพพื้นที่การเรียนรู้ของ Little Four ก็เริ่มจากลงไป...

 

*****

 

ติดตามได้ที่ >>>> Facebook

จบบทที่ ตอนที่ 12 : การฝึกที่สามารถทำได้ทุกที่ !

คัดลอกลิงก์แล้ว