บทที่ 47: หม้อหลิว? คุณไม่ใช่หมอตำแยหรอกเหรอ?

จังหวะที่เสือโคร่งไซบีเรียกำลังจะเปิดฉากโจมตี หลี่อวิ๋นเฟิงก็กระโดดลงมาจากหลังคาบ้านพอดิบพอดี ยิ่งไปกว่านั้น จุดที่เขาทิ้งตัวลงมายังกระแทกเข้าที่กลางหลังของเสือโคร่งไซบีเรียเต็มๆ

การกระแทกใส่เสือโคร่งไซบีเรียอย่างจังย่อมสร้างความบาดเจ็บให้มันได้ไม่น้อย ท้ายที่สุดแล้ว หลี่อวิ๋นเฟิงก็เป็นชายฉกรรจ์ที่มีน้ำหนักตัวกว่าสองร้อยปอนด์!

"โฮก!"

"โฮก!"

ปัง!

ปัง!

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของหลี่อวิ๋นเฟิง เสือโคร่งไซบีเรียก็แหงนหน้าขึ้นมอง จากนั้นมันก็ใช้กรงเล็บทั้งสี่สปริงตัวกระโจนเข้าใส่หลี่อวิ๋นเฟิงในทันที

กลางอากาศ หลี่อวิ๋นเฟิงมองเห็นปากอันย้อมไปด้วยเลือดของเสือโคร่งไซบีเรียได้อย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น กรงเล็บของมันยังตวัดเข้าใส่เขาอย่างดุร้าย ในชั่วพริบตา หลี่อวิ๋นเฟิงเล็งกระบอกปืนไปที่ปากอันน่าสยดสยองของมันแล้วเหนี่ยวไกทันที

ทว่าคาดไม่ถึงเลยว่า เสือโคร่งไซบีเรียจะเบี่ยงตัวหลบกลางอากาศ ทำให้มันรอดพ้นจากวิถีกระสุนของหลี่อวิ๋นเฟิงไปได้

แม้กระสุนนัดนี้จะไม่โดนจุดสำคัญของเสือโคร่งไซบีเรีย แต่มันก็เจาะเข้าที่อุ้งเท้าหน้าของมัน ทว่าแรงตบของมันก็ยังฟาดเข้าใส่ร่างของหลี่อวิ๋นเฟิงอย่างจัง ส่งผลให้ร่างของหลี่อวิ๋นเฟิงลอยกระเด็นไปไกลกว่าสามเมตร ร่วงลงกระแทกกับกองฟางในโรงเก็บของเต็มๆ แม้แต่ปืนลูกซองและกระสุนในมือก็กระเด็นหลุดหายไป

"แค่น แค่น!"

"ระยำเอ๊ย!"

ความเจ็บปวดแล่นริ้วแสบร้อนบริเวณชายโครง หลี่อวิ๋นเฟิงรู้สึกราวกับว่าซี่โครงของเขาถูกเสือโคร่งไซบีเรียตบจนหักเสียแล้ว

"โฮก!"

สิ้นเสียงไอของหลี่อวิ๋นเฟิง เสือโคร่งไซบีเรียก็พุ่งทะยานเข้ามาในโรงเก็บของทันที มันกระโจนเข้าใส่หลี่อวิ๋นเฟิงอีกระลอก

ตูม!

ที่ด้านหลัง เสือดาวดำเห็นหลี่อวิ๋นเฟิงเปิดฉากต่อสู้กับเสือโคร่งไซบีเรีย มันจึงกระโจนเข้าใส่เสือโคร่งไซบีเรียเช่นกัน จังหวะที่ปากอันน่าสยดสยองของเสือโคร่งไซบีเรียกำลังจะงับลงบนร่างของหลี่อวิ๋นเฟิง เสือดาวดำก็อ้าปากขย้ำเข้าที่ขาหลังของเสือโคร่งไซบีเรียอย่างจัง

เพียะ!

เมื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ขาหลัง เสือโคร่งไซบีเรียก็สะบัดหางฟาดเข้าใส่ร่างของเสือดาวดำอย่างแรง ซัดเสือดาวดำร่วงลงไปกองกับพื้นในพริบตา

"โอกาสดี!"

เมื่อเห็นเสือโคร่งไซบีเรียหันกลับไปพัวพันกับเสือดาวดำ หลี่อวิ๋นเฟิงก็รีบคว้าส้อมโกยฟางที่ปกติใช้สำหรับให้อาหารแกะ แทงพรวดเข้าใส่บั้นท้ายของเสือโคร่งไซบีเรียอย่างสุดแรงเกิด!

ฉึก!

ด้วยเรี่ยวแรงอันมหาศาล ส้อมที่ยาวสามสิบเซนติเมตรแทงทะลุเข้าไปลึกอย่างน้อยสิบเซนติเมตร มันจมลึกเข้าไปจนหลี่อวิ๋นเฟิงไม่สามารถดันต่อได้อีกไม่ว่าจะออกแรงมากแค่ไหน คาดว่ามันคงจะแทงไปโดนกระดูกของเสือโคร่งไซบีเรียเข้าแล้ว

ฟุ่บ!

ที่อยู่ไม่ไกลนัก เมื่อเห็นหลี่อวิ๋นเฟิงถูกเสือโคร่งไซบีเรียตบกระเด็นเข้าไปในโรงเก็บของ พี่สาวคนโตก็รีบวิ่งออกจากบ้าน อาศัยจังหวะที่เสือโคร่งไซบีเรียกำลังพัวพันอยู่กับเสือดาวดำ น้อมสายธนูดึงลูกศรจนสุดแล้วปล่อยออกไปปักเข้าที่ลำคอของเสือโคร่งไซบีเรียอย่างแม่นยำ ลูกธนูจมลึกเข้าไปในลำคอของมันเกือบครึ่งดอก

"โฮก!"

เสือโคร่งไซบีเรียแผดเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง มันเงยหน้าขึ้นมองเห็นหญิงสาวที่อยู่ไม่ไกลกำลังง้างธนูอีกรอบ มันจ้องเขม็งไปที่หลี่อวิ๋นปิงพร้อมกับย่อตัวลงต่ำ มัดกล้ามเนื้อทั่วร่างพลันเกร็งแน่นขึ้นมาทันที

ฟุ่บ!

จังหวะที่เสือโคร่งไซบีเรียกำลังจะกระโจนเข้าใส่พี่สาวคนโต หลี่อวิ๋นเฟิงก็พุ่งเข้าไปคว้าขาหลังของมันเอาไว้ เขาออกแรงทั้งหมดที่มีเหวี่ยงร่างของเสือโคร่งไซบีเรียไปรอบๆ ก่อนจะฟาดมันเข้ากับผนังโรงเก็บของอย่างรุนแรง

โครม!

เสือโคร่งไซบีเรียเพิ่งจะร่วงกระแทกพื้นและยังไม่ทันได้พลิกตัวกลับมา ผู้เป็นแม่ก็เดินตรงเข้ามาสับไกปืนเล็งไปที่หัวใจของมันทันที! หลังสิ้นเสียงปืนติดต่อกันสามนัด ร่างของเสือโคร่งไซบีเรียก็ล้มฮวบฮาบจมกองเลือดไปในที่สุด

เมื่อเห็นเสือโคร่งไซบีเรียนอนจมกองเลือดและกำลังทอดถอนลมหายใจเฮือกสุดท้าย หลี่อวิ๋นเฟิงก็เงื้อหมัดขึ้นแล้วทุบลงบนหัวของมันอย่างบ้าคลั่ง เพียงไม่ถึงสองนาที เสือโคร่งไซบีเรียตัวนี้ก็สิ้นใจตายสนิท

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก!

ถึงตอนนี้ หลี่อวิ๋นเฟิงถึงเพิ่งจะรู้สึกเจ็บปวดระบมไปทั่วทั้งร่าง เขาเอนกายลงนอนแผ่หลากับพื้นทันที

"อวิ๋นเฟิง!"

"คุณอาเล็ก!"

"น้องชาย!"

เมื่อเห็นหลี่อวิ๋นเฟิงล้มพับลงไปกับพื้น ทุกคนก็รีบช่วยกันหามร่างของเขาแล้ววิ่งตรงเข้าไปในบ้านทันที

ซี้ด!

"เร็วเข้า ดูเหมือนซี่โครงของเขาจะหักนะ"

"ลูกคนโต รีบไปตามหมอที่สหกรณ์มาเร็วเข้า"

"ขี่ม้าไปแล้วพกปืนไปด้วยนะ!"

"เฟิ่งเสีย แกก็ตามไปด้วย!"

เมื่อเห็นว่าบริเวณชายโครงของหลี่อวิ๋นเฟิงยุบลงไปอย่างเห็นได้ชัด แถมยังบวมเป่งจนเป็นสีแดงฉาน ผู้เป็นแม่ก็ตกใจสุดขีด รีบร้อยบอกให้ลูกสาวไปตามหมอมาทันที

"ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ!"

พี่สาวคนโตขานรับแล้วรีบวิ่งออกไปข้างนอกพร้อมกับเฟิ่งเสีย ทั้งสองคนหยิบปืนของแม่ รวมถึงปืนและกระสุนของหลี่อวิ๋นเฟิงที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา พวกเธอตวัดตัวขึ้นหลังม้าของหลี่อวิ๋นเฟิงแล้วควบตะบึงมุ่งหน้าไปยังสหกรณ์ทันที

"ผมไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไรจริงๆ!"

"ก็แค่เหนื่อยล้าไปหน่อยเท่านั้นเอง"

"เมื่อกี้คงจะออกแรงมากเกินไปจนกล้ามเนื้ออักเสบน่ะครับ"

หลี่อวิ๋นเฟิงเอื้อมมือไปคลำชายโครงของตัวเอง แม้จะเจ็บปวดแต่ก็ยังพอทนไหว และเห็นได้ชัดว่าไม่มีอวัยวะภายในส่วนใดได้รับความเสียหาย

"แจ้งเตือน: ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารเสือโคร่งไซบีเรีย 1 ตัว!"

"แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับเสื้อโค้ทหนังเสือ 1 ตัว!"

"แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับกระดูกเสือ 15 กิโลกรัม!"

"แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับองคชาตเสือ 1 ชิ้น!"

"แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับเหล้าดองกระดูกเสือ 10 กิโลกรัม!"

"แจ้งเตือน: ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คุณได้รับเหล้าดององคชาตเสือ 10 กิโลกรัม!"

"หืม?"

"ระบบ? แบบนี้ก็นับเป็นข่าวกรองประจำวันด้วยเหรอ?"

เมื่อได้ยินรายการของรางวัลจากระบบ หลี่อวิ๋นเฟิงก็เอ่ยถามด้วยความงุนงงเล็กน้อย

"แน่นอน นอกเหนือจากภารกิจหลักที่กำหนดไว้แล้ว ภารกิจฉุกเฉินก็อาจจะปรากฏขึ้นได้เป็นครั้งคราว!"

"ขอเพียงโฮสต์ทำภารกิจที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันสำเร็จลุล่วงในฐานะกำลังหลัก ระบบก็จะมอบของรางวัลให้ตามระดับความสำเร็จของภารกิจ!"

"สำหรับภารกิจนี้ อัตราส่วนความดีความชอบของโฮสต์มีดังต่อไปนี้!"

"หลี่อวิ๋นเฟิง: ส่วนร่วมร้อยละ 53!"

"เสือดาวดำ: ส่วนร่วมร้อยละ 11!"

"หลี่อวิ๋นปิง: ส่วนร่วมร้อยละ 18!"

"แม่: ส่วนร่วมร้อยละ 29!"

"เข้าใจแล้ว!"

เมื่อได้เห็นคำอธิบายพร้อมกับข้อมูลตัวเลขที่ระบบแจกแจงออกมา หลี่อวิ๋นเฟิงก็พยักหน้ารับรู้

มันก็จริงอย่างที่ระบบว่า เพราะเขาเป็นคนแรกที่ปรากฏตัวและดึงดูดความสนใจจากเสือโคร่งไซบีเรียเอาไว้ ทำให้คนอื่นๆ มีเวลาเตรียมตัวเปิดฉากต่อสู้ในเวลาต่อมา

ส่วนเสือดาวดำ มันเข้ามาช่วยในจังหวะที่หลี่อวิ๋นเฟิงกำลังจะถูกเสือโคร่งไซบีเรียขย้ำพอดิบพอดี โดยการกัดเข้าที่ขาหลังของเสือโคร่งไซบีเรียเพื่อไม่ให้มันหันมาทำร้ายหลี่อวิ๋นเฟิงได้

พี่สาวคนโตยิงธนูทะลุลำคอของเสือโคร่งไซบีเรีย ส่วนแม่ก็ใช้ปืนลั่นไกปลิดชีพมันไปสามนัด

เดี๋ยวนะ ตามที่ระบบแจกแจงมา แม่แค่ทำให้เสือโคร่งไซบีเรียสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไขเท่านั้น ทว่าคนลงมือปลิดชีพมันในท้ายที่สุดก็ยังคงเป็นตัวหลี่อวิ๋นเฟิงเอง เข้าใจล่ะ!

ตอนที่เผชิญหน้ากับฝูงหมาป่าสิบกว่าตัวคราวก่อน หลี่อวิ๋นเฟิงไม่ได้เป็นคนลงมือสังหารพวกมันมากนัก ความดีความชอบส่วนใหญ่จึงไม่ได้ตกเป็นของเขา นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้รับรางวัลสุดท้ายในครั้งนั้น แต่ครั้งนี้ เขากลับส้มหล่นปลดล็อกความลับของระบบเข้าให้แล้ว!

หากในอนาคตเขาต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันแบบนี้อีก... หลี่อวิ๋นเฟิงก็รู้แล้วว่าจะต้องรับมืออย่างไร หากมั่นใจว่าปลอดภัยและสามารถกอบโกยผลประโยชน์ได้มากขึ้น หลี่อวิ๋นเฟิงย่อมไม่ปล่อยให้หลุดมือไปอย่างแน่นอน แต่ถ้ามันอันตรายเกินไป เขาก็จะมุ่งเน้นไปที่การปกป้องทุกคนตรงหน้าเป็นอันดับแรก